CD recensies

December 2008

 

 

Jazzanova: “Of All The Things” (Verve/ Universal)

  Genre(s): (Retro) Soul/ Nu-Jazz/ Folk/ Hip-Hop/ Funk/ Brazilian Jazz

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  Lang hebben we uitgekeken naar het tweede album van het Berlijnse collectief Jazzanova. De zes van Jazzanova – Alexander Barck, Claas Brieler, Jürgen von Knoblauch, Roskow Kretschmann, Stefan Leisering en Axel Reinemer – lossen met “Of All The Things” alle torenhoge verwachtingen in. Dat het uiterst creatieve en getalenteerde zestal, bestaande uit drie DJ's en drie producers, een schat aan muzikale ervaring bezit, hoeven we je allang niet meer te vertellen. Naast het draaien en produceren (ook in andere samenstellingen, onder andere aliassen en voor andere producers) werkt Jazzanova achter de schermen aan haar succesvolle Sonar Kollektiv label, waarvoor ze onder andere de zakelijke aangelegenheden, maar op jaarbasis ook diverse compilaties verzorgen. Dat is wat je noemt gepassioneerd bezig zijn met muziek. Drukke baasjes dus de heren van Jazzanova. Sinds halverwege jaren 90 laat het muzikale gezelschap de luisteraar vaak sprakeloos achter door middel van hun smaakvolle kijk op de hedendaagse jazz en fusion sounds, vaak verpakt in een broken beats jasje. Jazzanova zette zichzelf op de muzikale kaart door middel van het in 2000 verschenen "Remixes 1997-2000", dat een overzicht van hun remix resultaten tot op dat moment bevatte – een conceptplaat dus. Deze dubbelaar – een instant klassieker, zo zou later blijken – zou vele deuren openen voor het zestal. Het debuutalbum "In Between" zag in het voorjaar van 2002 het levenslicht – destijds uitgebracht via het opgeheven JCR (Jazzanova Compost Records) label, maar kreeg vanuit de pers hier en daar wat lauwe reacties. Ondanks vocale gasten zoals Capitol A, Clara Hill, Vikter Duplaix en Ursula Rucker, werd het toen al hoge verwachtingpatroon volgens kritische recensenten niet helemaal ingelost – iets dat uw recensent overigens niet onderschrijft, “In Between” is hier nog altijd een favoriet. Tussen “In Between” en “Of All The Things” ligt zes jaar tijd, waarin Jazzanova diverse nieuwe producties, remixen, conceptalbums, compilaties en vele DJ sets verzorgde. Begin 2007 verscheen de door Jazzanova verzorgde soundtrack voor “Belle Et Fou” (danstheater muziekshow), waarop onder andere een aantal nieuwe producties van het zestal te horen was – een duidelijke opstap naar dit nieuwe album zo blijkt achteraf. Voor “Of All The Things” nodigde Jazzanova gastvocalisten van naam uit zoals Ben Westbeech (de stem van Kraak & Smaak’s “Squeeze Me”), José James (net als Ben Westbeech verbonden aan het Brownswood label van Gilles Peterson), Phonte (van Little Brother), Bembe Segue, Thief, Azymuth, Joe Dukie (van Fat Freddy’s Drop), Leon Ware en Dwele. Indrukwekkend lijstje! Verschil met Jazzanova’s eerste langspeler is dat de bijdragen nu meer klinken als echte liedjes met kop en staart in plaats van de tot in de kleinste details uitgewerkte geluidskunstwerken, waarmee het zestal in het verleden indruk maakte. De dikke soulsaus (zowel 70’s als eigentijdse soul) druipt van dit album af, maar er is ook ruimte voor moderne jazz, folk, funk, hip-hop en Braziliaanse tinten (zoals tijdens het met Pedro Martins & Azymuth geproduceerde “Gafiera”). Het met Phonte in elkaar gedraaide “So Far From Home” is één van de hoogtepunten van het album, waarbij hip-hop elementen gedragen worden door een retro-soul begeleiding (thema) – ook qua beats is deze track waanzinnig (respect voor Stefan Leisering). En horen we daar Dwele on backing vocals? Wat is die zanger toch een verademing op soulgebied! In de breedte heeft “Of All The Things” een groot aantal sterke en vooral diverse bijdragen met een uiterst muzikaal karakter. Vooral liefhebbers van soul en moderne jazz kunnen hun hart ophalen aan dit album, dat een indrukwekkend constant niveau draagt. Het zou me niet verbazen dat dit album, ondanks het recente verschijnen, op zal duiken in diverse jaarlijstjes van vooraanstaande recensenten. Kijk op www.jazzanova.net voor meer informatie.

 

 Beoordeling: 9

 

Gecko Turner: “Manipulado” (Lovemonk)

  Genre(s): (Latin) Jazz/ Afro (Funk)/ Broken Beats/ House/ Downtempo

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  Het uit Madrid (Spanje) afkomstige Lovemonk label brengt al jaren prima materiaal uit, waaronder releases van Wagon Cookin’. Gecko Turner is een naam die ik wel eens voorbij heb horen komen, maar waar ik nooit een album van besprak. “Manipulado” is een remixalbum, waarop grote namen als Boozoo Bajou, Dublex Inc., Quantic, Seiji (van Bugz In The Attic) en The Dining Rooms materiaal van Gecko Turner’s albums “Guapapasea!” en “Chandalismo Illustrado” onder vakkundige handen nemen. Beste remixen komen van Philip Owusu, Dublex Inc. en Blackbeard. Owusu heeft van “Monosabio Blues” een ondefinieerbare bewerking gemaakt, waarbij elektronica en soul (de stem van Eska) in een downtempo modus voorbij komen. De meer machinaal klinkende broken beats (met knipoog naar disco) van Dublex Inc. voor “Sycamore Blues”, geeft het origineel een rauwer randje. Klinkt als Jazzanova versus Ben Mono. Erg geschikt voor de intieme dansvloer dus. Tenslotte is ook de deep-house remix van Gordon Blackbeard voor “Tieso (Y Sin Desayuná)” erg sterk en ook weer geschikt voor dezelfde intieme dansvloeren. In de breedte is dit remix album erg lekker en vooral divers. Het maakt ons des te nieuwsgierig naar het bronmateriaal. Let op: van de CD kun je ook nog drie bonus MP3’s halen. Kijk op www.lovemonk.net voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8

 

 

Milosh: “iii” (!K7 Records)

  Genre(s): Elektronica/ Pop/ Folk/ Downtempo

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  De Canadees Mike Milosh is een naam waar ik nog niet eerder van hoorde. Hij bracht echter al twee albums uit via het Plug Research label – experimenteel elektronicalabel uit de US (West-Coast). Vandaar ook de titel “iii”. Op “iii” staat dromerige elektronica met pop en folk centraal. Subtiele, ingetogen liedjes met bescheiden (vrouwelijke) vocalen wel te verstaan. “iii” is een prettige en gevoelige langspeler geworden met negen uitstekende tracks, die we niet zo 1,2,3 met iets anders kunnen vergelijken. Qua zang hoor ik gelijkenissen met zangeressen als Natalie Walker (Dorado) en Natalie Gardiner (Ramjac), wat komt door de dromerige, half fluisterende zang. Waar we uiteindelijk vooral van genieten op “iii” zijn de prachtige melodielijnen.

 

Beoordeling: 7,5  

 

Mike Monday: “Songs Without Words - Part 1” (Om Records)

  Genre(s): (Tech) House/ (Experimental) Elektronica/ Breakbeats

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  Michael Mukhopadhyay aka Mike Monday – niet te verwarren met Mr. Monday – is inmiddels een naam die niet meer weg te denken is uit de huidige housescene. En dat terwijl deze getalenteerde producer pas in 2000 de eerste singles onder zijn Mike Monday alias uitbracht. Voor die tijd (in de jaren 90) was hij onder andere betrokken bij het Beat Foundation project – samen met onder andere Andy Cato van Groove Armada. In de laatste jaren bracht hij al talloze uitstekende singles uit via labels als Alphabet City, Brique Rouge en Playtime – Mike’s eigen label. Ook deed hij uitstekende remixen voor (een greep): Whirlpool Productions, The Screetch (aka Mason) en Shur-I-Kan. Via Om Records verschijnt nu zijn nieuwste trots; de langspeler “Songs Without Words Part 1”. Het is een album geworden met een tamelijk eclectische aanpak. Mike Monday beperkt zich op het album niet tot het maken van sterke housetrack, maar experimenteert er lustig op los met elektronica en allerhande breakbeats op diverse tempo’s. Uiteraard ontbreek de clubkraker “The 11 11” niet. Deze gedreven track met West-Coast geluid en garage ritme past perfect binnen de Om Records stal – op single te verkrijgen sinds mei van dit jaar. Niet alle experimenten van Mike Monday komen even goed uit de verf, maar het zijn zonder meer vermakelijke pogingen, waaronder een aantal voltreffers. Luister bijvoorbeeld eens naar Mike Monday’s kijk op de Detroit techno gedurende “My Unanswered Question”. Een indrukwekkende productie met een hypnotiserende werking. In de breedte is dit album sterk, maar net niet top.

 

Beoordeling: 8

 

 

Kidda: “Going Up” (Skint Records)

  Genre(s): Breakbeats/ Pop/ Hip-Hop

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  Ste McGregor aka Kidda (uit Brighton, UK) bracht in 2004 zijn eerste single uit via het tamelijk onbekende Catskills Records. Sindsdien is het snel gegaan met deze getalenteerde producer. Via het grote Skint label verscheen onlangs zijn debuutplaat – een avontuurlijke traktatie. “Going Up” is een lekker opgewekt album geworden, waarbij er gependeld wordt tussen breakbeats, pop, hip-hop en allerhande muzikale aankleding – bijvoorbeeld surf. Een geluid dat min of meer vergeleken kan worden met de aanpak van artiesten/ formaties als Fatboy Slim en Kraak & Smaak. Het album bevat in totaal dertien bijdragen, waarbij het in drie gevallen om een remix door derden voor Kidda materiaal draait – in alle gevallen clubmateriaal. Gastrollen zijn ingeruimd voor onder andere Psycho Les (van The Beatnuts) en Gary Lightbody (van Snow Patrol). Dit album werd al aangeprezen door Monte La Rue in DJBroadcast Magazine en we begrijpen zeker waarom. Mijn favoriet is het ‘poppy’ “Waiting For Light”, dat een heerlijke breakbeat bevat en een aanstekelijk thema. Kijk op www.myspace.com/kiddauk of www.skint.net voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8

 

Various: “Supperclub Jealousy” (United Recordings)

  Genre(s): Downtempo/ Soul/ Elektronica/ Broken Beats/ Hip-Hop/ House

Bron: 2-CD

Rubriek: 12/2008

  Alan Luna – Musical Director van Supperclub Amsterdam – is de vierde samensteller die een deel uit de “Supperclub Nine Sins Series” voor zijn rekening neemt. Respectievelijk Michael Anthony & Todd Christiansen, Dhr. Robijn en Pathaan gingen hem voor op de eerder verschenen drie compilaties uit deze reeks met de thema’s ‘addiction’, ‘arrogance’ en ‘beauty’. Ditmaal is het thema ‘jealousy’. Muzikaal gezien is er het één en ander veranderd. Zo selecteerde Alan Luna niet voor hand liggende muziek van onder andere The Black Dog, Henrik Schwarz en Fink. Het overall resultaat is zowel verbluffend goed en wat je noemt eclectisch. Zonder moeite weet Alan Luna een balans tussen downtempo, soul, (latin) hip-hop, elektronica en allerhande houseproducties te vinden met namen als Three Minutes with Mark Murphy, Outlines, DJ Vadim feat. Sena, Ralf GUM feat. Diamondancer, Deadbeats feat. Emma en Blackjoy op het menu. Op CD2 is een vrij prominente rol weggelegd voor de meer ‘techy’ housesounds, iets wat we volgens mij nog niet eerder op een Supperclub verzamelaar tegenkwamen. Al met al is dit een creatieve 2-CD geworden met materiaal dat duidelijk ter zake doet.

