CD recensies

April 2011

 

 

Various: “A State Of Trance 500 - Limited Edition” (Armada Music)

 Bron: 5-CD

Rubriek: 4/2011

 Ter ere van de vijfhonderdste aflevering van Armin van Buuren’s radioshow "A State Of Trance" is er nu een gelimiteerde 5-CD box op de markt gebracht, welke treffend tien jaar aan muzikale ervaring en belevenissen verwoord. De twee uur durende radioshow wordt wekelijks wereldwijd door liefs 15 miljoen mensen beluisterd. Een waanzinnig aantal! Deze 5-CD box bestaat uit vijftal afzonderlijke mixen door respectievelijk Armin van Buuren, Paul Oakenfold, Cosmic Gate, Andy Moor en Markus Schulz. Geen koekenbakkers dus, maar enkele van de allerbeste DJ's (wereldwijd). De mixen symboliseren zoals gezegd de (progressive) trancemuziek (en zijn diverse vertakkingen) van de afgelopen tien jaar. Dit betekend dat de DJ’s in kwestie een combinatie van recent en minder recent werk de revue laten passeren. Het levert een aantal onvermijdelijke tracks op, zoals Chakra's "Home" of Rank 1's 'Innercity thema' "Airwave". Echter de fluwelen klassiekers "Seven Cities" en "Solarcoaster" (beide van Solarstone) hebben we minder vaak teruggehoord op compilaties. De vijf mixen doen wat betreft kwaliteit weinig voor elkaar onder, maar bieden toch allemaal hun eigen specifieke sfeer en muzikale richting. En zo biedt deze gelimiteerde 5-CD box genoeg variatie en vertier om de grote groep trance addicts te kunnen plezieren. Mooi initiatief.

 

Score: 4/5

 

Benji Boko: “Beats, Treats & All Things Unique” (Tru Thoughts)

 Bron: CD

Rubriek: 4/2011 

“Beats, Treats & All Things Unique” is het veelzijdige debuutalbum van de ‘fast-rising’ DJ/producer Benji Boko. Boko voorziet zijn luisteraars van een frisse, melodische hip-hop en reggae meets (downtempo) pop sound, waarbij de invloeden variëren van DJ Yoda, Fatboy Slim en The Neptunes tot tekenfilms, Monty Python en sprookjes. Klinkt als een vreemde combinatie, maar het pakt prima uit. Het is niet zo dat we tijdens “Beats, Treats & All Things Unique” continu op het puntje van onze stoel zitten, maar vermakelijk en bovengemiddeld goed is het resultaat zeker. Niemand minder dan Maxi Jazz van Faithless zingt mee op de track “Where My Heart Is”, een downtempo hip-hop meets pop moment. Deze track zal overigens vanaf 23 mei gratis te downloaden zijn als opwarmer voor dit album. Uitblinker op Benji Boko’s debuut is wat ons betreft de reggaeparel “No. 1 Sound” (met Ricky Rankin). Een track die klinkt als een samenvoeging van meerdere demo’s. Releasedatum: 20 juni 2011.

 

Score: 4/5

 

Various: “House Masters - Blaze” (ITH Records/ Defected)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 4/2011 

Het uit New Jersey afkomstige duo Blaze (Kevin Hedge en Joshua Milan) is al zo’n 25 jaar actief binnen de housescene. In die jaren heeft de formatie clubhit na clubhit afgeleverd. Tijd om daarbij stil te staan en een “House Masters” editie te wijden aan deze helden. Op deze 2-CD komen alle essentiële soulful (inclusief gospel), funky en disco-based house/garage grooves samen. Een mooie verzameling van al het moois dat Blaze inmiddels voortgebracht heeft. Denk daarbij aan het herkenbare “Breathe” of “My Beat” (zowel origineel als in de befaamde remix door Swag). Dat zijn uiteraard de enige toptracks op deze nieuwste “House Masters” editie. Wat te denken van de Joey Negro mix voor “Wishing You Were Here”, een track die als een warme deken over je schouders valt. De heren van Blaze mogen met recht legendes binnen de (soulful) housescene genoemd worden. Hele mooie bundel van Blaze essentials.

