CD recensies

April 2008

 

 

Monte La Rue: “The End Of The Rainbow” (Disque Deluxe/ United)

 Genre(s): Downtempo/ Lounge

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: United Recordings (www.unitedrecordings.com)

 Monte La Rue is wat ons betreft de Nederlands/ Belgische held van de downtempo muziek. Eind jaren 90 was hij samen met Enrico Riva verantwoordelijk voor de opkomst van het ‘horizontale dansen’. Monte La Rue maakte zich in de periode enorm geliefd door zijn onderscheidende verzamelreeksen “Lounge Deluxe”, “NL”, “Latin Deluxe” en “Welcome To Club Jazz”. In 2002 verscheen via Cinq Etoiles (eigen label via ID&T Music) zijn debuutplaat “Interludia”, dat we tot op de dag van vandaag met regelmaat opzetten. Na die periode begon hij bij United Recordings het Disque Deluxe label. Daarop ontstonden nieuwe verzamelreeksen als “Deluxe” (geïnspireerd door de oorspronkelijke “Lounge Deluxe” reeks), “Blossom” en “New Wave Disco”. Monte La Rue weet al jaren als geen ander compilatie CD’s op sublieme wijze invulling te geven, maar laat op “The End Of The Rainbow” andermaal horen ook een prima producer te zijn. Ik vroeg deze uiterst sympathieke DJ/ producer/ samensteller (en nog veel meer) over het tot stand komen van dit tweede studio album. ‘Ik heb gedurende 2 jaar liedjes en sferen geschreven om vervolgens met een aantal vrienden de studio in te duiken. Heb het album ditmaal voor een groot gedeelte in mijn eigen studio opgenomen en daarna de 'final touches' laten afwerken in studio De Boot (studio van Adani & Wolf). Daar liep 
ik ook nog Praful en Saskia Laroo (professioneel trompetspeelster) tegen het lijf en die hebben spontaan op  een aantal tracks meegespeeld. Had al wel het hele concept en de sfeer in mijn hoofd (een reis langs de Florida Keys in Miami) en heb dat in de nummers en het ontwerp van de hoes doorgetrokken’. Als producer is Monte La Rue duidelijk gegroeid, maar het gevoel van voorganger “Interludia” is wat ons betreft nog steeds voelbaar. Monte La Rue legt uit: ‘we zijn inmiddels ruim 5 jaar verder. Ik heb ondertussen wel een eigen sound ontwikkeld. Eentje waar ik me goed bij voel. “Interludia” heb ik nog helemaal alleen opgenomen en ingespeeld, maar dat was meer uit noodzaak en tijdsgebrek. Ik neem nu ook veel meer de tijd om mijn nummers uit te werken en heb een beter idee van wat ik uiteindelijk wil. Ben dus al volop aan het schrijven aan de opvolger.’ Monte La Rue mengt in zijn (exotische) downtempo klanken voornamelijk invloeden uit soul, jazz, funk, blues, country, folk en latin. De muziek moet je een beetje zoeken in de hoek van Sven van Hees, maar dan met een geheel eigen gevoel, een eigen identiteit en een breder muzikaal karakter. Ik vroeg Monte La Rue voor welke doelgroep het album bedoeld is: ‘hopelijk valt de plaat goed bij iedereen. Heb niet echt een doelgroep in gedachte, dat laat ik over aan de luisteraar. Maar ik kan me wel voorstellen dat “The End Of The Rainbow” makkelijker gedraaid zal worden in een bar of strandtent dan in een obscure jazzclub. Maar, niet teveel in hokjes denken, maar wel in muziek’. Ten slotte vroeg ik hem naar de toekomstplannen met zijn label Disque Deluxe: ‘het muzikale landschap verandert voortdurend door de techologie en bereikbaarheid van muziek. We moeten accepteren dat er naast de reguliere CD vele andere vormen in opkomst zijn om je muziek aan de man te brengen. Ikzelf zie dat als heel positief en probeer ook het label in deze richting te sturen. Er komen dus nog wel compilaties op Disque Deluxe, maar die zullen geheel of gedeeltelijk in digitale vorm gaan verschijnen. Conclusie: Monte La Rue weet met zijn muziek andermaal de gevoelige snaar te raken en heeft met “The End Of The Rainbow” nu al één van de grootste chill-out troeven voor zomer 2008 in handen! Beste momenten op het album zijn wat ons betreft niet op één hand te tellen, maar het gevoelige “Malibu Marina” blinkt wat ons betreft uit! Let ook op het fantastische artwork van dit kleurrijke album. Ga snel naar www.unitedrecordings.com of www.montelarue.com voor meer informatie is ons advies.

 

Beoordeling: 8,5

 

 

Kraak & Smaak: “Plastic People” (Jalapeno Records/ PIAS)

 Genre(s): (Funky) Breakbeats/ Funk/ Soul/ Downtempo

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: PIAS (www.pias.com)

 Kraak & Smaak is een producers trio uit Leiden dat bestaat uit Mark Kneppers (DJ Knuppelhout en de helft van het DJ-duo Wipneus & Pim), de klassiek geschoolde Oscar de Jong en Wim Plug. Zelf omschrijven ze hun opzwepende mix van elektronische funk, samples en breakbeats als 'future funk'. In het buitenland wordt de naam van de groep op zijn Engels uitgesproken als Crack & Smack. In 2005 verscheen – in navolging van de single “Money In The Bag” – hun debuutplaat “Boogie Angst”. Het album vol aanstekelijke, dansbare funk tracks bracht een ware hype teweeg. De schrijvende pers was dolenthousiast over de plaat en binnen een relatief korte periode was de naam Kraak & Smaak (internationaal) gevestigd. Resultaat: een volle agenda met optredens op vele (inter)nationale locaties en festivals die ertoe doen. Het eerste album Boogie Angst viel op omdat het met niets anders te vergelijken was. De originele ‘K&S brand’ van dance, funk, jazz en electronica zorgde ervoor dat Kraak & Smaak vanaf het begin werd ondersteund door de grote namen van BBC’s Radio 1. De band werd meerdere malen uitgenodigd door de legendarische BBC-jock Annie Nightingale om DJ guest mixes te maken. Ook haar collega’s Annie Mac en Pete Tong waren snel om en Kraak & Smaak kreeg de nodig airplay in Engeland en de rest van de wereld. De vernieuwende sound leidde tot vele verzoeken voor remixes met Jamiroquai als eerste in de wachtrij. Een wachtrij die verder bestond uit onder andere Richard Dorfmeister, Junkie XL, Mark Rae en Soul Of Man (Finger Lickin’). Een uitgebreide verzameling daarvan werd uitgebracht op de dubbelaar The Remix Sessions (2007). Gelukkig vonden de heren tussen al het optreden en hun remix activiteiten de rust om een nieuw album op te nemen: Plastic People. ‘De goodwill die we kregen na de release van ons eerste album opende een aantal deuren voor ons’, zegt Mark. ‘Contact leggen met buitenlandse collega’s ging opeens een stuk makkelijker, evenals de wil tot samenwerking. Zo hebben we een killertrack met de aanstormende Britse soulzanger Ben Westbeech (Brownswood Recordings) opgenomen. Deze track, Squeeze Me“ genaamd, vonden we zo goed dat het de eerste single is geworden. Daarnaast hebben we nummers gemaakt met Mark Brydon van Moloko (Plastic People) en de rapper Dudley Perkins (That’s My Word) van het Amerikaanse hiphoplabel Stones Throw en hebben we onze live-band betrokken bij enkele nummers. Zo heeft onze zangeres Rose het nummer Are You Ready For Life geschreven en ingezongen en waren Ro Krom en Marc Baronner betrokken bij de instrumentale invulling van een aantal nummers. En last, but not least gaan er natuurlijk ook nog props naar Yerry Rellum (beter bekend als de Nederlandse soulzanger Caprice) voor zijn tekst en zang voor Bobby & Whitney“. ‘Het nieuwe album is volwassener’, zegt Wim. ‘We hebben met een paar van onze helden gewerkt en dat heeft zeker effect gehad. We willen nog steeds nummers schrijven die goed op de dansvloer werken, maar daarnaast ook meer liedjes en soundscapes. Zo hebben we ook een ongelofelijk mooie filmische track gedaan met Carmel, een bekende jazz zangeres uit de jaren ‘80.’ ‘We hebben het handelsmerk van ‘de K&S sound’, zoals de Rhodes en de clavinet (toetsinstrument dat behoort tot de snaarinstrumenten), op een aantal nummers aangehouden’, aldus Oscar. ‘Maar nummers als “Plastic People“ hebben een wat viezer en meer elektronisch randje door het gebruik van oude analoge synths en andere apparatuur. Het is een natuurlijk gevolg van het spelen voor grote mensenmassa’s tijdens festivals en het zien van bands als Soulwax en Daft Punk die het publiek uiteenscheuren met hun sterke rauwe, donkere riffs. We willen nog steeds het party-funk-element voor onze liveshow behouden, maar je hebt die donkere momenten nodig. Een en ander is voor ons gevoel nu completer.’ In tegenstelling tot sommige van hun collega’s kijken de jongens erg uit naar het moment dat ze weer gaan toeren als band en als DJ’s. Want hoewel Kraak & Smaak oorspronkelijk begon als studioproject van oprichters Oscar De Jong, Mark Kneppers en Wim Plug, werd het al snel één van de hotste live en dj acts in de internationale dancescene. Naast de drie K&S kernleden op toetsen, draaitafels en effecten wordt de live-act aangevuld met Ro Krom (drums en zang), Rose Spearman (zang) en Marc Baronner (basgitaar) en de DJ-act met DJ DeLaSarge. ‘Ik houd van de eenvoud’, zegt Oscar. ‘Er is slechts 1 doel: naar de show gaan - optreden – de afterparty – verder gaan.’ Nu – een kleine drie jaar na de release van Kraak & Smaak’s debuut album – lost het altijd lastig tweede album “Plastic People” volledig alle hooggespannen verwachtingen in en is wat ons betreft zelfs beter dan het debuut. Het is een bijzonder album geworden met een grote diversiteit, creativiteit en het plezier in het muziek maken is duidelijk merkbaar/ voelbaar. Daarnaast bevat het album in de breedte gewoon meer sterke tracks als de voorganger. Onze favorieten zijn het uiterst sfeervolle en traditioneel klinkende “Il Serpente” met haar stoere breakbeats, de schitterende strijkers en overtuigende overige aankleding. Ook “That’s My Word” springt er wat ons betreft uit! Deze track zou je kunnen omschrijven als jazzy downtempo, overgoten met hip-hop en reggae vibes. De eerste single van het album, “Squeeze Me”, wordt momenteel grijs gedraaid op de nationale radiozenders en is op het moment van schrijven zelfs Radio 538 Dance Smash. Het zou me niet verbazen als Kraak & Smaak wereldwijd nog groter gaat worden door dit sublieme nieuwe album! We hebben hier zonder twijfel één van de beste albums van 2008 in handen. Kijk op www.kraaksmaak.nl of www.myspace.com/kraaksmaak voor meer informatie (en geluidsfragmenten).

 

Beoordeling: 9

 

 

 Portishead: “Third” (Island Records/ Universal)