 

Beoordeling: 8

 

 

Various: “Science Fiction Jazz Volume Eleven” (Mole Listening Pearls)

  Genre(s): Downtempo/ Hip-Hop/ Folk/ Nu-Jazz

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  “Science Fiction Jazz” is wat je noemt een betrouwbare reeks. De Zwitser Robert-Jan Meyer aka Minus 8 vulde recentelijk een elfde selectie binnen deze reeks. Opvallend is dat Minus 8’s platenkeus iedere keer weer prima in orde is, maar ook enorm divers. Geen deel binnen de reeks is hetzelfde. Deel elf bevat weer prima namen zoals Seelenluft, Quiet Village, Plantlife, Paul Bryan, [re:jazz] en Minus 8 zelf met het gezellige “Toujours Bonjour”. De muzikale invloeden van Minus 8 beperken zich niet tot downtempo en nu-jazz, maar reiken veel verder door middel van invloeden uit (soulful) hip-hop, funk, disco, soul, (electro)pop en folk. Mooiste tracks komen wat mij betreft van Quiet Village, die met hun filmische “Broken Promises” indruk maken. Ook Seelenluft’s cover van “Horse With No Name” is een uiterst prettige track. In totaliteit is de verzamelaar dik in orde en verdient Minus 8 andermaal een pluim.

 

Beoordeling: 8

 

Physics: “Influences” (Seamless Recordings)

  Genre(s): Downtempo/ Nu-Jazz/ (Deep) House/ Broken Beats

Bron: 2-CD

Rubriek: 12/2008

  De Zweedse formatie Physics – bestaande uit Mikael Surdi en Torbjörn Olsson – is al jarenlang een betrouwbare leverancier van de betere downtempo, nu-jazz, broken beats en deep-house producties. De afgelopen jaren genoten wij onder andere van hun ijzersterke singles op het Soulstar label – denk aan “So Glad” (2007) en “Pushin” (2005). “Influences” is hun tweede album – een dubbelaar in dit geval. Soepele, vaak zijdezachte producties met kwalitatief hoogstaande vocalen en met als gezamenlijk kenmerk ‘sfeer’; dat is hoe Physics gevarieerde producties klinken. Keer op keer creëert het duo ‘touching’ ambiances, die in het bijzonder zomers volledig tot hun recht zullen komen, maar ook in de koude wintermaanden als een warme deken over je schouders zullen vallen. De soul, funk, jazz en meer exotische klanken (of mengvormen hiervan) van het duo deugen simpelweg, ongeacht voor welke begeleiding ze kiezen qua sfeer, ritmiek en tempo. “Influences” bestaat uit twee delen, waarbij het originele album uit veertien bijdragen bestaat. CD2 is ingeruimd voor remixen die zowel Physics als derden voor het bronmateriaal op CD1 hebben gemaakt. Ons advies: ga deze uiterst plezierige 2-CD checken en doe er je voordeel mee. Het materiaal van dit album zult je nog veel tegen gaan komen op (mix)compilaties de komende tijd.

 

Beoordeling: 8,5

 

 

Various: “Fabric 44 - By John Tejada” (Fabric Records)

  Genre(s): Tech-House/ (Dub) Techno/ Minimal/ Elektronica

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  De in Californië (US) woonachtige, maar in Oostenrijk geboren John Tejada is de volgende DJ/ producer die een mix voor de immens populaire “Fabric” compilatiereeks verzorgt – in navolging van recente edities door Mark Farina, Luciano, Âme en Metro Area. Tejada, de sympathieke eigenaar van het Palette label, bracht halverwege 2008 zijn jongste album uit – “Where” getiteld. Een album dat op veel lof van zowel pers als publiek kon/kan rekenen. Ook wist hij in het verleden te overtuigen met tracks zoals ”The End Of It All”, ”Sucre” en ”Sweat”. In deze recensie kun je ook enkele teksten van John Tejada lezen op door ons gestelde vragen. Zo vroegen we hem onder andere hoe zijn laatste album “Where” het doet: ‘the album seems to be doing well. I'm still not getting used to the idea of taking into account digital sales, but I guess that is the way things are going’, aldus Tejada. “Fabric 44” laat treffend horen hoe John Tejada zich tegenwoordig als DJ manifesteert. Hij laat een melodische, tamelijk krachtige ‘tech’ sound horen en bouwt zijn mix zorgvuldig in één vloeiende stijl op en af. Tejada koos ervoor om vrij veel eigen materiaal te selecteren voor deze mix. Een beslissing waar weinig mensen een probleem mee zullen hebben, want Tejada’s producties zijn vrijwel uitsluitend van topkwaliteit. Naast Tejada’s eigen werk (ook met Arian Leviste en Justin Maxwell onder de noemer Palette All-Stars), stelen ook namen als Donnacha Costello, Pigon, Namlook en Spooky (met een onvervalste progressive breaktrack) de show. We vroegen Tejada’s idee achter de mix: ‘the idea behind the mix was to make all the pieces flow together as a single piece. A sort of techno symphony with different movements and moods’. Aansluitend vroegen we of de mix een weerspiegeling is van zijn DJ sets in clubs of dat het meer een luistersessie betreft: ‘I think it is both actually. I try to combine different moods when I DJ out, so I would say this is very close to what you might hear from me out at a club’. Een opvallende plaat op de tracklist is de klassieker “Fahrenheit 3D3” van Orbital uit 1991 – afkomstig van het baanbrekende “Orbital (Green Album)” album. Deze track klinkt weliswaar gedateerd, maar heeft qua overtuigingskracht nog niets ingeboet. Tejada: ‘I am a huge fan of everything Orbital did during their “Green” and “Brown” album years’. Ook de afsluitende track is opmerkelijk. John Tejada koos hiervoor namelijk de kippenvel verwekkende remix van elektronica/ IDM pioniers Plaid (van het Warp label, twee ex-leden van The Black Dog) voor LJ Kruzer’s “Huba”. Puur genieten dus! Tejada over deze keuze: ‘I do try to fit them in if the mood and timing is right. I really enjoy playing as much of a variety as I can’. Tot slot vrogen we hem zijn plannen en verwachtingen voor 2009: ‘so far the plan is to release two new singles on Palette. A new single by myself titled "Fractals" which will also have the song "The Open" from the Fabric Mix. The following single release will be a new single by Justin Maxwell titled "The Windey Man." Besides that I'm just looking forward on working on some new ideas. I'm hoping to put a new album together soon’. Conclusie: het vierenveertigste deel van de Fabric serie weet net als vele voorgaande editie duidelijk te overtuigen. Al bij de eerste luisterbeurt komt de mix-CD uiterst overtuigend over. Dit mag knap genoemd worden aangezien de meeste CD’s eerst nog het befaamde groeimoment mee moeten maken. Alle lof dus voor John Tejada.

 

Beoordeling: 8

 

Various: “Balance Presents Electric_04” (EQ Recordings)

  Genre(s): Disco/ Electro-Funk/ House/ Acid

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  De uit Melbourne (Australië) afkomstige DJ Agent 86 is de samensteller en mixer van deze vierde compilatie uit de “Balance Presents Electric” reeks. Je verwacht van te voren uiteraard een fijne houseset, maar dan kom je in dit geval bedrogen uit. DJ Agent 86 is namelijk een discofanaat en selecteerde allerlei moderne disco (met flarden electro-funk) en aangrenzende houseproducties voor zijn set. Dit resulteerde uiteindelijk in een uiterst plezierige sessie met bijdragen van Jussi Pekka, Faze Action, Spirit Catcher (met hun remix voor The Spirals, een hoogtepunt op deze CD), Spektrum (geremixt door Greg Wilson), Putsch ’79 en Eric Kupper (die Miguel Migs’ ”So Far” door de mengtafel haalde). Agent 86 mixt niet alleen zijn platen netjes in elkaar over, maar doet ook nog het één en ander qua trucage. Kortom: “Balance Presents Electric_04” is een aantrekkelijke, gevarieerde mix CD geworden met in totaal twintig tracks, die stuk voor stuk het beluisteren waard zijn.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Piemont: “Strange World Beyond” (My Best Friend)  

Genre(s): Techno/ Minimal/ Electro

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  Het vanuit Hamburg opererende duo Piemont – bestaande uit Christian de Jonquières en Frederic Moering-Sack – bracht in 2007 zijn eerste releases uit via labels als Hi Freaks, Gedankensport en My Best Friend (sublabel van Traum Schallplatten). Via My Best Friend, kortweg MBF, verschijnt nu ook het debuutalbum van het duo, “Strange World Beyond” getiteld. Piemont staat voor dansvloergerichte technomuziek waarbij we ook duidelijke verwijzingen naar minimal en electro horen. Klinkt als een aantrekkelijke fusie tussen meerdere stromingen dus. Verbindende factor tussen de producties op “Strange World Beyond” zijn de ‘groovy’ ritmes. Beats, bassen en percussie banen zich uitbundig en rollend een baan uit je speakers. Helaas is niet al het materiaal op Piemont’s debuutalbum gedenkwaardig. Waarom? We missen echte uitschieters en er is tamelijk weinig melodische inbreng in de producties opgenomen. “Strange World Beyond” is zonder meer een aardig debuut, zeker productietechnisch, maar onderscheidend goed wil ik de muziek van Piemont (nog) niet noemen. Dit album komt op 19 januari 2009 uit.