 

Score: 4/5

 

Dominik Eulberg: “Diorama” (Traum Schallplatten)

 Bron: CD

Rubriek: 4/2011 

De in Bonn (Duitsland) residerende Dominik Eulberg heeft in de afgelopen jaren naam en faam gemaakt als producer van het meer intelligente soort techno. Zijn sprookjesachtige techno en gelieerde elektronica wordt nog altijd op waarde geschat door een grote schare fans, die zijn DJ sets en producties toejuichen. Eulberg's muziek is vaak geïnspireerd door de natuur, wat best logisch klinkt voor een voormalig student biologie, die al eens werkte als boswachter. Daarop voortbordurend, “Diorama”, Eulberg’s nieuwe album, gaat over de wonderen van de natuur. Allemaal leuk en aardig, maar uiteindelijk draait het niet om de thematiek of marketing, maar om de muziek. En als altijd slaagt Eulberg erin prachtige, bijna ontroerende tracks uit te serveren. Tracks waarin creativiteit, avontuur, (een vaak dromerige) sfeer en technobeats samenkomen. “Diorama” is een geschenk voor liefhebbers van techno met net dat stukje extra inhoud.

 

Score: 4/5

 

Wagon Christ: “Toomorrow” (Ninja Tune)

 Bron: CD

Rubriek: 4/2011

De albums van Luke Francis Vibert (aka Luke Vibert en Wagon Christ) doen eigenlijk altijd ter zake. Het is dan ook niet vreemd dat zijn muziek (onder vele aliassen) sinds medio jaren 90 verscheen via high profile labels als Planet Mu, Rephlex, Warp Records en Ninja Tune. Allemaal labels die het experiment niet schuwen en van onschatbare betekenis en waarde zijn geweest voor de opmars van de elektronische muziek (sinds begin jaren 90). Met zijn voornaamste aliassen (Luke Vibert en Wagon Christ) boekte de uit Cornwall (Engeland) afkomstige Vibert al meerdere successen. In 2009 bracht hij (als Luke Vibert) zijn laatste langspeler uit via Planet Mu – “We Hear You” genaamd. Als Wagon Christ is er echter al jaren geen nieuw album meer verschenen. Het uitstekende “Sorry I Make You Lush” van medio 2004 was wat dat betreft het laatste wapenfeit. Een album dat fraaie tracks te bieden had/heeft als “Shadows” en ”I’m Singing”. Daarna was het een tijd lang nagenoeg stil rondom het project Wagon Christ. Op “Toomorrow” horen we geen spectaculaire stijlbreuk, maar vooral meer van hetzelfde. Iets dat in het geval van Wagon Christ geen enkel probleem is. Kortom, ‘sample based’ downtempo, trip-hop en breakbeat tracks met een stortvloed aan creativiteit. Zoals altijd aangevuld met de nodige invloeden uit de elektronica en een nadruk op muzikaliteit en melodie. Opvallend zijn de vele herkenbare vocale samples. Die klinken misschien een beetje afgezaagd, maar Vibert komt er lachend mee weg. Hij bezit de gave om keer op keer tracks te produceren waarin breakbeats, sfeervolle thema’s (met die typische Wagon Christ lading) en allerhande samples perfect samenwerken en elkaar versterken. “Toomorrow” brengt hetzelfde positieve gevoel teweeg als veel van het eerdere werk van Wagon Christ. Nu maar hopen dat de liefhebber niet weer ruim een half decennium hoeft te wachten op nieuw werk. Wagon Christ blijft een project om te koesteren. “Toomorrow” is een essentieel album wat mij betreft.

 

Score: 5/5

 

Various: “Back In The Box - Global Communication” (NRK Music)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 4/2011 

Global Communication (Tom Middleton en Mark Pritchard ) is een duo dat vooral in de jaren 90 furore maakte. “76:14”, het enige Global Communication album (uit 1994), wordt door velen gezien als het beste ambient album van de jaren 90. Op deze nieuwe “Back In The Box” editie kijkt het duo vooral terug op de (Detroit) techno en elektronica van eind jaren 80 en de jaren 90. Baanbrekende muziek (vaak met veel gevoel), die van groot belang is geweest voor de ontwikkeling van de dancescene in het algemeen. Op deze 2-CD horen we een baklading aan oude bekenden voorbij komen met materiaal dat nog altijd boeit. Afwisselend bekender en minder bekender werk worden op de luisteraar afgevuurd. Denk aan namen als BFC (aka Carl Craig), Aphex Twin, Balil (aka Ed Handley van de formatie Plaid), System 7 & Derrick May, Flux, 808 State, Model 500, As One (aka Kirk Degiorgio) en ga zo maar door. Conclusie: dit is één van de betere classics verzamelingen (op het gebied van techno/house en elektronica) die we de afgelopen jaren gehoord hebben.

