CD recensies

April 2009

 

 

Heavy: “First Sessions” (Kindred Spirits)

 Genre(s): Nu-Soul/ Broken Beats/ Jazz-Fusion

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

 Heavy is een moderne soulformatie bestaande uit het duo Casey Benjamin and Nicole Guiland. Ze vielen een paar jaar geleden al op toen ze vriend en vijand verrasten met een waanzinnige single via Kindred Spirits – “Heavy EP” getiteld. Dat was in 2004. Deze single werd gevolg door een remix release in 2005 – met remixen door DJ Spinna, Jazzanova en Yam Who? Al het materiaal van de genoemde singles, aangevuld met niet eerder verschenen werk, zijn nu opgesomd op dit album “First Sessions”. Het is niet hun debuutalbum, want volgens Discogs brachten ze vorig jaar via BBE ook al een album uit. Op “First Sessions” worden we als liefhebbers van nu-soul getrakteerd op werkelijk fantastische muziek! Naast de dikke soulful highlights op deze CD bemerken we ook jazz-fusion impulsen. De stem van Nicole Guiland is onderscheidend goed (check het prijsnummer “Do For You”) en maakt dit album alleen nog maar fijner hapje! Alhoewel, hapje? Dit is muziek die niet snel zal gaan vervelen. Top ook dat ze de drie eerder verschenen remixen op deze release hebben geplaatst. Het materiaal van de “Heavy EP” (4 tracker) schiet overigens nog altijd bovenuit!

 

Beoordeling: 8,5

 

Various: “Om Lounge - 15 Year Edition” (Om Records)

 Genre(s): (Dubby) Downtempo/ (Deep) House/ Broken Beats

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

 De “Om Lounge” reeks bestaat vijftien jaar en dat moet gevierd worden. Niet met een terugblik, maar met recent en nieuw materiaal van namen als Asad Rizvi, Gelka en Woolfy vs. Projections. Om-artiesten als Rithma, Lisa Shaw, Samantha James, Home & Garden en J-Boogie’s Dubtronic Science ontbreken niet en markeren nog maar eens de kwaliteit die Om Records uit San Francisco al jaren te bieden heeft. Op “Om Lounge - 15 Year Edition” krijg je hoofdzakelijk smaakvolle downtempo te horen, regelmatig met een dubby inslag. Luister bijvoorbeeld eens naar Lisa Shaw’s  “Inside My Love” dat door haar bedwelmende stem en de ‘dubby’ productie een traktatie genoemd mag worden. Er is op deze compilatie echter ook ruimte ingelast voor (trage) deep-house en broken beats. Eén van de hoogtepunten is toch wel de nieuwe dub-versie voor “Leave It All Behind” van J-Boogie’s Dubtronic Science – check ook het schitterende origineel, want de vocalen uit het origineel zijn de moeite waard. De onbekende Ivan Enot komt echter met de absolute uitsmijter, in de vorm van de track “Grooves Of The Heart”. Een track die klinkt als de betere broken beats die Naked Music voortbracht. En zo heeft deze compilatie je genoeg spannende en sterke bijdragen te bieden. Op naar de volgende vijftien jaar dus! Deze compilatie wil ik nu al aanmerken als één van de zomerse soundtracks van 2009 om in de gaten te houden!

 

Beoordeling: 8

 

 

Various: “Fashion House N°2 - Dubai Edition” (Clubstar) 

Genre(s): (Deep) House/ Tech-House

Bron: 2-CD

Rubriek: 4/2009

 Laat Henri Kohn van Clubstar maar mixcompilaties verzorgen. Deze A&R-man van het label heeft zich al vele malen bewezen als uitstekende samensteller. Ook op het tweede deel uit de “Fashion House” reeks stelt hij niet teleur. De serie besteed aandacht aan smaakvolle house, zowel diep als ‘techy’, maar ook met aandacht voor subtiele invloeden uit de gospel, soul, jazz, latin, afro en funk. Kortom, een fraai vormgegeven wereldgerecht, waarbij het concept verwijst naar Dubai. CD1 bevat klinkende namen als Soda Inc., Kraak & Smaak (geremixt door Prok & Fitch), TJ Cases, Shakedown (geremixt door Seamus Haji) en Soulmagic, maar deze sessie valt in het niet bij CD2. Hierop komen de wat diepere bijdragen aan bod met bijdragen van Jimpster, Agoria, Lovebirds (geremixt door Ian Pooley), Sebo K., Morcheeba en Manuel Tur. Vooral de bijdragen van namen als Jimpster (remixt hier Osunlade) en Shur-I-Kan (eigen track + remix voor Motorcitysoul) schieten er positief bovenuit, gevolgd door sublieme dansvloerbommen van Jay Tripwire en Jagged (geremixt door Quarion). “Fashion House #2” is een prima 2-CD geworden, met CD2 als duidelijk winnaar. Echter, deze compilatie haalt het niet bij de vorige maand besproken “KaRavan - Unity” dubbelaar – ga beide releases eens checken is mijn enthousiaste advies.

 

Beoordeling: 7,5

 

Tosca: “No Hassle” (G-Stone Recordings/ !K7 Records)

 Genre(s): Downtempo/ Dub/ Folk/ House

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

Na het in 2005 verschenen album “J.A.C.” is het even ‘wat stiller’ rondom het duo Richard Dorfmeister (helft van het duo Kruder & Dorfmeister, kortweg K&D) en Rupert Huber (samen Tosca) geweest. Er verscheen na “J.A.C.” nog een album met remixen, gevolgd door enkele (digitale) singles – waaronder het fantastische “Brian Emely” (uit 2008). Het duo heeft echter nooit stilgezeten. “No Hassle” is het passende antwoord na die wat rustige periode (qua releases). Ik las recentelijk in een interview dat het duo iedere maand wel één of meerdere track(s) opneemt. Een groot deel daarvan wordt niet uitgebracht, maar het bevestigd de continue activiteit van de formatie Tosca. De lome beatmakers hebben sinds hun eerste release uit 1995 een indrukwekkende catalogus opgebouwd, met onder andere essentiële downtempo albums als “Opera” en “Suzuki” achter hun naam. “No Hassle” biedt eigenlijk precies wat ik ervan had verwacht. Degelijke downtempo muziek met diepgang, die smaakvol in elkaar gedraaid is en geregeld dub-kruiden bevat. De melodieën en sfeerelementen zijn subtiel in de producties verwerkt, zonder in complexe structuren te geraken. Avontuurlijk zijn de gekozen thema’s overigens constant, maar ook dat is slechts een understatement. Volgens van Tosca’s muziek weten wat ze kunnen verwachten. “No Hassle” is dan ook verplichte kost voor Tosca, K&D en Boozoo Bajou fans.

 

Beoordeling: 8

 

 

Christian Prommer’s Drumlesson plays The Dining Rooms: “The Jazz Thing” (Schema)

 Genre(s): Nu-Jazz/ Latin-Jazz/ Vocal Jazz

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

 Christian Prommer is helemaal ‘hot’ momenteel. Niet zozeer vanwege zijn vele successen met Trüby Trio, Voom:Voom of Fauna Flash, maar vanwege zijn soloprestaties. Na zijn fenomenale soloalbum voor Sonar Kollektiv in 2007 – Christian Prommer’s Drumlesson “Drum Lesson Vol. 1”, waarop hij bekende houseproducties (en instant classics) in een modern jazz jasje stak – ontstond een spontane golf van enthousiasme! Het was/is indrukwekkend om te horen hoe Prommer op die CD bijvoorbeeld een ogenschijnlijk eenvoudige track als “Around The World” van Daft Punk onder handen neemt. Blijkbaar waren ze bij het Italiaanse Schema label zo gecharmeerd van deze aanpak (niet uniek overigens), dat ze Christian Prommer, na zijn house remix voor de track “Fatale”, vroegen om een album te creëren met jazzy herbewerkingen van materiaal vanuit de catalogus van The Dining Rooms – één van de belangrijkste Schema artiesten. Prommer selecteerde bronmateriaal vanaf liefst vijf verschillende albums, die oorspronkelijk uitkwamen in de periode 1999-2007. Het levert, hoe kan het ook anders, spectaculaire nieuwe interpretaties op. Geen wilde, uitbundige jazz, maar vakkundige muziek die uitermate geschikt is voor tijdens een intiem etentje of in een lounge – zo nu en dan met een vleug latin. Precies waar Schema voor staat dus! Wij raden je naast deze CD ook het laatste album van The Dining Rooms aan, “Ink” genaamd. Een album waarvan ook een remix variant is uitgebracht: “Other Ink” om precies te zijn.

 

Beoordeling: 8,5

 

Various: “Lüftkastellet 6” (Music For Dreams)

Genre(s): Downtempo/ Pop/ Folk/ Nu-Disco/ House

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

 We hebben even moeten wachten op het zesde deel uit de geprezen “Lüftkastellet” compilatiereeks – zoals altijd samengesteld door Kenneth Bager. Deel vijf dateert alweer van najaar 2007 en schreeuwde dus om een vervolg. Geheel volgens verwachting is er het nodig materiaal uit eigen Music For Dreams stal geselecteerd, maar ook grote namen als Grace Jones (geremixt door Aeroplane), Moby, Shantel, Osunlade en Henrik Schwarz geven deze editie kleur. Grace Jones’ comeback is wellicht onopgemerkt aan je voorbij gegaan, des te fijner dat haar track ”Williams Blood” in de genoemde Aeroplane remix voorbij komt. Dit is eigentijdse disco-electro met de herkenbare vocalen van deze inmiddels 60-jarige living legend. Osunlade steelt zoals altijd de show met zijn housegeluid vol schitterende percussie, nu aangekleed met de soulful stem van Divine Essence. Ondanks diverse prima bijdragen weet dit deel van “Lüftkastellet” met beduidend minder te boeien in vergelijking met de laatste paar delen.  

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Various: “Kandi Lounge 2009” (Hed Kandi)

 Genre(s): Downtempo/ (Nu) Soul/ (Nu) Disco/ (Nu) Funk/ House

Bron: 2-CD

Rubriek: 4/2009

 De jaarlijkse “Kandi Lounge” verzamelaar heeft weer veel fijn snoepgoed te bieden. Als één van de meest ingetogen Hed Kandi compilaties, is goed gezocht naar materiaal uit het brede kader van de sfeervolle (elektronische) muziek – downtempo,  moderne soul, eigentijdse disco, spetterende funk, dito house en allerlei overig muzikaal materiaal dat geschikt is voor in ‘lounges’. Vreemd is het dat ook het grijs gedraaide “Squeeze Me” van Kraak & Smaak feat. Ben Westbeech voor deze compilatie gekozen is – een plaat die iedereen nu wel genoeg gehoord heeft lijkt me. Gelukkig graven de samenstellers van deze 2-CD ook dieper en komen met uitstekend materiaal van Fred Falke, Mr. Scruff, Sepalot, Roisin Murphy, Reel People en Diesler. Toch is “Kandi Lounge 2009” in de breedte geen topper. Daarvoor staan er teveel anonieme bijdragen op de 2-CD. Tevens slokt het disco-funkgeluid een groot gedeelte van de speeltijd op, waardoor de titel van het product een tikkeltje twijfelachtig wordt.