 

Beoordeling: 7

 

 

Nicola Conte: “Rituals” (Schema Records/ Universal Jazz)  

Genre(s): Nu-Jazz/ Latin-Jazz/ Bossa Nova

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  ‘Nicola Conte is een gitarist, songschrijver en vooral producer, die naam maakte in de Italiaanse acid-jazz beweging met bands als Paolo Achenza Trio, Quintetto X, Fez Combo en Intensive Jazz Sextet. Daarnaast behoort Conte tot een stroming die soundtrackcomponisten als Morricone en Piccioni herontdekten als belangrijke bronnen van inspiratie en oriëntatie. Conte was ook betrokken bij Street Jazz Unit, waarin de typische Blue Note-sound werd herontdekt. Conte, kortom, is een breed-georiënteerde persoonlijkheid uit de Italiaanse jazzscene, die het zoekt in nieuwe richtingen’. Zo citeren wij uit zijn biografie. Eind jaren 90 viel hij als solo artiest op door zijn frisse blik op de meer dansbare en tropische jazzmuziek. De muziek kon daardoor meeliften met de toen geldende lounge/ downtempo hype. De eerste solo releases van Nicola Conte verschenen via het uit Milaan afkomstige Schema label, waaronder het geprezen debuutalbum “Jet Sounds”. In 2004 echter werd de tweede Nicola Conte langspeler – “Other Directions” genaamd – via het befaamde Blue Note label de wereld in geslingerd. Dat is wat je noemt promotie maken! Zijn nieuwste langspeler heet “Rituals” en verschijnt weer via het oude vertrouwde Schema (en internationaal via Universal Jazz). Het is andermaal een luchtig, uiterst muzikaal album geworden, waarop Nicola Cone naast de productie ook het gitaarspel op zijn rekening neemt – uiteraard aangevuld met een waslijst aan sessiemuzikanten. Qua gastvocalisten verbond Conte een grote naam aan zich in de vorm van de populaire zanger José James (Brownswood Recordings). “Rituals”, dat in 2006 en 2007 opgenomen werd, biedt zowel Europese als Zuid-Amerikaans (lees: latin en bossa nova) jazz klanken. Vanuit Europa heeft Conte daarbij vooral gekozen voor Scandinavische gastmuzikanten. Track #9, “Song For The Seasons” genaamd, klinkt als de Scandinavische cocktail-jazz van Koop. Beste track is wat mij betreft “I See All Shades Of You” met de vocalen van Alice Ricciardi (bekend van Soulstance). Kortom: er valt weer genoeg te beleven en ontdekken op dit typische Nicola Conte album, dat overigens nog immer perfect bij het Schema geluid anno 2008 past.   

 

Beoordeling: 8

 

 

Various: “Wicked Jazz Sounds Volume 6” (United Recordings)  

Genre(s): Soul/ Jazz/ Funk/ Hip-Hop/ Broken Beats/ Afro/ Latin/ Drum & Bass

Bron: 2-CD

Rubriek: 12/2008

  Deel zes uit de “Wicked Jazz Sounds” compilatiereeks is uit en ditmaal samengesteld/ gemixt door Urvinson en Phil Horneman – beide verzorgen ze een zilveren schijf vol moois. Zoals altijd is er weer veel tijd en moeite gestoken in het samenstellen van de tracklist, waarbij oud en nieuw materiaal gebroederlijk hand in hand gaat. CD1 wordt slim afgetrapt met “I Am The Black Gold Of The Sun” van Rotary Connection feat. Minnie Ripperton – direct een herkenningspunt voor de luisteraar. Gaandeweg voeren de samenstellers je langs materiaal van onder andere Roots Manuva (met het nog altijd uiterst stoere “Witness”), Harmonic 313, Nuyorican Soul feat. George Benson, Perquisite feat. Benjamin Herman, José James (geremixt door Simbad), Selan (geremixt door DJ Spinna), Soil & “Pimp” Sessions en een track van de Wicked Jazz Sounds Band, waar een compleet album van op komst is. Deel zes uit de reeks is wederom een uiterst aantrekkelijke 2-CD geworden, zoals we dat gewend zijn geraakt rondom dit succesvolle feestconcept. Een compilatie die zich kan meten met de beste eclectische verzamelaars.

 

Beoordeling: 8

 

J-Boogie’s Dubtronic Science: “Soul Vibrations” (Om Hip-Hop)

  Genre(s): Hip-Hop/ Soul/ Funk/ Jazz/ Latin

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  J-Boogie’s Dubtronic Science is een project van Justin E. Boland, een producer die in 2003 zijn titelloze debuutalbum uitbracht via Om Records. Na jaren van hard werken is daar nu eindelijk het langverwachte vervolg in de vorm van “Soul Vibrations”. J-Boogie werkte voor dit nieuwe album – nu uitgebracht via Om Records’ sublabel Om Hip-Hop – met een groot aantal respectabele namen binnen de smaakvolle hip-hop sector, een greep: Lyrics Born, Zumbi (MC Zion of Zion I), Crown City Rockers, Ohmega Watts, Rich Medina, Capitol A, Rithma, The Rebirth en Lunar Heights. De resultaten zijn gevarieerd en in veel gevallen erg goed te noemen. Het hip-hop geluid van J-Boogie verbindt elementen uit onder andere soul, funk, jazz en latin met elkaar. Uiteraard ontbreekt het fabuleuze “Alive” niet, een track die veel wegheeft van de producties van labelgenoot Colossus (aka Charlie Tate). “Alive” werd niet voor niets geselecteerd voor Mark Farina’s laatste “Mushroom Jazz” mix – in een instrumentale versie overigens. Net als bij “Alive” ligt gedurende de track “Leave It All Behind” de nadruk op soul (en de jaren 70 fusion sound ala Roy Ayers) – check de prachtige vocalen van Aima The Dreamer, die samen met de band The Rebirth schittert gedurende dit hoogtepunt. Ook oudgedienden als poëet Rich Medina en onze favoriete MC Capitol A (bekend van onder andere Jazzanova en Jimpster) scoren een ruime voldoende gedurende respectievelijk “Same Ol’ Thang” en “Out To The Bay”. Al met al is dit een uiterst prettig en muzikaal hip-hop album geworden met veel variatie en diepgang.

 

Beoordeling: 8

 

 

Don Diablo: “Life Is A Festival” (Sellout Sessions/ Sony BMG Music Entertainment)

  Genre(s): Pop/ Rock/ (Electro) House/ Disco/ Hip-Hop/ Funk

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  Don Pepijn Schipper aka Don Diablo is al jaren een gevierde naam binnen de vaderlandse dancescene. “Life Is A Festival” is zijn tweede full-length album, na het prima ontvangen debuut “2 Faced” uit 2004. Een album waaraan hooggespannen verwachtingen kleven. Diablo’s rauwe cross-over geluid vormt andermaal de rode draad op deze CD. Feilloos combineert hij invloeden uit pop, rock, hip-hop, disco, funk en (electro) house met elkaar. Ook neemt Diablo zelf het vocale gedeelte van de producties voor zijn rekening. Gedurende tracks als “I Am Not From France”, “Never Back Down” en titeltrack “Life Is A Festival” flirt Don Diablo opzichtig met Daft Punk. Wel op een razend knappe en unieke manier overigens! Ook een vergelijking met Bastian (aka Comtron aka Seymour Bits) is op z’n plaats. Ondanks het feit dat Don Diablo’s producties zowel muzikaal als vocaal allemaal prima in elkaar steken, kan “Life Is A Festival” me niet de volle speelduur volledig boeien. Dit heeft puur met persoonlijke smaak te maken overigens. Soms zijn de tracks me wat te druk en vol qua sound, wat productietechnisch overigens razend knap is. Zoals de Volkskrant recentelijk ook opschreef ‘de veelheid aan instrumentatie en een enorme bak aan geluidseffecten laat in de bombastische nummers geen enkel hoekje onbenut’. “Life Is A Festival” is een album dat je zeker een paar luisterbeurten zou moeten gunnen. Het is een album dat met de keer zal groeien qua luisterplezier.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Crazy P: “Stop Space Return” (20:20 Vision)

  Genre(s): Nu-Disco/ House

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  Chris Todd en James Baron vormen samen het duo Crazy P (of Crazy Penis, hoe u wilt). De heren genieten al jarenlang aanzien door hun prima producties, die je kort door de bocht zou kunnen typeren als moderne disco, met soms een dun lijntje naar de housemuziek. Op “Stop Space Return” is het andermaal het discogeluid dat in de spotlights staat. Na het beluisteren van divers ouder materiaal van Crazy P waarover ik laaiend enthousiast ben, valt de muziek op “Stop Space Return” me wat tegen. Danielle Moore is het vocale gezicht van “Stop Space Return”, maar zij weet de luisteraar geen enkel moment te pakken met haar rechtlijnige stemgeluid. Wat valt er wel te beleven op “Stop Space Return”? Niet zo bijster veel is mijn mening. Het jaren 80 disco-funk moment “In & Out” zou zo een hitsingle van Kylie Minogue kunnen zijn – ook qua gebruik van de vocalen. “Too Far” en “Fascination” zijn wat mij betreft de beste bijdragen die het album te bieden heeft – vooral door de aanstekelijke thema’s. Slotsom: “Stop Space Return” is een album dat ik niet zozeer wil afdoen als matig, maar ik heb wel eens beter materiaal van deze heren gehoord.

 

Beoordeling: 6,5

 

 

Nick van Gelder: “Choose Music” (BBE Records)

  Genre(s): House/ Jazz-Dance/ Fusion

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  Nick van Gelder is een naam die tamelijk Hollands klinkt, maar dat is zijn muziek allerminst. De in London (UK) woonachtige Nick van Gelder is al sinds midden jaren 80 actief in de muziekwereld. Zo was hij onder andere betrokken bij het ontstaan van Jamiroquai’s debuutalbum “Emergency On Planet Earth”. Op “Choose Music” – zijn debuutalbum – horen we stijlvolle, ingetogen dansmuziek die ergens het midden houdt tussen de jazz-dance sound van bijvoorbeeld Incognito of Jamiroquai en de op soul-funk-jazz (fusion) gebaseerde housemuziek van Masters At Work. Het is een heerlijk laidback geluid dat Nick van Gelder heeft weten te creëren met hoorbaar respect voor het verleden. Op vocaal gebied wordt Nick van Gelder in bijna alle gevallen bijgestaan door Mazen (van Akwaaba People). Het duo werkte al eerder samen onder de naam Chosen 2. Het elftal aan tracks die Nick van Gelden selecteerde voor zijn debuut, zijn stuk voor stuk ‘listening pearls’ die je op ieder gewenst moment van de dag kunt draaien. Vernieuwend is het geluid niet; muzikaal, soulful en behaaglijk wel!