 

Score: 4/5

 

 

T.R.A.C.: “The Network” (BBE Records) 

Bron: CD

Rubriek: 4/2011 

T.R.A.C. is een door Marc Mac (50% van 4hero) geproduceerd hip-hop project. Het is niet de eerste keer dat Marc Mac zich bemoeid met hip-hop producties (zowel instrumentaal als vocaal). Zo bracht Marc Mac in 2005 het instrumentale hip-hop album “How About A Game Of Chess?” uit via het Amerikaanse ABB Soul. Op “The Network” horen we veelal soulful thema’s, die soepel gedijen over de solide beats van de geprezen DJ/producer Marc Mac. “The Network” biedt ook podium aan namen als Baron aka Drue Davis, Stitch 7 en Jen Holland. Absolute uitschieter van het album is “Over My Shoulder”, dat op een 70’s soulthema leunt en daardoor continu de aandacht opeist. En zo heeft “The Network” nog diverse overtuigende tracks te bieden. Een album dat zich, op het gebied van (soulful) hip-hop, kan meten met de top. Naast drum & bass en broken beats/nu-soul, wordt ook Marc Mac’s affiniteit met hip-hop andermaal onderstreept. Klasse.

 

Score: 4/5

 

 

Monsieur Dubois: “Slow Bombastik” (Flyin’ High Records) 

Bron: CD

Rubriek: 4/2011 

“Slow Bombastik” is het derde album van het gezelschap Monsieur Dubois. Het collectief staat bekend om hun danceable hardjazz (hun trademark sound) en sluit daardoor naadloos aan op het werk van landgenoten State Of Monc. Het is dan ook niet vreemd dat ze beide betrokken zijn bij het Dutch Nu-Jazz Movement. “Slow Bombastik” werd eind vorig jaar opgenomen in de oudste en meest roemruchte studio van België, de Jet. Vervolgens werd het materiaal afgemixt in Studio 150, het vertrouwde adres in Amsterdam. De plaat was onmogelijk tot stand gekomen zonder de steun van alle fans, die massaal gehoor gaven aan de “Catch 22” oproep via Radio 6. Honderden luisteraars kochten de plaat op voorhand in ruil voor vermelding in de hoes en maakten zo het budget toereikend om de plaat af te kunnen maken. Er kleeft dus een mooi verhaal aan dit album. Voor “Slow Bombastik” lieten de (huidige) zes heren zich inspireren door allerlei invloeden die op de vorige albums nog niet aan bod zijn gekomen. De tracks zijn naar eigen zeggen compacter, de ideeën diverser en door het gebruik van e-bas (in plaats van contrabas) klinkt de sound stoerder, meer poppy. Bovendien zorgen de twee nieuwe spelers, Daniel Nösig (trompet) en Chris Fehre (percussie) voor een geheel nieuwe kleur en dynamiek in de band, zo lezen we terug in de persinformatie. We kunnen kort zijn over “Slow Bombastik”. Het album is een prachtig voorbeeld van hoe nu-jazz (en fusion sounds) behoort te klinken. De diversiteit en creativiteit spatten ervan af. Je kunt duidelijk horen dat de heren hun muziek met passie en liefde schrijven, spelen en produceren. Uitsmijter op “Slow Bombastik” is wat ons betreft het knappe staaltje fusion-jazz in de vorm van het gejaagde “Smoke”. Ook het min of meer gelijkende “Epo Tree” en het afwijkende stuk “Tentacles” vallen positief op. “Tentacles” klinkt als een jazzy rework voor Portishead’s “The Rip”. Ondanks de korte speelduur, die net onder de veertig minuten ligt, kunnen we spreken van een spectaculair negental (aan tracks). Dikke aanrader!

