CD recensies

December 2014

 

Various: “Fabric 79 - Prosumer” (Fabric Records)

 Bron: CD

Rubriek: 12/2014  

Bij de naam Prosumer (Achim Brandenburg) moest ik persoonlijk direct aan minimal techno denken. Een etiket dat jarenlang (min of meer) aan Prosumer kleefde. Samen met Murat Tepeli bracht hij onder andere in 2008 een volwaardig album uit via Ostgut Ton, wat die ‘hokjesgedachte’ kracht bijzet. Echter, het is nu 2014 en Prosumer heeft zijn geluid in de loop der jaren bijgesteld/ontwikkeld. Op “Fabric 79” laat hij een verfijnd geluid horen met vooral classic house verwijzingen naar eind jaren 80 en de jaren 90, waarbij New York, Chicago en Detroit een prominente rol spelen. Prosumer heeft de nuances uit die tijd succesvol weten te vertalen naar een eigentijdse clubmix (zowel classics als nieuw werk). Dit type muziek wordt tegenwoordig weer volop geproduceerd en daardoor wordt een effectieve brug tussen de (prototype) housemuziek van eind jaren 80 en jaren 90 gebouwd. Prosumer over deze mixsessie: “It was a bit like the process when packing for a gig: records that, for some reason, you think are a good fit for the club you are going to, some all-time favourites and some tracks you just discovered that you want everyone to hear. I mixed it in my living room, using vinyl, a computer and mixer. The ducks outside my window were a hard crowd to read.” Op de tracklist vinden we onder andere materiaal van Pal Joey (als Earth People), Chez Damier, I-F en Axel Boman. De keuze voor een op discobasis in elkaar geknutselde clubtrack van Domu (Dominic Stanton) is verrassend te noemen, maar gelijkertijd ook een voltreffer. De herkenbare aanpak van Domu, die als ik goed geïnformeerd ben een aantal jaar geleden zelf de stekker uit zijn DJ/producercarrière trok, is nog altijd verbluffend. De track in kwestie, “Something Borrowed” getiteld, blijkt van 2008 – afkomstig van de “Discotech Two” single via het Italiaanse Neroli label. En zo lost deze mixsessie in één klap volledig de verwachtingen in, want ook het overgrote deel van de overige tracks zijn dik in orde en de moeite waard.

 

Score: 4/5

 

 

Gerardo Frisina: “Movement” (Schema Records)

 Bron: CD

Rubriek: 12/2014  

Voor de betere, dansbare latin-jazz op (grotendeels) midtempo kun je altijd aankloppen bij Schema’s vaste waarde Gerardo Frisina. Na het ietwat tegenvallende “Join The Dance” van 2010 is “Movement” weer een langspeler die klinkt als een klok. Verwacht op “Movement” geen uitzonderlijke highlights van het kaliber “The Gods Of The Yoruba (Belem)” en/of “Es Diferente”, maar de twaalf tracks van dit album scoren zonder twijfel een ruime voldoende. Op “Movement” staan andermaal de Zuid-Amerikaanse vibes centraal, met zo nu en dan een uitstapje naar andere delen van de wereld – luister eens naar “Eastern Vibrations/Shout It Out”. Beste track is wat mij betreft opener “Arrival”, dat een soepele, lichtvoetige latin-jazz aanpak kent. “The Talisman” is een funky uitstapje tussen de broeierige Zuid-Amerikaanse invloeden. “Selvatico” daarentegen vermengd latin piano’s en vibraphone met een stuwende samba ritmiek. Ten slotte krijg je als luisteraar onvervalste club-jazz (denk aan St. Germain) te horen in de vorm van “What’s Jazz?”. Conclusie; “Movement” is een prima album geworden, maar moet het dit jaar toch echt afleggen tegenover Toco’s “Memoria”!