 

Beoordeling: 8

 

 

Nor Elle: “Taxi” (Mole Listening Pearls)

  Genre(s): Downtempo/ Dub/ Drum & Bass

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  Zoals je wellicht weet is Nor Elle een alias van de producer Norman Feller aka Terry Lee Brown Junior. Onder die laatste alias is hij al jaren succesvol met zijn geheel eigen kijk op housemuziek, waarbij hij een eigenwijze, sfeervolle compromis tussen deep-house en lichtvoetige ‘tech’ invloeden sluit. Wanneer Norman Feller zijn deep-house cq. tech-house jas (tijdelijk) aan de kapstok hangt, kun je van zijn hand prachtige downtempo verwachten. Downtempo vol kruiden uit de dub-tuin wel te verstaan. Zo ook op “Taxi” – het vierde album onder zijn Nor Elle alias. De ruimtelijk geproduceerde ‘spaced-oud dub’ van Nor Elle is even behaaglijk als warm van klank. Het zijn stuk voor stuk luisterparels, alwaar het label in kwestie maar al te graag op hamert. Naast downtempo beats, wisselt Norman Feller graag van ritme, wat onder andere resulteert in een drum & bass achtig moment (de easy listening variant). Dit is geen hap-slik-weg downtempo voor op uitgekauwde compilatieconcepten, maar muziek voor doorgewinterde chill maestro’s die net als wij blij zijn te merken dat er op downtempo gebied nog wel degelijk mooie dingen gebeuren. Downtempo koning Monte La Rue zal ongetwijfeld materiaal van dit album draaien en wellicht selecteren voor één van zijn smaakvolle compilaties. Kijk op www.myspace.com/norelle01 voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8,5

 

 

Various: “Southport Weekender Volume 7” (suSU/ Concept Music)

  Genre(s): House/ Soul/ Funk

Bron: 2-CD

Rubriek: 12/2008

  De één maal per jaar georganiseerde Southport Weekender evenementen in Southport (Noord-West Engeland) is al jaren toonaangevend, met een focus op de betere elektronische muziek en een uiterst breed aanbod van muzikale genres en ‘trends’. Jaarlijks trekt het evenement zo’n 5.000 enthousiaste muziekliefhebbers van over de gehele wereld. De bijbehorende compilatiereeks moet het gevoel van het evenement vangen een daarin is men inmiddels aanbeland bij editie #7. Ditmaal zijn het Jazzanova en Mr. Scruff die een schijfje vullen met een selectie aan kwaliteitsmuziek. Grote namen dus! Het collectie Jazzanova (bestaande uit zes mannen) ken je van hun werk voor onder andere Sonar Kollektiv (hun eigen label) en Blue Note (waarop ze diverse “Blue Note Trip” verzamelaars verzorgden). De onnavolgbare DJ en producer Mr. Scruff is al jaren verbonden aan het experimentele Ninja Tune label. CD1 is gevuld met een heuse houseset! (ja, u leest het goed) van Jazzanova. Uiteraard komen er diverse (verse) waren uit de eigen Sonar Kollektiv (en het voorheen aan Sonar Kollektiv gelieerde Innervisions) stal voorbij, waaronder de soepele Mark de Clive-Lowe remix voor Recloose’s “Catch A Leaf”, met de prachtige soulful vocalen van Rachel Frasier. Geheel volgens verwachting is de set heerlijk om te beluisteren, maar zo goed als de selecties van Charles Webster (voor NRK, 2008) of Tom Middleton (voor Renaissance, 2008) is de mix uiteindelijk niet. Mr. Scruff geeft vervolgens op CD2 een geschiedenisles soul en funk. Zijn materiaal is afkomstige vanuit de jaren 70 tot en met het heden. Het is een vermakelijke DJ set geworden met ruim twintig tracks. Ben je nu heel benieuwd naar de muziek van de samenstellers geworden? Zowel de heren van Jazzanova als Mr. Scruff hebben recentelijk een nieuw album uitgebracht. Het volgende Southport Weekender evenement zal plaatsvinden van 8 t/m 10 mei 2009. Kijk op www.southportweekender.co.uk voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8

 

 

Claro Intelecto: “Metanarrative” (Modern Love)

  Genre(s): (Ambient) Techno/ Dub-Techno/ Elektronica

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  Mark Stewart aka Claro Intelecto is een naam die je tegenwoordig regelmatig op (mix)verzamelaars tegenkomt. Mijn eerste kennismaking met deze producer was in 2005 door zijn ijzersterke remix voor Subway’s “Empy Head” – een prototype electro hoogstandje. “Metanarrative” is volgens onze gegevens Claro Intelecto’s tweede album – het vervolg op het in 2004 verschenen “Neurofibro” (Ai Records). “Metanarrative” dan: deze reeds in februari van dit jaar uitgebrachte langspeler kregen we pas recentelijk in ons bezit. Het is zo’n sterk album, dat een verlate review zonder twijfel op zijn plaats is. Het is een acht tracks tellend spektakelstuk met een relatief korte speelduur van 40 minuten. Het album staat bol van de sfeervolle techno, waarbij ook veel dub-kruiden zijn toegevoegd. Genretyperingen als ambient techno en dub-techno zijn dus op zijn plaats, maar invloeden uit de elektronica (met name de clicks, die je ook hoort in de minimal) zijn ook duidelijk merkbaar. Vooral openingstrack “Operation” is erg goed en doet me denken aan de melancholische strijkers van DJ Skull’s klassieker “The Graveyard Orchestra”. “Metanarrative” is een ware traktatie voor de liefhebber van smaakvolle techno met sfeer en beleving.

 

Beoordeling: 8,5

 

 

Bomb The Bass: “Future Chaos” (!K7 Records)

  Genre(s): Electro/ Pop/ Downtempo/ Experimental

Bron: 2-CD

Rubriek: 12/2008

  Na een afwezigheid van ruim tien jaar is Tim Simenon aka Bomb The Bass weer terug met een nieuwe langspeler. Eind jaren 80 trok Bomb The Bass de aandacht met de clubtrack “Beat Dis”. Samen met tracks als “Pump Up The Volume” van M|A|R|R|S en “Theme From S-Express” van S-Express was deze clubtrack trendsettend in die periode. Na het debuutalbum “Into The Dragon” (uit 1988), transformeerde de Bomb The Bass sound zich meer richting trip-hop – een term die toen overigens nog niet de ronde deed. Resultaat was het album “Unknown Territory” vol schitterende/ gevoelige liedjes, met “Winter In July” als grootste wapenfeit. Daarna verscheen nog het album “Clear” (uit 1995) met de single “Bug Powder Dust”, dat vooral bekend werd door de Kruder & Dorfmeister remix. Bomb The Bass anno 2008 klinkt als een combinatie van electro, pop en downtempo, en zal door de Engelse muziekpers ongetwijfeld als leftfield worden bestempeld. “Future Chaos” is een plaat die Tim Simenon samen met Paul Conboy produceerde. Het album begint prettig met aansprekende tracks als “Smog” en het in samenwerking met Fujiya & Miyagi geproduceerde “Butterfingers” – een uiterst aanstekelijke track door het rollende klankenpatroon en tevens de eerste single van het album. Daarna zakt de boel spijtig genoeg een beetje in. Alleen het uptempo slotakkoord “Fuzzbox” weet ons nog te grijpen. De tussenliggende tracks zijn best de moeite waard, maar zeker niet bijzonder spectaculair te noemen. Ons advies: ga voor de 2-CD limited edition met een bonus disk vol remixen van onder andere Dan Aykroyd en Gui Borrato.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Various: “Music For Cocktails - 10th Anniversary” (United Recordings)

  Genre(s): Downtempo/ Nu-Soul/ Funk/ Dub/ Reggae/ Breakbeats/ House

Bron: 2-CD

Rubriek: 12/2008

  United Recordings mag trots zijn op haar muzikale aanbod, want het beschikt over langlopende en kwalitatief hoogstaande compilatiereeksen zoals “Supperclub”, “Wicked Jazz Sounds” en “Music For Cocktails”. Laatstgenoemde reeks is toe aan zijn/ haar tiende aflevering – een jubileum editie. Voor aflevering tien werden in totaal dertig tracks geselecteerd van namen als Kraak & Smaak, Kidda, Bardo State, Raul Midón, Seelenluft, Fort Knox Five, Jamie Lidell, [re:jazz], Mo’Horizons, Gabin feat. Jho Jenkins, Deja-Move (met een cinematic downtempo hoogstandje uit 2001), Nightmares On Wax en Misa Criolla. Al het materiaal op “Music For Cocktails - 10th Anniversary” ligt prettig in het gehoor en is uitermate geschikt voor op de achtergrond tijdens een etentje; qua genres variërend van warme downtempo, moderne soul en jazz, funk, allerhande breakbeats, house, dub en reggae. Omdat er nooit een samensteller bij deze reeks genoemd wordt, vermoed ik dat sfeerambassadeur Monte La Rue zich bemoeid met de muzikale invulling van deze “Music For Cocktails” reeks, daar hij ook onder de vlag van United Recordings muziek uitbrengt – voornamelijk middels zijn eigen Disque Deluxe label. Net als de overige recent verschenen United Recordings compilaties, is deze titel een mooi geschenk voor onder de kerstboom.

 

Beoordeling: 8

 

 

Ulrich Schnauss: “A Strangely Isolated Place” (Independiente)

  Genre: Downtempo/ Ambient/ Shoegaze/ Elektronica/ Pop

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  Ulrich Schnauss is zo’n artiest die nauwelijks bekendheid geniet in Nederland, maar dit wel verdient. Na zijn mini-album “Far Away Trains Passing By” uit 2001, dat sublieme tracks als “Knuddelmaus” en “Blumenwiese Neben Autobahn” voortbracht, kwam dit full lenght album “A Strangely Isolated Place” uit. Het album dateert weliswaar van 2003, maar willen we graag opnieuw onder de aandacht brengen naar aanleiding van de re-release door Independiente – het label dat ook zijn laatste langspeler “Goodbye” (2007) uitbracht. Waarom deze hernieuwde aandacht? Schnauss maakt muziek van een andere wereld! Ik heb zelden muziek gehoord met zulke hemels mooie melodieën en harmonieën als het materiaal dat je op dit album te horen krijgt. De ‘Schnauss’ sound bestaat uit een cocktail van invloeden uit de downtempo, ambient, elektronica en pop. Het lijkt soms alsof je naar de chill-out mixen van U2’s beste werk zit te luisteren. Met hoogtepunten als “Clear Day”, “On My Own” en “A Letter From Home” blijf je sprakeloos achter, en dat gebeurt niet vaak. Als je van deze muziek geen kippenvel krijgt, dan weten wij het ook niet meer! Wat een klasse album is dit nog steeds! Het heeft na vijf jaar nog weinig tot niets van haar schoonheid verloren. Een tijdloze klassieker dus!