 

Score: 4/5

 

 

Various: “FabricLive.57 - Jackmaster” (Fabric Records)

 Bron: CD

Rubriek: 4/2011 

Jackmaster (Jack Revill voor intimi) is een Schotse DJ die op “FabricLive.57” de 80’s, 90’s, 00’s en meer recent werk met elkaar vermengt. Jackmaster weet in zijn mix inhoud te geven aan het woord ‘party’. Zijn invloeden komen vanuit diverse uiteenlopende stijlen, die op het eerste gezicht weinig met elkaar van doen hebben. Dit zorgt zo nu en dan voor wat onsamenhangende momenten, maar dat maakt de mix tegelijkertijd onvoorspelbaar en avontuurlijk. Het is dan ook niet vreemd dat Jackmaster de DJ Magazine Breakthrough DJ of 2010 award in de wacht sleepte. Hij ziet zichzelf immers primair als DJ. "The reason that I'm not really producing music is because I just think that at the moment, I'd be doing it for the wrong reasons. You shouldn't make music with the objective of furthering your career as a DJ, or to become famous. Too many people are doing that these days I think. I'll make music when I feel that I need to do it as a means of expressing myself. I don't think you could ever call me a heads DJ. It's always been about the party for me and I think that's really come through in the mix." Gedurende de mix horen we gevarieerde tracks van Inner City, Gregor Salto, Model 500, Martyn, AFX (aka Aphex Twin), Radiohead, Underground Resistance (het legendarische “Jupiter Jazz”), Outlander, Kim English (de befaamde garage-remix van Armand van Helden voor “Nite Life”, stammend uit de mid 90’s), CLS (aka Todd Terry) en Hudson Mohawke. De vaart blijft er voortdurend in, want Jackmaster laat in iets meer dan 70 minuten liefst 29 tracks passeren. Lekkere en vooral afwijkende mix.

 

Score: 4/5

 

 

Various: “Fabric 57 - Agoria” (Fabric Records) 

Bron: CD

Rubriek: 4/2011 

Relatief kort na het verschijnen van Sébastien Devaud’s (aka Agoria) nieuwste album “Impermanence” (verschenen via InFiné), brengt het Fabric label een mixcompilatie van Agoria uit. Binnen deze ‘Fabric’ sessie horen we hoe Agoria zich binnen de marges van de (tech) house en (dub) techno fantastisch weet te manifesteren. Agoria bediend zijn publiek met een vol en warm geluid, dat daarnaast klinkt als één soepele beweging. Hij stuurt zijn mix met afwisselend sfeervolle (regelmatige prachtige strings/soundpads), stuwende, als op percussie gebaseerde tracks. Aanvullend vallen de nodige acid invloeden op. Gedurende de mix passeren fabuleuze tracks van bijvoorbeeld José James (geremixt door Izmabad), Space Dimension Controller, Jerome Sydenham & Joe Claussell, Radio Slave en Carl Craig. Agoria weet op “Fabric 57” te overtuigen en zal met een nadruk op smaakvolle dansmuziek zowel luisteraar in de club als in de huiskamer bekoren. Knappe sessie.

 

Score: 4/5

 

 

Markus Schulz: “Do You Dream? - The Remixes” (Armada Music)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 4/2011 

In het spoor van de onnavolgbare Armin van Buuren boert Markus Schulz al geruime tijd uitstekend. Zijn DJ sets, muziekproducties en mixcompilaties worden door een grote schare fans op waarde geschat. Het is dan ook niet voor niets dat Schulz al een aantal jaar in de top 10 van invloedrijke DJ Mag Top 100 lijst te vinden is. Afgelopen jaar verscheen zijn derde artiestenalbum, "Do You Dream?" genaamd. Een album dat zich al lang en breed bewezen heeft, waaronder zelfs enkele chartsuccessen (worden nog altijd met regelmaat gedraaid op Radio 538). Nu is er een re-issue van dit album uitgebracht onder de noemer "Do You Dream? - The Remixes". Een 2-CD package waarbij je naast het originele album ook een extra disk met remixen tot je beschikking krijgt. Alle originele tracks van het "Do You Dream?" album zijn geremixt. Door wie? We noemen Cosmic Gate, Jochen Miller, Ferry Corsten, Carlo Resoort en Moonbeam. De resultaten vallen ons absoluut niet tegen. De remixen vertegenwoordigen zonder twijfel een toegevoegde waarde, maar echte grote verrassingen kunnen we niet noemen. Daarnaast vinden we het persoonlijk jammer dat de remixen niet in ongemixt format op CD2 zijn geplaatst. Desalniettemin, een prima en oerdegelijke bundel.