 Genre(s): Trip-Hop/ Pop/ Rock

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Universal Music

 Goed nieuws voor liefhebbers van trip-hop muziek! Na jaren van stilte is Portishead dan eindelijk weer terug! Dat zal de grote schare fans erg tevreden stemmen. De groep – die vaak in één adem met Massive Attack en Tricky genoemd wordt als het gaat om de zogeheten trip-hop sound – stootte in 1994 in één keer naar de top met het album “Dummy” dat onder andere de klassiekers “Sour Times” en “Glory Box” zou voortbrengen. Geoff Barrow is de stuwende kracht achter Portishead. Begin jaren ’90 bedient hij de opnameapparatuur bij de opnames van het debuutalbum van trip-hop grondleggers Massive Attack. Via hen komt hij in contact met de echtgenoot van Neneh Cherry en kan hij de muziek schrijven voor haar nummer “Somedays”. Barrow werkt verder aan remixen van Primal Scream, Paul Weller en Depeche Mode en produceert voor Tricky. In 1991 ontmoet Barrow pubzangeres Beth Gibbons. Barrow wilde altijd al een soundtrack maken en in plaats van een kans af te wachten, besluit hij meteen ook zelf de film te maken. Zowel Barrow als Gibbons acteren in de film. De naam Portishead komt van het plaatsje vlakbij Bristol waar Barrow zijn jeugd heeft doorgebracht. Toen Barrow voor Massive Attack werkte, werd hij 'the lad from Portishead’ genoemd, en zo kwam hij op het idee voor de groepsnaam. Samen met een aantal gastmuzikanten, onder wie Adrian Utley en Dave McDonald, gaat Portishead de studio in. Het resultaat is atmosferisch met Gibbons’ ijle stem. Lome beats nodigen uit om achteruit te leunen, maar de spooky samples en sluimerend aanwezige orgel brengen de luisteraar steeds terug naar het puntje van zijn stoel. Het geheel herinnert aan een soundtrack. Na het grote succes van debuutalbum “Dummy” verschijnt vervolgens in 1997 het titelloze tweede album van Portishead, simpelweg “Portishead” genaamd. “All Mine” is de meest gedraaide single van dat album, maar wordt uiteindelijk niet zo succesvol als diverse andere singles van het debuutalbum. Nog voor de release van “Portishead” speelt de band in de Roseland Ballroom in New York. Het optreden – het enige met een viool- en kopersectie – zou in 1998 als audio CD en in 2001 als DVD video verschijnen. Anno 2008 bestaat de uit Bristol formatie in basis nog altijd uit het drietal Geoff Barrow, Adrian Utley en zangeres Beth Gibbons. “Third” is het vierde album van deze succesvolle formatie – wanneer we ook het album “Roseland NYC Live” meerekenen – en is de eerste Portishead langspeler sinds 1998. In maart en april tourde de groep al door de UK en Europa en deed onder andere de Heineken Music Hall in Amsterdam aan. “Third” is avontuurlijker dan de debuutplaat “Dummy” (1994) of opvolger “Portishead” (1997), aldus de Britse trip-hop act. Volgens Portishead is “Third” ‘de oudere broer of zus’ van haar voorgangers. Ondanks een gapend gat van elf jaar tussen de release van “Portishead“ en “Third“, is er nooit sprake van geweest dat het over zou zijn met de band. “Er was nooit géén Portishead. We hadden alleen weinig ideeën en gingen verder met verschillende dingen. Portishead was er altijd.” De band leunt bij de nieuwe plaat onder meer op invloeden van Can, The Silver Apples, Joy Division, Human League en Ohm, zo lezen we in de persinformatie. Op “Third” is het Portishead geluid dus verder doorontwikkeld zonder haar unieke signatuur te verliezen. Het album begint ijzersterk met het energieke “Silence”, dat helemaal niet zo stil van karakter is als de titel doet vermoeden. Schitterende gitaren en strijkers worden met een lo-fi drumpartij gecombineerd en die fantastische, unieke stem van Beth Gibbons. Het is het vertrekpunt van een nieuwe plaat die nog veel meer moois te bieden heeft. De eerste vier tracks op “Third” zijn al direct een vol schot in de roos en die zeer goede start wordt, ondanks enkele iets mindere tracks, nergens meer teniet gedaan. De ingetogen trippy ballad “Hunter”, het gedreven “The Rip” met haar heerlijke drums + dito elektronica en het mysterieuze “Threads”; het zijn slechts enkele voorbeelden van de onnavolgbare kwaliteit die Portishead hier wederom op de mat legt. Of we te maken hebben met een baanbrekend album, zoals “Dummy” dat in 1994 was, kan ik nu moeilijk inschatten. Deze plaat komt namelijk in een hele andere periode uit, waarin trip-hop muziek een bijna vergeten genre is. Slotsom: “Third” is een fantastisch album geworden dat de comeback van Portishead op een uiterst waardige wijze beklinkt. Welcome back! De eerste single van het album wordt “Machine Gun”, welke als 12” single en digitale release op de markt/ het net zal verschijnen. “Third” is vanaf 25 april te koop. Kijk op www.portishead.co.uk voor meer informatie.

 

Beoordeling: 9

 

Various: “Defected Presents Charles Webster” (Defected) 

Genre(s): (Deep) House/ Downtempo/ Pop/ Ambient/ Elektronica

Bron: 3-CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: N.E.W.S. Distribution

 Charles Webster mag je op het gebied van de elektronische muziek gerust één van de belangrijkste spelers van de jaren 90 noemen. Onder diverse namen heeft hij clubhit na clubhit weten af te leveren. Wellicht herinner je je nog de diverse fantastische platen van Furry Phreaks? Does “Soothe” ring a bell? Juist, mastermind achter dit soort ‘grote’ platen is Dhr. Webster. Ook in het nieuwe millennium is Charles Webster niet weg te denken uit de mondiale dancescene. De laatste jaren heeft hij het MISO label onder zijn hoede en maakte hij ondermeer goed ontvangen tracks met Martin Iveson (Atjazz) onder de noemer Version. Net als Tom Middleton profileert Charles Webster zich tegenwoordig steeds meer onder zijn eigen naam. Reden: beide heren ondervonden de nadelen van het gebruik van vele diverse aliassen en projectnamen. Tegenwoordig zijn DJ’s/ producers (bijna) merknamen zou je kunnen stellen. De compilatie dan: “Defected Presents Charles Webster” is een heerlijk overzicht geworden met diverse gezichten. De opzet is vergelijkbaar met de recente “Renaissance 3D” verzamelaar van Tom Middleton. Drie schijfjes met ieder een thema. In dit geval: club (disk 1), lounge (disk 2) en studio (disk 3). CD1 bevat een clubmix vol met lichtvoetige deep-house en gelieerde stromingen. Webster houdt overduidelijk van (vrouwelijke) vocalen en soul, want dit zijn elementen die je veel terughoort in zijn uitgebalanceerde deep-house geluid. Voor de clubmix selecteerde Charles Webster materiaal uit de jaren 90 tot en met nu. Er schuiven diverse tracks uit zijn MISO catalogus voorbij tijdens de mix, wat absoluut geen straf is. Naast diverse eigen tracks en remixen vinden we op CD1 ook classics van Moodyman, Deep South (Ralph Falcon & Oscar G.) en Kings Of Tomorrow. Na beluistering van de clubmix kunnen we stellen dat de mix weliswaar heel veel mooie tracks bevat, maar toch ook een stukje kracht en drive mist. De classic van Deep South had wat mij betreft overigens eraf gehouden kunnen worden. Wat een oersaaie track zeg! CD2 draagt de titel ‘lounge’ en bevat pop/rock classics, elektronica, soul, downtempo en ga zo maar door. Plaid bijt het spits af op disk twee met het fabuleuze “Ralome” van de langspeler “Rest Proof Clockwork” uit 1999. Deze prachtige elektronica track vormt het begin van een eclectische luistersessie langs uiteenlopende artiesten/ groepen als D’Angelo, Kate Bush, Black Sabbath, Brian Eno, The Cranberries en Tom Waits. Het wordt al snel duidelijk dat de keuze van Charles Webster op CD2 – bestaande uit materiaal tussen 1970 en nu – niet alledaags is. Naast het rustieke karakter van de muziek, klinkt deze echter overal spannend en vooral als een smaakvolle soundtrack voor de luie zondag. “Deep Blue Day” van Brian Eno laat nog maar eens horen hoe belangrijk deze man is geweest voor de ontwikkeling van het ambient genre. Röyksopp heeft deze specifieke Brian Eno track vermoedelijk als inspiratiebron gehad voor hun track “Dead To The World”. Verder valt de exclusieve Charles Webster mix voor Tracey Thorn’s “Here It Comes Again” in positieve zin op. Deze beatloze, vocale track draagt een thema dat klinkt als een ware omhelzing. Wat een kwaliteit! Disk twee valt dus vooral binnen de categorie: muziek met een ‘breekbaar’ karakter. Op CD3 nemen we een kijkje in de studio van Charles Webster. Dit is wellicht de meest interessante CD van het pakket. Waarom? Webster heeft naast zijn vele sterke (deep) house producties ook duidelijk gevoel voor het maken van stemmige downtempo. Beide ‘werelden’ komen samen op het afsluitende schijfje van deze 3-CD release. Charles Webster en downtempo? Neem nou de track “Observer” van Lo;rise (in de High Skies mix). Deze track ontvingen we ruim een jaar geleden op een CD-R van Charles zelf en heeft ons sindsdien niet meer losgelaten. Nu is hij dan eindelijk beschikbaar via deze 3-CD. “Observer” is een voorbeeld van gejaagde, spooky downtempo met fraaie vocalen en een bijzonder mooi (donker) thema. Naast deze track staan er nog een hele rits aan bijzonder lekkere producties op de afsluitende disk. Onder diverse aliassen – hoe kan het ook anders – wordt je getrakteerd op materiaal dat geproduceerd is tussen 2000 en nu (al dan niet in nieuwe edits). Conclusie: deze 3-CD compilatie geeft nog maar eens de kracht van Charles Webster weer. We hebben hier zonder twijfel te maken met één van de allergrootste deep-house producers van de afgelopen 15 jaar. Hulde! Kijk op www.defected.com of www.misorecords.co.uk voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8,5

 

 

Zuco 103: “After The Carnaval” (DOX Records)

 Genre(s): Brazilectro/ Brazilian Jazz/ Samba/ Pop

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Coast To Coast

 Zuco 103 is terug met een nieuw album op een nieuw label. Hun laatste wapenfeit, het album “Whaa!” uit 2005, werd nog uitgebracht via Ziriguiboom (het thuis van onder andere Bebel Gilberto). Laatstgenoemde label is verruild voor Dox Records, dat ook namen als Benny Sings, Wouter Hamel en Giovanca uitbrengt. Zuco 103 bestaat uit de in Rio geboren zangeres/ tekstschrijfster Lilian Vieira, de Duitse toetsenist Stefan Schmid en de Nederlandse drummer/ producer Stefan Kruger. De drie mans formatie, die dit jaar tien jaar bestaat, wordt gezien als 'de uitvinder' van Brazilectro. Zuco’s geluid is anno 2008 nog steeds een verademing, waarbij Braziliaanse kruiden worden vermengd met elektronica, jazz, pop (min of meer de samensmelting die men Brazilectro noemt), aangevuld met een keus uit Afro Cubaanse, drum & bass, Ethiopische, West Afrikaanse en dub ingrediënten. Een divers geluid dus! De groep heeft haar inspiratie voor dit album – hun vierde langspeler sinds 1999, als we het concept album “One Down, One Up” (2003) en het remix album “The Other Side Of Outro Lado” (2001) niet meerekenen – opgedaan in Rio de Janeiro, waar de Nederlands/ Braziliaanse zangeres Lilian Vieira en groot deel van haar teksten schreef. In vergelijking met “Whaa!” horen we dat het geluid van Zuco 103 zich verder doorontwikkeld heeft, maar het gevoel van het oude werk is behouden gebleven. Het zijn stuk voor stuk heerlijke luisternummers waarop je zo nu en dan voorzichtig je dansschoenen uit de kast kunt trekken. Het album – met 13 bijdragen en een totale speelduur van bijna 50 minuten – heeft de luisteraar genoeg moois te bieden en de Zuco 103 fans hoeven dan ook geen seconde te twijfelen aan de kwaliteit van dit nieuwe werkstuk! Uitschieters zijn wat ons betreft openingstrack “Nunca Mais” met een treffend pianofragment, de gezellige tracks “Pororoca”, “Cria” en “Madrugada”, maar vooral ook het dansbare “Begrimed” (compleet met housebeat). We zijn bijzonder benieuwd hoe dit nieuwe materiaal live zal klinken. Kenners weten immers: Zuco 103 live is altijd genieten geblazen! Het album ligt vanaf 24 april 2008 in de winkels. Kijk op www.doxrecords.com of www.zuco103.com voor meer informatie.

Beoordeling: 8,5

 

C-Mon & Kypski: “Circus C-Mon & Kypski” (Penoze/ Jammm)

Genre(s): Experimental Breakbeats/ Pop/ Rock/ Hip-Hop/ Jazz

Bron: DVD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Jammm Brands & Entertainment (www.jammm.nl)

 Het duo C-Mon & Kypski mag je muzikale knutselaars van Hollandse bodem noemen. Elementen als creativiteit, muzikaliteit, humor en originaliteit zijn vier kernwoorden in de muziek van deze heren. In januari 2008 lieten C-Mon & Kypski met drie speciale optredens in achtereenvolgens Tivoli (17 januari), de Melkweg (19 januari) en de Effenaar (20 januari) luid van zich horen. "We willen nog 1 keer alles uit de kast trekken, en met het volledige C-Mon & Kypski Circus drie van de vetste podia van Nederland omver blazen! Met Amsterdam Klezmer Band, Benjamin Herman, Pete Philly, Jiggy Djé & SpaceKees en Voicst hebben we een euforische zomer meegemaakt. Zo willen we de “Where The Wild Things Are” tour ook afsluiten alvorens aan nieuw materiaal te gaan werken!" sprak C-Mon kort voor aanvang van de afsluitende drie optredens. Uiteindelijk werd de live sessie in de Amsterdamse Melkweg gekozen voor de DVD release. C-Mon & Kypski willen met het uitbrengen van deze DVD release hun fans nogmaals de ‘live experience’ meegeven. Dat is met veel overtuiging gelukt. Uiterst creatief als altijd gooit het duo in samenwerking met de band en gastmuzikanten de ene na de andere toptrack de zaal in, met de nadruk op materiaal van hun laatste topalbum dat eind 2006 verscheen. Kypski, meervoudig kampioen turntablism, laat zijn ongekende skills live zien door tegelijkertijd te drummen en te scratchen. Dit klinkt bizar, maar hij doet het toch echt! Ook wordt Pete Philly door midden gezaagd tijdens “Make My Day”, waarna hij na deze truc opstaat met ‘bebloed’ shirt en de song voltooid. Als dat geen spektakel is? Al met al zit deze DVD als een dijk in elkaar en wachten we met smart op een nieuw album van deze creatieve twee-eenheid die zich ook live kan meten met de allerbeste elektronica bands. Volgens het label kunnen de fans een nieuw album verwachten in 2009. Kijk op www.jammm.nl of www.c-monandkypski.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 9

 

 

Daedelus: “Live At Low End Theory” (Alpha Pup Records)

 Genre(s): Elektronica/ (Abstract) Hip-Hop/ Breakbeats/ Electro

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Alpha Pup Records (www.alphapuprecords.com) 