 

Beoordeling: 7

 

Zuco 103: “Retouched! - After The Carnival Remixes” (Dox Records)

 Genre(s): Breakbeats/ Funk/ House/ Brazilectro/ Drum & Bass/ Downtempo/ Hip-Hop/ Disco

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

 Vorig jaar verscheen het uitstekende “After The Carnival” album van Nederlands’ trots Zuco 103 – hun vierde studioalbum. Nou, na het carnaval komt een remix album en die is eveneens erg prettig kan ik je vertellen. Het “After The Carnival” materiaal wordt onder handen genomen door uiteenlopende namen als Nobody Beats The Drum, Kraak & Smaak, Wagon Cookin’, DJ Patife, Human Factor en San Proper. Weliswaar met wisselend resultaat, maar in de breedte ruim voldoende. Met name de (tropische) drum & bass mixen door onder andere Human Factor en Deformer zijn de moeite waard. Ook de rauwe electro-breakbeat podiumact Nobody Beats The Drum weet te scoren met hun ruige remix voor het voorheen zo ingetogen “Begrimed”. “Retouched!” is een album dat nog een aantal bijzonder prettige tracks bevat – waaronder twee nieuwe Zuco 103 tracks (in originele vorm). Voor de fan een must have, voor de nieuwe Zuco 103-luisteraar een leuke kennismaking, al biedt het originele album wellicht net iets meer.

 

Beoordeling: 8,5

 

 

Various: “Sunrise At Es Cavallet (Ibiza)” (Plastic City)

 Genre(s): Deep-House/ Tech-House

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

 Sin Plomo is zo’n DJ die onlosmakelijk verbonden is met party eiland Ibiza. Zijn residenties in spots als KM5 en Space zijn daar de voornaamste oorzaak van. Als DJ van soepele tribal, deep-house en tech-house, vormt zijn muziek een perfecte aanvulling op de Plastic City catalogus. Net als collega Bruno from Ibiza weet Sin Plomo het vrije Ibiza-gevoel op smaakvolle wijze muzikaal te communiceren. Gedurende de mix krijg je dan ook een Sin Plomo in prima vorm te horen, waarbij hij ook enkele eigen producties draait. Daarnaast staat er onder andere materiaal van usual suspects als Terry Lee Brown Junior en The Timewriter op het menu, aangevuld door namen als Stryke, Nick Curly en Gorge. Reken dus op sfeerrijke, regelmatig met ‘dubby’ inslag geproduceerde muziek, die zich bekwaam beweegt tussen deep-house en tech-house. “Sunset At Es Cavallet (Ibiza)” – refererend aan Es Cavallet, een van de fraaiste stranden aan de zuidkant van het eiland, nabij het bekende Ses Salinas – is een heerlijk voorafje voor de 2009 zomer in aantocht. Met zo’n DJ-set krijg je spontaan zin om af te reizen naar het magische eiland Ibiza en een week (of langer) te genieten van al het moois aldaar. Fans van Terry Lee Brown Junior en The Timewriter zullen erg enthousiast raken van deze DJ-mix.

 

Beoordeling: 7,5

 

Various: “Southport Weekender Volume 8” (suSU Music)

 Genre(s): Soul/ Funk/ Jazz/ Disco/ (Deep) House/ Broken Beats

Bron: 2-CD

Rubriek: 4/2009

 De “Southport Weekender” compilaties zijn altijd uiterst smaakvol samengesteld door gepassioneerde DJ’s/ producers – op het vorige deel waren Jazzanova en Mr. Scruff te horen. Deel #8 vormt geen uitzondering op die regel met afzonderlijk Ashley Beedle (van X-Press 2) en King Britt achter de knoppen. Met een schat aan DJ en producerervaring weten beide heren de juiste toon te zetten. Op CD1 overheerst een retro gevoel, ondanks het feit dat de meeste producties van deze tijd zijn. Een eclectische selectie met invloeden uit soul, funk, jazz, disco en deep-house. Op CD2 activeert King Britt de heupen op de meer chique dansvloeren. Dit doet hij met smaakvolle wereldmuziek, met percussierijke house (veel latin invloeden) en wat broken beats als voornaamste pijlers. Ook deze 2-CD editie van “Southport Weekender” is weer een vol schot in de roos, maar liefhebbers van deze muziek zullen zich het liefst mengen tussen het feestende publiek tijdens het gelijknamige, meerdaagse evenement – dit jaar op 8, 9 en 10 mei (Southport, North West England).

 

Beoordeling: 8

 

 

Dorian Concept: “When Planets Explore” (Nod Navigators)

 Genre(s): (Abstract) Hip-Hop/ Elektronica/ IDM/ Downtempo

Bron: CD

Rubriek: 4/2009 

Oliver Thomas Johnson aka Dorian Concept heeft met zijn “When Planets Explore” een verdraaid lekker debuutalbum afgeleverd voor het kakelverse Nod Navigators sublabel van Kindred Spirits. Dorian Concept staat voor abstracte hip-hop beats, vermengd met invloeden uit elektronica/ IDM en allerlei additionele kruiden uit bijvoorbeeld de funk. De muziek doet me denken aan het geluid van Domu (als Umod), Dimlite, Caural, Flying Lotus en soortgelijke experimentele producers. Met andere woorden: kronkelende, scheve beats met een hip-hop ‘feel’, prachtige elektronische thema’s en genoeg kracht voor vertolking op de dansvloer. Vooral “Color Sexist” met haar Basement Jaxx achtige sound swingt de pan uit. Zo nu en dan klinkt de muziek van Dorian Concept wat zenuwachtig en onrustig, maar het is dan ook onmogelijk om iedere luisteraar tevreden te stellen. Vele elektronica liefhebbers zullen dit album te gek vinden! Sterk debuut met een wat ons betreft te korte speelduur van nog geen 33 minuten!

 

Beoordeling: 8,5

 

 

Chris Joss: “Sticks” (ESL Music)

 Genre(s): (Retro) Funk/ Downtempo/ Future Jazz

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

 De sympathieke Franse multi-instrumentalist/ producer Chris Joss gaat werkelijk als een speer. Vorig jaar februari nog bracht hij het fraaie album “Teraphonic Overdubs” uit, dat een jaar later een vervolg krijgt in de vorm van “Sticks” (opgenomen tussen november 2006 en mei 2008). Het resultaat is wederom uiterst muzikaal te noemen, met het kenmerkende Chris Joss retro-funk-soundtrack (60’s en 70’s soundtracks) geluid in de hoofdrol. De gekozen instrumenten en sferen sluiten zoals altijd naadloos op elkaar aan – orgelspel, Indiase sitars, droge basgitaren, fluit en ga zo maar door. Het funky geluid krijgt een dansbaar gezicht door de vernuftig geproduceerde/ gespeelde drumbeats op down- en midtempo. Chris Joss mag zich tegenwoordig samen met Thievery Corporation de voornaamste vertegenwoordigers van het onder downtempo-watchers geliefde ESL Music label (uit Washington DC) noemen. Met de term downtempo doe je de muziek van Chris Joss echter veel te kort – zijn wereldse mix verdient een eigen typering. “Sticks” is na zijn voorgaande twee superalbums voor ESL Music wederom een luisterparel onder de hedendaagse, moderne funk- en jazzreleases. Voor mensen die geen idee hebben hoe deze muziek klinkt: dit is het soort muziek dat je ook hoorde in de “Oceans” filmtrilogie. “Sticks” is wat mij betreft een kandidaat voor de jaarlijstjes.

 

Beoordeling: 8,5

 

 

Various: “Nu Disco - The Future Sound Of Disco” (Hed Kandi)

 Genre(s): Nu-Disco/ House/ Filter-Disco

Bron: 2-CD

Rubriek: 4/2009

Wie trends volgt luistert momenteel weer volop naar disco. “Nu Disco” is volgens onze informatie een nieuwe reeks binnen de Hed Kandi stal en richt zich op eigentijdse disco en de door disco beïnvloedde housevariant (filter-disco bijvoorbeeld). Dit is opmerkelijk, want Hed Kandi brengt al jaarlijks de compilaties “Twisted Disco”, “Disco Kandi” en “Disco Heaven” uit. Ach, wat maakt het uit zolang kwaliteit centraal staat? “Nu Disco” bevat materiaal van onder andere Crazy P, Chromeo, Tom Middleton (met een retro-house klapper, 80’s stijl), Aeroplane, Lifelike, Shazam, Todd Terje en Alan Braxe. Opvallend is ook de eigentijdse versie voor Farley “Jackmaster” Funk’s “Love Can’t Turn Around”. Het fijne van “Nu Disco” is dat er disco in alle vormen en maten voorbij komt – eigentijdse disco met een moderne productie, (Franse) filter-disco (denk aan muziek van Daft Punk of Mylo), groovy house met een disco-ondertoon, maar ook verwijzingen naar electro en retro-house zijn niet misplaatst. Een bijdrage van onze eigen Bastian (aka Seymour Bits) of Don Diablo had overigens ook prima op deze compilatie gepast. Wellicht volgende keer?