 

Score: 3/5

 

 

Bibio: “Mind Bokeh” (Warp Records)

 Bron: CD

Rubriek: 4/2011

“Mind Bokeh” is het tweede (volwaardige) album van Bibio (Stephen Wilkinson voor intimi) op Warp Records. Na het doorslaande succes van “Ambivalence Avenue” (medio 2009) en de bundel van kliekjes “The Apple And The Tooth” (eind 2009) is “Mind Bokeh” is tamelijk logisch vervolg. Het album begint met het meeslepende “Excuses”. Een track met een fabelachtig mooie intro, maar zich uiteindelijk ontwikkeld tot een (Indie) folk/rocknummer met elektronica invloeden (beats) en Boards Of Canada-alike soundscapes. “Excuses” blijkt perfecte opstap naar de volgende tracks op het album. Een album dat klinkt als de volgende stap in Bibio’s muzikale carrière. Al is het maar omdat er op “Mind Bokeh” meer aandacht besteed is aan vocalen. Uiteraard staan er ook een aantal uitstekende instrumentaaltjes op Bibio’s nieuwste trots, zij het beperkt. Wat te denken van het opvallende “Light Seep”, dat klinkt als een op improvisatie gebaseerde jamsessie. “Mind Bokeh” is een album dat je een aantal maal moet draaien voordat hij echt bij je binnenkomt. Dat zijn vaak de mooiste langspelers.
     

Score: 4/5

 

 

Various: “Most Rated Miami 2011” (ITH Records/ Defected)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 4/2011 

Deze 2-CD compilatie bestaat louter uit essentieel DJ materiaal ‘from Defected & beyond’, zo beloofd de verpakking ons. Het startschot van Kings Of Tomorrow feat. April met “Take Me Back” is 100% raak, maar daarna horen we gedurende de in totaal twintig track toch wel een aantal twijfelachtige bijdragen. Laten we ons beperken tot het materiaal dat wel de moeite waard is. Zo vinden we op CD1 heerlijke tracks van Simbad, Tom Middleton (hier geremixt door Maya Jane Coles) en David Penn. Op CD2 is naast al het nieuwe materiaal ook ruimte gemaakt voor Marc Kinchen’s house klassieker “4 You” (onder zijn 4th Measure Men alias). Van datzelfde “4 You” is eind maart overigens een verdraaid lekkere remix door Maya Jane Coles verschenen (uitgebracht via Defected, aangevuld met remix door 2000 And One). Ook de Joris Voorn remix vor Stephan Bodzin vs. Marc Romboy’s “Callisto” is een hoogtepunt van de tweede schijf. Al met al is dit een compilatie die een krappe voldoende scoort.

 

Score: 3/5

 

 

James Bright: “Little Things” (i-Label)

 Bron: CD

Rubriek: 4/2011 

James Bright is een naam die in eerste instantie wellicht geen belletje zal doen rinkelen. Samen met Steve Miller (van Afterlife) schuilt hij achter het Lux project, dat je wellicht kent van één van de Café del Mar verzamelaars. In 2005 bracht het duo het album “Northern Lights” uit. Als James Bright doken er de afgelopen jaren diverse tracks op compilaties op. “Little Things” is volgens onze gegevens dus zijn debuutalbum als James Bright. Een debuut waarop hij onder andere gebruik maakt van de vocale diensten van Rachel Lloyd, de geprezen zangeres van Afterlife. “Little Things” is een album dat lekker in het gehoor ligt, maar geen indruk maakt. De thema’s zijn best de moeite waard, met een belangrijke rol voor strijkers. Toch missen we net dat puzzelstukje waarmee James Bright de aansluiting vindt met bijvoorbeeld het betere werk van Afterlife, Fragile State of AL-PHA-X. Sterker nog, dit album had ook rond 2000 – ten tijde van de lounge hype – weinig impact gehad, zo is onze inschatting. In zijn algemeenheid een lekker rustig album, met overwegend een melodramatische sfeer voor op de achtergrond. Dat kun je wel aan i-Label overlaten.