 

Score: 3/5

 

 

Nostalgia 77 And The Monster: “Measures” (Tru Thoughts)

 Bron: CD

Rubriek: 12/2014  

2014 is een productief jaar voor Nostalgia 77 (aka Benedic Lamdin). Naast zijn nieuwste soloalbum “A Journey Too Far”, de conceptplaat met Prince Fatty (Prince Fatty creëerde dubs van een aantal tracks uit de Nostalgia 77 catalogus) en de productie van Jamie Cullum’s nieuwste album “Interlude”, komt 8 december 2014 “Measures” uit – een nieuw album samen met The Monster. In 2012 brachten Nostalgia 77 And The Monster al een langspeler uit, “The Taxidermist” genaamd. Op “Measures” staat de instrumentale improvisatiejazz centraal. De promotie CD die wij hier bespreken telt acht bijdragen die een enorme dosis muzikaliteit en creativiteit herbergen. Soms chaotisch, dan weer meditatief. Zonder uitzonderlijke uitschieters weet “Measures” de avontuurlijk ingesteld (moderne) jazzliefhebber te prikkelen. Fijnste track is wat ons betreft opener “Measures”, dat een subliem thema combineert met soepel wiegende drums/percussie.

 

Score: 3/5

 

 

Incognito: “Amplified Soul” (earMUSIC)

 Bron: CD

Rubriek: 12/2014  

Incognito’s nieuwste werkstuk heeft de titel “Amplified Soul” meegekregen. Het is alweer het zestiende volwaardige studioalbum van de band die vaak wisselde van bezetting rondom vaste waarde Jean-Paul 'Bluey' Maunick. Een album dat volgt op het heerlijke “Surreal” album uit 2012, dat onder andere het waanzinnige, instrumentale moment “Rivers On The Sun” te bieden heeft. “Amplified Soul” is qua geluid andermaal een herkenbaar feestje. Incognito is wars van trends en blijft succesvol binnen de eigen unieke en herkenbare formule: een fusion van (acid)jazz, funk en soul. Ook op “Amplified Soul” is het weer smullen geblazen van Incognito’s warme en toegankelijke geluid dat vocaal wordt ingevuld door namen als Tony Momrelle, Vanessa Haynes en Carleen Anderson. Persoonlijke favoriet is het aanstekelijke “Hands Up If You Wanna Be Loved” – een easy listening fusion song met sterk thema. Ook “Something ‘Bout July” is een ware traktatie. Niet in de laatste plaats om de Stevie Wonder achtige vocalen waarmee Tony Momrelle de show steelt. Incognito’s muziek blijft een genot om te beluisteren en gaat eigenlijk nooit vervelen. Knap dat een band met zo’n vastomlijnd geluid jarenlang succesvol kan zijn/blijven door vast te houden aan de eigen muzikale identiteit.  

 

Score: 4/5

 

 

Egokind & Ozean: “Transitions” (Traum Schallplatten)

 Bron: CD

Rubriek: 12/2014  

Voor beluistering van dit album hadden we eigenlijk nog niet eerder van het duo Egokind & Ozean gehoord. Traum Schallplatten uit Keulen (Duitsland) heeft er echter uitstekend aan gedaan om het duo te laten debuteren op hun label. Egokind & Ozean zorgen voor hun eigen moderne kijk op de techno en elektronica. Het plezier spat ervan af. Techno met prettig kronkelende ritmes, interessante thema’s, sfeer/warmte en diversiteit is wat je opgediend krijgt door het tweetal. Naast 4/4 beats scoren Egokind & Ozean, zoals gezegd, ook met experimentele (downtempo) uitstapjes vol sfeer en elektronica invloeden. Het is soms alsnog je naar Dominik Eulberg v2.0 zit te luisteren. De mannen zullen ongetwijfeld een link hebben met de befaamde producer/collega (en ex-boswachter) uit de Traum Schallplatten stal. Vanzelfsprekend etaleert het duo een eigen stijl die geen kopie genoemd mag worden. “Transitions” is een interessant een meeslepend werkstuk geworden dat bij een breder publiek dan de oorspronkelijke Traum Schallplatten fans zal gaan aanslaan, zo is onze inschatting. Goed gescout van Traum Schallplatten!

 

Score: 4/5

 

 

 

Toco: “Memoria” (Schema Records)