 

Beoordeling: 7,5

 

Various: “Twisted Disco 2009” (Hed Kandi)

 Genre(s): (Electro) House/ Disco

Bron: 2-CD

Rubriek: 4/2009

Met de nieuwe Hed Kandi compilatie “Nu Disco” vers in gedachten, valt op dat deze editie van de “Twisted Disco” zich voornamelijk richt op de moderne electro-house sound, met her en der een discotint. Het materiaal komt van namen als ATFC, Bart B More, Chris Lake, Richard Grey, Chocolate Puma en Lucien Foort (hier geremixt door Baggi Begovic). Dus: de muziek die je op Vaderlandse feesten als Sneakerz, Nope Is Dope en Addicted hoort. Uitermate enthousiast raken we van de ATFC remix voor de klassieker “Kinetic” van Golden Girls (met Paul Hartnoll, 50% van Orbital). Deze gedateerde track met tijdloos thema is succesvol in de tijdmachine gegooid en naar deze tijd vertaald. Datzelfde geldt voor ATFC’s clubhit “Bad Habit”, uitstekend gedaan! Kortom: voor moderne disco (met meer pure elementen), al dan niet in een housejasje kun je beter de “Nu Disco” 2-CD aanschaffen. “Twisted Disco 2009” is heerlijk voer voor de gemiddelde house DJ, vol ongemixt materiaal.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Shinichi Osawa: “The One” (Southern Fried Records)

 Genre(s): (French) Electro/ House/ Pop

Bron: 2-CD

Rubriek: 4/2009

 Shinichi Osawa aka Mondo Grosso is een bekende naam uit de Japanse muziekscene. “The One” verscheen oorspronkelijk al in 2007 (Japanse uitgave), maar gaat nu begin 2009 in de herkansing via Norman Cook’s label Southern Fried Records. Aan het album werkten gasten mee als Freeform Five, Princess Superstar en Rubies. Shinichi Osawa staat voor een krakerige compromis tussen (French) electro, house en pop. Dat wordt direct duidelijk aan de hand van Osawa’s cover van “Star Guitar”, origineel van The Chemical Brothers. De schreeuwende gitaren kunnen het origineel helaas niet doen vergeten. Het met Princess Superstar opgenomen “Detonator” is weliswaar een vermakelijk stuk muziek, maar de echte overtuiging straalt het niet uit. “Maximum Joy” is wat mij betreft ook de ‘maximale’ bijdrage van het album. Prachtige track met kleurrijke akkoorden. Helaas staan er in de breedte te weinig echte aansprekende producties op “The One”, waardoor het een gemiddelde affaire blijft wat ons betreft. Geschikt voor liefhebbers van labels als bijvoorbeeld Kitsuné. Deze release is ook beschikbaar als 2-CD met een tweede schijf, gevuld met zes remixen.

 

Beoordeling: 7

 

 

Carlos Niño & Friends: “High With A Little Help From” (Kindred Spirits)

 Genre(s): Cosmic Jazz/ Folk/ Ambient/ Chill-Out

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

Wat zijn de mensen achter Kindred Spirits toch fijnproevers! Carlos Niño ken je wellicht beter onder schuilnamen als Build An Ark en AmmonContact. Als Build An Ark – een creatief muziek ensemble uit Los Angeles – bracht hij al twee langspelers uit via Kindred Spirits, waarvan “Dawn” de laatste is (2007). Als AmmonContact – een project dat hij samen met Fabian Ammon Alston doet – verschenen via Ninja Tune al drie albums. Kortom, een bezig baasje die Carlos Niño. Op dit album onder de noemer Carlos Niño & Friends, is het de bedoeling dat je als luisteraar tot rust komt en volledig ontspant. Dit is cosmic jazz met een vleug ambient en folk, zo nu en dan aangedikt met Afrikaanse ritmes. Kortom, verantwoordde chill-out vibes met diepgang. “High With A Little Help From” is een prachtig album geworden dat zich beweegt van experimentele geluidscollages tot cinematische uitspattingen. Avontuurlijke muziekliefhebbers kunnen hun lol op met dit album. Hou je van beatloze muziek met de experimentele inslag van ambient- en elektronicaproducties? Dan is dit album een prima alternatief. Dé soundtrack om tot ontspanning te komen is bekend.

 

Beoordeling: 8

 

 

Tim Exile: “Listening Tree” (Warp Records/ Planet Mu)

 Genre(s): Synth-Pop/ Elektronica/ IDM

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

Tim Shaw aka Tim Exile is absoluut geen nieuwkomer binnen de elektronische muziek. Hij bracht in het verleden onder andere drum & bass uit via labels als Moving Shadow – toen als Exile. Via Planet Mu bracht hij zelfs enkele (vage) albums uit. Op ”Listening Tree” is Tim Exile’s geluid ontwikkeld tot een samengestelde massa van invloeden uit de synth-pop, elektronica en IDM. Qua sfeer en melodieën doet de muziek op dit album met soms denken aan Plaid in zijn beste vorm. Meeslepende, melancholische klanken die je keer op keer weten te raken en (soms) ontroeren. De muziek wordt verder opgediend met 80’s vocalen in de lijn van Dave Gaham (Depeche Mode), Human League en Heaven 17. Vocalen die Tim overigens zelf voor zijn rekening neemt. “Listening Tree” is een aantrekkelijk album geworden met een donker randje, waarbij de artiest in kwestie duidelijk in topvorm is en een (voor hem) compleet nieuwe markt aanboort. Ook live schijnt Tim Exile en energieke sensatie te zijn. Interessant om eens te gaan bekijken en luisteren. Slotsom: na enkele wat mindere Warp releases is dit weer een album om van te smullen.

 

Beoordeling: 8,5

 

 

Various: “Journey Thru The Cycle - By DJ Krust” (Full Cycle)

 Genre(s): Drum & Bass

Bron: 2-CD

Rubriek: 4/2009

 Good old DJ Krust mixte deze “Journey Through The Cycle” 2-CD. In twee sessies krijg je high energy drum & bass te horen met de kenmerkende Full Cycle sound. Kortom: loodzware (grommende) bassen, rollende drumbeats (hyper as always) en ‘niet al te complexe thema’s’. Op uitgebreide tracklist – want Krust mixt in sneltreinvaart – vinden we bijdragen van Clipz, Roni Size, I Kamanchi, Die, Scorpio en Krust zelf. Het levert over het algemeen prima materiaal op, die het grootste gedeelte van de drum & bass liefhebbers zal bekoren. Deze liefhebber (lees: uw recensent) van de meer melodische drum & bass sound weet echter minder goed raad met deze mix dubbelaar. Qua kracht moet je deze sessie ergens tussen sets van Commix en Noisia inschalen. Pluspunten: de enorme energie die van deze muziek afspat, de snelle overgangen en de hoorbare ervaring als drum & bass grootheid. Minpunten: diverse tamelijk monotone/ simplistische tracks en de geringe inbreng van melodie en sfeer. Drum & bass liefhebbers weten wat ze van het Full Cycle label kunnen verwachten en zullen niet teleurgesteld worden.

 

Beoordeling: 7

 

 

The Black Dog: “Further Vexations” (Soma Recordings)

 Genre(s): Elektronica/ Ambient/ (Tech) House/ Techno

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

 Na het succesverhaal van het vorig jaar verschenen “Radio Scarecrow”, is The Black Dog verdraaid snel terug met een vervolg. “Further Vexations” is het resultaat. De formatie, die sinds een aantal jaren in hernieuwde samenstelling de show steelt, lijkt aan haar tweede jeugd begonnen. Net als de bejubelde voorganger “Radio Scarecrow” is “Further Vexactions” een traktatie voor liefhebbers van emotionele, meeslepende (ambient) techno en elektronica. Het album biedt verfijnde producties met oog (en oor) voor detail, waar vermoedelijk heel veel tijd en energie in gestoken is. Genoeg ingrediënten voor een topalbum dus. Toch bevat “Further Vexations” net iets minder uitschieters in vergelijking met de voorganger “Radio Scarecrow”. Beste moment is wat mij betreft het omhelzende “Dada Mindstab” vanwege haar uiterst lekkere breakbeat, stuwende bassen en donkere geluidspaden. In zijn totaliteit is “Further Vexations” wederom een fantastische langspeler, al haalt hij net niet het niveau van “Radio Scarecrow”. Voor de vinyl freaks onder ons: The Black Dog heeft vrijwel gelijktijdig de “Vexing EP” uitgebracht – uiteraard ook via Soma.

 

Beoordeling: 8,5

 

 

Nathan Haines: “Right Now” (Freestyle Records)

 Genre(s): Nu-Jazz/ Downtempo/ Broken Beats/ Funk/ Soul

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

 Uw recensent is al jaren een groot liefhebber van Nathan Haines’ muziek. Met name zijn albums “Sound Travels” (2000) en “Squire For Hire” (2003) hebben diepe indruk op mij gemaakt. De geprezen Nieuw-Zeelandse jazzmuzikant – gespecialiseerd in blaasinstrumenten – maakte genoemde albums met Phil Asher (aka Restless Soul). “Right Now” verscheen oorspronkelijk al in 2007 via het Haven label (uit Nieuw-Zeeland), maar gaat nu in de herkansing via het bekende Freestyle label. Ook “Right Now” bevat weer een reeks fantastische tracks, met gasten als Vanessa Freeman, Ty, Tama Waipara en Marlena Shaw. De productie is ditmaal niet in hand van Phil Asher, maar van Nathan Haines in samenwerking met Mike Patto (Reel People) en Chris Cox (Universal Sun). Het zijn stuk voor stuk prachtige, muzikale uitspattingen met een warme klank – altijd soulful en omarmend. Check vooral het jazzy hip-hop moment “Pick It Up” met Ty in de hoofdrol, maar ook de rollende jazz-dance kraker “Creation Calling” (met Vanessa Freeman) doet wonderen! Jammer alleen dat we poëet Rich Medina niet op dit nieuwe album terugvinden. Verder niets anders dan lof(trompet)! Nathan Haines blijft een bepalende nu-jazz held. Kijk op www.nathanhaines.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8,5

 

 

José Roberto Bertrami And His Modern Sound: “Aventura” (Far Out Recordings)

 Genre(s): (Cinematic) Jazz/ (Psychedelic) Funk/ Latin

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

 Als leider van de Braziliaanse jazz-fusion band Azymuth, bezit de legendarische toetsenist José Roberto Bertrami een onnavolgbare schat aan ervaring. Waar het geluid van Azymuth zich de laatste jaren (en misschien wel veel langer) nauwelijks meer ontwikkeld heeft, klinkt dit nieuwe soloalbum voor Far Out Recordings wel degelijk als een aangename verrassing. De typische Azymuth sound is verruild voor een meer op cinematische jazz, psychedelische funk en latin leunend geluid. Enkele lichte verwijzingen naar Azymuth’s samba-jazz geluid zijn er overigens nog wel. “Aventura” bevat naar eigen zeggen een geluid dat 45 jaar muziek moet samenvatten – van 60’s soundtracks tot 80’s grooves. Zonder noemenswaardige uitschieters, laat José Roberto Bertrami er geen enkele twijfel over bestaan. Deze man kan nog heel wat jaren mee in de muzieksector! Zowel avontuurlijk ingestelde jazzliefhebbers als Azymuth fans kunnen dit album zonder twijfel aan hun collectie toevoegen.