 

Beoordeling: 9,5

 

 

Ulrich Schnauss: “Far Away Trains Passing By” (Independiente)

  Genre: Downtempo/ Ambient/ Shoegaze/ Elektronica/ Pop

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  Ulrich Schnauss zorgde een paar jaar geleden voor een unieke nieuwe sound binnen de sfeersector. Zijn allereerste (mini) album uit 2001 gaat hier (voor de tweede maal) in de herkansing met een bonus disk gevuld met allerlei additionele tracks, die in eerste instantie buiten het oorspronkelijke album zijn gevallen. Ulrich blijft een fenomenale producer van adembenemend mooie geluidscollages die je keer op keer kippenvel bezorgen. We hebben het al eerder omschreven: het is regelmatig alsof je naar de muzikale begeleiding van de U2 track “With Or Without You” zit te luisteren. Deze muziek kun je overal op ieder gewenst moment draaien en niemand zal erover vallen! De dromerigeambient-downtempo-pop liedjes zijn breekbaar, maar bevatten toch genoeg kracht door de smaakvolle elektronica en de flinterdunne breakbeats. Naast de originele disk die bewezen downtempo parels als “Knuddelmaus” en “Blumenwiese Neben Autobahn” bevat, kun je op de bonus disk nog eens extra genieten bij het beeldschone “Nothing Happens In June”. Hulde voor deze producer, die wat ons betreft veel te weinig credits voor zijn werk krijgt!

 

Beoordeling: 9

 

Various: “Deep Sensation 2” (NRK Music)

  Genre(s): (Deep) House

Bron: 2-CD

Rubriek: 12/2008

  NRK Music is al jaren voorvechter van de beter housemuziek – in verschillende varianten. Op “Deep Sensation 2” is het Nick Harris die hoofdzakelijk liefdevolle deep-house laat passeren. Bijdragen van namen Miguel Migs, Nick Holder, Shur-I-Kan (met twee prachtige remixen) en Joey Negro stelen hier de show. Alle twaalf de bijdragen op CD1 zijn heerlijk om te beluisteren en hebben allen een verfijnd, vaak soulful geluid. Afwijkend materiaal komt van Joey Negro die onder de noemer Akabu voorbij schiet met de track “Don’t Hold Back” – een track met een gebroken beat en sci-fi achtige thema gelijkend aan Timo Maas feat. Kelis’ “Help Me” (uit 2002). Erg fijn aan deze compilatie is dat CD2 tien van de twaalf bijdragen van de eerste disk in ongemixte vorm opsomt. Ideaal voor de CD-jock dus! Deze compilatie is smullen geblazen voor de liefhebber van deep-house en de aangrenzende ‘techy’ variant. Nick Harris heeft in ieder geval een prima mix weten neer te zetten!

 

Beoordeling: 8

 

Christian Fischer: “Bryzant Games” (Definition Records)

Genre(s): Tech-House/ Progressive/ Minimal/ Electro

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  De uit Leipzig (Duitsland) afkomstige Christian Fischer, labelbaas van Definition records, brengt al sinds eind jaren 90 platen uit via diverse labels. “Bryzant Games” is zijn nieuwste trots. Een album met in totaal negen eigen producties, aangevuld met remixen die hij voor respectievelijk Sabrina Setlur en Slam maakte. Al vanaf het Âme-achtige (denk aan “Rej”) openingsnummer “Advanced Panorama” trekt Fischer de aandacht met een geluid dat (Detroit) techno, progressive, minimal en electro verenigt – een geluid dat gedurende het album vaker gebracht zal worden, zij het met de nodige variatie en nuances. Onder de indruk raak ik van het volle, gedreven “Witch”, dat een jazzy loop ala St. Germain (of Llorca) bevat en een sfeerrijk thema met gejaagde soundpads bevat. Heerlijke track! Gedreven is ook het overige materiaal op “Bryzant Games”, een langspeler die de technoliefhebber veel te bieden heeft en gevarieerde, soms epische thema’s combineert met pompende dansvloer beats. Nog een pluspunt: het sterke productietechnische resultaat van Fischer’s producties. Beste tracks: het eerder genoemde tech-jazz moment “Witch”, maar ook het epische ‘electro-tech-minimal’ moment “Othilie” is erg sterk. Op deze CD versie van het album lopen de tracks vloeiend in elkaar over. Gelukkig voor de DJ’s onder ons is er ook een vinyl en digitale versie van het album beschikbaar. Kijk op www.definition-records.de voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8

 

 

Kaskade: “The Om Remixes” (Om Records)

  Genre(s): House/ Downtempo

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  Kaskade is al jaren een grootheid binnen de housescene. Niet iedere producer kan refereren naar remix klussen voor namen als Nelly Furtado, Justin Timberlake en Britney Spears. Lang voordat Kaskade de remixen voor deze wereldsterren verzorgde, was hij al betrokken bij het Om label uit San Francisco. Dat label heeft nu een overzicht van zijn belangrijkste remixen voor collega’s uit diezelfde Om Records stal opgesomd middels een conceptalbum. Dit betekent dat collega’s als J-Boogie's Dubtronic Science, Mark Farina, Afro-Mystik, Colette, Rithma, King Kooba en Naked Music NYC in de loop der jaren één of meerdere ‘Kaskade treatment(s)’ kregen. Met wisselend resultaat overigens. Dat zijn sound aanslaat en hem een groot producer heeft gemaakt is duidelijk, maar niet al het werk op dit conceptalbum is om over naar huis te schrijven. De laatste twee tracks vallen eens buiten het house hokje en dan blijkt Kaskade ook een prima producer van rustieke downtempo. Kortom: dit is vooral een nuttige collectie van Kaskade remixen, die we over een paar maanden vermoedelijk alweer vergeten zijn.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Various: “Delicious Café Moskva 3” (Ceremony Records)

  Genre(s): (Deep) House/ Tech-House

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  “Delicious Café Moskva 3” is een uiterst plezierige mixcompilatie geworden, samengesteld en gemixt door Dave Storm (de uit Estland afkomstige Taavi Tuisk). Dave Storm – A&R van het Ceremony label, eveneens uit Estland – stelde een smaakvol menu samen, waarbij onder andere aansprekende namen als Spirit Catcher, Osunlade, Kerri Chandler, Simon Grey feat. Robbie Smith, Rulers Of The Deep, Jimpster (hij remixt Tam Cooper) en Shur-I-Kan feat. Sei A (geremixt door Manuel Tur) de revue passeren. Zijn soepele mix van sfeerrijke deep-house, (vocale) house (denk aan het Defected label) en tech-house is een ware verademing. Dat hij zelf ook een getalenteerd producer is bewijst hij met zijn ‘techy’ “Dancetrap”, maar vooral met zijn vocale deep-house versie voor Simon Grey feat. Robbie Smith’s “Together” – een remix die hij met Rocco in elkaar draaide. Overall is dit een heerlijke selectie van melodische clubtracks, die je als liefhebber zonder voorbeluistering kunt aanschaffen.

 

Beoordeling: 8

 

Various: “Café Solaire 15” (Soulstar)

  Genre(s): Downtempo/ (Deep) House

Bron: 2-CD

Rubriek: 12/2008

  Editie #15 alweer uit deze altijd vermakelijke “Café Solaire” reeks. Zoals altijd is deze 2-CD opgebouwd uit een deel met downtempo muziek en een deel met voornamelijk zijdezachte deep-house – zoals Harley & Muscle ze produceren en draaien. Disk één, met de titel “Soul Emotions”, is samengesteld door William ‘Harley’ (van het duo Harley & Muscle). Hij brengt voornamelijk de Mediterrane variant van de volledig uitgemolken downtempo/ chill-out stroming. De bijdragen van onder andere Sven van Hees (2x), Vincenzo & Rivera, SoulPhiction en Rivera Rotation stellen niet teleur. Kortom: CD1 bevat lekkere ‘laidback’ muziek voor tijdens een rustmoment thuis op de bank, maar ondanks dat raden we je aan snel CD2 op te zetten. CD2 zeg je? Ja, deze door Lucia ‘Lucy Bee’ Barbiero – een rondborstige Italiaanse – samengestelde disk met deep-house is ronduit heerlijk! Vergelijkbaar met het geluid van de smaakvolle “Harley & Muscle Play Deep House” reeks. Materiaal uit (voornamelijk) Europa en de US gaan hand in hand gedurende de prima mix die Lucy Bee op de mat legt. Luister bijvoorbeeld eens “Love Will Set You Free” van Soul Of NYC (in de instrumentale versie). Een US deep-house track met pit, maar ook met een hemelse melodie! De balans tussen vocaal en instrumentaal materiaal op CD2 is dik in orde. Enige minpuntje vind ik dat één van de tracks op CD2 van een wel zeer lage kwaliteit MP3 in audio omgezet is – dit is duidelijk hoorbaar. “Café Solaire” blijft een hele fijne reeks! We hopen dan ook dat er nog vele delen zullen volgen.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Shahrokh Sound Of K.: “Dripping Point” (Compost Records)

  Genre(s): (Jazzy) Downtempo/ Funk/ (Deep) House/ Broken Beats

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  Het duo Shahrokh Sound Of K. kennen we vooral van de singles op Compost Records – denk aan de klapper “Owlflight”. De formatie, bestaande uit Andreas Köhler en Shahrokh Dini, heeft op hun debuutalbum “Dripping Point” een breed geluid weten neer te zetten. Met grote regelmaat horen we melancholische, meeslepende sferen voorbij komen, waarbij het duo de vocale hulp krijgt van gastartiesten als Jamie Lloyd, Siri Svegler, Toyin Taylor en (daar issie weer) Robert Owens. Terugkomend op het brede geluid: verwacht dus geen album vol housetracks, want het duo laat ook een meer rustieke kant van zich horen. De US housetrack “Love Happens” (B-kant van de “Owlflight” single) is zelfs afgeslankt en bevat in zijn/haar nieuwe vorm een ingetogen breakbeat. De jazzy downtempo vibes zijn niet de enige verrassing van het album. Check ook eens de spetterende funky aanpak tijdens “Ilike”. De soulful broken beats tijdens “Leave Your Hat On” en de deep-house vibes van “See The Light” (beide tracks met de vrouwelijke vocalen van Siri Svegler) weten me het meest te boeien van de in totaal dertien tracks die “Dripping Point” rijk is. Ook housefanaten hoeven zich geen zorgen te maken: ook binnen die marge heeft “Dripping Point” genoeg te bieden. Kortom: een album om zeker eens uit te proberen.