Alfred Weisberg-Roberts aka Daedelus mag je gerust een samplekunstenaar noemen. Sinds 2001 bestookt hij de wereld met kwalitatief hoogstaande releases voor labels als Mush, Ninja Tune en Alpha Pup. Alpha Pup bracht recentelijk al de EP “Throw A Fit” uit, dat nu wordt opgevolgd door een live album van deze creatieve producer. Het live album is het resultaat van zijn optreden op een Low End Theory clubnight (Airliner, Los Angeles). De muzikale paden die Daedelus bewandeld zijn zo nu en dan niet te volgen. Hij strooit gedurende zijn live sessie met loodzware bassen, gevarieerde breakbeats, ouderwetse rave (en oldskool breaks), rauwe electro, hip-hop, disco, allerhande elektronica en zijn kenmerkende – vaak kitscherige, cinematische of retro – muziek fragmenten. We kennen dit echter al jaren van hem, maar we blijven ons verbazen over de enorme diversiteit en originaliteit die Daedelus in zijn muziek blijft verwerken. Op “Live At Low End Theory” lijkt hij breder en dieper te gaan als ooit te voren. Laten we het ‘multiple layered sample art’ noemen. Dit levert diverse muzikale en dansbare momenten op. Neem nou de oldskool breakbeat opener “Put A Spell”. Deze track bevat drukke breakbeats, aangekleed met typische geluiden vanuit begin jaren 90 (denk aan The Prodigy, Acen, SL2, Altern-8 en ga zo maar door). Subliem gedaan! Ook de track “Disco, Disco, Disco” is wat ons betreft één van de hoogtepunten. Daedelus combineert een aantal vermakelijke ‘disco’ loops tot een bijna 7 minuten durend spektakel. Kortom: Daedelus scoort overal en altijd! Al zijn uitgebrachte werk sinds 2001 is de moeite waard en deze live sessie is dat zeer zeker ook! We kijken dan ook met veel plezier uit naar de diverse albums die hij in 2008 op de planning heeft staan. Kijk op www.myspace.com/daedelusdarling voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8,5

 

Various: “Time Warp Compilation 08 By DJ Rush” (Time Warp)

 Genre(s): (Hard) Techno/ Schranz

Bron: 2-CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Time Warp (www.time-warp.de)

 Daar waar gerespecteerde namen als Umek, Loco Dice en Tiefschwarz hem voorgingen, heeft Isiah Major - beter bekend als DJ Rush - dit jaar de eer gekregen de Time Warp compilatie samen te stellen en te mixen. De meeste mensen kennen Time Warp natuurlijk van het spetterende feest dat elk jaar gehouden wordt in het Duitse Mannheim en waar de grootste DJ’s ter wereld acte de presence geven (zoals dit jaar bijvoorbeeld de grote vier Richie Hawtin, Sven Väth, Laurent Garnier en Carl Cox). Wat echter veel mensen niet weten is dat het Time Warp festival een hele week duurt. Buiten het afsluitende feest bestaat het festival ook uit kleinere feesten en optredens, workshops, discussies en bovenal film- en videokunstvertoningen. Gemengde gevoelens overheersen bij de Time Warp compilatie van dit jaar. Laten we wel vooropstellen dat het positieve gevoel overheerst, met name veroorzaakt door de eerste CD. Daarop laat Rush zich van zijn beste (harde) kant zien. Een sterke platenkeus, een goede opbouw van de mix en natuurlijk bovendien de stevige beats zoals we dat van hem gewend zijn. De gemengde gevoelens worden voornamelijk veroorzaakt door de tweede CD, waarop Rush zich van een andere muzikale kant laat zien. Hij schakelt een tandje lager en toont hiermee zijn veelzijdigheid aan, maar weet niet volledig te overtuigen. Dat de tweede CD nog geen eens 50 minuten duurt, wekt haast de indruk dat Rush ook niet helemaal overtuigd van zichzelf is om een volledige mix in deze – voor hem ingetogen – stijl op te nemen. Overigens duurt de eerste CD ook maar 56 minuten, wat natuurlijk evenzeer aan de korte kant is. Had een paar nummers van de tweede CD verwerkt in het begin van de eerste cd en het bij één mix van 80 minuten gelaten. Dan had deze compilatie als een huis gestaan. Nu is het ‘gewoon’ een lekkere 2-CD, met een sterke eerste CD en een matige tweede. (reviewer: Iguana)

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Various: “The Chillout Lounge Volume 2” (i-Label)

 Genre(s): Downtempo/ Chill-Out/ Broken Beats/ Nu-Jazz/ Deep-House

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: i-Label (www.i-label.uk.com)

 Samensteller van deel twee uit “The Chillout Lounge” reeks voor het i-Label van Chet Selwood is Ben Mynott. Samen met Neil Cowley (Pretz) vormt Mynott de formatie Fragile State, met wie hij in het verleden al twee artiestenalbums uitbracht. Meer recentelijk verscheen er een Fragile State verzamelbox met daarin de genoemde artiestenalbums, maar ook een disk vol remixes (door en voor derden) en nieuwe tracks (of edits van eigen materiaal). Wat kunnen we van deel twee van “The Chillout Lounge” verwachten? De subtitel van het product luidt ‘more… downtempo new grooves for late night lounging’ en klinkt als een logisch vervolg op het geen we muzikaal op deel één aantroffen. Mynott laat in de persinformatie weten dat hij hetzelfde muzikale pad heeft gevolgd als op deel één (die hij ook samenstelde). Wat houdt dit in? Simpel: een selectie van kwalitatief hoogstaande downtempo, nu-jazz, broken beats en deep-house muziek, waarop je sublieme bijdragen van sfeermakers als Tom Middleton (met het prachtige “Margherita”), Hird, Plej, Blu Mar Ten, Azymuth (geremixt door Jazzanova), Paul Hartnoll (van Orbital), Ralph Myerz en natuurlijk Fragile State zelf (twee maal geremixt door respectievelijk Future Loop Foundation en Alucidnation) terug kunt horen. Kortom: “The Chillout Lounge” is een prima 2-CD voor op de achtergrond die een aardig goed beeld geeft van allerhande (lees: divers) materiaal uit de sfeermuziek sector. Ondanks enkele lelijke uitglijders (we zullen geen namen noemen), kunnen we iedere liefhebber van chill-out muziek toch aanraden om deze compilatie een luisterbeurt te gunnen. Kijk op www.ilabeldownload.com of www.i-label.uk.com voor meer informatie.  

 

Beoordeling: 8

 

Pit Baumgartner: “Tales Of Trust” (New Format/ Phazz-a-Delic)

 Genre(s): Downtempo/ Nu-Jazz/ World Music/ Drum & Bass

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Walboomers (www.walboomers.com)

 Pit Baumgartner ken je wellicht als de voorman van de downtempo/ nu-jazz formatie De-Phazz. Laatstgenoemde formatie is al sinds het beginnen van de zogeheten lounge hype een begrip en nog immer actief. “Tales Of Trust” is Baumgartner’s solo debuut en laat een lekker zomers, world influenced geluid horen met downtempo, nu-jazz en lichtvoetige drum & bass als voornaamste pijlers. Hij kiest op “Tales Of Trust” dus voor een zeer diverse aanpak waarbij de term ‘exotica’ de lading het beste dekt. Het album staat bol van de sterke tracks die je ondanks de wisselende tempi best zou kunnen vergelijken met muziek van mensen als Sven van Hees en Monte La Rue. “Tales Of Trust” biedt een keur aan kleuren en sferen en laat je vanaf de eerste track niet meer los. In totaal staan er maarliefst negentien tracks op “Tales Of Trust” en Pit Baumgartner laat er geen twijfel over bestaan: dit debuut smaakt naar meer! Het is een uiterst vermakelijk en muzikaal album geworden dat zich kan meten met de betere downtempo releases. Kijk op www.phazzadelic.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8,5

 

 

dbClifford: “Recyclable” (Sony BMG Music)

Genre(s): Pop/ Jazz/ Funk

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Sony BMG Music 

dbClifford is een zanger die je de laatste periode wellicht al hebt opgemerkt op de nationale radio. De hitgevoelige track “Simple Things” wordt met regelmaat gedraaid op zenders als Radio 538. Deze track lijkt wat op de muziek van onze eigen Benny Sings (instrumentaal gezien). dbClifford is zanger, songschrijver en multi-instrumentalist. Dit 27-jarige wondertalent groeit op in Frankrijk en Engeland. Als klein kind al wordt hij veelbelovend genoemd en krijgt de stempel als wonderkind. Niet wonderbaarlijk als je nagaat dat hij kan drummen, maar ook de piano, gitaar, basgitaar en de saxofoon kan bespelen! Na zijn afstuderen speelt hij in een Engels bandje waar hij zijn passie ontdekt voor live optreden. Hij verhuist naar LA, maar al gauw trekt hij door naar Canada waar hij zijn echte plek vindt. Na het overlijden van zijn moeder, gebruikt hij zijn muziek meer dan tevoren. Hij verwerkt dit door al zijn gevoelens in de muziek terug te laten komen. Niet lang daarna heeft hij tien nummers geschreven en is zijn debuutalbum “Recyclable” geboren. En met groot succes, want in Canada wordt hij door het Canadian Musician Magazine een ‘world class multi-talented performer’ genoemd. Ook dit is niet onverdienstelijk, want hij heeft alle nummers op zijn album geschreven, geproduceerd, opgenomen en hij speelde zelf alle instrumenten! Een prestatie van formaat zou je kunnen zeggen. Het album “Recyclable” staat vol met heerlijke luisterliedjes, waarbij zowel vocaal als muzikaal een dikke voldoende gescoord wordt. Hoe klinkt zijn stem? De stem van dbClifford is maar moeilijk te omschrijven en ook niet echt vergelijkbaar met andere zangers. Eén ding is zeker: met zijn aanstekelijke en gevoelige jazz-pop geluid (met enige funk verwijzingen) zal dbClifford de komende periode een grote schare extra fans in Europa gaan creëren. Conclusie: “Recyclabe” is een piekfijn album geworden van een indrukwekkend hoog en constant niveau! Echt een aanrader! Kijk op www.dbclifford.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8,5

 

 

Giovanca: “Subway Silence” (DOX Records)

 Genre(s): Nu-Soul/ Hip-Hop/ Jazz/ Pop

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Coast To Coast

 Liefhebbers van Wouter Hamel en Benny Sings opgelet! In hetzelfde straatje als eerder genoemde namen kun je nu Giovanca Ostiana bijschrijven. Giovanca’s album “Subway Silence” werd geproduceerd door Benny Sings, Bart Suèr en Dean Tippet. Haar muziek klinkt minder jazzy als Wouter Hamel’s succesvolle geluid en neigt meer naar de nu-soul en hip-hop kant. Echter, subtiele vleugjes jazz en pop completeren het menu dat Giovanca je voorschotelt. “Subway Silence” is een gezellige en sensitief album geworden dat je zal boeien van de eerste tot en met de laatste tel. Vooral de liefdevolle klanken en warme stem van Giovanca zorgen voor de meerwaarde op dit debuutalbum. Neem nou de rustieke momenten “Melancholic You” en “To The Moon”, die beide opvallen door haar opgeruimde karakter. Ook het dansbare “You Can Do It” klinkt als een klok. Gezelligheid kent geen tijd is het motto en daar kunnen we onmogelijk bezwaar tegen hebben. Het album biedt zowel ballades als meer dansbaar materiaal, wat voor de nodige diversiteit zorgt. Conclusie: een heel mooi debuut! Met onder andere Giovanca, Zuco 103, Benny Sings en Wouter Hamel in de stal zou DOX Records de komende periode wel eens verder kunnen uitgroeien van oorspronkelijk relatief kleine speler naar een groter/ bekender platenlabel met vele internationale releases. Kijk op www.giovanca.com of www.doxrecords.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8,5

 

Musetta: “Mice To Meet You!” (IRMA Records)

 Genre(s): Downtempo/ Nu-Jazz/ Nu-Disco/ House

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Walboomers (www.walboomers.com)

 Musetta bestaat uit het duo Marinella Mastrosimone en Matteo Curcio. Met “Mice To Meet You!” leveren ze een kleurrijk debuut af. Het is een gezellige downtempo en nu-jazz plaat met kitscherige invloeden (op jazz gebaseerd), lichte verwijzingen naar discomuziek, maar ook een meer housegerichte aanpak wordt niet geschuwd. Er kan dan ook een voorzichtige vergelijking gemaakt worden met het oude werk van De-Phazz. De vocalen van Marinella Mastrosimone zijn niet wonderschoon, maar voldoen zeer zeker. De sfeer is vaak wat melodramatisch en zwaar, maar dit gaat niet ten koste van je eigen humeur. Onze favoriete tracks zijn het met strijkers doordrenkte “Some Thoughts Are Hard To Die”, dat ook nog eens mooie trippy downtempo beats bevat, de prachtige diepe trip-hop track “We Will Fade Out” (vol galm) en ten slotte het gevoelige openingsnummer “Another Glimpse Of Sun”, dat naast diverse string-loops ook drums/ percussie bevat ala Amy MacDonald. Het twaalf tracks tellende album bevat naast prima muziek ook een opvallend artwork en is fraai vormgegeven met onder andere gelaagde bedrukking. De single “Peace And Melody” verscheen eind vorig jaar op 12” vinyl met onder andere een remix door onze eigen Bart van Wissen, maar ook een ambient versie door DJ Yellow. Kijk op www.musetta.co.uk of www.myspace.com/musettamusic voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8