 

Beoordeling: 8

 

 

S-Tone Inc.: “Moon In Libra” (Schema) 

Genre(s): Latin-Jazz/ Nu-Jazz/ Bossa Nova

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

 S-Tone Inc. aka Stefano Tirone is een geliefde naam als het om tropische jazz met een moderne klank gaat. In 2002 brak hij door met het geprezen album “Sobrenatural”. Een album waarvan DJBroadcast’s Enrico Riva diverse tracks selecteerde voor zijn compilaties – “The Night Is Young” om exact te zijn. Tirone’s met Zuid-Amerikaanse kruiden vermalen nu-jazz (latin-jazz en bossa nova zijn belangrijke sleutelwoorden) is dan ook op ontelbare compilaties terug te horen (geweest) – een groot compliment voor de muziek dus. Het door uw recensent bejubelde album “Luz Y Sombra” uit 2005, heeft even op een vervolg moeten wachten (enkele singles in 2005 en 2006 niet meegerekend), maar na circa vier jaar is daar dan eindelijk “Moon In Libra”. Net als op de voorganger werkt Stefano Tirone graag met vocalen, en dan vocalen die ertoe doen! Zo riep hij voor dit album de hulp in van vocalisten als Angie Brown, Rosalia de Souza, Laura Fedele, Toco (Tomaz di Cunto) en Manuele Ravaglioli. Het album staat weer vol met heerlijke, zomerse jazz vol pakkende akkoorden en prima vocalen, waarvan je spontaan een glimlach op je gezicht krijgt. Het nieuwe album biedt passende antwoorden op grote tracks van het kaliber “Dreamer” en “Blue Mood” (tracks van het vorige album). “Moon In Libra” bevat tracks van een bijzonder consistente hoge kwaliteit. Kortom: prima album andermaal, dat per luisterbeurt groeit! Dat zijn vaak de beste albums. Laat de zomer maar beginnen.

Beoordeling: 8,5

 

 

Various: “Music For Cocktails - Elite Edition” (United Recordings) 

Genre(s): Nu-Soul/ Nu-Jazz/ Funk/ Downtempo/ House

Bron: 2-CD

Rubriek: 4/2009

 De “Music For Cocktails” compilatiereeks is de meest ‘algemene’ verzamelreeks uit de United Recordings stal en staat iedere editie weer bol van de kwaliteit. Op deze nieuwste aflevering horen we opvallend veel vocale bijdragen binnen de marge soul, funk en jazz met een modern karakter. Wat wil je ook met namen als Pat Appleton (van De-Phazz), Raphael Saadiq, Amp Fiddler feat. Corinne Bailey Rae, Sabrina Starke, Thievery Corporation, Afterlife, Mr. Scruff feat. Alice Russell en Dwele op het menu. Daarnaast horen we materiaal uit de eigen United gelederen van Adani & Wolf, Tom Urleena (oftewel Monte La Rue), Wicked Jazz Sounds Band en Bardo State passeren, wat nooit een straf is. Kortom “Music For Cocktails - Elite Edition” is met recht een cocktail van smaakvolle muziekstromingen. En een lekkere ook! Dit zijn van die series die je spontaan gaat verzamelen, omdat ze eigenlijk nimmer teleurstellen. Prima 2-CD met als enige minpuntje het veel te vaak gecompileerde “Keep You Kimi” van Hird. Mooiste track komt van Two For The Road feat. Katrine Ottosen & Valente met het emotionele “Counting On You”.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Various: “Pearl Diver - By Lemongrass” (Mole Listening Pearls)

 Genre(s): Downtempo/ Deep-House

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

 “Pearl Diver” is het jongste concept van Mole Listening Pearls, gepresenteerd en gemixt door Roland Voss aka Lemongrass. Voss mixt gedurende de sessie vrijwel uitsluitend materiaal uit eigen catalogus (lees: muziek vanuit de catalogus van Lemongrassmusic) aan elkaar. Naast remixen door Kevin Yost en Crazy P, zijn het vooral bekende namen vanuit de Mole Listening Pearls en Lemongrassmusic stal, we noemen Weathertunes, Audio Lotion en Dadamnphreaknoizphunk, die de aandacht trekken. Het geluid op de compilatie varieert van tropische injecties en (dubby) downtempo tot jazzy deep-house en Röyksopp-achtige sprookjes-pop. Lemongrass weet geen vernieuwende of baanbrekende mix af te leveren, maar laat in ieder geval een prima indruk achter met zijn gekozen materiaal. We vragen ons wel af waarom ze dit een ‘mix’ noemen. Er wordt namelijk ‘vrij weinig’ gemixt met ritmes, maar voornamelijk simpel ingestart. Dan zijn we nog mild. Maargoed: ondanks deze aantekening is “Pearl Diver” een prima CD, die heerlijk zijn werk zal doen in een lounge omgeving.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Various: “Passion Lounge 2” (Clubstar)

Genre(s): Downtempo/ Brazilectro/ Chill-Out

Bron: 2-CD

Rubriek: 4/2009

 Emotional & sunsual grooves, dat is wat je op deze 2-CD mag verwachten, als we de verpakking serieus moeten nemen. Het schaars geklede model (Isabel Ruzafa) op de cover trekt de aandacht, maar een groot gedeelte van de muziek op “Passion Lounge 2” doet dat niet – middelmatige prestaties dus. Henri Kohn selecteerde materiaal van gekende namen als Bossa Nostra, JEN meets Can7, Hattler, The Rurals en niet te vergeten Janice (Andrade). De bekende namen redden de boel nog een beetje, want naast Iëlo’s “Bleu Nuit” kunnen we verdraaid weinig onbekender materiaal ontdekken dat aanbevelenswaardig is. Niet dat deze 2-CD zo slecht is, maar er zijn al zoveel van dit soort ‘aardige’ verzamelaars verschenen door de jaren heen, dat we hier onmogelijk nog enthousiast van kunnen raken. Check wel Janice Andrade’s knaller “Samba Sol”, die na een paar jaar nog steeds weet te boeien! Kopers van de meer recente Café del Mar titels raad ik aan deze titel te gaan checken.

 

Beoordeling: 7

 

 

Evil Nine: “They Live!” (Marine Parade Music)

 Genre(s): Breaks/ Electro/ Experimental

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

 Tom Beaufoy en Pat Pardy, de mannen achter Evil Nine, hebben bijna vijf jaar gewerkt aan het vervolg op hun in 2004 verschenen debuut “You Can Be Special Too”. Laatst genoemde album sloeg in als en bom en bracht succesvolle singles voort als “Restless”, “Crooked” en “Pearl Shot” (met onder andere een duizelingwekkend goede remix door Switch). Toen we halverwege vorig jaar de single “They Live!” ontvingen, wisten we dat een nieuwe langspeler niet lang op zich zou laten wachten. Met angstaanjagende zombies op de cover, klinkt de muziek van Evil Nine niet zo ‘scary’ als men wil doen geloven. Ruig is de muziek wel! De muziek van Evil Nine zou je tegenwoordig kunnen typeren als een fusie tussen tamelijk statische breakbeats, electro, rock en pop, in elkaar gedraaid door producers met een grote dosis experimenteel vermogen. “They Live!” rockt behoorlijk en bouwt een stevige brug tussen pop, rock en de nu-skool breaks beweging. Dat deden ze eigenlijk op hun vorige plaat ook al, maar het Evil Nine geluid anno 2009 is meer dan ooit geschikt voor live vertolking op grote festivals! We gaan hier nog veel van horen.

 

Beoordeling: 8

 

 

Manuel Tur: “0201” (Freerange Records)

 Genre(s): Deep-House/ (Cosmic) Disco/ Downtempo/ Broken Beats

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

 De Duitse producer Manuel Tur klopt de laatste tijd steeds nadrukkelijker aan de poort die toegang geeft tot de selecte voorhoede van de smaakvolle housemuziek. Hij putte ooit inspiratie uit de klanken van Ian Pooley, Sébastien Léger en Swag, maar tegenwoordig mag Manuel Tur zelf ook op de nodige aandacht rekenen. Hij bracht al materiaal uit via grote labels als Compost Records, Drumpoet Community, Opaque Music, Freerange Records en Conya, met een duidelijke focus op deep-house, funky house en tech-house. “0201” is Tur’s debuutalbum. Een album waarop hij direct erg goed op dreef is. Hij weet op verschillende tempi te scoren – regelmatig met een cosmic disco gevoel overigens. Ook zijn de dubby invloeden nooit ver weg. Het resulteert in overtuigende producties met een ruimtelijk gevoel, vol galm en diepte. Het is een sexy, zonnig geluid dat perfect past bij het huidige weer (op het moment van schrijven is het royaal over de 20 graden in Nederland). “0201” is een spektakelstuk geworden dat middels tamelijk ingetogen muziek de aandacht trekt. Het maakt niet uit of Manuel Tur zijn soundscapes plaatst onder broken beats, downtempo, moderne disco of smaakvolle housebeats; de resultaten zijn altijd bovengemiddeld en onderstrepen het talent van deze producer. We verheugen ons nu al op de diverse clubmixen rondom dit album – waarvan er overigens al enkele beschikbaar zijn. Favoriete track: “Rubicond”, een housetrack met bescheiden (jazzy) beats en een gefilterd thema rondom filmische strijkers.

 

Beoordeling: 8

 

 

Zwicker: “Songs Of Lucid Dreamers” (Compost Records)

 Genre(s): Nu-Disco/ Funk/ Pop/ House/ Electro

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

 Cyril Boehler, wonend in Zürich (Zwitserland), is de drijvende kracht achter dit Zwicker project – een projectnaam die releases voortbrengt sinds 2005, vrijwel uitsluitend via Compost Records (Black Label series). Wat veel mensen niet weten is dat Boehler als high-profile producer al veel langer bezig is. Onder andere als Tweak bracht hij verscheidene releases (en ook albums) uit – check de catalogus van het Straight Ahead label maar eens. “Songs Of Lucid Dreamers” is Boehler’s debuutalbum als Zwicker en bevat vele vocale bijdragen, met gasten als Jamie Lloyd, Heidi Happy (wie?), Olivera Stanimirov en Valentino Tomasi in het middelpunt. De sfeer is vrijwel voortdurend ingetogen, maar er kan ook voorzichtig gedanst worden gedurende “Songs Of Lucid Dreamers”. De aanstekelijke mix van (vocale) popliedjes, aangekleed met disco, funk, house en electro ingrediënten, klinkt opgeruimd en volwassen. Cyril legt uit: „Most of the songs on this album are about dreams, written by me and the guest vocalists. We are musicians who follow our dreams both at night and throughout the day. In my dreams and songs I myself am a lucid dreamer“. De twaalf tracks op “Songs Of Lucid Dreamers” bieden dan ook genoeg melodische inbreng en solide vocalen, om je als luisteraar te boeien. Ook qua diversiteit zit het op dit album wel snor. Zwicker wisselt een aantal maal van tempo en biedt interessante sfeerwisselingen. Kortom: dit is een album dat genoeg te bieden heeft.