 

Beoordeling: 8

 

 

Glitterbug: “Supershelter” (C.Sides Label)  

Genre(s): (Tech) House/ Techno/ Elektronica

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  Till Rohmann aka Glitterbug is wat je noemt een creatieve producer op het gebied van de elektronische muziek. “Supershelter” is zijn debuutalbum, en wat voor één? Na een ingetogen intro, neemt Glitterbug je mee langs spannende, onbekende plaatsen, waar weinig licht schijnt en je in veel gevallen compleet tot rust kunt komen – inclusief het beatloze “Miss”. De meeste producties klinken als experimentele techno, waarbij hier en daar een rol voor elektronica is ingeruimd. De heldere producties en het stemmige sfeertje zorgen ervoor dat je gedurende de gehele speeltijd van het album geboeid blijft luisteren. Dit is diepe muziek, heel diep! Glitterbug’s geluid zou je min of meer kunnen vergelijken met die van The Black Dog op hun laatste album “Radio Scarecrow”. “Supershelter” is een erg mooi album om te gaan ontdekken en wat geschikt is voor liefhebbers van zowel (ambient) techno als elektronica/ IDM.

 

Beoordeling: 8

 

 

Various: “A State Of Trance - Year Mix 2008” (Armada Music)

Genre(s): Trance

Bron: 2-CD

Rubriek: 12/2008

  Het is weer een waanzinnig jaar geweest voor Armin van Buuren. Hij prolongeerde zijn #1 positie als beste DJ ter wereld (op basis van de DJ Magazine verkiezing), bracht een nieuw album uit, dat werd gevierd met een groots evenement (april 2008, Utrecht) en had vervolgens succes in de charts met de klapper “In And Out Of Love”, die Armin samen met Within Tempation zangeres Sharon den Adel opnam. Naast de recentelijk verschenen “A State Of Trance 2008” 2-CD mixcompilatie, verschijnt – geheel volgens de traditie – een jaarmix. Alhoewel mix; de “Year Mix 2008” is opgedeeld in twee schijfjes, met dus twee megamixen. In totaal schieten er 86 tracks aan je voorbij. Titels waarop de trouwe luisteraars van de wekelijkse “A State Of Trance” radioshow hebben kunnen stemmen. Voor de trancekenner zal deze jaarmix één groot feest van herkenning zijn, maar ook de minder ingevoerde ‘tranceheads’ zullen hier plezier aan beleven. Deze 2-CD is overigens het meest geschikt voor mensen die geen moeite hebben met korte geluidsfragmenten. Als je graag naar full length versies luistert, werken dit soort megamix concepten nogal storend. Armin van Buuren heeft in ieder geval met hulp van zijn luisteraars een fraaie samenvatting op trancegebied over het jaar 2008 op CD weten vast te leggen.

 

Beoordeling: 8

 

 

Fujiya & Miyagi: “Lightbulbs” (Grönland)

  Genre(s): Post-Rock/ Disco/ Pop/ Leftfield

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  “Lightbulbs” is het boeiende derde album van het uit Bristol afkomstige gezelschap Fujiya & Miyagi – een viertal bestaande uit Steve Lewis (aka Fujiya), David Best (aka Miyagi), Matt Hainsby en Lee Adams. Sinds 2002 brengt deze formatie smaakvolle en eigenzinnige muziek uit via labels als Massive Advance, Tirk, Deaf Dumb & Blind en Grönland. Recentelijk had de formatie nog een gastrol op het nieuwe Bomb The Bass album – direct ook één van de hoogtepunten van die plaat. Op de My Space pagina van de band lezen we dat ze invloeden uit de muziek van grote namen als Brian Eno, Kraftwerk, Aphex Twin en Serge Gainsbourg gebruiken in hun eigen werk. Fujiya & Miyagi hebben met deze bagage op zak een geheel eigen geluid weten te creëren, die je zou kunnen omschrijven als een fusie tussen post-rock, pop, disco en allerhande elektronica . Soms doet de breekbare, half gefluisterde zang me bijvoorbeeld denken aan AIR’s recente werk (zeg vanaf 2004). Beste voorbeeld hiervan is het gevoelige “Goosebumps”. Dit is overigens niet de enige vergelijking die ik met AIR’s werk zou kunnen trekken. Fujiya & Miyagi slagen er zonder moeite in de luisteraar de volle 35 minuten te boeien – een vrij kort album dus. Beste tracks: het eerdere genoemde “Goosebumps”, maar ook “Rook To Queens Pawn Six”, “Lightbulbs” en “Hundreds & Thousands” (doet me qua ritmiek denken aan AIR’s “Don’t Be Light”) zijn erg sterk.

 

Beoordeling: 7,5

 

   

Strange Attractor: “Mettle” (Music For Speakers/ Big Blue Records)

  Genre(s): Downtempo/ Nu-Jazz

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  De muzikale output van het Eindhovense Music For Speakers label volgen we de laatste tijd op de voet en liefhebbers weten waarom. Het label brengt fabuleuze downtempo en nu-jazz muziek voort, die de geest op een positieve manier weten te prikkelen en stimuleren. Strange Attractor is een samenwerkingsverband tussen Richard van Kruysdijk (Sonar Lodge) en Niels van Hoorn (Legendary Pink Dots). In samenwerking met een waslijst aan gastartiesten weten ze andermaal een prachtig album af te leveren. Een greep uit de gasten: Marie-Claudine (Sonar Lodge), Winston Tong (Tuxedomoon) en Graham Lewis (Wire). “Mettle” is een release die perfect bij dit jaargetijde past: rustiek, mysterieus, maar toch ook behoorlijk donker en melodramatisch van toonsoort. Het ingetogen resultaat is de optelsom van jarenlang live optreden en verder doorontwikkelen van de band. Het is pure kwaliteit dat Strange Attractor je brengt, zoals we dat inmiddels gewend zijn geraakt van de mensen achter Music For Speakers. Dit is geen downtempo en nu-jazz die je in hapklare brokken opgediend krijgt. Je moet echt even rustig gaan zitten voor het eigenzinnige geluid van Strange Attractor. Fijnste track op de CD is wat mij betreft “Evaporate”. Kijk op www.musicforspeakers.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8  

 

Khoiba: “Mellow Drama” (Mole Listening Pearls)

  Genre(s): Downtempo/ Elektronica/ Pop/ Trip-Hop

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  Khoiba is een Tsjechische formatie bestaande uit Ema Brabcová (vocalen en synthesizers), Filip Mísek (gitaar en synthesizers), Petr Sámal (bas) en Jan Malich (drums). Ze brachten al eens eerder een album uit via het Mole Listening Pearls label, maar die langspeler ontglipte aan onze aandacht. Begin dit jaar (2008) kregen we al een promo van dit album binnen – een onbruikbare CD-R (foutief gebrand), die direct in het ronde archief belandde. Recentelijk stuurde het label het album in kwestie opnieuw toe. Na beluistering was ik zo verrast, dat ik alsnog aandacht aan deze CD wil schenken. “Mellow Drama” bevat tamelijk rustieke tracks, waarbij een geschikte balans tussen downtempo, elektronica, pop en trip-hop wordt gevonden. De slepende, vaak melodramatische klanken in combinatie met de gevoelige, maar soms ietwat zeurende vocalen van Ema Brabcová maken dit album tot een (bescheiden) succes. Khoiba misstaat absoluut niet op de hedendaagse poppodia is mijn conclusie. Kijk op www.khoiba.org voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8

 

 

The One: “Superpsychosexy” (Om Hip Hop)  

Genre(s): Hip-Hop/ Soul

Bron: CD

Rubriek: 12/2008  

Geoffrey Edwards is de drijvende kracht achter The One – niet te verwarren met Chris Portugal aka Thes One. We merkten The One vorig jaar op aan de hand van de single “Beautiful Wonderful/ Pistol Whipped” – met remixen door Vikter Duplaix en Wajeed. Qua stem houdt The One ergens het vocale midden tussen Joseph Malik, Rob Scott en Curtis Mayfield – een soulful inkleuring dus. Toch wordt het op “Superpsychosexy” bijna nergens spannend. De soulklanken en vocalen glijden weliswaar soepel over de solide hip-hop beats, maar prikkelen net niet genoeg om echt op te vallen. “Superpsychosexy” wil ik dan ook samenvatten als een vermakelijke CD, die in vergelijking met Colossus’ album (ook via Om Hip Hop verschenen) in het niet valt. 

 

Beoordeling: 7  

   

Andy Stott: “Unknown Exception” (Modern Love)

  Genre(s): Dub-Techno/ (Ambient) Techno

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  Andy Stott is een 28-jarige producer uit Manchester, UK. Via het Modern Love label heeft hij al een flinke rits aan releases uitgebracht, waaronder een album – “Merciless” uit 2006. “Unknown Exception” is niet zijn tweede artiestenalbum, maar een conceptplaat met geselecteerd materiaal uit de periode 2004-2008, afkomstig van diverse Modern Love releases. Andy Stott staat hoofdzakelijk voor sfeerrijke dub-techno, die over het algemeen niet al te krachtig is. Dat Basic Channel een belangrijke inspiratiebron voor Andy Stott is geweest, laat zich simpel raden. De producties van de Engelsman roepen een bepaald soort ingetogen emotie op die zich moeilijk laat omschrijven. Het zijn tracks die uitblinken op het gebied van dub-techno en perfect passen binnen een DJ set voor diep in de nacht, wanneer de partybezoeker naar adem snakt en wilt bijkomen van de peaktime geluiden. Ook voor thuis op de bank is deze release prima te pruimen.

 

Beoordeling: 8,5

 

Kenny Larkin: “Keys, Strings, Tambourines” (Planet E Communications)

  Genre(s): (Ambient) Techno

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  Een nieuw techno album uit Detroit trekt nog altijd de volle aandacht van pers en technoliefhebber. Zo ook bij Kenny Larkin’s nieuwste album – zijn eerste sinds 2004, volgens onze gegevens. Nadat grondleggers van de Detroit techno – denk aan Kevin Saunderson, Juan Atkins en Derrick May – een solide bodem hadden gecreëerd voor hun geluid, ontstond een tweede golf aan producers, waarvan Kenny Larkin en ook Carl Craig enkele voorbeelden zijn. Hij bracht zijn eerste platen uit in 1990 en groeide uit tot een technofenomeen. Opmerkelijk: naast zijn succesvolle DJ/ producercarrière is Larkin ook actief als stand-up comedian en acteur (in Los Angeles). Gelukkig is hij ook nog altijd een sublieme technoproducer, zo blijkt op zijn nieuwe album “Keys, Strings, Tambourines”. Zijn technogeluid klinkt wat je noemt tot in de puntjes verzorgd en opgeruimd. Kenny’s techno is funky, jazzy en staat bol van de ambient klanken. Je kunt horen dat er veel tijd gestoken is in de producties en de uitwerking ervan. Neem nou de track “Glob”; als dat geen ontroerend mooie techno is, dat weet ik het ook niet meer. Ook het uiterst gedreven (vlakke beat in combinatie met breakbeat) “Vibin’” is om te smullen! “Keys, Strings, Tambourines” is simpelweg een ‘top class’ techno album geworden, dat zowel gevarieerd, diepgaand en mysterieus, goed geproduceerd als vermakelijk is. Wat wil je nog meer?