 Bron: CD

Rubriek: 12/2014  

Liefst acht jaar duurde het voordat Toco (Tomaz Di Cunto) een vervolg presenteert op zijn tweede langspeler “Outro Lugar”. Op “Memoria” staan nog altijd de Braziliaanse/latin jazz invloeden centraal. Een geluid dat kwalitatief nergens teleurstelt en ook nog eens flink toegankelijk klinkt. Toco’s nieuwste en derde album werd volledig geproduceerd door de befaamde Schema labelgenoot S-Tone Inc. (Stefano Tirone). Gedurende het “Memoria” album krijgt Toco onder andere vocale hulp van de Braziliaanse Nina Miranda, die we onder andere kennen van haar werk met Troubleman (Mark Pritchard) voor Far Out Recordings. We maken niet voor niets het vergelijk met Far Out Recordings, want dit Toco album zou je qua sound kunnen liëren aan het genoemde label. Toco’s geluid op “Memoria” is zonder uitzondering meeslepend en warm. Nu de bladen van de bomen vallen en de temperatuur langzaam daalt vormt dit soort opgewekte, zomerse muziek het perfecte contrast op het najaar en naderende winter. “Memoria” is memorabel en ijzersterk. Een album dat eer doet aan de ijzersterke catalogus van het Italiaanse label.  

 

Score: 4/5

 

 

Various: “Tru Thoughts 15th Anniversary” (Tru Thoughts)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 12/2014  

Tru Thoughts werd in 1999 opgericht door Robert Luis (A&R) en Paul Jones (label manager) en heeft zich in de loop der jaren ontwikkeld tot onmisbaar label voor muziekavonturiers met een breed blikveld en voorkeur voor een gevarieerd palet aan muzikale kleuren/tinten. Inmiddels bestaat het label 15 jaar en een nieuwe jubileumcompilatie kon niet uitblijven. Iets dat het label ook bij het 10 jarig bestaan al ondernam. Tru Thoughts viert het 15 jarig bestaan uitbundig met onder andere deze 2-CD compilatie waarop vrijwel alle Tru Thoughts artiesten/formaties in de etalage worden gezet. Veelal met bekend, reeds uitgebracht werk overigens. Het is een showcase waarbij de niet geïnformeerde luisteraar in de ene na de andere positieve verbazing valt. Qua diversiteit, qua kwaliteit, qua hoorbaar plezier. Die diversiteit verwoord het label op zijn Discogs pagina al jaren als “an independent, UK label specialising in jazzbreakshiphopsoulfunkbeatsounds”. Geen woord van gelogen, zo kunnen we als trouwe volgers van het label concluderen! Een greep uit de artiesten/formaties die op de tracklist terug te vinden zijn: Maddslinky (ook als Zed Bias), Mark de Clive-Lowe, Ty, Omar, Hint, Hidden Orchestra, Harleighblu, Quantic (onder diverse projectnamen) en de belangrijkste nieuwe aanwinst Lost Midas, die recentelijk één van de beste albums van 2014 afleverde! De meest opvallende tracks op deze 2-CD box zijn de Bonobo remix voor Nostalgia 77’s “Quiet Dawn”, een filmische downtempo broken beat rework met breekbare vocalen. Ook de Marc Mac (4hero) versie voor “I Don’t Wanna Stop”, origineel van The Bamboos, hoorden we nog niet eerder en is een topper. Daarnaast scoort Mark de Clive-Lowe feat. Nia Andrews’ “The Why” nog altijd de maximale score, wat een tijdloze kanjer! Tot slot zijn het de non-album track “Dance Monkeys” van Lost Midas (feat. NüTrik) en de op future garage geschoeide “Hummingbirds” van Titeknots die eveneens van toegevoegde waarde zijn voor deze feestelijke bundel. Op naar de volgende 15 jaar met dit kwaliteitshuis!

 

Score: 4/5

 

 

DJ Spinna: “The Sound Beyond Stars (The Essential Remixes)” (BBE Records)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 12/2014  

Dit zijn van die bundels/conceptalbums waar je als liefhebber al jaren op zat te wachten. DJ Spinna, bekend vanuit zowel de (soulful) hip-hop als smaakvolle house sector, heeft voor BBE Records een 2-CD selectie samengesteld en gebundeld met remix prestaties. Door de jaren heen deed DJ Spinna klussen voor onder andere Shaun Escoffery, Bah Samba, Ralf GUM & Monique Bingham, Kerri Chandler with Harley & Muscle, Tortured Soul, Louie Vega feat. Raul Midon en ga zo maar door. Ze staan allemaal op deze release! Sommige van de tracks zijn veelvuldig te horen geweest in sets van toonaangevende (deep)house DJ’s. Een geluid dat je zou kunnen liëren aan festivals als Southport Weekender bijvoorbeeld, waar onder andere podium wordt geboden voor dit geluid. In totaal gunt de 2-CD versie van deze release je achttien puntgave (deep)house remixes van DJ Spinna (vrijwel uitsluitend met vocalen), die qua geluid soms tegen het meer muzikale werk van Masters At Work aan leunt. Mocht je DJ Spinna’s (deep)house producties enorm waarderen, dan kunnen we je eveneens zijn (soulful) hip-hop en broken beats werk aanbevelen. Al die muzikale richtingen kwamen onder andere samen op het waanzinnige “Intergalactic Soul” album van 2006 (onder andere via Papa Records verschenen).