 

Score: 3/5

 

 

Various: “Agogo Makes The World Go Round” (Agogo Records)

Bron: CD

Rubriek: 4/2011

 “Agogo Makes The World Go Round” is een prettige compilatie van allerhande smaakvolle muziek, samengesteld door Ralf Droesemeyer (50% van Mo’Horizons). Zijn selectie krijgt de subtitel ‘music for the global hipster’ mee. Titel en subtitel verklappen al dat je een gevarieerde selectie van downtempo, latin, (Balkan) breakbeats, (deep) house en nu-jazz krijgt met invloeden van over de gehele wereld. Het startschot komt van Mo’Horizons zelf in de vorm van “Around Ya”. Die track valt eigenlijk fiks tegen. Gelukkig maken artiesten/formaties als Novalima, Ladi6, DJ Cleon, Quantic & His Combo Barbaro, aangevuld met diverse remixen door Mo’Horizons een hoop goed. Vooral de Mo’Horizons remix voor Una Mas Trio’s “Clear As Water” (met de herkenbare vocalen van Bajka) is fijn. In mei 2011 zal het nieuwe album van Mo’Horizons in de (digitale) schappen liggen en zal eveneens verschijnen via Agogo Records.

 

Score: 3/5

 

 

Various: “Five Years Of Lazy Days - Mixed By Fred Everything” (Lazy Days Recordings)

 Bron: CD

Rubriek: 4/2011

 Lazy Days Recordings, dat in 2005 opgericht werd door Frédéric Blais (Fred Everything) en Mike Fresco (DSG Music), is toe aan een verjaardagsfeestje. Het label, dat zich richt op quality house music, heeft ter ere van het vijfjarig bestaan een CD compilatie uitgebracht, waarop je enerzijds een DJ mix van de uit Quebec (Canada) afkomstige Fred Everything kunt verwachten en anderzijds een schijfje met de ongemixte tracks (beide afzonderlijk te verkrijgen). De mix/selectie bestaat, geheel volgens de verwachting, hoofdzakelijk uit deep-house en grooves met een discosaus. Muziek van gekende namen als Atjazz, Shur-I-Kan, Lovebirds, JT Donaldson en Fred Everything zelf natuurlijk. Kortom, deze mixcompilatie is weinig verrassend, maar sluit wel aan op de verwachtingen. Liefhebbers van Fred Everything’s producties en het Lazy Days label in het algemeen zullen niet teleurgesteld worden. Zoveel is duidelijk.

 

Score: 3/5

 

 

Tom Trago: “Iris” (Rush Hour)

Bron: CD

Rubriek: 4/2011

 Tom Trago kennen we als alleskunner. Hij maakte al eens een dikke EP vol met beats – “The Fluor Green EP” – en verraste in 2009 vriend en vijand met het mini album “Bon Voyage” (zijn debuut), dat onder andere de hoogvlieger “Lost In The Streets Of NYC” voortbracht. Met “Bon Voyage” toonde Tom Trago zijn affiniteit met tech-house en techno, waarbinnen vooral de flinke lik disco leidend was. Op “Iris” kiest Tom Trago andermaal voor een ‘nieuw’ muzikaal pad. Een breder pad met een vette knipoog naar de jaren 80 om precies te zijn. Een pad dat nog altijd veel flirt met discomuziek, maar dan wel in combinatie met soul, funk, hip-hop, electro en house/techno. Op “Iris” komen de vele gezichten van Tom Trago als het ware samen. En, dat is absoluut geen zwaktebod. Naast de muzikale diversiteit vallen ook de gastrollen door Tyree Cooper en Romanthony op. 

 

Score: 4/5

 

 

Various: “A State Of Trance 2011” (Armada Music)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 4/2011 

De successen van Armin van Buuren blijven zich in hoog tempo opstapelen. Niet alleen zijn DJ gigs (wereldwijd) en muziek producties (vaak chart successen) dragen hieraan bij. Ook zijn wekelijkse radioshow "A State Of Trance" is een belangrijke uitlaatklep voor Armin's muzikale ideeën. Daarnaast betekend Armin's radiowerk één van de weinige constante factors in zijn veelbewogen leven als wereldberoemd DJ en producer. De 2 uur durende radioshows worden wekelijks door zo'n 15 miljoen fans beluisterd! Recentelijk werd in Kaapstad de 500e uitzending van de radioshow gevierd. Een gebeurtenis waaraan nog een fiks aantal festiviteiten hangen. In de tussentijd heeft Armin hard gewerkt aan het samenstellen en mixen van "A State Of Trance 2011". De 2-CD bestaat andermaal uit een deel 'on the beach' en een deel 'in the club'. Op de compilatie horen weliswaar geen grensverleggende vernieuwingen, maar vooral degelijke tracks van een altijd betrouwbare DJ. Ook editie 2011 is weer prima te pruimen.