 

Beoordeling: 8

 

 

Various: “Watergate 03 - By Konrad Black” (Watergate Records)

 Genre(s): Tech-House/ Minimal/ Techno

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

 Na Onur Özer en Sascha Funke is het nu de beurt aan Todd Shillington oftewel Konrad Black (mede oprichter van het Canadese Wagon Repair label) om voor het jonge Watergate Records (uit Berlijn) een mix te verzorgen – het label dat gekoppeld is aan de bekende en gelijknamige club. Deel drie uit de reeks begint met een flinke scheut dub over een oldschool Detroit synth – denk aan de hits van Inner City eind jaren 80. Donkere techno, dat is waar Konrad Black voor staan – zijn naam verklapt het al een beetje. Gedurende de mix brengt Konrad Black afwisselend classics en vers materiaal, waaronder een eigen productie met Martin Buttrich. Met namen als Alex Cortex, Loco Dice (geremixt door Onur Özer), Ben Klock, Discogs (met een Robotman-achtige bijdrage) en Mathew Jonson op de tracklist, kun je een beetje aanvoelen wat voor invloeden deze mix bevat. Het is een diepe, energieke, doch ook tamelijk eenvoudige sessie met zo nu en dan materiaal dat nogal ongeïnspireerd klinkt. Gelukkig zijn die tracks op één hand te tellen. In de reeks van “Watergate” mixverzamelaars is dit dan ook zeker niet het beste deel. Die willen we tot op heden toekennen aan Sascha Funke. Check vooral het middelste deel van de mix – die is erg fijn!

 

Beoordeling: 7

 

 

Tom Trago: “Voyage Direct” (Rush Hour Recordings)

 Genre(s): (Tech) House/ Techno/ (Italo) Disco

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

 Amsterdammer Tom Trago is het type veelzijdige DJ/ producer, die zich nou niet bepaalt richt op één of enkele muzikale richtingen. Als producer kennen we hem naast zijn gevarieerde house producties vooral van zijn abstracte hip-hop materiaal – refererend aan “The Fluor Green EP” uit 2007 (Kindred Spirits release, de moeite waard om eens te beluisteren). Op “Voyage Direct” vinden we ruim drie kwartier aan dansvloervertier binnen de marges tech-house, techno en moderne (Italo) disco. Als een ware vakman dropt hij dansvloerbom na dansvloerbom. Te beginnen bij openingstrack “Passion”, dat als een met passie gecreëerd eerbetoon aan Daft Punk lijkt. De akkoorden en filtereffecten met de gekozen synthesizergeluiden zijn indrukwekkend. Ook het rustieke effect van “Lost In The Streets Of NYC” is het noemen waard – laidback houseklanken waarover nagedacht is. Het album bevat slechts acht tracks, maar loont zonder twijfel de moeite om te gaan checken. Dit is muziek die zo uitgebracht kan worden op labels als Freerange Records, Miso Records, Drumpoet Community of Innervisions. We maken Tom Trago daarom een groot compliment.

 

Beoordeling: 8

 

 

Faze Action: “Stratus Energy” (Faze Action Records)

Genre(s): Nu-Disco/ Funk/ House

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

Faze Action is terug van nooit weggeweest met een nieuw album in de vorm van “Stratus Energy”. Het duo, gevormd door de broers Robin en Simon Lee, bracht sinds halverwege jaren ‘90 classics (tracks) uit als “Samba” en “In The Trees” (in 2007 nog opnieuw uitgebracht met remixen). Het laatste album dat wij van ze bespraken, was het in 2004 via Bar de Lune (inmiddels out of business) verschenen “Broad Souls”, dat ergens leunde op een geluid tussen folk (ala Zero 7 en consorten), (cinematische) downtempo en moderne jazz. Anno 2009 klinkt Faze Action’s muzikale output compleet anders. De focus ligt nu namelijk op moderne disco en de bijbehorende klodders funk en soul. In de persbijlage heeft men het ook over balearica als muzikale typering. De stijlverandering pakt wonderbaarlijk goed uit. Zonder vernieuwend te hoeven klinken, scoort Faze Action andermaal. Het album bevat vele prima tracks, maar we willen deze niet stuk voor stuk uitlichten. Afwijkend klinkt het vol overgave (meerstemmig) gezongen “Danaes’ Journey” – met koorstemmen als engelen. Kortom: een kitscherige productie, maar wel smaakvol. Disco is aan een nieuwe jeugd begonnen, zoveel is duidelijk. Iets dat Monte La Rue overigens jaren geleden al voorspelde. Dit album is voer voor fans van bijvoorbeeld Crazy P of Todd Terje.

 

Beoordeling: 8

 

 

Various: “Balance 014 - By Joris Voorn” (EQ Recordings/ Stomp)

 Genre(s): (Tech) House/ Minimal/ (Dub) Techno/ Elektronica/ Ambient/ Space Disco

Bron: 2-CD

Rubriek: 4/2009

 Joris Voorn is één van meest creatieve producers die de technoscene rijk is. Dat blijkt al jaren uit zijn eigen producties, maar ook aan de hand van de mix CD die hij voor Fuse in elkaar draaide in 2005. Op deel #14 uit de “Balance” reeks van het Australische EQ Recordings overtreft onze landgenoot alle hoge verwachtingen. Waarom? Joris Voorn heeft het duizelingwekkende aantal van 102 tracks in twee sessies (per CD een sessie, opgebouwd uit secties) opgenomen. Kortom: samengestelde secties met diepte, epische hoogtepunten en met aandacht voor een breed elektronisch geluid – van (tech) house tot minimal, dub-techno, (space) disco en (ambient) elektronica. Beide CD’s hebben een titel meegekregen: CD #1 luistert naar de naam ‘mizuiro mix’ en CD #2 omvat de ‘midori mix’. “Balance 014” is een 2-CD die je gehoord moet hebben, met sessies die razend knap in elkaar gezet zijn. Hier is duidelijk heel veel tijd en moeite in gestoken. Dit is het werk van een ware liefhebber! Het zal dan ook wel even duren voordat iemand met een degelijk antwoord komt. Alle samenstellers/mixers van compilatie CD’s mogen wat ons betreft een diepe buiging voor Joris Voorn maken. (Tou)petje af dus!

 

Beoordeling: 8,5

 

 

Paul Brtschitsch: “Me, Myself & Live” (Rootknox)

 Genre(s): Tech-House/ Minimal/ Techno

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

 Paul Brtschitsch is al sinds medio jaren 90 een producer die volop in beweging is. “Me, Myself & Live” is alweer Brtschitsch’s vijfde album! Het verschijnt via het Rootknox label, dat tot deze CD release enkel digitale single uitbracht – allen van Paul Brtschitsch overigens. Het album – geen live opname overigens, om misverstanden te voorkomen – bevat luchtige dansvloermuziek binnen de marge tech-house, minimal en techno. Verwacht geen spannende, vernieuwende sounds, maar vooral oerdegelijke en vooral dansbare producties. Met name zijn subtiele flirts met Detroit zijn aantrekkelijk. Luister bijvoorbeeld eens naar de track “One Morning”, dat qua geluidjes en sfeer verwijst naar de Detroit techno van begin jaren 90. “Me, Myself & Live” is een aardig album, maar absoluut geen hoogvlieger. Brtschitsch’s producties van tijd tot tijd mooi melodisch, sfeervol en dubby, maar vervallen soms ook in monotone clichés. Een gemiddeld album dus.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Various: “House This? - By KneeDeep” (Luxury House Recordings)

 Genre(s): Deep-House/ Tech-House

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

 Alsof het Daredo – overkoepelende organisatie achter labels als Mole Listening Pearls, Plastic City en dit Luxury House Recordings – geen enkele moeite kost, schudt het deze maand enkele mixcompilaties uit de mouw, die erg moeite waard zijn. Na de uitstekende sessie van Sin Plomo, is ook deze “House This?” mixsessie door KneeDeep (oftewel het Duitse duo Sebastian Döring en Thorsten Freese) een waardevolle uitgave. Gedurende de mix komt de crème-de-la-crème uit de housescene voorbij, waaronder Freerange artiesten als Jimpster en Milton Jackson. Met een continue torenhoge kwaliteitsstandaard weet deze mix geen seconde aan je aandacht te ontsnappen. Wat wil je ook met overig gekozen materiaal van bijvoorbeeld SoulPhiction (hier geremixt door The Lost Men), Lovebirds, Fred Everything, Justin Martin, The Timewriter en KneeDeep zelf? Kortom: deep-house met hier en daar een US-Westcoast sausje. Echter, gedurende KneeDeep’s “Sweet Love” is het meer French House dat de klok slaat – refererend aan Fred Falke en Daft Punk. “House This?” is een mixcompilatie welke niet zozeer onderscheidend sterk is, maar vooral prettig doorloopt en een geschenk zal zijn voor liefhebbers van producers als Jimpster, Shur-I-Kan, Milton Jackson en soortgelijken.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Minus 8: “Slow Motion” (Compost Records)

 Genre(s): Downtempo/ Nu-Jazz/ House/ Nu-Disco/ Broken Beats

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

 De Zwitser Robert Jan Meyer is al sinds medio jaren 90 een kopstuk uit de zogenaamde downtempo scene. Hij bracht voor Compost Records al eerder topalbums uit: “Elysian Fields” uit 2000 en “Minuit” uit 2002 – beide inmiddels klassiekers. Beide genoemde albums bieden downtempo fanaten materiaal van de bovenste plank, met gevarieerde muziek en regelmatig een tropische doorklank. Het in 2004 verschenen “Eclectica” (via Stereo Deluxe uitgebracht) was weliswaar vermakelijk, maar kon toch niet zo boeien als de eerdere albums – voor “Elysian Fields” verschenen overigens al de langspelers “Beyond” (1997) en “Beyond Beyond” (1998). In de aanloop naar dit nieuwe album trakteerde Robert Jan Meyer zijn luisteraars op enkele single releases (voornamelijk met deep-house invloeden), maar ook zijn kwaliteiten als samensteller van compilaties worden nog altijd op waarde geschat – check eens zijn “Science Fiction Jazz” reeks op Mole Listening Pearls. “Slow Motion” is zijn nieuwste werkstuk, waarbij direct duidelijk wordt dat Minus 8 met zijn tijd mee is gegaan. De sfeervolle producties zijn gebleven, maar de muzikale invloeden gaan breder – pop, moderne disco, easy listening jazz en ga zo maar door. Het Minus 8 geluid anno 2009 is naar mijn mening wel wat stijver dan voorheen, maar dat mag de pret niet drukken. Vanaf opener en tevens titelnummer “Slow Motion” wordt je meegenomen langs smaakvolle sfeercollages met jazzy injecties, prachtige Fender Rhodes toetsen en aardige vocale uitspattingen van namen als Miriam S., Virag, Rachel Montana en Jabere. Beste tracks zijn het ingetogen “Let It Go” en “We’re Waiting”, beide met vocalen van Virag, maar de broken beats tijdens “Wonderland” zijn boeiend – de vocalen van Miriam S. vallen echter wat tegen. Jammer is alleen de slappe cover van de klassieker ”Everybody’s Gotta Learn Sometime” (origineel van The Korgis uit 1980).