 

Beoordeling: 8,5

 

 

Various: “Soma Compilation 2008” (Soma Recordings)

  Genre(s): Tech-House/ Techno/ Minimal/ Electro-Tech/ Neo-Trance

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  Deze reeks is wat je noemt het jaarlijkse uithangbord van het Soma label uit Glasgow. In twaalf tracks wordt je bijgepraat over de huidige stand van zaken op het label dat artiesten vertegenwoordigd als The Black Dog, Funk D’Void, Slam, Silicone Soul en Octogen. En dat bijpraten is echt de moeite, kan ik je vertellen. Al sinds 1991 brengt dit label kwalitatief hoogstaande techno (en gelieerde substromingen) uit die door vele DJ’s en liefhebbers op waarde wordt geschat. Deze ongemixte compilatie wordt afgetrapt met de droge old fashioned remix van Adam Beyer voor Slam’s “Staccato Rave”. Liefhebbers van Detroit techno kunnen hun vingers aflikken bij de Orlando Voorn remix voor Octogen’s “The Journeyman” en de Robert Hood remix voor The Black Dog’s “Train By The Autobahn Pt.2”. Ook de warme, soepele producties van Lars Sandberg aka Funk D’Void zijn uitstekend. Hij levert een zomers klinkende remix af voor Beroshima’s “Horizon”, terwijl zijn eigen productie “Ginebra” (samen met Sian) onder handen genomen wordt door Onionz. De neo-trance productie “Raumklang” van Vector Lovers krijgt ook een ruime voldoende. Mooie melodische plaat. Ook de meer minimalistische ‘tech’ en electro-tech bijdragen van bijvoorbeeld Xpansul + Massi DL, Mark Broom (hij remixt Let’s Go Outside’s “Girls Don’t Like Me”), Decimal en Harvey McKay doen ter zake. Kortom: wederom een prima jaaroverzicht vanuit Soma’s headquarters.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Extrawelt: “Schöne Neue Extrawelt” (Cocoon Recordings)

  Genre(s): Techno/ Minimal

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  Extrawelt is een producerduo bestaande uit Arne Schaffhausen en Wayan Raabe. Sinds hun eerste releases (in 2005) heeft het duo een prima reputatie opgebouwd met releases op labels als Border Community, Kompass Musik, Traum Schallplatten en Cocoon Recordings. Op “Schöne Neue Extrawelt” weet het duo andermaal te overtuigen met techno en minimal materiaal vol prachtige ambiances, luchtige geluiden, dromerige soundscapes en ga zo maar door. Openingstrack “One Tree Hill” zet de toon. Kabbelende geluiden maken de dienst uit en brengen je in complete extase. Naast de leuke thema’s en melodielijnen valt Extrawelt ook vanwege haar vernuftige productietechnieken. Vooral op het gebied van ritmiek, maar ook qua programmering van synthesizers en bassen, zijn de skills van het duo indrukwekkend te noemen. “Schöne Neue Extrawelt” kun je dus bijschrijven in het rijtje fraaie melodische techno albums. Een lijstje die dit jaar al een fiks aantal titels absorbeerde. Check ook Extrawelt’s waanzinnige nieuwe single voor Traum Schallplatten. Kijk op www.myspace.com/extrawelt voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8,5

 

 

2562: “Aerial - Japan Edition” (Tectonic)

  Genre(s): Dub-Step/ Dub-Techno

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  De uit Den Haag afkomstige Dave Huismans aka 2562 mag je samen Martyn tot de ambassadeurs rekenen van de vaderlandse dub-step beweging. Huismans, die naast zijn releases onder de noemer 2562 ook succesvol is met zijn A Made Up Sound project, bracht eerder dit jaar de langspeler “Aerial” uit via het geprezen Tectonic label. Ondanks dat het album al in mei van dit jaar verscheen, willen we er toch nog graag nog iets over neerschrijven. Wij ontvingen namelijk pas recentelijk het album in de ‘Japan Edition’ – het originele album plus twee bonus tracks (verschenen in november 2008). Wat is er zo goed aan 2562’s muziek? Simpel, zijn energieke mengvorm van dub-step en (dubby) techno met zo nu en dan Detroit sferen. Het is dan ook niet vreemd dat zowel de dub-step als de technoscene hem heeft opgemerkt. Hij bedient als het ware beide stromingen van ijzersterke producties. De vele aantrekkelijke klankenspellen (dubby synthstabs), de soepele beats, de loodzware bassen en uitstekende productie maken dit album een must-have voor iedere liefhebber van dub-step en underground housemuziek. “Aerial” is één van de allerbeste dub-step albums die ik tot op heden heb mogen beluisteren. Kijk op www.myspace.com/2562dub voor meer informatie over deze getalenteerde producer.

 

Beoordeling: 8,5

 

Octogen: “Gindofask” (Soma Recordings)  

Genre(s): Elektronica/ Electro/ Techno

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  Octogen is een alter ego van de producer Marco Bernardi – opererend vanuit Glasgow, Schotland. Bernardi’s geluid zou je kunnen omschrijven als een sfeervolle kijk op elektronica, (traditionele) electro en allerhande techno. Eenmaal voor de techno aanpak kiezend, laat Bernardi zo nu en dan ambient soundscapes op zijn publiek los, maar ook een potje classic Detroit techno komt moeiteloos uit zijn muzikale vingers, getuige het overtuigende “Ploughs And Clouds” en enkele andere bijdragen op de CD. Binnen de genoemde marges (lees: muzikale stromingen) biedt Octogen een flinke mate van variatie. Iets wat de luisterbaarheid zonder meer ten goede komt. Vastigheid op het album bieden de vaak dromerige thema’s, die stuk voor stuk de moeite zijn. In zijn algemeenheid: opvallend is dat er de laatste tijd weer veel meer melodische technomuziek uitkomt, precies nu de minimal hype een beetje over zijn/haar top is. Een goede ontwikkeling wat mij betreft. Ook dit album van Octogen is voor iedere (Detroit) technoliefhebber een aanbeveling waardig.

 

Beoordeling: 8,5

 

 

Various: “HEYA HIFI - Music & Food” (HEYA HIFI)  

Genre(s): House/ Disco

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  Wat Sonar Kollektiv kan, kunnen wij ook; moeten de mensen van SUMO hebben gedacht – het gedreven producerduo achter het Zweedse HEYA HIFI label. Op “HEYA HIFI - Music & Food” wordt een parallel getrokken tussen de muzikale output van het label en speciale gerechten van onder andere de betrokken producers. Denk hierbij aan namen als SUMO (ook bekend als Bangana), Clarisse Muvemba (bekend als de stem achter de SUMO kraker “Lovebeat”, welke ook op deze compilatie te vinden is), Simbad en Claude Monnet. De audio disk bevat in totaal twaalf ongemixte tracks, waarbij een breed palet aan muzikale kleuren aan je wordt voorgeschoteld. Het is weliswaar housemuziek dat de hoofdrol opeist, maar de diversiteit hierbinnen is ruim voldoende. Er is ook ruimte voor meer op disco geïnspireerd materiaal – denk bijvoorbeeld aan SUMO’s “It’s Good”. De Basement Jaxx achtige remix van Simbad voor SUMO’s “Gravity” schiet er wat mij betreft het meest positief bovenuit. Ondanks de vele eigen productie door het duo SUMO is deze compilatie zeker de moeite waard. Kijk op www.heyahifi.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 7

 

 

Kettel: “Myam James Part 1” (Sending Orbs)

  Genre(s): Elektronica/ IDM/ Acid/ Ambient

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  Reimer Eising aka Kettel is een getalenteerde Nederlandse producer van HQ elektronica en IDM, maar ook ambient en zelfs klassieke stukken behoren tot zijn werkgebied. Zijn schitterende album “Whisper Me Wishes” uit 2007 staat ons nog altijd vers in het geheugen. Eising is echter al veel langer bezig en bracht sinds 2001 producties uit via onder andere het bekende Planet Mu en Djak-Up-Bitch (DUB). “Myam James Part 1” is Kettel’s nieuwste creatie en bevat opvallend veel acid invloeden. Gelukkig zijn de magische, soms ‘Plaid-achtige’ melodiecreaties gebleven! De negen producties van Kettel worden op dit album aangevuld met twee solide remixen voor Kettel’s werk door respectievelijk Phoenecia en Secede. De prachtige composities van Kettel zullen de meest kritische elektronica/ IDM liefhebber weten te raken. Beste track is wat mij betreft het prachtige, (daar gaan we weer) ‘Plaid-achtige’ “Dolend”, dat me net even meer aanspreekt dan het overige materiaal op “Myam James Part 1”. 

 

Beoordeling: 8

 

 

Mark Henning: “Jupiter Jive” (Soma Recordings)

  Genre(s): Techno/ Elektronica/ Minimal

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  Mark Henning is een naam die we nog niet eerder voorbij hoorden komen. “Jupiter Jive” is album dat kort al halverwege 2008 op de markt verscheen, nog voor de release van het aantrekkelijke Octogen album. Henning’s muziek zou je kort door de bocht kunnen typeren als een treffende fusie tussen techno, elektronica en minimal. Helaas bevat “Jupiter Jive” geen bijzonder sterk materiaal (lees: uitschieters). Enkele uitspattingen zijn zeer zeker interessant, zoals het ‘dubby’ “Freaky Deaky”, maar echt enthousiast word ik geen enkel moment gedurende het album. De kracht van Mark Henning zit hem in de subtiele opbouw van de tracks – noem het een progressieve, gelaagde aanpak. Tamelijk experimenteel album dus. Om te proberen.

 

Beoordeling: 7,5  

 

Home & Garden: “Domesticated” (Om Records)

  Genre(s): (Deep) House/ Funk/ Latin/ Breakbeats

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  Het duo Home & Garden – Tim Kvasnosky (Chicago) en Timothy Shumaker (Brooklyn) voor intimi – heeft met “Domesticated” een redelijk debuutalbum afgeleverd. De heren weten een treffende combinatie van smaakvolle housemuziek en popingrediënten op de mat te leggen. Goed voorbeeld is openingstrack “Easy Going Down”, met de vocalen van Jennifer Karr, dat klinkt alsof Britney Spears clubklaar gemaakt is. Het is zeker niet enkel housemuziek dat Home & Garden te bieden heeft. Zonder moeite brengt het duo funky stuff van formaat. Met gasten als Derrick Carter, Mic Murphy, Lisa Shaw, Colette en Chez Damier op de playlist, hebben Home & Garden op papier een aantal uiterst sterke troeven in handen. Helaas is het eindresultaat niet altijd even bijzonder te noemen. Vooral vocaal gezien valt de muziek me nogal tegen, met Lisa Shaw als uitzondering (ik doel vooral op “Wanna Walk Away”). Muzikaal gezien scoort het duo wel een ruime voldoende. Luister bijvoorbeeld eens naar het instrumentale “El Cortez” – een latin breakbeat hoogstandje! Na iets meer dan één uur muziek is het over met de pret en kunnen we spreken van een gevarieerd, doch tamelijk wisselvallig debuut van een duo waar we nog veel van gaan horen.