 

Score: 4/5

 

 

Various: “FabricLive.78 - Illum Sphere” (Fabric Records)

 Bron: CD

Rubriek: 12/2014  

Illum Sphere is de werknaam van Ryan Hunn, een uit Manchester (UK) afkomstige producer. Dit jaar verscheen zijn debuutalbum via Ninja Tune, “Ghosts Of Then And Now” genaamd. Echter, mijn eerste kennismaking met Illum Sphere was in 2010 toen hij een prettige remix verzorgde voor Martyn’s “Brilliant Orange”. Illum Sphere blijkt sinds 2009 een actief producer voor labels als Fat City, 3024 (label van Martyn), Tectonic, Young Turks en meer recentelijk Ninja Tune dus. Voor de “FabricLive” reeks zette hij een goed gevarieerde sessie op, waarbij roots, dub en reggae hand in hand gaan met (classic) house, acid, techno en meer experimenteel georiënteerd werk (denk aan new-wave/synth based creaties). Illum Sphere over deze mix: “I decided to stick to more electronic-based music, from new wave, dub, techno, acid, etc. In terms of range I think the oldest thing is probably late 70s and the newest thing came out this year.Het is een goed uitgebalanceerd werkstuk geworden dat kwaliteit ademt. Zo selecteerde Illum Sphere werk van namen als Actress, Legowelt, Demdike Stare en E-Dancer (geremixt door Kenny Larkin) voor deze fraaie clubsessie. De retro sounds blijven onverminderd populair anno 2014, zo blijkt aan de hand van deze mixcompilatie. Illum Sphere heeft een prima prestatie geleverd met muziek die niet de originaliteitprijs verdiend, maar staat als een huis! We verheugen ons op de komende “FabricLive” editie, die door Jimmy Edgar samengesteld en gemixt is.

 

Score: 4/5

 

Various: “FabricLive.77 - Erol Alkan” (Fabric Records)

 Bron: CD

Rubriek: 12/2014  

Op basis van de tracklist, voorafgaand aan de beluistering van deze disk, konden we eigenlijk al grotendeels opmaken hoe deze sessie zou gaan klinken. Erol Alkan strooit veelvuldig met ‘ouderwetsch’ klinkende Chicago house sounds, refererend naar de jaren 80. Een geluid dat ook vandaag de dag nog omarmt wordt door de huidige generatie feestgangers, producers en DJ’s. Kortom, prototype house en acid maken de dienst uit tijdens deze mix. Erol Alkan legt uit: "I certainly didn’t want this mix to be a flyer or advert for me as a DJ. I feel this mix is quite specific to Fabric as they are all records I would want to play in that environment. Even though I have had the benefit of playing all 3 rooms on a regular basis, this mix feels like it was designed for Room 1. It's influenced by the sight lines from the perspective behind the decks, the lights, the fact that sometimes all you can see are hands reaching into the booth, as well as those behind you dancing alone in the corners." Erol Alkan’s bijdrage aan de “FabricLive” serie is verre van matig, maar kan zich ook zeker niet meten met de beste sessies uit de reeks. Daarvoor is deze mixsessie te vlak en te ‘eenvoudig’. Desalniettemin zal dit geluid het in de club uitstekend doen, daarover hoeft geen twijfel te bestaan. Hoogtepunt is wat mij betreft de afsluitende mashup van Erol Alkan’s “A Hold On Love” en de Saint Etienne classic “Only Love Can Break Your Heart”.