 

 

Various: “Drumpoems Verse 1” (Drumpoet Community/ Compost) 

Genre(s): Tech-House

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Lowlands Distribution

 Geachte houseliefhebber, spitst uw oren. “Drumpoems Verse 1” is namelijk een compilatie om even rustig voor te gaan zitten. Drumpoet Community heeft haar zetel in Zürich en wordt geleidt door Alex Dallas en Ron Shiller. Het label, dat gelieerd is aan Compost Records stal, brengt de laatste tijd de ene na de andere sublieme plaat uit. Nu is het tijd voor een samenvattende compilatie (ongemixt) van al het geen er de laatste periode verscheen op het label. Drumpoet Community staat voor eigentijdse tech-house met regelmatig een Detroit gevoel. Het is waanzinnig sterk materiaal dat je te horen krijgt op deze verzamelaar. Je zou het kunnen vergelijken met het geluid van Innervisions (het label van Dixon en Âme, dat voorheen sublabel van Sonar Kollektiv was, maar inmiddels individueel opereert). De namen op de tracklist zullen je niet allemaal bekend in de oren klinken, maar iemand als Quarion horen we steeds vaker voorbij schieten met onder andere ijzersterke remixen voor Jamie Lloyd en The Dining Rooms (Schema). Ook Sascha Dive en Soultourist zijn namen die we al vaker tegenkwamen. De tracklist omvat een viertal niet eerder uitgebrachte tracks en vele ‘special CD edits’. Al met al een hele lekkere verzamelaar voor de doorgewinterde liefhebber van kwalitatief hoogstaande housemuziek. Kijk op www.compost-records.com of www.drumpoet.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8

 

The Doubtful Guest: “Acid Sauna” (Planet Mu Records)

 Genre(s): Acid/ Techno/ Hardcore/ Elektronica

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Lowlands Distribution 

The Doubtful Guest is Libby Floyd, een dame uit Chicago (US) die voorheen opera zangeres was. Tegenwoordig woont ze in Londen en is ze helemaal into acid, die ze vermengt met donkere thema’s en onderbouwd wordt met muziek die ergens het midden houdt tussen techno en ouderwetse gabbermuziek. Op dit korte album laat deze dame in kwestie horen dat ze krachtige muziek kan afleveren met veel gevoel. De thema’s doen ons soms denken aan PCP en gelieerde artiesten. Het is dan ook geen verrassing dat ze hardcore formaties als Neophyte, Marc Acardipane (PCP) en Scott Brown als referenties noemt. De openingstrack “Slaves” – een ruim elf minuten durende trip – vertelt eigenlijk het verhaal van het gehele album zoals we hiervoor omschreven. “Drunky” vervolgens, compleet met de sample ‘ain’t no party like an alcoholic party’, is een hardcore track op hoog tempo met allerlei oldschool geluiden en breakbeats die veel in de Schotse hardcore van halverwege jaren 90 gebruikt werden (Scott Brown, Technosis, Davie Forbes en ga zo maar door). Het behoort samen met “Stallinandarkness” en de L.H.S. mix voor “Ruffpet” tot de hardste momenten van het album. “Acid Sauna” is dus een gevarieerd en hard werkstuk geworden, waarbij een compromis wordt gezocht tussen hardcore, techno, oldschool rave, acid en elektronica. Apart, maar zeker lekker! Kijk op www.thedoubtfulguest.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Various: “Supperclub Presents Nomads 6” (United Recordings)

 Genre(s): Downtempo/ World Music/ Nu-Jazz/ Deep-House

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: United Recordings (www.unitedrecordings.com)

 Voor de liefhebber van zogeheten ‘world lounge’ is de “Nomads” reeks van de Amsterdamse Supperclub een schot in de roos. Ook op deel zes horen we weer invloeden vanuit diverse windstreken langskomen. Het is een vermakelijke reeks tracks die je geschikt is voor de avontuurlijke muziekliefhebber of de bezoeker/ liefhebber van Restaurant Nomads. Naast bekende namen als Bardo State (binnenkort komt hun debuutplaat uit), Zeb, Cibelle en Osunlade, horen we vele onbekende namen voorbij komen. Op het menu van deel zes uit de reeks staan overwegend rustieke, world music influenced chill-out, nu-jazz en deep-house platen van een prima niveau. Heb je je ooit afgevraagd hoe een chakra dub versie van Kraftwerk’s “The Model” klinkt? Gaudi + Nusrat Fateh Ali Khan geven antwoord middels hun track “Dil Da Rog Muka Ja Mahi”. Kijk op www.unitedrecordings.com of www.restaurantnomads.nl voor meer informatie.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Various: “Fabric 40 - Mark Farina” (Fabric Records)

 Genre(s): (Chicago) House/ West Coast House

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Rough Trade

 Na “Fabric 39”, de technomix door Robert Hood, is het nu tijd van een iets minder stevige editie met Chicago en (jazzy) ‘West Coast’ house door Mark Farina. In 2005 was de Amerikaanse brillemans één van de hoogtepunten op de populaire Future Funk stage tijdens het tiende Extrema Outdoor festival. Hij kon daar op een uiterst enthousiaste en stevig dansende menigte voor zijn podium rekenen. In Nederland is Mark Farina niet zo’n hele bekend naam, maar in de US is dat wel anders. Hij behoort daar al jaren tot de allerbeste DJ’s/ producers en reist de gehele wereld over om zijn DJ kunsten te vertonen. De vele releases en compilaties (sinds halverwege jaren 90) voor het kwaliteitslabel Om Records zijn zowel divers als van een torenhoge kwaliteit. Buiten zijn heerlijke housesets kan Mark Farina ook bijzonder goed uit de voeten met (abstract) hip-hop en future jazz, getuige zijn “Mushroom Jazz” mixcompilaties. In 2005 verscheen via Om Records het laatste deel uit die reeks (deel 5). Op “Fabric 40” zet Mark Farina zijn housepet op en trakteert hij het luisterende publiek op een solide en soepele DJ set. Wie hem ooit op Extrema Outdoor aan de slag zag, weet wat hij/zij kan verwachten. Wat dan? Heupwiegende housemuziek met een enorme drive en een licht garage gevoel (qua ritmiek). Het is hippe clubmuziek met een zeer sexy uitstraling. Farina legt uit over deze compilatie: “I played a sort of fictitious set at Fabric on a night that doesn’t exist. Musically, I tried to capture the techy, jackin’ Chicago/SF side of the house spectrum - dubby, chunky tracks. I tried to pick tunes from all over the world. I picked a good variation of underground goodies, a lot of which are unreleased or hopefully not on any other compilations. Tracks that have a good “shelf life” but that aren’t proven hits - hidden gems that might go overlooked in this fast-paced music era.” In totaal komen er tijdens de mix 21 tracks voorbij, waaronder materiaal van Johnny Fiasco, Chuck Love, JT Donaldson & Uneaq, DJ Sneak, King Kooba en Mood II Swing. Uiteraard ontbreekt een eigen productie niet. Te midden van alle inspiratieloze minimal releases van de laatste jaren is de muziek van Mark Farina een verademing. De creativiteit, de funkyness en het plezier spat ervan af. Liefhebbers van DJ’s/ producers als Derrick Carter en DJ Sneak halen met deze mixcompilatie sowieso een prima titel in huis. Dit is een solide mixcompilatie welke geschikt is om te draaien in hippe strandtenten of gewoon thuis op de bank om het weekend mee in te luiden! Let op: volgens de persinformatie komt deze CD op 12 mei uit. Kijk op www.fabriclondon.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8

 

 

Tom Middleton: “Lifetracks” (The Big Chill Recordings)

 Genre(s): Downtempo/ Ambient

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: The Big Chill Recordings (www.bigchill.net)

 Pas geleden nog was Tom Middleton uiterst succesvol met zijn ‘3D’ verzamelaar voor Renaissance. Toen al vertelden we dat hij een artiesten album uit heeft gebracht. Dat album hebben we nu weten te bemachtigen. “Lifetracks” is een smaakvol album geworden met materiaal dat opgenomen is tussen 1998 en 2007. De muzikale output op “Lifetracks” houdt ergens het midden tussen het cinematische geluid van Fragile State en Blue States, het downtempo materiaal van Makoto (Good Looking) en zijn soulful/ ambient kant als Jedi Knights (denk aan een track als “Solina”). Kortom: dit is muziek om van te genieten en heel vaak te draaien. Het is een indrukwekkende samenkomst van oud en nieuw materiaal dat vooral prettig klinkt op de achtergrond tijdens bijvoorbeeld een intiem diner. Deze invloedrijke DJ/ producer is nog immer een begrip in de mondiale dance scene en onderstreept dat nog maar eens met dit album. Aanrader! Kijk op www.tommiddleton.com of www.bigchill.net voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8,5

 

 

Aphex Twin: “Selected Ambient Works ‘85-‘92” (R&S Records)

 Genre(s): Techno/ Ambient/ IDM/ Elektronica/ Breakbeats

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Astral Music

Op sommige re-issues zit je als liefhebber al jaren te wachten. Oud materiaal van Aphex Twin bijvoorbeeld! Richard David James is al jaren het boegbeeld van de zogeheten IDM/ elektronica scene met vele succesvolle releases op labels als Warp, Rephlex (waar hij co-owner van is) en R&S (Apollo). Deze onnavolgbare producer wordt weleens omschreven als de Mozart van de moderne tijd. Als elektronica pionier kent hij dan ook talloze navolgers die hun werk op zijn muziek hebben geïnspireerd. Ondergetekende las ooit ergens dat sommige opnamen van cassetteband komen en later ‘opgepoetst’ zijn voor vinyl en/ of CD release. Bij het beluisteren van deze CD lijkt dat ook zeker het geval. Sommige tracks hebben echt een enorm brakke geluidskwaliteit. Maakt dit uit voor het luisterplezier? Welnee: Aphex Twin’s muziek is onderscheidend sterk en valt of staat niet door de productiemethode. Je vergeeft het hem graag. Sterker nog: zonder de inbreng van deze bijzonder getalenteerde producer had het landschap van de (smaakvolle) elektronische muziek er anno 2008 vermoedelijk heel anders uitgezien. Het is een producer die tot een zeer select gezelschap behoort van mensen die met hun muziek standaards hebben gecreëerd binnen de elektronische muziekgenres. Het album dan: “Selected Ambient Works ’85-‘92” verscheen oorspronkelijk al in 1992 (toen ook al via R&S) en is net als deel twee (uitgebracht via Warp) een ‘essential’ in de collectie van iedere danceliefhebber. In totaal vinden we op het album een dertiental tracks welke je allemaal onder de noemer ambient elektronica kunt vangen, al is de aankleding van Aphex Twin telkens anders. Zonder moeite vermengt hij de (ambient) sfeerelementen met techno- en hardcore beats, elektronica of breakbeats. De sfeer is intens en afwisselend, variërend van donker, zwaar, spookachtig en onderhuids tot ’druggy’ en ‘moody’. Aphex Twin’s muziek gaat nimmer vervelen en blinkt uit in originaliteit en creativiteit. Op “Selected Ambient Works ’85-‘92” horen we overigens overwegend de rustieke kant van Aphex Twin, met her en der een lichte verwijzing naar zijn ongepolijste ‘gefreakte’ sound die later zou volgen. Met een track als “Ageispolis”, met haar ingetogen (downtempo) electro breakbeats, loodzware basslines en stemmige sfeerpaden, waan je je in een compleet andere wereld. En zo zijn er nog talloze voorbeelden te noemen van Aphex Twin’s bijzondere en diverse producties. Neem nou “Hedphelym” dat een pompende hardcore bassdrum (tempo: circa 135 BPM) bevat welke wordt overgoten met PCP-achtige synthesizers en angstaanjagende akkoorden met sfeervolle soundpads (vergelijkbaar met het later verschenen “Grass”). Zo kunnen we nog wel even doorgaan met het beschrijven van afzonderlijke tracks, maar ik denk dat je je gewoon eens moet wagen aan deze release en dan begrijp je exact de kracht van het album. Conclusie: het materiaal op “Selected Ambient Works ’85-’92” blinkt na al die jaren nog steeds uit en laat nog maar eens horen waarom deze Richard D. James zo belangrijk is geweest voor de ontwikkeling van de diverse house- en elektronica genres. Respect! Van mij mogen ze wel meer van dit soort baanbrekende albums afstoffen en opnieuw uitbrengen. Kijk op www.rsrecords.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 9

 

 

Various: “Fabric 39 - Robert Hood” (Fabric)