 

Beoordeling: 7,5  

 

Various: “La Captura Del Sonido” (Lovemonk)

  Genre(s): Nu-Jazz/ Soul/ Hip-Hop/ Funk/ Downtempo/ Elektronica

Bron: CD

Rubriek: 12/2008  

La Captura Del Sonido oftewel The Capture Of Sound is een radioshow, te beluisteren via Ibiza Global Radio. Drijvende kracht achter de show is Daniel Peñacoba, die vijf maal per week smaakvolle muziek uit genres als soul, hip-hop, folk, jazz en funk uitzend. Op de gelijknamige compilatie “La Captura Del Sonido” laat Daniel Peñacoba horen een fijn neusje voor de zalm te hebben. Naast bekendere namen als Carlos Niño & Miguel Atwood-Ferguson (ook als Build An Ark), The Invisible Session, Nicolay, Madlib (als Yesterdays New Quintet), Jimi Tenor en Yukihiro Fukutomi feat. Isabelle Antena & Ernesto, strooit de samensteller met minder bekend topmateriaal. Je hoort overduidelijk de passie en liefde voor muziek van Daniel Peñacoba doorklinken gedurende deze compilatie met een eclectisch karakter. De achttien tracks op “La Captura Del Sonido” zijn vrijwel allemaal de moeite, dus een luisterbeurt kun je deze compilatie zeker gunnen. Voor liefhebbers van Gilles Peterson en Wicked Jazz Sounds is deze CD een aanrader. Kijk op www.lovemonk.net voor meer informatie.

 

Beoordeling: 7,5  

 

Gelka: “Less Is More” (WAX ON Records)

Genre(s): Downtempo

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

De Hongaarse formatie Gelka (Dömötör Sándor en Kürti Csaba) zijn al een aantal jaartjes bezig met het fabriceren van prima downtempo muziek. Tussen 2003 en 2008 werd hun muziek met regelmaat geselecteerd voor diverse “Café del Mar” verzamelaars. Op WAX ON, het nieuwe label van Nightmares On Wax, verscheen onlangs Gelka’s debuutalbum. “Less Is More” is een lekkere downtempo plaat geworden met gastrollen voor onder andere de MC/ vocaliste Sena, bekend van haar werk met Marcel. Zij neemt het vocale gedeelte voor vier albumtracks voor haar rekening. Ondanks de diverse leuke en vermakelijke tracks op het album is dit album in de breedte geen topattractie. En dat terwijl het duo haar downtempo in diverse variaties brengt: Balearic chill-out, dubby & jazzy downtempo, hip-hop influenced downtempo en ga zo maar door. “Find The Peace” (met Sena) schiet er persoonlijk met kop en schouders bovenuit. Vanaf nu kun je in het lijstje van Hongaarse downtempo producenten – denk aan Marcel (Mole Listening Pearls en Cookin’ Records) – ook de naam Gelka bijschrijven.

 

Beoordeling: 7,5  

 

Various: “A State Of Trance 2008 - By Armin van Buuren” (Armada Music)

  Genre(s): Trance

Bron: 2-CD

Rubriek: 12/2008

  Een compilatie door ’s werelds #1 DJ Armin van Buuren, daar kijken altijd veel trancefans reikhalzend naar uit. De jaarlijkse “A State Of Trance” compilatie – gerelateerd aan zijn gelijknamige, immens populaire radioshow – is ook in 2008 weer gevuld met schitterende platen. CD1 laat het geluid van Armin ‘on the beach’ horen, waarna hij zich op CD2 ‘in the club’ begeeft. Dat Armin zich niet alleen beperkt tot materiaal uit zijn eigen Armada stal siert hem, zo vinden ook producties van Jochen Miller en Mr. Sam feat. Claud9 terug op deze dubbelaar. We zijn blij dat ook de nieuwste single van Markus Schulz op deze compilatie te vinden is. “The New World” is een waar spektakelstuk! Het krachtsverschil tussen CD1 en CD2 is op zich niet zo groot, maar onderstreept zonder twijfel de diversiteit van Armin’s trancegeluid. Hij plukt her en der kruiden uit aanpalende elektronische genres zoals progressive, electro en minimal; wat de sessie absoluut ten goede komt. Voor tranceliefhebbers is dit een niet te missen 2-CD mixcompilatie.

 

Beoordeling: 8  

 

Gaiser: “Blank Fade” (Minus)

  Genre(s): Minimal/ Techno

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  Na alle mooie, sfeervolle prachtplaten die we deze maand al te horen kregen, is het weer even wennen met de kale sferen van Jon Gaiser. Niet dat zijn album “Blank Fade” van slechte kwaliteit is, maar dit is een geluid dat we de laatste jaren al zoveel gehoord hebben. Gaiser’s album bestaat uit twaalf bijdragen die vloeiend in elkaar overlopen. Beste tracks is wat mij betreft “Comma, Fade”’; een track die het vermoedelijk erg goed zal doen op de dansvloer, mede vanwege de onrustig wiebelende synthesizers en bassen. Na het rustieke, beatloze “Outline” is het over met de pret. Alhoewel pret?! Dit is geen album dat gaat voor de prijs ‘sfeermaker’ van het jaar.

 

Beoordeling: 6,5  

 

Robert Manos: “Angel Road” (Mole Listening Pearls)

  Genre(s): Downtempo/ Pop/ House

Bron: CD

Rubriek: 12/2008

  Robert Manos is een uit New York afkomstige zanger/ muzikant. In het verleden werkte hij al samen met bekende namen uit de techno, drum & bass en deep-house scene. Robert Manos solo is echter een compleet ander verhaal. Als solozanger/ producer staat hij voor vredige, ingetogen downtempo popliedjes. Voor zijn debuutalbum “Angel Road” werd hij bijgestaan door Jesper Dahlbäck en Sebastian Ahrenberg. De link met pop kunnen we simpel uitleggen: de gitaren, de vocalen en basloops die verwijzen naar popmuziek – bijvoorbeeld gedurende de track “Nobody”, waarbij de baslijn wel erg veel op The Cure’s “A Forest” lijkt. “Angel Road” bevat in totaal veertien prima tracks, die we willen bestempelen als vermakelijk en prettig voor op de achtergrond. Met name de sfeerrijke ambiances (geluidstapijten) zijn goed neergezet. Verwacht echter geen downtempo album in de lijn van bijvoorbeeld Khoiba of Nor Elle, maar een geheel eigen geluid. Prima debuut, maar een album dat tamelijk anoniem blijft en zonder uitschieters.

 

Beoordeling: 7  

 

Various: “Drum & Bass” (ZYX Music)

  Genre(s): Drum & Bass/ Broken Beats/ Downtempo

Bron: 2-CD

Rubriek: 12/2008

  Er gaat een beetje misleidend verhaal schuil achter deze 2-CD verzamelaar. Op de cover staat de tekst ‘a guide trought the world of drum & bass: essential tracks for the open minded’. Echter, dit is helemaal geen nieuwe verzamelaar, maar Peshay’s “Inside Cubik” (2-CD) release in een nieuwe verpakking. Muzikaal gezien betekend dit uitstekend nieuws, maar je kunt net zo goed het genoemde album van Peshay aanschaffen dat in 2007 via Caramelle (ZYX Music) in de herkansing ging. Hierop staan een aantal sublieme tracks met Flytronix (Moving Shadow label), waaronder het jazzy broken beats moment (midtempo) “Downtown Sound”. Echter, het zijn natuurlijke de drum & bass breaks die de dienst uitmaken op deze 2-CD. Check eens het ruige “Satisfy My Love” (met Flytronix). Deze track blijft spectaculair. Ik beoordeel deze compilatie vanwege de misleiding met een 8 in plaats van de 8,5 die ik in 2007 gaf voor Peshay’s “Inside Cubik” uitgave.

 

Beoordeling: 8

 

 

Various: “Turn Up The Bass - Let The Bass Kick” (Arcade/ CNR Entertainment)  

Genre(s): House (Classics)

Bron: 2-CD

Rubriek: 12/2008  

Fantastisch nieuws: na zo'n 15 jaar van afwezigheid is het "Turn Up The Bass" concept weer 'back on track'. Dit feit werd 6 december jl. uitgebreid gevierd in de Heineken Music Hall te Amsterdam met DJ's en acts als Technotronic, Fierce Ruling Diva, Robin 'Jaydee' Albers, Per, Thimbles, Marcello en Jean. De compilatiereeks die tussen 1988 en 1993 maarliefst 25 edities voortbracht, kan nog steeds rekenen op een grote schare fans, zo bleek tijdens het succesvolle festijn. De baanbrekende reeks is van onvoorstelbaar grote waarde geweest voor de ontwikkeling van diverse elektronische muziekgenres. In de beginjaren van de reeks werden genres als new-beat, (acid) house, hip-house (denk aan Tyree, Doug Lazy, Fast Eddie etc.), swingbeat (denk aan bijvoorbeeld Tony Scott), (Euro) dance, en hip-hop nadrukkelijk onder de aandacht gebracht. Kortom: een reeks die tijdloze muziek heeft voortgebracht. Terug naar het heden: aan het evenement is een nieuwe 2-CD mixcompilatie gekoppeld. Bart Thimbles – vanaf het eerste uur betrokken bij de reeks – mixte een selectie van geprezen klassiekers aan elkaar, waarbij opvalt dat hij niet enkel muziek heeft gekozen uit de periode 1988-1993, maar ook ver daarna – getuige materiaal van Roger Sanchez, Basement Jaxx, Martin Solveig en Laurent Garnier. Het resultaat is overtuigend, al missen we enkele essentiële "Turn Up The Bass" klassiekers van namen als bijvoorbeeld Tyree, Fast Eddie en Nomad. Wellicht dat deze tracks bewaard blijven voor een vervolg van deze compilatie. Al met al is de 2-CD één groot feest van herkenning! Hopelijk brengt men voor de liefhebber de complete collectie "Turn Up The Bass" compilaties hernieuwd uit als (gelimiteerde) boxset.

 

Beoordeling: 8  

 

Archief CD-recensies