 

Score: 3/5

 

 

Robert Hood: “M-Print: 20 Years Of M-Plant Music” (M-Plant)

 Bron: 3-CD

Rubriek: 12/2014  

(Detroit) techno pionier Robert Hood draait al ruim 20 jaar mee in de scene is nog altijd niet te stoppen. Dit 20-jarige jubileumfeestje rondom Hood’s M-Plant label is een solocampagne die teruggrijpt naar de vele ‘classics’, maar ook vele niet eerder uitgebrachte tracks en versies te bieden heeft. Feitelijk gezien bestaat het label geen 20 jaar, want na de periode 1994-2002 gebeurde er zeven jaar niets. Begin 2009 werd het label vervolgens nieuw leven ingeblazen. Robert Hood, die ook een rol had binnen de befaamde Underground Resistance formatie, is een man van de minimale techno. Hij maakte al minimal techno ruim voordat het een technoniche op zichzelf werd. Deze 3-CD box biedt liefst 33 tracks die stuk voor stuk lekker funky, doch eenvoudig zijn. Verwacht geen sferische, melodische spektakelstukken, maar minimalistische loops die in de DJ sets kwamen van vrijwel alle serieuze namen uit de mondiale techno scene (en nog steeds komen). Wie niet recht door zee techno met minimaal karakter houdt komt met deze 3-CD box helemaal aan zijn/haar trekken. Let op: deze feestelijke release zal op 8 december 2014 verschijnen.

 

Score: 3/5

 

 

Federico Albanese: “The Houseboat And The Moon” (Denovali Records)  

Bron: CD

Rubriek: 12/2014  

Normaliter besteden we zelden aandacht aan neo-klassieke muziek, maar in het geval van Federico Albanese maken we graag een uitzondering. Denovali Records, een geliefd kwaliteitshuis voor muziek binnen de marges ambient, elektronica en moderne klassieke muziek, bracht in maart van dit jaar Federico Albanese’s debuutplaat “The Houseboat And The Moon” uit. Een album dat totale rust uitstraalt. De muziek lijkt de perfecte remedie tegen het stressvolle bestaan. Federico Albanese, geboren in Milaan (Italië) en tegenwoordig woonachtig in Berlijn (Duitsland) blijkt een meester in het versmelten van moderne klassieke muziek, psychedelia en elektronica. Die dertien tracks op zijn debuutplaat zijn niet alleen prachtig van klank, maar zitten ook nog eens razend knap in elkaar vol verrassende wendingen. Wat een tof debuutalbum!

 

Score: 4/5

 

 

Various: “Get Lost VII - Craig Richards” (Crosstown Rebels)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 12/2014  

Craig Richards, bekend van Tyrant en zijn rol bij de Londense club Fabric, is de zevende die een editie uit de Crosstown Rebels serie “Get Lost” voor zijn rekening neemt. Tijdens deze 2-CD sessie pendelt Craig Richards soepel tussen retro house invloeden, electro (breakbeats), tech-house en ga zo maar door. Hij selecteerde gevarieerd, doch diep materiaal van namens als Redshape, Kenny Larkin, Trevino, Steve Bug, DMX Krew, Arpanet, Neil Landstrumm en Samuel L. Session. Gevoelsmatig sluit deze sessie aan op de aanpak van series als “Global Underground” of “Balance”. Kwaliteit staat voorop en dat merk je vanaf de eerste track op CD1. Ondanks de clubwaardigheid van het materiaal is er ook thuis op de bank of in de auto prima naar deze sound te luisteren. Zonder specifieke uitschieters kabbelt de mix lekker door in een positieve flow. En zo heeft Crosstown Rebels weer een prettige nieuwe mixsessie uit de “Get Lost” reeks in de markt gezet. Een mixcompilatie serie waaraan eerder onder andere labelbaas Damian Lazarus, Acid Pauli, Jamie Jones en Dinky hun medewerking verleenden.

 

Score: 3/5

 

 

Prince Fatty meets Nostalgia 77: “In The Kingdom Of Dub ” (Tru Thoughts)  