  

Beoordeling: 8

 

 

Various: “Dillanthology Vol. 1” (Rapster Records)

 Genre(s): Hip-Hop/ Nu-Soul

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

 Je raad het al: deze compilatie is een eerbetoon aan J. Dilla, de hip-hop/ nu-soul producer die begin 2006 op 32-jarige leeftijd overleed. Hij was geliefd bij hip-hop artiesten en gangmakers – 'de favoriete producer van je favoriete producer' – maar het grote publiek kende hem niet of nauwelijks. “Dillanthology Vol. 1” is de eerste van een geplande reeks van drie verzamelaars rondom J. Dilla en concentreert zich op zijn werk als producer. Later dit jaar zullen er compilaties van zijn remixen en zijn eigen werk verschijnen. Op deel één horen we J. Dilla’s fabuleuze prestaties voor diverse grote namen uit de hedendaagse hip-hop en soulbeweging: The Pharcyde, Slum Village, Common, Erykah Badu, De La Soul, Busta Rhymes, The Roots, Amp Fiddler en Steve Spacek. Al je bedenkt dat al deze namen een zeer grote staat van dienst hebben, mag je stellen dat J. Dilla van groot belang is geweest (en nog altijd is als inspiratiebron) voor zowel de genoemde artiesten als de hip-hop en soulsector in het algemeen. “Dillanthology Vol. 1” is een ‘eerbetoon’ met uitstekende muziek, dat je reikhalzend doet uitkijken naar de volgende twee delen. Soul en hip-hop klonken nooit zo goed samen als in J. Dilla’s producties. Tijdloos!

 

Beoordeling: 8,5

 

 

Various: “Om:Miami 2009” (Om Records)

 Genre(s): (Deep) House

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

 Deze jaarlijkse housemix, voorafgaand aan de Miami Winter Music Conference (WMC), bespreken we helaas wat aan de late kant – we ontvingen de CD pas recentelijk. Toch verdient deze release de nodige aandacht – ook zo na de WMC (vond in maart plaats). Editie 2009 is alweer de vijftiende “Om:Miami” verzamelaar! DJ Fluid selecteerde flink wat materiaal uit de immer kwalitatief hoogstaande Om Records stal (hoe verrassend?), maar ook namen als Sebo K, Ramon Tapia, The Youngsters en M.A.N.D.Y. & Booka Shade maken hun opwachting op deze 2009 editie. Het levert een vloeiende, boeiende mix op met acht ‘verse’ tracks (zoals de persinformatie aangeeft), waarbij vocale en instrumentale house elkaar afwisselt. Ondanks de trackkeuze van over de gehele wereld, blijft het US West-Coast gevoel overheersen. Die typische West-Coast sound zorgt voor het dansbare, heupwiegende effect – een constante flow. Zoals (bijna) altijd scoort Om Records voor haar compilaties een royale voldoende. Kwaliteit kent geen tijd!  

 

Beoordeling: 8

 

 

Various: “Fabric 46 - By Claude VonStroke” (Fabric Records)

 Genre(s): (Tech) House/ Minimal/ (Funky) Techno

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

 Liefhebbers van diepe ‘tech’ sets met funky feel hebben een prettige nieuwe release in het vooruitzicht. Barclay Crenshaw aka Claude VonStroke, de man achter het (naar eigen zeggen) tech-funk label Dirtybird, is namelijk de samensteller/mixer van deel #46 uit de langlopende “Fabric” reeks. In bijna 70 minuten laat hij liefst 22 tracks de revue passeren. VonStroke houdt dus wat je noemt de vaart erin qua mixen/overgangen. Zijn gekozen materiaal is wat minder wervelend, maar toch zeker gedreven (funky), dansbaar en tamelijk divers tevens. Echter, wie zijn ‘tech’ materiaal het liefst met meer melodie, sfeer en emotie hoort, is bij Claude VonStroke niet helemaal aan het goede adres – naast het afsluitende “Aundy” van VonStroke zelf en “Just A Spoonful” van Voodeux, staan er maar weinig sfeermakers op “Fabric 46”. Het dansbare, funky aspect van VonStroke’s eigen producties en het overige gekozen materiaal op deze CD zal zonder twijfel voor vele blijde gezichten gaan zorgen. De mix rolt als het ware soepel door en dat is ook wat waard! De uitsmijter komt toch wel van het duo Donk Boys, die met hun dansvloerbom “One Tooth Missing” iedere dansvloer in vuur en vlam zullen zetten. Overige bijdragen van naam komen van onder andere Stimming, Kiki, Xpansul & Daweed en Robag Whrume. Deel #46 zal uiteindelijk zeker niet de boeken in gaan als één van de beste delen uit de reeks.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Various: “Blake Jarrell presents Concentrate 2009” (Armada Music) 

Genre(s): Progressive House/ Trance

Bron: 2-CD

Rubriek: 4/2009

 Blake Jarrell ken je wellicht van zijn uitstekende progressive house/ trance producties en mixcompilaties zoals het via Armada verschenen “Dancefloor Sessions” uit 2007. De Amerikaanse DJ/ producer (uit Chicago, om precies te zijn) sloot zich in januari 2009 in zijn studio op en wilde iets speciaals doen. “Ik wilde niet de zoveelste DJ mix compilatie uitbrengen. Ik herinnerde me een album met remixen, waar iedere remix zo was vorm gegeven dat ze niet alleen klopten als traditionele DJ mix, maar ook als een intrigerend, in elkaar verweven verhaal. Dit idee heeft me altijd al gefascineerd, maar ik realiseerde me toen pas dat ik de perfecte set met tracks had om zo’n project te doen. Ik werd meteen verliefd en sloot me op in de studio, geobsedeerd door het concept”. Het resultaat van deze inspirerende maand in de studio is terug te vinden op “Concentrate 2009”, met de focus op Blake’s remixen en producties, allemaal in een perfecte balans. Concentrate is bovendien een verwijzing naar zijn gelijknamige, maandelijkse radioshow. De 2-CD bevat niet alleen Blake’s eigen producties, maar ook een reeks nieuwe remixen. Het uiteindelijke resultaat is ‘trancey’ te noemen met ruimte voor vocalen, progressieve beats, in veel gevallen met een zweverige doorklank. Niets verrassends dus, maar wel een erg lekkere 2-CD die je de kans biedt in één klap een grote hoeveelheid Blake Jarrell producties in huis te halen.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Various: “Global Underground DJ 001 - Nic Fancuilli” (Global Underground)

Genre(s): (Tech) House/ Minimal/ Techno/ Dub-Step

Bron: 2-CD

Rubriek: 4/2009 

Aan DJ/ producer Nic Fancuilli de eer om de kersverse “Global Underground DJ series” muzikaal te openen. Editie #001 bevat een gevarieerd aanbod van house, minimal, techno en een uitstapje richting de dub-step. Dit alles smaakvol samengesteld en gemixt door Nic Fanciulli, die voorheen vooral compilaties via Renaissance uitbracht. CD1 wordt afgetrapt met de zoete klanken van Nick Holder, gevolgd door de moderne discosound van Metro Area. Het blijkt het startschot van een indrukwekkende sessie langs namen als Dubshape, Rolando en Pan-Pot feat. Vincenzo. Op CD1 eindigt Fancuilli met het waanzinnige “Router” van Pangaea – een dub-step parel van het Hessle Audio label. Op CD2 flikt hij dit kunstje nogmaals met toppers van Photek, Chateau Flight, Chymera, Kenny Larkin en Nic Fanciulli zelf. Dit zijn van de compilaties waarvan er tegenwoordig veel te weinig verschijnen. Kwalitatief bovengemiddeld met vele aantrekkelijke en vooral sfeerrijke tracks die dansvloeren in vuur en vlam zetten. Deze 2-CD nodigt uit om Nic Fanciulli live aan het werk te zien. Laten we hopen dat hij dit jaar op een festival als Extrema Outdoor te horen zal zijn.

 

Beoordeling: 8

 

 

Ed Royal: “Live Your Dreams” (Innvision Records)

 Genre(s): Jazz-Funk/ (Latin) Jazz/ Downtempo/ House/ Disco/ Broken Beats

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

 Edwin Gruber aka Ed Royal doet het deze keer zonder DJ Enne, waarmee hij in 2007 het vermakelijke album “The Groove Collage” uitbracht. Ook solo weet Ed Royal zich prima te manifesteren, zo blijkt na beluistering van “Live Your Dreams”. Het album bevat een (vrijwel voortdurende) funky toon, met invloeden uit jazz, latin en downtempo als naaste pijlers. “Suck It To Ya” is een fraai startschot van een avontuurlijk en behoorlijk muzikaal album – een track die Zuid-Amerikaanse percussie en latin tinten verbindt met funk en lichte jazzy beats. Bij het horen van titeltrack “Live Your Dreams” blijkt Ed Royal ook een verdienstelijk chill-house producer. “Behind The Mountains” is een bijdrage die geschikt is voor airplay op Arrow Jazz FM en niet zou misstaan in een DJ-set van Wicked Jazz Sounds. “Live Your Dreams” heeft je in de breedte dan ook behoorlijk wat muzikaal genot te bieden. Met name de tropische uitstapjes naar Zuid-Amerika zijn de moeite! Kortom: dit is een gevarieerd album dat zowel downtempo, nu-jazz, broken beats, latin als funkliefhebbers goed zal bevallen. Kraak & Smaak fans hebben tevens een prima alternatief met Ed Royal’s album, die met de zomer in aantocht geen beter moment qua release had kunnen krijgen. Enige kleine minpunt: de lyrics van BadKat. Die mogen wat mij betreft direct richting de kattenbak!