 Genre(s): (Detroit) Techno/ Minimal Techno

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Rough Trade 

De voormalige “Minister of Information” van het Underground Resistance collectief, oftewel Robert Hood, kan gezien worden als de schepper van minimal techno. Robert Hood zorgde eigenhandig voor een keerpunt in de techno met zijn ‘Minimal Nation’ LP. “Music for the progressive”, zoals in het vinyls staat geëtst, dekt de lading volledig want Hood introduceerde een nieuw minimaal geluid dat nog niet eerder was gehoord. In 1994 introduceerde Robert Hood het M-Plant label om dit geluid een podium te geven. 14 jaar na dato is Robert Hood nog steeds actief. Na verschillende releases op M-Plant, Peacefrog en andere labels is hij in 2005 begonnen met een nieuw concept, Hoodmusic genaamd op Music Man records. Een vluchtige blik op de tracklist laat zien dat hij veel eigen werk heeft geselecteerd. Met tracks als “Who Taught You Math” (3) en “School” (13) is dit geen straf. Ook onze eigen Joris Voorn is vertegenwoordig met “Fever (Rephrased)” (7) en kenmerkt zich vanwege het voorstuwende hypnotische geluid. Dan March’s “Sundune” (9) is iets meer bombastisch van aard maar valt prima op zijn plaats in de mix. Er komen een hoop bekende tracks voorbij zoals Solid Decay’s “Legalize” (21), New Energy” (25) van Scorp en UK Gold’s “Agent Wood” (26). Bij de Los Hermanos remix van Robert Hood’s “Still Here” (27) en “Pulp Funktion 2” (28)van John Thomas bereikt de mix zijn hypnotische hoogtepunt. Vooral “Pulp Funktion 2” kenmerkt zich vanwege het zuigende en stuwende geluid. Om gelijk maar met de deur in huis te vallen, het betreft hier erg oude tracks. Het merendeel van de nummers stamt uit de periode 2001-2005, met sommige uitschieters uit eind jaren 90. Hierdoor is de CD voor de Detroit en Hood fans weinig nieuws onder de horizon en kan het misschien wat tegenvallen. De mensen die wat minder bekend zijn met de sound van Robert Hood krijgen op deze Fabric CD het perfecte overzicht van een typische Robert Hood DJ-set. Dat houdt een prima gemixt geheel in met als kracht dat er niet één of twee hoogtepunten zijn maar een continue drive die je van het eerste tot het laatste moment doet dansen. Een tip voor de minimalisten die willen weten waar de huidige minimal vandaan komt. (reviewer: K-Z)

Beoordeling: 7,5

 

 

Various: “Fabric Live 38 - Craze” (Fabric Records)

 Genre(s): Hip-Hop/ Urban/ Electro/ Disco/ Breakbeats/ House

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Rough Trade

 Vorige maand bespraken we al de “Fabric Live” editie van DJ Yoda. Echter, deel 38 viel onlangs alsnog bij ons op de mat. Craze laat in zijn mix een gevarieerd geluid horen dat hoofdzakelijk op hip-hop, disco en electro gebaseerd is. Het is een urban geluid waarbij zowel eigentijdse als classic sounds aan bod komen. Dit alles stijlvol en creatief gemixt door Craze (aka Aristh Delgado). Craze is de enige solo DJ die de jaarlijkse DMC Technics World DJ Championships drie keer won (periode 1998 tot en met 2000). Hij selecteerde voor deze “Fabric Live” editie materiaal van onder andere Tuff Crew (met de track “My Part Of Town”, dat later ‘geleend’ is door King Bee), Jan Hammer, Chromeo, The Chemical Brothers (fabuleus geremixt door Switch), Coldcut, Armand van Helden en Earth, Wind & Fire. Al met al een erg vermakelijke DJ mix die vooral bij liefhebbers van (classic) hip-hop/ urban goed zal vallen. Kijk op www.djcraze.com of www.fabriclondon.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Various: “Stereo Sushi Version 12” (Stereo Sushi/ Hed Kandi)

 Genre(s): (Soulful) House/ Deep-House

Bron: 2-CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Hed Kandi (www.hedkandi.com)

 De compilaties van het Hed Kandi sublabel Stereo Sushi zijn eigenlijk altijd de moeite waard. De overzichten kenmerken zich door haar fraaie soulful, jazzy, funky en latin flavoured doorklank (US house). Het is housemuziek die je vooral in het hoekje van Masters At Work moet zoeken. Oftewel: intiem genieten op de dansvloer, maar ook in de huiskamer. Deel twaalf uit de reeks bevat tracks en remixen van onder andere Jill Scott, Joey Negro, Blaze, Miguel Migs, DJ Spen, Richard Earnschaw, The Realm, Ralf GUM en ga zo maar door. Na deze opsomming weet je direct dat we hier met een topcompilatie te maken hebben. Het is een baken van kwaliteit en omhelst een breed publiek. De in totaal 24 bijdragen komen in ongemixte vorm voorbij, wat de waarde van dit product alleen nog maar doet stijgen. Stereo Sushi maakt haar slogan ´purveyors of the finest hi-fidelity house music´ dus wederom waar! Kijk op www.hedkandi.com/stereosushi voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8

 

 

Yes King: “Rock This World” (Yes King Records)

 Genre(s): Hip-Hop/ Dub/ Reggae/ Dancehall/ Disco/ Ska/ Ragga/ Soul

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Timewarp Distribution Ltd.

 Yes King is het nieuwe project van Mark Rae en Rhys Adams. Mark Rae ken je wellicht van het duo Rae & Christian, dat rond de eeuwwisseling veel bekendheid genoot in de downtempo/ lounge sector. Het album “Sleepwalking”, dat in 2000 via Studio !K7 verscheen, is daar het beste voorbeeld van. Na 2004 vernamen we niets meer van het duo. Gelukkig is Mark Rae nu terug met een andere studiopartner om een eigenwijs album af te leveren. Het geluid van Yes King kun je omschrijven als een afgemeten fusie tussen hip-hop, dub, reggae, dancehall, disco, ska, ragga, soul en ga zo maar door. Het reguliere album bestaat uit twaalf tracks, die worden aangevuld met drie remixen. Door de vele gastrollen op het album zit het met de diversiteit meer dan goed! Het probleem van “Rock This World” zit hem meer in het feit dat er geen enkele echte uitschieter op het album te vinden is. Wat je wel op het album vindt zijn een aantal aanstekelijke tracks, die zo de radio op kunnen. Na beluistering van de vijftien tracks op “Rock This World” kunnen we spreken over een vermakelijk en gemiddeld album. Kijk op www.yeskingrecords.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Barry Lynn: “Balancing Lakes” (Planet Mu Records)

 Genre(s): Elektronica/ IDM/ Drum & Bass/ Breakbeats/ Dub-Step

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Lowlands Distribution

 Barry Lynn ken je waarschijnlijk als Boxcutter, waarmee hij releases uitbracht via labels als Hot Flush en Planet Mu. Voor Planet Mu brengt hij nu onder de naam Barry Lynn de langspeler “Balancing Lakes” uit. Het is een uiterst verfijnd album geworden voor liefhebbers van IDM, elektronica en experimentele breakbeats. Denk bij deze omschrijving aan de muziek van labels als Ninja Tune en Warp. Lynn vermengt op subtiele wijze allerlei elementen van underground stromingen als dub, jungle, drum & bass, UK garage, dub-step en gelieerde genres in zijn muziek. De eerste tracks op het album hebben wat weg van de befaamde Plaid sound, maar gaandeweg het album verandert Barry Lynn vele malen van richting en sfeer. Heel knap als je het ons vraagt. Track #3 – “Loving Dub” genaamd – stemt ons erg tevreden. Deze track bevat epische sfeerklanken die vermengd worden met dub en Amen (jungle) breakbeats. De melodramatische doorklank van het IDM moment “L.T.I.” vinden wij ook uiterst indrukwekkend. Prachtige akkoorden en geluiden! Tijdens “Metric Cypher” balanceer je ergens tussen de sound van Squarepusher en LTJ Bukem. En zo staan er nog talloze stijlvolle, melodische tracks met een abstract karakter op deze langspeler. Ondanks het eindeloze geëxperimenteer op “Balancing Lakes” hebben we niet het gevoel dat de luisterbaar hieronder lijdt. Het vele gepruttel en geknisper, de (regelmatig) ratelende breaks (zeer creatief, strak en met veel details geproduceerd) en de drukke invulling qua geluiden gooien hier dus absoluut geen roet in het eten. Uitstekend album! Kijk op www.myspace.com/barrylynnmusic voor meer informatie. 

 

Beoordeling: 8,5

 

 

Slyde: “Everyone’s Entitled To Our Opinion” (Finger Lickin’ Rec.)

 Genre(s): Breaks/ Punk

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Finger Lickin’ Records (www.fingerlickin.co.uk)

 De breaks van het Finger Lickin’ label zijn voortdurend aan veranderingen onderhevig. Slyde, bestaande uit het duo Robin Twelftree en Jason Laidback, is een formatie die al een tijdje meedraait (volgens Discogs brengen ze sinds 2003 releases uit). “Everyone’s Entitled To Our Opinion” is het debuutalbum van het duo en laat een ruig punk-achtig geluid horen met ruimte voor electro, disco, chemical beats en elektronica invloeden. De muziek klinkt van tijd tot tijd nogal vies en ongepolijst. Iets dat we ook al hoorden bij de laatste releases van het Marine Parade label. Met dit album probeert men vermoedelijk de overstap van club naar live podium te forceren. Dit lijkt prima te lukken, maar je moet wel van dit soort rauwe punkmuziek houden. Gelukkig vinden we op het album ook nog enkele sporen van de kenmerkende nu-skool breaks van Slyde terug, zoals je dit oorspronkelijk van het duo gewend was. Daarnaast staat er ook nog meer experimenteel getint werk op het album dat moeilijk in een hokje te stoppen valt. Al met al vinden we dit album niet bepaald een traktatie. Daarvoor is het album te druk, te onrustig van klank en bevat het te weinig echte toptracks. Beste track: “Kiss Kiss Bang Bang” dat op een electro-clash wijze ingezongen is (denk aan Miss Kittin) en stevige, pompende breakbeats bevat. Kijk op www.fingerlickin.co.uk voor meer informatie.

 

Beoordeling: 7

 

Marcos Valle & Victor Biglione: “Live In Montreal” (BHM)

 Genre(s): (Brazilian) Jazz/ Jazz-Fusion/ Easy Listening

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: ZYX Music

 Marcos Kostenbader Valle, geboren in 1943 te Rio de Janeiro (Brazilië), is een bepalende singer, songwriter en producer die heeft bijgedragen in de ontwikkeling en wereldwijde populariteit van de Braziliaanse muziek. Marcos Valle – die al sinds de jaren 60 muziek uitbrengt – is ook bij de huidige generatie Brazilectro liefhebbers bekend door zijn releases voor het toplabel Far Out Recordings. Toppers van deze tijd – zoals Jazzanova en 4hero – remixen de muziek van Marcos Valle maar al te graag en dat heeft al vele mooie resultaten opgeleverd. Het jazzlabel BHM Productions heeft vorig jaar (juni 2007) een live CD uitgebracht van dit Braziliaanse jazz-fusion icoon in samenwerking met gitarist Victor Biglione. De CD bevat veel bekend werk uit Marcos Valle’s back catalogus met aansprekende jazz-fusion tracks als “Samba De Verão” en “Mustang Côr De Sangue”. Naast het gespeelde materiaal vanuit Marco Valle’s catalogus, gaat Victor Biglione ook nog eens – middels enkele herinterpretaties – los op muziek van Egberto Gismonti, Luis Bonfá en Milton Nascimento. Uiteraard is de altijd heerlijke jazz-fusion sound op deze live CD in vele gevallen overgoten met een (dun) Braziliaans sausje. Het album bevat zowel instrumentale- als vocale bijdragen, waaronder enkele herkenbare thema’s. Het is een overwegend rustig album geworden dat van het begin tot het einde weet te boeien. Kijk op www.bhmproductions.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8,5

 

Various: “Aria - The Best Of” (Café del Mar Music)

 Genre(s): Classical Chill-Out

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Astral Music

 Liefhebbers van moderne klassieke muziek opgelet: er is nu een “Aria - The Best Of” verzameling verschenen via Café del Mar Music. ‘Conceived, created, conducted and produced by Paul Schwartz’ geeft de verpakking aan. Paul Schwartz was al eerder betrokken bij diverse projecten rondom het thema Aria (ook voor Black Hole Recordings overigens). De drie edities uit de “Aria” reeks die sinds 1999 via Café del Mar Music verschenen vormen de basis voor deze ‘samenvatting’. Schwartz koos zijn veertien favoriete Aria remakes en bundelde ze op CD. Dit levert mooie momenten op zoals het welbekende “Ave Maria”. Net als bij de “Classic” reeks van Café del Mar Music, moet je als luisteraar wel openstaan voor klassieke muziek. Bij Aria’s moet je ook nog eens van operazang houden. Kortom: een release die geschikt is voor een (overwegend) ouder publiek. Kijk op www.cafedelmarmusic.com voor meer informatie.  