 

Score: 3/5

 

 

Honeymunch: “New Destination” (IRMA Records)

Bron: CD

Rubriek: 4/2011

 Het uit Düsseldorf (Duitsland) afkomstige jazz-funk/fusion gezelschap Honeymunch is toe aan album nummer drie. Honeymunch volgers (zoals uw recensent) hebben ruim vijf jaar moeten wachten op een nieuw studioalbum. Een stap terug in de tijd. Honeymunch debuteerde in 2003 met het indrukwekkende album “Solon” – verschenen via IRMA Records sublabel Suonaphone. De pakkende en vooral energieke composities waren en zijn nogal altijd enthousiastmerend. Zet bijvoorbeeld nog eens titeltrack “Solon” op en je begrijpt precies wat we bedoelen. Een track met een intro dat nimmer gaat vervelen. “Bunch” uit zomer 2005 was een logisch vervolg dat verscheen op het geprezen INFRACom! label uit Frankfurt (am Main). Zoals gezegd is “New Destination” het eerste teken van leven in een half decennium. We lezen op de verpakking dat het album is opgedragen aan de inmiddels overleden Ulf Gronen, de (voormalige) gitarist van de band. Gronen is overigens nog wel te horen op dit nieuwe album. Een album dat doorgaat waar “Bunch” ophield, met het verschil dat er zo nu en dan vocale inbreng is toegevoegd (door Hannes Stickel om precies te zijn). Dat heeft geen echte negatieve invloed op de muziek, maar we horen Honeymunch toch liever als instrumentale band, die prachtige instrumentatie combineert met strakke drumbeats en wat elektronica. Gevoelsmatig zijn de melodieën ook minder sterk dan op de eerste twee albums. Echter, ook album nummer drie is een prima prestatie.

 

Score: 3/5

 

 

Various: “Henry Street Grooves – Classic Deep, Funky And Jazzy House From New York” (BBE Records)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 4/2011 

De compilatieconcepten van BBE Records blijven (van tijd tot tijd) opzienbarend. Zo is er nu een fantastische 2-CD beschikbaar met tracks uit de rijke Henry Street Music catalogus. Het uit New York (Brooklyn) afkomstige Henry Street Music bracht sinds de eerste release uit 1994 muziek uit van grote artiesten als Armand van Helden, Kenny Dope, Louie Vega, Todd Terry en DJ Sneak. De nadruk ligt op diepe, funky, soulful en jazzy house, dat het stempel smaakvol mag dragen. Ook de garage-sound is nergens ver weg. Op de 2-CD staan in totaal achttien toptracks, waarvan we E-Smoove’s “The Guitar” nog eens extra willen benadrukken. Wat een fijne muziek! Ondanks de gedateerde klank van sommige tracks, is dit een 2-CD box om te koesteren. Mooi initiatief, dat je als houseliefhebber de mogelijkheid biedt vele (bijna) vergeten tracks in één klap te scoren.

 

Score: 4/5

 

 

Prefuse 73: “The Only She Chapters” (Warp Records)

 Bron: CD

Rubriek: 4/2011

Achter Prefuse 73 schuilt Guillermo Scott Herren. Een producer die sinds het begin van het nieuwe millenium een vracht aan albums uitbracht voor Warp Records. “The Only She Chapters” is zijn nieuwste trots. Een vreemd album, aldus Guillermo Scott Herren zelf. Zijn trademark avant-garde hip-hop geluid heeft deels plaatsgemaakt voor modern classical sounds, experimentele ambient en wat shoegazer invloeden. Uiteraard ontbreek de vaste laag aan elektronica invloeden niet. Het album bestaat uit liefst achttien tracks, vaak met een relatief korte speelduur. Dat Prefuse 73 graag samenwerk met gastvocalisten is geen geheim. Zo ook op “The Only She Chapters”. Voor dit album maakte hij gebruik van de diensten van Zola Jesus, Shara Worden (My Brightest Diamond) en Trish Keenan (bekend van de beroemde Warp-act Broadcast, die recentelijk overleed). Prefuse 73 mag zich naast experimentele hip-hop/elektronica producer ook op de schouder kloppen als creatieve modern classical/ambient soundscape creator. Alles dit moois komt samen op “The Only She Chapters”.