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Various: “The Detroit Connection Pt. 4 - By Detroit Grand Pubahs” (Matrix Musik)

 Genre(s): Techno (Classics)/ Dub-Step/ Breaks/ Electro

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

 Na Kevin Saunderson, DJ 3000 en DJ Godfather zijn het nu de leden van Detroit Grand Pubahs die de connectie met Detroit tentoonspreiden. Deze high energy technomix, hun debuut mixcompilatie, is weliswaar krachtig en divers, maar mist wat mij betreft samenhang en welke richting men op wil is ook niet duidelijk. Wat overblijft, is een speelse mix van allerlei stijlen variërend van (eigentijdse) techno en dub-step tot allerhande breakbeats, electro en classics. Zo kan het gebeuren dat je 4hero’s klassieker ”Mr. Kirk’s Nightmare” samen in één mix hoort met Benga’s “The Cut” en materiaal van Daedelus, The Shapeshifters (de Martijn ten Velden remix voor “Chime”), Underground Resistance, Joey Beltram en Dimitri Andreas. Het plezier dat de heren hebben gehad bij de samenstellen en maken van deze mix is duidelijk hoorbaar, al zal niet iedereen het onrustige verloop van de mix op prijs stellen. Qua gekozen materiaal een dikke voldoende, qua opbouw en samenhang een krappe voldoende. Gemiddeld goed voor een 75/100 score.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Milton Jackson: “Crash” (Freerange Records)

 Genre(s): Deep-House/ Tech-House

Bron: CD

Rubriek: 4/2009 

Ik las onlangs ergens dat de Schotse topproducer Barry Christie aka Milton Jackson een tijd lang met de gedachten liep om te stoppen als muziekproducer. Gelukkig is het nooit zo ver gekomen. Nadat Milton Jackson begin 2008 met “Ghost In My Machines” – een bijdrage aan de honderdste Freerange release – één van de beste dansvloertracks van het jaar afleverde, is hij blijkbaar van gedachten veranderd en nam vervolgens een compleet nieuw album op. “Crash” is het klinkende resultaat daarvan. Een album met smaakvolle, volwassen producties op het snijvlak tussen soepele deep-house en tech-house – opgediend met cinematische and futuristische tinten. Het geluid dat min of meer gelijkend is aan de producties van Freerange labelbaas Jimpster en Shur-I-Kan. Niet zo vreemd dus dat “Crash” via datzelfde Freerange op de markt is gebracht. Met het album laat Milton Jackson horen nog altijd tot de voorhoede van de heersende deep-house stroming te behoren. Rondom het album zijn inmiddels verscheidene singles (inclusief remixes) verschenen. Mocht je dit album helemaal super vinden, dan raad ik je aan om ook de vorig jaar verschenen “Jinzou” single (met Sei A) te checken (Urbantorque release, mei 2008).

 

Beoordeling: 8

 

 

Harmonic 313: “When Machines Exceed Human Intelligence” (Warp Records)

Genre(s): Elektronica/ Abstract Hip-Hop/ Experimental

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

 Harmonic 313 is een van de vele projecten van Mark Pritchard, in dit specifieke geval gericht op elektronica en experimentele hip-hop beats. “When Machines Exceed Human Intelligence” is het debuutalbum onder deze Harmonic 313 alias, dat geldt als soloproject naast Harmonic 33, de formatie waarbij hij zich met Dave Brinkworth richt op Detroit style hip-hop (zoals ze het zelf noemen). De vijftien bijdragen op de CD zijn subtiel in elkaar geknutseld en dragen een herkenbaar geluid – heftige baslijnen/ geluiden, krachtige/ dwarse beats en altijd op een laag tempo. Een geluid dat we al eens eerder van Mark Pritchard hoorden, maar dan in een broken beats productie. Een bruggetje: Steve Spacek is één van de gasten op het album. Spacek’s soulvoice schitterende ook al op de via Sonar Kollektiv verschenen single “Turn It On” – toen onder Mark Pritchard’s eigen naam. Juist, de single met het vergelijkbare geluid waar we naar refereerden. In dit geval is Spacek’s stem verweven in het sprankelende “Falling Away”. Het is één van de vele prima tracks die “When Machines Exceed Human Intelligence” te bieden heeft. Na beluistering moet ik bekennen dat het album me persoonlijk niet zoveel doet, maar wel verrekte origineel klinkt! Dit is elektronica cq. abstract hip-hop die het publiek gewillig zal absorberen.

 

Beoordeling: 8

 

 

Various: “Deep House Vol. 2” (Streetlight/ Daredo Music)

 Genre(s): Deep-House/ Tech-House

Bron: CD

Rubriek: 4/2009 

Daar heb je weer zo’n ‘wansmakelijke’ compilatie dacht ik bij het ontvangen van deze disk en het lezen van de ‘eenvoudige’ titel op de cover. Na beluistering is er echter niets meer van die vooroordelen overgebleven. Deze compilatie bevat namelijk uitstekende muziek van namen als Terry Lee Brown Junior, The Timewriter, J. Axel en Stryke. Met name Stryke geeft deze compilatie – met losse tracks – kleur. Luister eens naar het fenomenale “Someday Soon” van deze uit Florida afkomstige DJ/ producer, die in het verleden al muziek uitbracht via labels als Hooj Choons, Guidance en Ovum Recordings. “Deep House Vol. 2” bestaat voor een groot deel uit zomerse deep-house met een ‘techy’ en ‘dubby’ edge. Kortom: het kleurrijke geluid van het Plastic City label – dat eveneens onder de vlag van Daredo Music opereert. Liefhebbers van dat geluid zullen veel plezier beleven aan deze compilatie met fraai artwork, maar een uiterst flauwe titel.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

El-B: “Ammunition & Blackdown Present: The Roots Of El-B” (Tempa)

 Genre(s): 2-Step/ UK-Garage

Bron: CD

Rubriek: 4/2009 

Leuk om weer eens al die oude klappers van El-B voorbij te horen komen. Lewis Beadle, de naam waarmee El-B door het dagelijkse leven gaat, was rond 2000 een graag geziene ‘nieuwe’ producer in de toen razend populaire 2-step en UK-garage scene. Zijn producties vielen op door zijn creatieve/ opzwepende beatconstructies, die een beetje te vergelijken waren met die van Steve Gurley – man achter vele succesvolle releases voor het Public Demand label. Als we El-B’s pagina op Myspace bezoeken, lezen we dat hij met zijn geluid (samen met namen als Horsepower en Zed Bias) al rond 2000 aan de wieg stond van het dub-step geluid. Dat zal best, maar het dub-step geluid anno 2009 ga je niet terughoren op deze ongemixte CD. Daarop is het een feest der herkenning voor goed geïnformeerde UK-Garage fans. Wie kent bijvoorbeeld nou niet El-B’s via het ooit zo invloedrijke Locked On label uitgebrachte klapper “Digital”? En zo zijn er nog diverse fantastische voorbeelden van El-B’s ‘roots’. Aanrader! 

 

  Beoordeling: 8

 

 

Peter, Björn and John: “Living Thing” (V2 Music)

 Genre(s): New-Wave/ (80’s) Pop

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

 Het Zweedse drietal Peter Morén, Björn Yttling, John Eriksson – beter bekend als Peter, Björn and John – ken je uiteraard van hun gezellige fluitdeuntje “Young Folks”, dat de laatste paar jaar veelvuldig gebruikt is als muzikaal behang tijdens TV-programma’s en reclames. Het trio heeft de afgelopen tijd dan ook flink wat extra aandacht naar zich toegetrokken. “Living Thing” is hun vierde album sinds hun oprichting in 1999, waarop de oorspronkelijke 60’s popsound is verruild voor een meer op new-wave leunend popgeluid, refererend aan de jaren ’80. Na het succesvolle “Writer’s Block” (hun doorbraak), heeft het trio het roer dus flink omgegooid en geen herhalingsoefening ondernomen. Dapper en bovendien vooruitstrevend. Het resultaat mag er ook zijn. Niet alle tracks zullen je weten te kietelen, maar het album biedt voldoende Zweedse degelijkheid en verfrissing om je te overtuigen. Met het festivalseizoen in het vooruitzicht, hadden onze Zweedse vrienden geen beter moment qua CD release kunnen uitkiezen.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Various: “BAR9 In Da Mix” (Audio Phreaks) 

Genre(s): Dub-Step/ Grime

Bron: 2-CD

Rubriek: 4/2009

 Wie zijn dub-step het liefst een beetje ‘grimey’ opgediend krijgt, is bij BAR9 aan het volledig juiste adres. Deze 2-CD zou je kunnen typeren als een DJ mix en artiestenalbum in één. De bonus CD bevat namelijk ongemixte producties van BAR9 – ideaal voor dub-step en grimejocks die met CD’s draaien. BAR9’s mix op CD1 bevat liefst 26 bijdragen, die in vogelvlucht aan je voorbij schieten. Namen als TRG, Kromestar, Scuba en in veel gevallen BAR9 zelf eisen daarbij de hoofdrol op. Het geluid gedurende de mix is divers, smaakvol en uiterst krachtig! De grommende/ hobbelende baslijnen, strakke breakbeats en soms uiterst fraaie thema’s maken deze sessie tot een aantrekkelijk dub-step alternatief – een stroming die meer en meer aanhangers begint te verzamelen. Valt de muziek van BAR9 nog ergens meer te vergelijken? Jazeker, dit is min of het meer het geluid dat FreQ Nasty tegenwoordig geregeld in zijn producties verwerkt, getuige zijn laatste mix voor Fabric.

 

Beoordeling: 8

 

 

Flevans: “27 Devils” (Tru Thoughts)

Genre(s): Nu-Jazz/ Jazz-Dance

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

 Nigel Evans is de drijvende kracht achter Flevans, een naam die ik leerde kennen door de sterke cinematische downtempo track “Stars” (uit 2002). Enkele jaren en twee albums verder is daar “27 Devils”, Evans’ tweede album voor Tru Thoughts, zijn derde in totaal dus. Een album vol glorieuze songs, die bol staan van de dansvloergerichte breakbeats – wel voor de intieme dansvloer overigens. Als multi-instrumentalist weet Flevans op zijn nieuwste trots een geluid te creëren dat als een live sessie klinkt, terwijl er toch echt samples aan te pas zijn gekomen. De geregeld stevige drumbeats zorgen voor een prettig effect op de avontuurlijke thema’s van Flevans. Hierdoor krijg je een soort van pittige versie van de jazz-dance. Shona Foster en Sarah Scott zingen een moppie mee op “27 Devils” en doen dit overtuigend. Het album heeft je als liefhebber van moderne jazz in ieder geval genoeg smaakvol materiaal te bieden. Iets waar je blind op kan vertrouwen bij het label Tru Thoughts.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Swayzak: “Snowboarding In Argentina” (Swayzak Recordings/ Kompakt) 

Genre(s): (Tech) House

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

 Je zult denken: Swayzak’s “Snowboarding In Argentina”? Dat is toch al een oudere titel? Correct! Maar dit tech-house album gaat ruim 10 jaar na uitgave remastered in de herkansing. James Taylor en David "Broon" Brown zijn inmiddels grote namen in de hedendaagse elektronica en housescene, daarom is het des te verrassend dat één van hun eerste releases opnieuw verschijnt. Is dit een stap terug? Welnee! “Snowboarding In Argentina” klinkt weliswaar een tikkeltje gedateerd qua productie, maar houdt zich nog gemakkelijk staande tussen het huidige tech-house en aanpalende deep-house aanbod. Sterker nog, de diepe, emotionele producties met een dubby inslag sluiten zelfs naadloos aan op het geluid van nu. Al vanaf de eerste klanken van opener “Speedboat” kan het niet meer stuk. Swayzak blijft je verbazen en als ook je oudere materiaal nog weet aan te slaan, verdien je een groot compliment! “Snowboarding In Argentina” blijft een boeiende langspeler met een broeierige sfeer! Hulde!