 

Beoordeling: 7

 

 

Model 500: “Classics” (R&S Records)

 Genre(s): Techno/ Electro/ Classics

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Astral Music

 Het heropgerichte Belgische R&S Records brengt de komende periode een aantal essentiële albums en collecties opnieuw uit. Dit heuglijke feit is zonder twijfel reden tot het maken van reviews voor (bijna) vergeten albums, die van onschatbare waarde zijn geweest voor de ontwikkeling van de technomuziek zoals we die vandaag de dag kennen. Naast de heruitgaven van Aphex Twin’s “Selected Ambient Works ’85-‘92”, Ken Ishii’s “Classics” en Dave Angel’s “Classics”, is ook Model 500’s “Classics” album uit 1993 opnieuw verkrijgbaar. Juan Atkins is een sleutelfiguur in de ontwikkeling van de techno. Sterker nog: al vanaf begin jaren 80 is deze producer actief. Destijds als lid van Cybotron (genre: electro). Met een (ter zaken doende) back catalogus waar een paard de hik van krijgt, zou je deze man een ‘living legend’ mogen noemen. Zijn Model 500 geluid vormde eind jaren 80 samen met de muziek van Derrick May en Kevin Saunderson de ‘blueprint’ voor Detroit techno. Deze drie pioniers worden ook wel de ‘Belleville Three’ genoemd omdat ze elkaar kennen van de middelbare school in Belleville. In 1995 bracht R&S Records Model 500’s sublieme debuutalbum “Deep Space”, dat in 1999 een vervolg kreeg met het album “Mind And Body”. Belangrijker was de release van “Classics” – de eerste Model 500 release op R&S, 1993 – waarop een verzameling van Model 500’s beste tracks uit de Metroplex catalogus (Metroplex is Atkins’ eigen label) terug te vinden is. “Classics” is een overzicht dat zich kenmerkt door de gedateerde klank. Dat kan ook niet anders want alle tracks stammen uit de periode ’85 - ’89. Naast diverse Detroit techno momenten zoals "The Chase" (02) of "Ocean To Ocean" (07), steken tijdens de track “Night Drive (Time, Space, Transmat)” (04) ook Juan Atkins’ electro-roots de kop op. In deze tijd, waarin zoveel muziek beschikbaar is, zit je niet zo snel meer op het puntje van je stoel van een album vol classics. Echter, na het beluisteren van alle elf bijdragen wordt het wel (over)duidelijk dat deze producer van grote invloed is geweest op de ontwikkeling van de (Detroit) technomuziek. Concluderend kunnen we stellen dat “Classics” van Model 500 geen wereldschokkende gebeurtenis is, maar gewoon een lekker album vol klassiekers die het draaien nog steeds waard zijn. Kijk op www.rsrecords.com voor meer informatie. Let op: volgens betrouwbare bronnen zullen via R&S de komende maanden nog een aantal essentiële techno albums verschijnen van namen als (wederom) Aphex Twin, Joey Beltram en Derrick May. Ten slotte: van Model 500 zal het uit 1995 stammende “Deep Space” album opnieuw uitgegeven worden. Dit is dus je kans om R&S titels die je al jaren zocht alsnog te kunnen scoren. (combi review met Kai-zen)

 

Beoordeling: 8

 

 

Various: “Ekspozicija 06 By Ben Long” (Matrix Music)

 Genre(s): Techno

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Astral Music

 Vreemd, maar waar. De “Ekspozicija” reeks brengt na delen zeven (Kevin Saunderson), acht (Ben Sims) en negen (DJ 3000) nu pas deel zes uit. Ben Long is beter bekend als 50% van het UK techno duo Space DJ’s. Hier levert hij zijn eerste solo mix compilatie af die live op het Winterworld festival in Duitsland opgenomen is. Hij is ook nog eens de drijvende kracht achter het Potential Records label en een in-demand DJ binnen de mondiale techno scene (al dan niet met zijn Space DJ’s maatje Jamie Bissmire). Zijn mix omvat 21 bijdragen en is stevig, funky, maar onmiskenbaar techno getint. Gekozen materiaal van DJ Misjah, Marco Bailey, Valentino Kanzyani, Bootek en Eric Sneo bekrachtigen deze omschrijving. Dit is dansvloerplezier met een uitroepteken! Ben Long is niet de allerbeste mixer die we ooit gehoord hebben, maar weet met veel effecten en trucage de boel prima bezig te houden. Helaas biedt de live mix qua muzikaliteit weinig tot niets. Dat is jammer, maar aan de andere kant kan ik heel goed begrijpen dat mensen op een feest uit hun plaatwerk gaan van dit soort DJ-sets. Kijk op www.matrix-music.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 7

 

 

Various: “Compost Blacklabel Series Vol. 3” (Compost Records)

 Genre(s): Nu-Disco/ (Tech) House

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Lowlands Distribution

Jay Shepheard kreeg de eer om de derde “Compost Blacklabel” verzamelaar in elkaar te mixen. Deze getalenteerde producer bracht de afgelopen maanden twee fabuleuze singles uit via het Compost label, die allebei door vele grote DJ’s (wereldwijd) opgepakt zijn. Vooral de track “Pipes N Sneakers” is het afgelopen jaar heel veel gedraaid! De compilatie dan: op deel drie uit de reeks treffen we weer diverse aansprekende namen zoals Minus 8, Matt Flores, Shahrokh, Jay Shepheard (met twee bijdragen), TJ Kong & Nuno Dos Santos, Christian Prommer, Muallem, Quarion, Phreek Plus One en ga zo maar door. Het is een (soms ‘techy’) housefuif van formaat met zo nu en dan een dikke knipoog naar nouveau disco. Het gemiddelde niveau van het materiaal is indrukwekkend en daarom kun je deze compilatie zonder voorbeluistering aanschaffen. Sterker nog: deel drie is zonder twijfel de beste in de reeks tot zover. Let op: binnenkort komt TJ Kong & Nuno Dos Santos’ nieuwe single uit – “Tranentrekker E.P.” genaamd – waarvan we al maanden geleden een preview hoorden en kunnen melden dat het een indrukwekkende productie is geworden! Houdt die plaat in de gaten. Kijk op www.compost-records.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8,5

 

 

Various: “Traum: 10 Years, 100 Releases” (Traum Schallplatten)

 Genre(s): Tech-House/ Minimal

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Kompakt (www.kompakt-net.de)

 Traum Schallplatten timmert al jaren stevig aan de weg. Het label (dat diverse sublabels telt) van Riley en Jacqueline Reinhold beschikt inmiddels over een grote en brede catalogus gevuld met tech-house, minimal en gelieerde stromingen. Op deze “100” release vinden we niet eerder uitgebracht materiaal van producers die al vanaf het eerste moment bij het label betrokken zijn. We noemen Dominik Eulberg, Super Flu, Moonbeam, Fairmont, Gabriel Ananda, Minilogue, Bukaddor & Fishbeck en ga zo maar door. Het is een redelijk constante compilatie geworden met elf ongemixte tracks. Liefhebbers weten wat ze kunnen verwachten en zullen niet teleurgesteld worden. Let op: deze compilatie zal pas op 2 juni aanstaande officieel verschijnen (zowel op CD als 3x12” vinyl). Kijk op www.traumschallplatten.de voor meer informatie.

 

Beoordeling: 7

 

 

Armin van Buuren: “Imagine” (Armada Music)

 Genre(s): Trance/ Breakbeats

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Astral Music

 “Imagine” is het lang verwachte, derde artiesten album van Armin van Buuren, de volgens het Britse DJ Mag publiek gekozen nummer 1 DJ van de wereld. De combinatie van het universele gevoel van trance en Armin’s passie hiervoor heeft voor wereldwijd succes gezorgd. Zijn wekelijkse radio show “A State of Trance” wordt inmiddels door 40 FM radio stations over heel de wereld uitgezonden, met elke aflevering ruim 6 miljoen luisteraars! “Het thema “Imagine” is dé inspiratie geweest voor de meeste tracks van dit album”, zegt Armin, “Imagine” staat voor mij hoe ik muziek visualiseer als ik naar een bepaalde track luister. Sommige tracks zijn meer melodisch en zelfs wat ‘rustiger’ dan tracks die ik vroeger maakte, het mooie is dat het wél allemaal als trance gezien kan worden, maar dan net iets anders door toevoeging van bepaalde orkest invloeden en gitaar-riffs. Het maken van “Imagine” is een twee jaar durend project geworden dat op acht verschillende locaties is gemaakt, van Washington tot Nederland en van Los Angeles tot Ierland. Een flink aantal vocale tracks geven de diversiteit van het album weer. Van de prachtige tonen van de Amerikaanse Jennifer Rene tot de rock achtige vocals van de man uit Liverpool, Engeland, Chris Jones op “Going Wrong” (de eerste single van het album, die nu hoge ogen scoort!). Andere vocalisten die hebben meegewerkt aan “Imagine” zijn artiesten die misschien niet verwacht worden op het album van een dance artiest als Armin. Zo is de track “In And Out Of Love” in samenwerking gemaakt met Sharon den Adel van de rockgroep Within Temptation en de kenner zal snel horen dat de zangeres van de track “Never Say Never” niemand minder is dan Jacqueline Govaert van de succesvolle band Krezip. Rondom de release van dit album heeft Armin een enorm gevuld DJ schema, waaronder op 19 april in de Jaarbeurs te Utrecht, het uitverkochte Armin Only event (www.arminonly.com) wat gebaseerd is op het album thema “Imagine”. Alle zangers en zangeressen zullen samen met Armin het publiek 9 uur lang vermaken met hun optredens en extra`s. “Armin Only: Imagine” is dit jaar niet “Only” in Nederland. Het evenement in Utrecht is de officiële kick off van de Armin Only: Imagine wereldtour, waar Armin onder andere Roemenië, Australië, Canada en Polen aandoet om een spectaculaire “Armin Only” show neer te zetten. “Het is ongelofelijk hoe vaak wij het woord ‘Imagine’ gebruiken in onze dagelijkse gesprekken”, zegt Armin, “Veel van de nummers gaan over liefde, die natuurlijk dé ultieme emotie trekker is voor iedereen. Ik heb persoonlijk heel veel plezier in het schrijven en maken van de platen gehad. Doe niet wat mensen verwachten maar gebruik jouw eigen “Imagination”. Zo luidt een deel van de persbeschrijving – die een bijzonder goede omschrijving geeft waar het bij Armin’s nieuwe album om draait. Het album bevat elf tracks die stuk voor stuk de moeite waard zijn. Opener “Imagine” is werkelijk oorstrelend. Wat een schitterend thema! Gedurende het album kiest Armin voor een flink diverse invulling van zijn trancegeluid, waarbij ook het poppubliek niet vergeten wordt. Onze favoriete track is het Solarstone achtige “Face To Face”. Wederom is dit een heerlijk album van een DJ/ producer die dit jaar wel eens zijn #1 DJ van de wereld titel zou kunnen gaan prolongeren. Kijk op www.arminvanbuuren.com of www.armadamusic.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8

 

 

Ken Ishii: “Jelly Tones” (R&S Records)

 Genre(s): (Detroit) Techno/ Experimental Breakbeats/ Ambient

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Astral Music 

De Japanse technoproducer Ken Ishii bracht eind 1995 dit “Jelly Tones” album uit via R&S Records. Net als de re-issues van Dave Angel, Model 500 en Aphex Twin hebben we hier met een baanbrekend album te maken dat jaren na dato nog steeds staat als een huis. Ook Ishii mengt invloeden uit ambient, Detroit techno en additionele kruiden in zijn muziek. Zo nu en dan is zijn insteek ook van een experimenteel karakter. Bij het beluisteren van “Ethos 9” wordt je bijvoorbeeld op experimentele breakbeats (met ambient invloeden) getrakteerd. “Moved By Air” mag je gerust ambient downtempo noemen! En zo zijn er nog wel een aantal voorbeelden te noemen. “Jelly Tones” bevat in totaal slechts acht bijdragen wat een klein uur speelduur oplevert. Het moge duidelijk zijn dat ook dit album erg de moeite waard is. Gedateerd, maar ‘oh zo mooi’. Ken Ishii is en blijft een kwaliteitsproducer die deze nieuwe aandacht zeer zeker verdient. Wat een fantastisch initiatief om R&S Records weer niet leven in te blazen en met deze re-issues te komen. Kijk op www.rsrecords.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8

 

 

Various: “Electronic Lounge” (Streetlight/ Daredo/ ZYX Music)

Genre(s): Downtempo/ Nu-Jazz/ (Deep) House

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: ZYX Music

 Deze “Electronic Lounge” compilatie bevat nogal wat tracks uit de MOLE Listening Pearls stal. Onder de 17 bijdragen bevinden zich onder andere tracks van Audio Lotion, Lemongass, Wax Tailor, Lahr, Yonderboi, Moodorama, Alphawezen en Naomi. Maakt dit uit? Welnee! MOLE is al jaren een prima label met gevarieerde downtempo- en housemuziek, al is de kwaliteit niet altijd even constant. Op “Electronic Lounge” vinden we ook die gevarieerde aanpak waarbij downtempo materiaal op één schijfje is gezet met kitscherige jazz klanken, (deep) house, broken beats en diverse world music invloeden. Naast de grote MOLE inbreng staat er ook materiaal van bijvoorbeeld Ror-Shak, Eigenart en Ohm-G op de speellijst. Vooral Ror-Shak’s muziek spreekt ons na al die jaren nog steeds aan. Hun in 2005 verschenen album “Deep” met gastrollen voor onder andere Julee Cruise en Lisa Shaw (Naked Music) kunnen we nog steeds van harte aanbevelen. Lekkerste track op deze compilatie komt van Lukas Greenberg die zijn deep-house sound tijdens “So Far” aankleed met broken beats. Kijk op www.daredo-music.de voor meer informatie.

Beoordeling: 7,5

 

 

Various: “Play! 02 - Oliver Huntemann Live” (Confused Rec.)

 Genre(s): Minimal/ Tech-House/ Electro-Tech

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Intergroove (www.intergroove.de)

 Oliver Huntemann nam “Play! 02” live op in Parijs. Het betreft een DJ set met daarin minimal, tech-house en electro-tech als voornaamste invulling. Eyerer & Klein, System 7, Clé (geremixt door Matthias Tanzmann), Martinez, Shlomi Aber en Martin Landsky zijn wellicht de meest in het oog springende namen. Hoe goed is de mix dan? Redelijk, is onze mening. Het gekozen materiaal is weinig melodisch en vrij minimaal qua originaliteit. De 17 tracks op deze mixverzamelaar zijn voor de minimal liefhebber weliswaar prima te pruimen, maar ik denk niet dat de gemiddelde houseliefhebber plezier aan deze CD zal beleven. Onze favoriete track is overigens Spektre’s “Slipspace”. Eén van de weinige tracks met originaliteit en een ‘spooky’ thema. Kijk op www.confused-recordings.de voor meer informatie.