Bron: CD

Rubriek: 12/2014  

Om de muzikale werelden van Prince Fatty (dub/reggae) en Nostalgia 77 (moderne jazz, funk, soul en meer) met elkaar te versmelten is geen voor de hand liggend idee, maar wel een uiterst vindingrijke. “In The Kingdom Of Dub” grijpt terug naar het omvangrijke oeuvre van Nostalgia 77 – Benedic Lamdin voor intimi. Het conceptalbum telt een tiental bijdragen, waarbij uiteenlopende Nostalgia 77 ‘pieces’ in een geheel nieuw daglicht geplaatst worden. Prince Fatty’s dub/reggae saus over het bronmateriaal is niet alleen verfrissend en fijn, maar blijkt ook een uitstekend medicijn om nog even niet aan de naderende winterperiode te denken en de zomerse gedachte vast te houden. Opvallend is de heerlijke dubby rework voor “Seven Nation Army”, dat natuurlijk al door Nostalgia 77 zelf gecovered werd (met vocalen van Alice Russell) – origineel van The White Stripes. Heerlijke dub rework van een cover waarbij het origineel maar weinig houvast biedt. En dit is slechts één van de vele fijne luistertracks. Je luistert dit album zonder moeite in één keer van begin tot einde. Mijn inschatting is echter dat dit geen conceptplaat is die bij het brede/grote publiek zal aanslaan, maar perfect aansluit bij de catalogus van het label en diens fans/volgers. Prima release en vooral een creatief idee dat uitstekend ten uitvoer is gebracht. In deze setup vormt men een meer muzikaal en divers alternatief voor het geluid waarmee Thievery Corporation al jarenlang succes oogst.

 

Score: 4/5

 

 

José Padilla & Kirsty Keatch: “Binary Sun” (DRO/ Warner Music Spain )

 Bron: CD

Rubriek: 12/2014  

Noem je de naam José Padilla, dan denkt de downtempo liefhebber gelijk aan zijn langdurige residentie bij Café del Mar op Ibiza. Tijdens de gloriedagen van Café del Mar had José Padilla een belangrijk aandeel in de populariteit van het café aan de rand van de baai van San Antonio. Hij selecteerde de meest geprezen bijdragen aan de befaamde “Café del Mar” verzamelreeks (deel 1 tot en met 6) en is nog altijd een geliefd compilatiesamensteller. Ook als producer bouwde hij een naam op. Na de fraaie artiestenalbums “Souvenir” (1998) en “Navigator” (2001) hebben fans een lange tijd moeten wachten op een nieuwe langspeler. Die kwam in 2013 en zagen wij in eerste instantie volledig over het hoofd. Zonde, want José Padilla is nog altijd een sfeermaker van formaat. Een flink verlate review is daarom zeker op zijn plaats. Dit nieuwe album geen pure soloplaat van José Padilla, maar een co-productie met Kirsty Keatch. Over Kirsty Keatch kunnen we maar weinig informatie vinden na waar zoekwerk op internet. José Padilla’s eerdere werk, dat veelal op lome downtempo grooves, Balearische invloeden enzovoorts leunde, ga je niet meer terughoren. Het muzikale kompas is nu meer verlegd naar een soort sferische popmuziek. Kirsty Keatch zorgt voor de vocale inbreng en vermoedelijk ook het gitaarspel. Onder andere de José Padilla klassieker “Adios Ayer” is in een nieuw jasje gestoken (inmiddels de derde versie van de track nadat Seal al eens zijn medewerking verleende aan een herinterpretatie voor het “Navigator” album). Uiteindelijk worden de hoge verwachtingen niet volledig ingelost, maar kunnen we zeker over een geslaagd ‘nieuw’ werkstuk. Jammer dat het album geen exceptionele uitschieters te bieden heeft. In de breedte is dit een prima langspeler die je op basis van José Padilla’s eerdere werk niet zo 1-2-3 aan hem zou linken.

 

Score: 3/5

 

 

Renegades Of Jazz: “Hip To The Remix” (339 Records)

 Bron: CD

Rubriek: 12/2014  

In 2012 verscheen er via Painted Dog’s sublabel 339 Records al eens een re-issue van het Renegades Of Jazz album “Hip To The Jive”. Nu heeft hetzelfde label ook de oorspronkelijk uit 2012 stammende remix bundel – destijds enkel als MP3 album uitgebracht via Wass Records – “Hip To The Remix” op CD uitgebracht. De twaalf remixen in kwestie komen van de hand van grotendeels relatief onbekende namen. Het mag de pret niet drukken. Het overgrote deel van de herinterpretaties zijn van toegevoegde waarde. Neem nou de soepel rollende midtempo jazz-funk breakbeat rework voor “Black Milk” door Deli-Kutt. Helemaal goed! Ook de Daytoner versie voor “Hooked On Swing” is een voltreffer. Op voortreffelijke wijze zijn retro en moderne elementen vermengd tot een uiterst dansbaar geheel. Dit zijn slechts twee voorbeelden van de prima tracks die “Hip To The Remix” te bieden heeft. Een conceptalbum dat invloeden uit jive, swing, jazz, breakbeat, funk, soul, downtempo en zelfs hip-hop (incidenteel) vermengt. Check ook de albums van de formatie Subes, die beide via 339 Records verschenen – dikke aanrader.