 

Beoordeling: 8

 

 

Nneka: “No Longer At Ease” (Yo Mama's Recording Company)

 Genre(s): Soul/ Funk/ Hip-Hop/ Reggae

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

 De in Nigeria geboren Nneka Egbuna aka Nneka kennen we van haar prima album “Victim Of Truth”, dat we in 2005 opmerkten. De tegenwoordig in Hamburg (Duitsland) woonachtige Nneka conformeert zich niet aan één enkel genre en geeft daar op “No Longer At Ease” een aangename showcase van. De warme stem van Nneka is bijzonder fijn om te horen en doet me soms denken aan Neneh Cherry tijdens haar meest succesvolle periode – eind jaren 80. Tevens kan ik verantwoord een vergelijking trekken met namen Sena (bekend van haar werk met downtempo producer Marcel) en Sabrina Starke. Moderne en meer traditionele soul en funk klanken gaan hand in hand op dit gevarieerde en vooral aanstekelijke album, dat ook verwijzingen naar de hip-hop en reggae kent. Dat is niet zo vreemd met voorbeelden als Talib Kweli, Mos Def, Bob Marley, Fela Kuti en Lauryn Hill, zoals we op haar Discogs pagina lezen. Je hoort zo nu en dan wat verwijzingen naar genoemde voorbeelden, zei het subtiel. Zonder bijzonder opvallende tracks, kabbelt de langspeler moeiteloos voort en vervelen doen we ons geen moment met het gevarieerde aanbod. Ook Nederland loopt langzamerhand warm voor deze zangeres, getuige haar live appearance tijdens Giel Beelen’s ochtendshow op 3FM (donderdag 16 april 2009). Beste track van de CD is wat mij betreft “Mind vs. Heart”.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Exercise One: “In Cars We Rust” (Mobilee Records)

 Genre(s): (Tech) House/ Minimal/ Breakbeats

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

 Het uit Berlijn afkomstige duo Marco Freivogel en Ingo Gansera heeft sinds 2004 een aardig uitgebreide 12” catalogus opgebouwd – enkel bestaande uit singles dus. “In Cars We Rust” is na jaren van hard werken hun debuutalbum, dat naadloos aansluit op de releases van Anja Schneider’s geprezen Mobilee label. Exercise One staat voor diepe, gedetailleerde tech-house en minimal met een open blikveld, waardoor men onverwachte wendingen aan de producties weet te geven – onder andere breakbeats. De gevarieerde aanpak van het duo zal een brede groep technoliefhebbers tevreden stellen, zeker ook omdat er zo nu en dan subtiel ambient en dub-invloeden in de muziek verweven zitten. Nu de deep-house met een ‘techy’ edge het stokje van de minimal heeft overgenomen, is het fijn om te merken dat er toch nog prima albums verschijnen op het snijvlak tussen minimal en tech-house. Exercise One is zonder twijfel de volgende release die aan de zegekar van Mobilee geregen mag worden.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Various: “All Night Long” (Aus Music)

 Genre(s): (Deep) House/ Tech-House/ Nu-Disco/ Post-Rock

Bron: 2-CD

Rubriek: 4/2009

 Na het spektakelstuk “Simple Sounds” (gekoppeld aan het Simple Records label), is er nu ook rondom sublabel Aus Music een treffende 2-CD compilatie uitgebracht. Op CD1 staan dertien losse bijdragen, op CD2 gevolgd door een DJ mix van Will Saul – man achter zowel Simple Records als Aus Music. De gekozen tracks op “All Night Long” hebben geregeld elementen uit de moderne disco, maar dan wel met een smaakvol deep-house en/of tech-house behuizing. CD1 start sterk met het post-rock geluid van Sideshow feat. Cortney Tidwell. Het aanstekelijke “Television” is een pracht! Daarna horen we gevarieerd materiaal van namen als Roland Appel (hier met zijn discojas aan), Sian, Shur-I-Kan, MyMy, Lee Jones (oftewel Hefner en 50% van MyMy), Brooks, Appleblim & Ramadanman (prachtige emotionele Detroit ‘tech’ in dit geval), Will Saul & Tam Cooper en Martyn (nu met 4/4 materiaal in plaats van gebroken dub-step beats). Vooral ‘dub-steppers’ Appleblim in duet met Ramadanman en onze trots Martyn scoren een dikke voldoende met aansprekende dansvloerklappers! Ook Lee Jones valt op met zijn Cobblestone Jazz-achtige “Lab”. Op CD2 somt Will Saul de periode 2006-2009 pakkende samen in één spetterende mix, waarbij de spanning van begin tot eind voelbaar blijft! Als experimenteel sublabel is Aus Music inmiddels gelijkwaardig aan ‘grote broer’ Simple Records.

 

Beoordeling: 8

 

 

Moderat: “Moderat” (BPitch Control)

 Genre(s): Elektronica/ (Tech) House/ Experimental Breakbeats/ Dub-Step

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

 Moderat is een samenwerking tussen Modeselektor en Apparat, Moderat = Modeselektor + Apparat. Oftewel het trio Gernot Bronsert, Sebastian Szary en Sascha Ring. In 2003 brachten ze al eens een single uit – ook via BPitch Control, het label van Ellen Allien. Tot een album kwam het echter nooit, maar dat is nu verandering in gebracht. Dit titelloze debuutalbum staat boordevol aantrekkelijke elektronica uitspattingen, aangevuld met ‘tech’ invloeden, experimentele breakbeats en dub-step elementen. Het is een album dat niet opvalt vanwege het artwork op de cover, maar scoort door middel van de muziek. Grappig is dat Moderat zo nu en dan de beats van dub-step held Burial lijkt te hebben ‘geleend’. Check bijvoorbeeld “Rusty Nails” en “Out Of Sight”, dan zul je de vergelijking begrijpen. Al met al is “Moderat” een prima album om uit te proberen.  

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Various: “Big Bad And Heavy” (Chronic Records) 

Genre(s): Drum & Bass/ Jungle

Bron: 2-CD

Rubriek: 4/2009

Drum & Bass fanaten die geen problemen hebben met mix CD’s, hebben aan “Big Bad And Heavy” een leuke nieuwe aanwinst. Deze 2-CD bevat twee afzonderlijke mixen: een new skool mix door DJ Ruffstuff (megamix met liefst 27 tracks) en een old skool mix door Mosus (telt 21 tracks). Op CD1 laat DJ Ruffstuff ratelende breaks horen met elementen uit reggae en aanpalende stromingen – een soort eigentijdse jungle dus. Ruffstuff mixt in sneltreinvaart zijn gekozen materiaal aan elkaar, wat ervoor zorgt dat zijn mix geen moment verslapt. En dan het gekozen materiaal: DJ Krust, Logistics en Potential Bad Boy zijn eigenlijk de enige namen die een belletje doen rinkelen bij me. Dat kan aan mij liggen, maar volgens mij kiest de DJ in kwestie met opzet veelal onbekender werk, dat zich moeiteloos staande houdt. Op CD2 is de snelheid van mixen weliswaar iets minder, maar dat mag de pret niet drukken. Mosus selecteerde materiaal van mensen als DJ Krust, DJ Die, Dillinja, Digital, Ray Keith en Trinity. Dit resulteert in bijna vijf kwartier prima vertier! Deze 2-CD is wat mij betreft beduidend beter dan de recente mixcompilatie van DJ Krust op Full Cycle, maar we hebben wel eens betere drum & bass releases besproken op deze site.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Captain, My Captain: “Captain, My Captain” (Skipper Boetlek Records)

 Genre(s): (Emo) Pop/ (Indie) Rock/ Trip-Hop

Bron: CD

Rubriek: 4/2009

 Zo vlak voor het festivalseizoen losbarst, willen we nog graag één Nederlandse band onder de aandacht brengen. Het betreft Captain, My Captain – band van Gerrie Spaansen en Michèle van Trigt. De naam Captain, My Captain komt uit een van hun favoriete films: Dead Poets Society, een film over inspiratie, passie en het volgen van je hart. Oorspronkelijk is het afgeleid van een bekend gedicht van Walt Whitman. Het uit Haarlem afkomstige duo maakt melancholische, herfstige muziek met een grootstedelijk gevoel, laverend tussen trip-hop en indie-rock. Belangrijke inspiratiebronnen zijn PJ Harvey, Ozark Henry, Massive Attack en Portishead. Bij het maken van het album heeft Gerrie de productie en alle instrumenten voor zijn rekening genomen, en Michèle de zang en teksten. Het stemgeluid van Michèle van Trigt is spannend en altijd van een emotionele lading doordrenkt. Haar stem doet me zo nu en dan denken aan Kosheen’s vocaliste Sian Evans – bekend als de stem achter hits als “Hide U”, “Catch” en “Hungry”. Het komt de tamelijk ingetogen luisterliedjes op het album absoluut ten goede. Ik denk dat ze met hun specifieke geluid ook gerust kunnen gaan experimenteren met pure trip-hop/ breakbeats of lichtvoetige drum & bass (uptempo). Daarmee zullen ze geen nieuw geluid stichten (denk aan bands als Kosheen, Mimezine en Loonaloop), maar zich vermoedelijk wel steeds verder in de publieke kijker spelen. Mijn favoriet op het album is “Heavenly Boy”, dat als een rustieke versie van het eerder genoemde Kosheen klinkt – meeslepende emo-pop met melancholische indie-rock en trip-hop tinten. Captain, My Captain is zonder twijfel de moeite om te gaan bekijken en beluisteren op festivals (en in zalen uiteraard). Kijk op www.captainmycaptain.com voor meer informatie en muziekfragmenten.

 

Beoordeling: 8

 

 

Various: “Big In The Game - Drum & Bass” (Harmless Records) 

Genre(s): Drum & Bass

Bron: 2-CD

Rubriek: 4/2009

 “Big In The Game” is een nieuwe reeks binnen de Harmless stal, waarbij de focus komt te liggen op essentieel materiaal uit een specifieke muziekstroming – drum & bass in dit geval. Grootheden als Andy C (wordt gezien als de #1 drum & bass DJ ter wereld), Zinc, Calibre, Goldie (Metalheadz), Chase & Status en High Contrast mochten vier van hun ‘essentials’ bijdragen aan deze 2-CD. Je krijgt dus als het ware een lesje drum & bass geschiedenis – vanaf begin jaren 90 tot meer recent. Voordeel van deze release is dat alle tracks ongemixt aan je voorbij komen en je (wellicht) moeilijk te verkrijgen tracks alsnog kunt scoren. Ideaal voor de drum & bass CD-jocks dus. Leuk initiatief, maar niet bepaald een origineel concept van het label. Wat deze 2-CD wel weergeeft is de diverse gezichten van de drum & bass en de ontwikkeling van het genre. Beste tracks: het soepel rollende “Love’s Theme” van Chase & Status, gevolgd door Rufige Kru’s baanbrekende klassieker “Terminator” (van begin jaren 90).

 

Beoordeling: 7,5

 

 

 

Archief CD-recensies