 

Beoordeling: 6,5

 

 

Various: “Balance 013 - SOS” (EQ Recordings)

 Genre(s): (Ambient) Techno/ Nu-Disco/ Downtempo/ Pop/ House/ Breakbeats

Bron: 3-CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Astral Music 

De gerespecteerde “Balance” compilatiereeks van het Australische EQ/ Stomp imperium is toe aan haar dertiende hoofdstuk. Na succesvolle eerdere delen van underground helden als Jimmy Van M (US) en Lee Burridge (UK), is het nu de beurt aan het SOS collectief om te schitteren. SOS blijkt een gelegenheidstrio, waarvan de Perzische producer/ DJ Omid ‘16B’ Nourizadeh de bekendste naam is. Samen met Demi en Desyn Masiello staat hij garant voor ruim drie uur luisterplezier. “Balance 013” is logisch opgebouwd met CD1 als opwarmertje met ambient, broeierige luistertechno (met regelmaat ingekleurd door ambient tinten), nu-disco, zweverige downtempo, pop classics en ga zo maar door. Op die eerste schijf staat onder andere het tijdloze “De-Orbit” van Speedy J. uit 1991. Qua pop classics moet je denken aan The Cure’s  “Lullaby” en Bryan Ferry’s “Don’t Stop The Dance”. Stevig ‘in de min gepitcht’ horen we Jody Wisternoff’s recente topper “Starstrings” in de instrumentale versie voorbij komen (klinkt als Pat Metheny). Ander interessant materiaal op schijf één komt van namen als AN-2, LFO (geremixt door Surgeon), Chymera, Christian Smith & John Selway, Jan Driver en Brandy (geremixt door Chateau Flight). Het levert een uiterst divers en tevens boeiend resultaat op. Wat ons betreft de perfecte opwarmer, maar nu willen we toch echt de dansvloer op! Voor CD2 en CD3 snellen we ons naar de dansvloer. Het trio selecteerde voor deze schijfjes een reeks aan housetracks met een (overwegend) torenhoge kwaliteitsstandaard. Het SOS collectief maakt gedurende deze twee dancefloor disks gebruik van substromingen als progressive house, tech-house, neo-trance, electro-tech en minimal, maar schuwt het inzetten van een (voorzichtige) breakbeat of een house classic – zoals bijvoorbeeld Inner City’s “Big Fun” – niet. Het gebruikte materiaal is vaak doordrenkt van sfeer en emotie, zonder dat het ook maar een moment slaapverwekkend wordt. De muzikale keuze is origineel met ruimte voor tamelijk onbekend (lees: underground) materiaal. Tussen al het moois vinden we aansprekende producers/ formaties als Dusty Boy, Inner City, Ink & Needle, Spirit Catcher, Henrik B., Aeroplane, AFX (oftewel Aphex Twin), Omid 16b (niet zo verrassend uiteraard), Loco Dice (geremixt door Martin Buttrich), DJ Pippi, The Detroit Experiment en ga zo maar door. Ook over de opbouw van CD2 en CD3 is goed nagedacht. Tussen het begin van CD2 richting het einde van CD3 zit een redelijk stuk tempo- en krachtverschil. Echter, dit is zo subtiel opgebouwd dat je er niet veel van merkt, maar in de juiste ‘flow’ blijft. De laatste tracks op CD3 zijn bedoeld als zogenaamde ‘cooling down’. Vanaf de bijdrage van onze eigen Bastian (Bas Bron aka Comtron aka Seymour Bits) wordt het tempo weer naar beneden geschroefd om te eindigen met Omid 16b’s sfeerkraker “Full Of E_emty”. De houseliefhebber haalt met “Balance 013” weer een uiterst gebalanceerd muzikaal menu is huis. Het blijft razend knap hoe EQ Recordings steeds weer samenstellers voor haar “Balance” serie weet te strikken die iets verrassends brengen. Bij deze dertiende editie is dat zeker weer gelukt. Je kunt horen dat de heren veel tijd hebben gestoken in de trackselectie en een grote passie voor muziek hebben. Kijk bijvoorbeeld eens op de tracklist hoeveel ‘edits’ ze speciaal voor deze mix hebben gemaakt. Dat zegt genoeg! Voor dit soort initiatieven, binnen de overvolle markt van mixcompilaties, kunnen we alleen maar respect hebben. “Balance 013” is een 3-CD die zonder twijfel voor een langere tijd houdbaar is en je terecht kunt vergelijken met releases van toonaangevende labels als Renaissance en Global Underground. Kijk op www.balance-series.com of www.myspace.com/balanceseries voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8,5

 

 

Shameboy: “Heartcore” (541/ Sputnik/ Happy Few) 

Genre(s): Electro-House

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: N.E.W.S. Distribution

 Shameboy is het duo Luuk Cox en Jimmy Dewit. Luuk speelde ooit drums in de band van Buscemi. Met dit Shameboy album beweegt hij zich verre van Buscemi’s muziek. Shameboy staat namelijk voor rauwe, vuige electro-house. Niet de Sneakerz variant, maar de variant die meer neigt naar het electro-clash geluid van een jaar of vijf geleden. Het album bestaat uit tien tracks, die allemaal best de moeite waard zijn. Soms doet het geluid op “Heartcore” me denken aan releases van het Great Stuff en Blu Fin label. Met andere woorden: de electro-house variant die je hoort van producers als Lützenkirchen, John Acquaviva, Ramon Zenker en Andrea Doria. Toch is de muziek van Shameboy anders. Met regelmaat is de sound ‘vrolijker’ en toegankelijker als de producers waarmee ik de muziek eerder probeerde te vergelijken. In totaliteit is dit een erg vermakelijk album geworden met een scherp electro randje, maar vooral aardige melodielijnen die je niet zullen tegenvallen. Prima album! Kijk op www.shameboy.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

 James Pants: “Welcome” (Stones Throw)

 Genre(s): 80’s Soul/ Disco/ Early Rap/ Electro (Boogie)/ Post-Punk/ Funk

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Walboomers (www.walboomers.com)

 James Pants is een nieuwe naam op het Stones Throw label. Hij liep een aantal jaar geleden al eens stage bij dit label, nadat hij tijdens een DJ sessie contact had gelegd met labeleigenaar Peanut Butter Wolf (executive producer van dit album). James Pants is een producer die uit de voeten kan met vele diverse stromingen. Hij houdt duidelijk van oude muziek. De invloeden uit zijn muziek zijn breed: van 80’s soul, disco, early rap en electro (boogie) tot post-punk en funk geluiden. Dit alles op een subtiele wijze verpakt tot een eigentijdse cocktail met behoud van die ouderwetse klank. “Welcome” is een album geworden dat afwisselend vocaal en instrumentaal van aard is. Er staan genoeg sterke bijdragen op “Welcome” om te kunnen stellen dat het album uiterst welkom is in de collectie van de avontuurlijk ingestelde hip-hop en funk-luisteraar. Geef deze plaat eens een kans is ons advies. Kijk op www.myspace.com/jamespants of www.stonesthrow.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8

 

 

Various: “Nope Is Dope” (Rodeo Media)

 Genre(s): (Electro) House

Bron: CD/ DVD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Rodeo Media

 Nope Is Dope is een feestconcept dat je min of meer kunt vergelijken met Sneakerz. Op de avonden krijg je de zogeheten toegankelijke electro-house sounds te horen van uiteenlopende DJ’s als Gregor Salto, Quintino, D-Rashid, Hardwell en Skitzofrenix. Deze “Nope Is Dope” mixcompilatie bestaat uit twee delen: een mix (als audio CD) van Quintino en een mix op DVD van Sidney Samson. Op deze manier probeert de organisatie een fraaie vertaling te maken van de clubavonden naar audio- en beeldmateriaal. Liefhebbers van de Sneakerz sound kunnen in de handen wrijven bij deze compilatie, want alle usual suspects zijn vertegenwoordigd op “Nope Is Dope”. Denk aan: Bart B More, Madskillz, Gregor Salto, Sidney Samson, Afrojack, Fedde Le Grand en ga zo maar door. Kortom: een waardevol souvenir (zowel geluid als beeld) voor bezoekers van de feesten, maar vooral ook een vermakelijke CD/ DVD release voor liefhebbers van de urban house sounds. Kijk op www.nopeisdope.eu voor meer informatie.

 

Beoordeling: 7

 

 

Various: “The Nu House Generation” (Big Boss/ Cloud 9 Music)

 Genre(s): (Electro) House

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Astral Music

 De sympathieke DJ, producer en labeleigenaar Rob Boskamp is al jaren en actieve kracht binnen de dancescene. Je kent hem wellicht nog van zijn prima “Brazilian Basics” compilaties voor het Urban Essentials label (onderdeel van Essential Dance Music). Big Boss Recordings is zijn nieuwste muzikale kindje en met deze mixcompilatie laat Boskamp horen over een verantwoorde muziekkeuze te beschikken op het gebied van urban house. Deze urban house sound moet je in het hoekje van de muzikale invulling op de Sneakerz en Nope Is Dope avonden zoeken: electro-house en eclectic house beats met een toegankelijk karakter. Rob Boskamp laat gedurende zijn mix ook (beperkte) invloeden uit de latin, ragga en speed-garage passeren. Met een beperkt aantal klinkende namen als Melvin Reese, Quinten De Rozario, D-Rashi & Rishi, Benny Royal en D.O.N.S. op de tracklist, blijft deze mixcompilatie met veel onbekender werk prima op de been. Kijk op www.bigbossrecords.nl voor meer informatie.

 

Beoordeling: 7

 

 

Dave Angel: “Classics” (R&S Records) 

Genre(s): (Detroit) Techno

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Astral Music

 Dave Angel is een sleutelfiguur uit de techno scene van de jaren 90. Wat te denken van zijn alom geprezen klassieker “Airborne” uit 1995. Dave heeft altijd aangegeven jazz invloeden in zijn muziek terug te laten komen. Eerlijk gezegd heb ik dat nooit kunnen ontdekken in zijn muziek. Het zijn eerder Detroit en ambient invloeden waar Dave Angel bekend mee is geworden. Sfeerrijke geluidswolken en mooi geprogrammeerde basslines, dat is Dave Angel! Op “Classics”, een re-issue van het Belgische R&S label, vinden we twaalf van Dave Angel’s betere tracks. Dit album kwam al eens uit in 1996. Naast de prominent aanwezige Detroit tinten is het vooral opvallend dat de opnamen nogal gedateerd klinken. Zie dit product dus puur als een kans om je collectie van techno classics uit te breiden. Helaas staat “Airborne” niet op deze “Classics” CD, wat een gemiste kans is. Conclusie: een prima, semi-krachtig album met veel sfeertinten en een gedateerde sound. Kijk op www.rsrecords.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8

 

 

Various: “Jazz Lounge XII” (Ayia Napa/ ZYX Music)

 Genre(s): (Nu) Jazz

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: ZYX Music

 “Jazz Lounge” is een verzamelreeks van het zelden teleurstellende Ayia Napa label, maar lijkt hier een presentatie voor materiaal uit de BHM stal. Op deel twaalf vinden we namelijk diverse artiesten die op BHM muziek uitbrengen zoals Tok Tok Tok, Maceo Parker, Raphael Wressnig’s Organic Trio, Musica Nuda Magoni & Spinetti en Mezzoforte. Het is een vrij rustige compilatie met weinig opvallende momenten. Ja, David “Fathead” Newman laat een aardige jazz interpretatie horen van “Hit The Road Jack”. Niet echt spannend. Vanaf track #10 kan er voorzichtig gedanst worden en we moeten tot de allerlaatste track wachten voordat we een voltreffer ontdekken. We hebben het nu over de Braziliaanse jazz fusion van Marcos Valle & Victor Biglione’s lekkere track “Samba De Verao”. Kijk op www.ayianapamusic.de voor meer informatie.