 

Score: 3/5

 

 

Nicola Conte: “Free Souls” (Schema Records)

 Bron: CD

Rubriek: 12/2014  

Nicola Conte’s nieuwste werkstuk “Free Souls” is er één boordevol samenwerkingsverbanden (vocaal gezien). De diversiteit binnen de (moderne) jazz grenzen en aanpalende soul en funk invloeden zijn enorm. Op “Free Souls” krijgt Nicola Conte onder andere versterking van José James, Tasha’s World en Marvin Parks. Ook voor “Free Souls” zette Nicola Conte af en toe zijn latin jazz pet op, maar ook voor lieflijke jazz balades heeft hij plaats ingeruimd. Ondanks de diversiteit en klasse van Conte’s muziek weet hij niet de volledige albumduur te boeien. De tracks zijn stuk voor stuk goed, maar vervallen regelmatig in easy listening territorium, waardoor de vonken en het avontuur er niet vanaf spatten. Echter is de muzikaliteit enorm en daar scoort Nicola Conte mee. Er staan weer een flink aantal kandidaten voor de Sublime FM playlist op “Free Souls”, maar een instant classic album horen we hier niet in. Goed is “Free Souls” zeker! Beste track van het album is wat ons betreft “Goddess Of The Sea” met de vocale inbreng van José James.

 

Score: 3/5

 

 

Origamibiro: “Odham's Standard” (Denovali Records)

 Bron: CD

Rubriek: 12/2014  

De naam Origamibiro werd ons recentelijk getipt door een bevriende muziekliefhebber. Oorspronkelijk was Origamibiro een soloproject, maar sinds 2008 bundelden Tom Hill (initiator) en Andy Tytherleigh de krachten. Als we ons goed hebben laten informeren is “Odham’s Standard” het derde volwaardige album van Origamibiro. Qua sound werkt het duo met invloeden uit ambient, elektronica en moderne klassieke muziek. Muziek met een experimentele insteek, primair bestemd voor avonturiers. Laten we stellen dat het geluid zich ergens bevindt tussen de ruime marge van Hidden Orchestra en Plaid. Dit is experimentele muziek met diepgang die bol staat van de creativiteit. De prachtige strijkers drijven de waarde de muziek verdere op. Dit album zal niet ieders’ kopje thee zijn, maar voor elektronische avonturiers is dit album een schot in de roos. Tip 1: de mannen van Plaid remixten al eens de Origamibiro track “Impressions Of Footfall” (van het “Shakkei Remixed” album uit 2012). Tip 2: dit jaar bracht Denovali Records eveneens een 3-CD bundel uit met de titel “Collection”, waarbij de eerste twee albums van Origamibiro evenals het remix album uit 2012 (waaraan we eerdere refereerden) in één boxset te verkrijgen zijn.

 

Score: 4/5

 

 

Carpet Patrol: “Carpet Patrol” (Melting Pot Music)

 Bron: CD

Rubriek: 12/2014  

Op het titelloze debuutalbum van Carpet Patrol, het duo Suff Daddy (David Bormann) en Torky Tork (Jakob Hoff), vinden we (overwegend) instrumentale hip-hop/beats met een avontuurlijke insteek. De creativiteit spat al uit je speakers bij het horen van de eerste paar tracks op dit album. Het blijkt het startschot van een bizarre luistertrip. “Carpet Patrol” bestaat uit een zestiental kortere tracks waarbinnen nogal experimenteel te werk wordt gegaan door het in Berlijn residerende duo. Met een bijzonder consistent niveau en weinig uitschieters (zowel positief als negatief beschouwt) weet “Carpet Control”, dat nog geen half uur speelduur aan muziek vertegenwoordigd, van begin tot einde te boeien. Voordat je het in de gaten hebt, heb je de volledige tracklist doorgeluisterd en zal de liefhebber van (volwassen) instrumentale hip-hop en beats zeker niet teleurgesteld worden, zo is mijn inschatting. Ter informatie: dit album kwam al in maart 2014 uit. 

 

Score: 3/5

 

 

Archief CD-recensies