 

Score: 4/5

 

 

Various: “Coming Home - DJ Hell” (Stereo Deluxe)

 Bron: CD

Rubriek: 4/2011

De nieuwste “Coming Home” collectie/compilatie is samengesteld door technolegende DJ Hell (Helmut Josef Geier). Na eerdere “Coming Home” edities door Nouvelle Vague, Nightmares On Wax, Tim ‘Love’ Lee en Boozoo Bajou zijn de verwachtingen hooggespannen. Hell heeft er een all-German feestje van gemaakt, want de tracklist bestaat uitsluitend uit Duitse bijdragen. Vrij vertaalt, een muzikale tijdreis langs de afgelopen 20 tot 30 jaar. Dat betekend helaas ook dat je moet luisteren naar Duitse zang/vocalen. Voorzichtig gebracht: daar moet je van houden. Met de Duitse zang/vocalen verkleint DJ Hell opzeker zijn doelgroep, want dit zal (zeker internationaal gezien) niet ieders kopje thee zijn. Hell selecteerde materiaal van onder andere Kraftwerk, Nina Hagen en D.A.F., waarbij stromingen als (kraut) rock, pop, techno en ga zo maar door aan bod komen. Deze sessie haalt nergens het niveau van de voorgaande selectie door Boozoo Bajou.

 

Score: 3/5

 

 

Various: “Back To The Old Skool” (Ministry Of Sound) 

Bron: 3-CD

Rubriek: 4/2011

 Compilatiemachine Ministry Of Sound heeft in het verleden al vele geslaagde en minder geslaagde compilaties vol classics uitgebracht. “Back To The Old Skool” valt onder die eerste groep. Een aantal voor de hand liggende classics worden afgewisseld met tracks die we sinds de release een stuk minder vaak terughoorden. Op de 3-CD box staan naast gevarieerde (acid) house, rave en techno classics ook een flink aantal oldskool breakbeat krakers. Juist die oldskool breakbeat tracks van bijvoorbeeld Jonny L, Altern 8, The Prodigy, Acen, Urban Shakedown en Kicks Like A Mule drijven de waarde van deze 3-CD compilatie op. Kortom, ondanks het afgezaagde concept, de karige mixkwaliteit en het (te) logische artwork toch een 4/5 score, die 100% tot stand komt door de grotendeels heerlijke tracklist – enkele forse uitglijders buiten beschouwing latend.

 

Score: 4/5 

 

 

Armin van Buuren: “Armin Only 2010 - Mirage” (Armada Music) 

Bron: Blu-ray Disc/DVD

Rubriek: 4/2011 

Op 13 november 2010 bevonden (de vele) fans van Armin van Buuren zich in de Jaarbeurs in Utrecht, waar hij de release van zijn artiestenalbum "Mirage" vierde met een nieuwe editie van zijn Armin Only 'concert'. "Armin Only 2010 - Mirage" in Utrecht was de kick-off van de Armin Only 2010 wereldtour, met shows in meer dan 15 landen op 5 verschillende continenten.16.000 mensen waren getuige van de 9 uur durende show, gebaseerd op en gebouwd rondom "Mirage", het vierde artiestenalbum van de nummer één DJ ter wereld (onder andere volgens het Engelse blad DJ Magazine). Bezoekers kregen niet alleen een speciale 9 uur set voorgeschoteld, inclusief live-optredens van enkele van de meest getalenteerde artiesten uit de dance scene, maar werden ook getrakteerd op een audiovisueel spektakel, adembenemende showelementen en diverse andere verrassingen. Het volledige evenement werd op televisie door BNN uitgezonden, maar voor iedereen die dit heeft gemist, niet bij de show zelf kon zijn of Armin Only 2010 in de Jaarbeurs wil herleven, is er nu de Armin Only - Mirage DVD. Inclusief alle hoogtepunten, exclusieve backstage footage, interviews, optredens en uiteraard: heel veel goede muziek! Deze box bevat zowel een DVD als Blu-ray disk.

 

Score: NVT

 

 

Archief CD-recensies