 

Beoordeling: 6,5

 

 

Various: “Eclectic Beatz 5 By DJ Hardwell” (Digidance)

 Genre(s): (Electro) House/ Electro-Tech

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Digidance

 Deze release is al even uit, maar willen we toch nog even bespreken op deze site. ‘Better late than never’ zullen we maar zeggen. DJ Hardwell is alweer toe aan zijn vijfde “Eclectic Beatz” compilatie voor het Digidance label. Op de tracklist laat hij deze keer klinkende namen als Dirty South (geremixt door Axwell), Gregor Salto, Axwell (geremixt door Dubfire, die ook me een eigen track op deze CD voorkomt), Sandy Rivera & Haze (geremixt door Bart B More), Laidback Luke, Erick-E en Funkerman & Fedde Le Grand (geremixt door Chuckie & Dave Moreaux) aan het muzikale woord. Zoals altijd weet Hardwell zijn fans weer te voorzien van aanstekelijke, toegankelijke tunes met electro-house als voornaamste stroming. Her en der gebruik Hardwell ook wat electro-tech kruiden (denk aan de muziek van labels als Blu Fin en Great Stuff). Helaas staan er naast enkele prima tracks – onder aanvoering van het stoere, pompende ”Badman Riddim” van Vato Gonzalez – ook een flink aantal draken van bijdragen op deze mix CD. Sterker nog: van tijd tot tijd is de mix enorm saai en kwalitatief ondermaats. Jammer, maar het is niet anders. We hebben in de wandelgangen al gehoord dat deel 6 uit de reeks niet lang meer op zich laat wachten. Kijk op www.digidance.cc of www.djhardwell.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 7

 

 

Felix Kröcher & Eric Sneo: “Connected” (Beatdistaster Records) 

Genre(s): Techno/ Electro-Tech

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Astral Music

Felix Kröcher en Eric Sneo, twee van de vele top Dj/ producers uit Duitsland, hebben de creatieve handen ineen geslagen en brengen ons onder de naam “Connected” niet alleen een Europese tour (waarbij ze helaas Nederland overslaan) maar bovenal een artiestenalbum vol met heerlijke techno. Met het album ”Connected” gaan ze terug naar (volgens eigen zeggen) de roots van het Duitse underground clubgevoel. Geen ingewikkelde tunes dus, maar nummers bedoeld om het publiek uit zijn dak te laten gaan. Felix Kröcher zegt over het album dan ook het volgende; Ons album is techno. Niet hard, niet zacht, geen minimal maar gewoon techno; gevarieerd, energiek en dansvloergericht”. Het bombastische en klassiek georiënteerde ”Connected” zet ons nog op het verkeerde been, maar daarna kunnen de voetjes van de vloer. Het échte technogeweld barst los met ”Confusing”, een uplifting technotrack met zeer zware en lage basslines. Ook bij het hierop volgende ”Am I Evil” nemen de basslines een prominente rol in. Bovendien kent het een lekkere drive, wat het tot een stuwend en opzwepend nummer maakt. Op de tweede helft van de cd zijn de nummers wat steviger en donkerder van karakter. Deze nummers geven een beetje dat ‘underground’ gevoel, waarbij je je waant in een donkere en industriële omgeving, losgaand op de stevige technoklanken. Nummers die binnen deze beschrijving vallen zijn ”Peaktime” (7), ” Planet Phunk” (10) en ”Dirty Filter” (11). Het is echter vooral ”Hustle & Bustle” (9) dat er bovenuitsteekt met zijn pakkende ritme en melodie. Aangevuld met een aantal uitstapjes richting minimal (”Der Knarzige”) en de wat meer funky en groovy kant van de techno (”Take A Step” en ”Walk On Bass”, waarbij de vocals van de eerste track voor rekening worden genomen door niemand minder dan DJ Rush) vormt dit een zeer sterk en origineel technoalbum. Een album veelal bestaande uit stevige maar opzwepende en dansvloergerichte tracks, die je bovendien een echt ‘underground’ club gevoel geven. (reviewer: Iguana)

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Various: “Hardtechno Vol. 5 - By Kaoz” (Alphabet City)

 Genre(s): Hard-Techno/ Schranz

Bron: 2-CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Astral Music

 Liefhebbers van harde techno (denk aan DJ Rush) en schranz kunnen weer hun lol op met deze vijfde “Hardtechno” verzamelaar. Deze 2-CD is gemixt door Kaoz aka Sven Schaller die zowel materiaal van bekende namen als minder voor de hand liggende tracks voorbij laat komen tijdens deze krachtige DJ-mix. Muzikaal is deze muziek niet, maar je kunt er wel maximaal op uit je plaat gaan tijdens een clubnight of festival. Tussen de in totaal 35 tracks vinden we oudgedienden als Marco Remus, Viper XXL, Sven Wittekind, Robert Natus en ga zo maar door. Dit is knallen met een uitroepteken! Meer is het niet, minder ook niet. Het is voor thuis nou niet bepaald lekker om te beluisteren. Kijk op www.alphabetcity.de of www.djkaoz.de voor meer informatie over dit product.

 

Beoordeling: 6,5

 

 

Various: “Deep House” (Streetlight/ Daredo/ ZYX Music)

 Genre(s): (Deep) House/ Tech-House

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: ZYX Music

 “Deep House” is wellicht een gemakkelijke werktitel, maar ook inhoudelijk valt er over deze compilatie het één en ander op te merken. Streetlight (sublabel van Daredo) selecteerde dertien tracks van namen als J. Axel. Marshall Jefferson, G-Pal, Forteba, Terry Lee Brown Junior (geremixt door Steve Bug) en ga zo maar door. Je krijgt house, deep-house, tech-house en gelieerde stromingen voorgeschoteld in ongemixte vorm. Op de tracklist staan best een aantal bijdragen die de moeite waard zijn. Luister bijvoorbeeld eens naar Nikola Gala’s “Let It Go”, dat door haar vernuftige afmix en ‘stabby’ synths nogal opzwepend klinkt! Ze hadden alleen de vreselijke vocal wat mij betreft mogen schrappen. Wat opvalt, is dat men er ook voor gekozen heeft om een downtempo track toe te voegen in de vorm van Babak Shayan’s “What I Really Need”. Vreemde keuze, maar op zich niet storend. Conclusie: “Deep House” is een aardige verzamelaar, maar het lijkt erop alsof de samenstellers puur in concepten denken in plaats van de muzikale invulling voorrang te verlenen. Kijk op www.daredo-music.de voor meer informatie.

 

Beoordeling: 7 

 

 

Mauro Picotto: “Live On Tour” (Media Records/ ZYX Music)

 Genre(s): House/ Trance/ Techno

Bron: DVD

Rubriek: 4/2008

Distributie: ZYX Music

 Mauro Picotto mag je met recht een ‘superstar DJ’ noemen. Het is een speler in de scene die voor gigs ‘all over the world’ geboekt wordt. Voor de fans is er nu een DVD registratie op de markt gekomen met daarop een registratie van zijn optredens en belevenissen op plaatsen als San Francisco, Los Angeles, Colombia, Puerto Rico, Venezuela en ga zo maar door. Naast deze ‘live on tour’ registratie kun je op de DVD onder andere ook foto’s en extra video’s terugvinden. Kortom: deze release heeft de liefhebber van Mauro Picotto’s DJ sets/ muziek genoeg te bieden. Kijk op www.myspace.com/swrecordslondon voor meer informatie.

 

Beoordeling: NVT

 

 

Various: “Minimal House 3” (ZYX Music)

 Genre(s): Minimal/ Tech-House/ Electro-Tech

Bron: 2-CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: ZYX Music

 De delen uit de “Minimal House” en “Minimal Techno” serie (what’s the difference?) van ZYX Music volgen elkaar in rap tempo op. Deel 3 uit de “Minimal House” serie bevat wederom twee CD’s. Groove Delicious en Gregor Dambrovsky (wie kent ze niet) mogen ieder een schijfje vullen met hun favoriete minimal, tech-house en electro-tech tracks (in gemixte vorm). Beide doen dit met prima materiaal uit de muzikale stallen van onder andere Herzblut Recordings, Blu Fin, Pickadoll Music en Get Physical Music. Op de tracklist van deze 2-CD mixcompilatie vindt je dan ook namen als Butch, Super Flu (nu eens niet met een release op Traum), Martin Eyerer & Oliver Klein, Lützenkirchen, The Far East Band (met onder andere Martin Buttrich), Heiko Laux (Kanzleramt), Dada Life (met de clubhit “The Great Fashionista Swindle” uit 2006), John Dahlbäck, Andomat 3000 en ga zo maar door. Kortom: bij deze verzamelserie weet je wat je kunt verwachten – namelijk de favoriete en nieuwste tunes van de betrokken DJ’s binnen de genoemde marge van minimal, tech-house en electro-tech. Kijk op www.myspace.com/djgroovedelicious en www.myspace.com/dambrovsky voor meer informatie.

 

Beoordeling: 7

 

 

Guilty Simpson: “Ode To The Ghetto” (Stones Throw)

 Genre(s): Hip-Hop

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Walboomers (www.walboomers.com)

 Het album van de uit Detroit afkomstige Byron Simpson aka Guilty Simpson staat bol van de originele breaks- en beats. Je merkt dat er veel aandacht in besteed aan dit onderdeel, want ‘droge beats’ hoor je slechts zelden op “Ode To The Ghetto”. De productie van dit album werd verzorgd door een aantal toonaangevende producers zoals J Dilla (inmiddels overleden), Madlib (ook goed voor wat scratchwerk), Mr. Porter, Babu en Oh No. De lyrics van MC Guilty Simpson klinken soepel en soms wat agressief. Het eerste deel van het album valt eigenlijk wat tegen. Pas vanaf track #7, geproduceerd door J Dilla, wordt het album aantrekkelijker. De track in kwestie – “I Must Love You” genaamd – zet de toon voor het verdere vervolg van het album, dat vanaf dat moment veel melodieuzer wordt. In totaal zijn het zestien bijdragen die Guilty Simpson je te bieden heeft. Het eindresultaat is voor hip-hop begrippen dik in orde. Het album heeft voldoende leuke tracks te bieden voor de hip-hop liefhebber. Kijk op www.myspace.com/guiltysimpson of www.stonesthrow.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Various: “Jazz & Milk Breaks” (Jazz & Milk Recordings)

 Genre(s): Nu-Jazz/ (Funky) Breakbeats/ Broken Beats

Bron: CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Walboomers (www.walboomers.com)

 De eerste CD van het Jazz & Milk label heeft qua vormgeving niet echt een opvallende, ‘classy’ uitstraling. De muziek op deze compilatie CD heeft dat echter wel! De compilatie bevat met elektronica geproduceerde jazzmuziek, waarbij een ratjetoe van invloeden in de blender gaan. Zo nu en dan vormen kitscherige jazz elementen de basis voor uitbundige (funky) breakbeats. De dertien bijdragen op deze CD zijn behoorlijk divers en zijn stuk voor stuk de moeite waard. Een greep uit de tracklist: neem nou het exotische jazzy downtempo moment “Shamma Lamma Dingdong” van Mocean Worker. Dat zijn van die tracks waar je als jazz- en downtempo luisteraar echt enthousiast van kunt raken. Waarmee kun je het materiaal op “Jazz & Milk Breaks” vergelijken? Er staan tracks op de CD die neigen naar de funky breakbeats sound van het Social Beats label, maar ook vinden we verwijzingen naar muziek van artiesten als Jazzanova (hun sound voor 2000) en St. Germain. De track “Strudel Strut” van Romanowski herken je wellicht van de AnotherLateNight compilatie van Rae & Christian uit 2001. Toen echter onder de naam Aromadozeski Therapy. Onze favoriet is Mr. Chop’s “Snob” met haar simpele, doch treffende melodielijnen, maar vooral door de heerlijke ‘trippy’ beats. Ook Pharoah Roche’s broken beats moment “Swing A Right Hook” is erg de moeite waard. Kortom: een gevarieerde compilatie CD van een nieuw label dat spoedig met een tweede deel zal komen. Kijk op www.jazzandmilk.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8

 

 

Various: “Culture Club Volume 6” (N.E.W.S.)

 Genre(s): (Electro) House/ Breakbeats/ Classics

Bron: 2-CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: N.E.W.S.

 De “Culture Club” verzamelaars van het Belgische label N.E.W.S. (tevens een bekende distributeur) zijn na de voorgaande vijf delen een begrip. De eclectische aanpak van de samenstellers is niet uniek, maar de “Culture Club” verzamelaars hebben tot op heden altijd een uitstekende muzikale invulling gekend. Op deel zes komen Hermanos Inglesos en TLP (aka Troubleman) aan het woord. Ook “Culture Club Volume 6” is weer prima te pruimen, al vinden we het hier jammer dat er zoveel nadruk ligt op de regerende electro-house stroming. Naast het vele housemateriaal op deel 6 vinden we ook leuk gevonden klassiekers van (een greep) The Pointer Sisters met ”Automatic”, Kim Wilde met “Cambodia” en Ram Jam’s “Black Betty” terug op deze dubbel CD. Opvallend op de tracklist is Adam Freeland’s “Hate” (van zijn recent verschenen “Hate E.P.” op Marine Parade). Deze rauwe electro breaks track, geproduceerd in samenspel met Alex Metric, is een goed gevonden vreemde eend in de bijt op deze 2-CD. Deel 6 is sowieso lang niet de beste uit de “Culture Club” reeks.  

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Various: “Milkshake” (Minibar Music) 

Genre(s): Minimal/ Tech-House

Bron: 2-CD

Rubriek: 4/2008

Distributie: Astral Music

 Minibar is een joint venture van drie personen waaronder producers Cabanne (initiator) en Spasm. “Milkshake” is de eerste compilatie die het label uitbrengt en bestaat uit twee delen. CD1 bevat ongemixte tracks van het label en CD2 is in een bonus disk in elkaar gedraaid door de eerder genoemde Cabanne – “Minibar Funksters Special Mix” genaamd. De volledige compilatie bestaat kort door de bocht uit minimale minimal en dito tech-house met een weinig muzikaal karakter. Het is dus muziek voor de doorgewinterde minimalist die van groovy ritmes houdt. We hebben zelden een compilatie gehoord met zo weinig creatieve ingevingen qua melodie als deze. Je moet echt goed zoeken naar mooie sfeerelementen op de 2-CD. Ze zijn er overigens wel, maar heel dun gezaaid. Voor de purist die houdt van rollende drumcomputers en voortdurend gepruttel is deze compilatie goud waard. Kijk op www.minibar-music.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 6,5 

 

 

 

 

Archief CD-recensies & VINYL-recensies