CD recensies

Maart 2011

 

 

Adani & Wolf: “Into The Outback” (Australian Works)

 Bron: CD

Rubriek: 3/2011

Album nummer vier van Roberto Gaasterland (aka Roberto Adani) en Daniël Testas (Daniël P. Wolf) is een feit. Het geprezen downtempo/lounge/nu-jazz duo beleefde zijn grootste successen tijdens hun Therapy Recordings periode (het label van Bart Thimbles). Debuutalbum “Les Seigneurs” uit 2003 werd een instant classic onder downtempo liefhebbers en blonk uit door het verfijnde, vaak filmische geluid. Samen met de boomlange zangeres Neobe verscheen in 2005 een vervolg in de vorm van “Unconditional” – tegelijkertijd een soloalbum van Neobe, geproduceerd door Adani & Wolf. In 2009 verscheen vervolgens “Substream” dat we in eerste instantie enthousiast makend noemden, maar die na een paar luisterbeurten wat ons betreft door het ijs ging. Gelukkig horen we op “Into The Outback” weer de oorspronkelijke verfijning van het duo terug. Muziek die jarenlang houdbaar is, mits met mate genuttigd. Op “Into The Outback” zijn er gastrollen voor onder andere Ginger (words & vocals), Rob van de Wouw (op trompet) en Mieke ‘Giga’ Stemerdink (wie kent haar niet?). Kort door de bocht verwoord “Into The Outback” het downtempo/loungegeluid anno nu. Dat bedoelen we als compliment.

 

Score: 4/5

 

Various: “G-Stone Master Series #2, Private Collection - Richard Dorfmeister” (G-Stone Recordings)

 Bron: CD

Rubriek: 3/2011

 Na Peter Kruder gunt ook Richard Dorfmeister ons een muzikale rondreis door zijn privé muziekcollectie. De muzikale was wordt buiten gehangen, zoals te zien is op het artwork. Dorfmeister typeert deze selectie dan ook als ‘classics from my living room and bedroom’. Verwacht intieme en veelal rustieke (pop)muziek en Braziliaanse vibes met aandacht voor artiesten als Santana, Antonio Carlos Jobim, Nick Drake, John Lee Hooker en Alan Parsons Project (met het nog altijd fantastische “Mammagamma”). Veelzijdig en tamelijk divers van opzet. Tot zover niets mis met dit alles. Echter, de toegevoegde waarde van het concept ontgaat me een beetje. Wie zit er tegenwoordig nog te wachten op een privécollectie van Richard Dorfmeister? De succesvolle tijden van dit soort compilaties is gevoelsmatig al een flinke poos geleden. Kort door de bocht: dit is een vermakelijke privécollectie van één van de aanjagers van de (dubby) downtempo en loungesound. Meer of minder is het niet. Net als een selectie door Peter Kruder een leuke CD, geen hoogvlieger (qua originaliteit).

 

Score: 4/5

 

Various: “FabricLive.56 - Pearson Sound/ Ramadanman” (Fabric Records)

 Bron: CD

Rubriek: 3/2011 

Na de verbluffende release/mix door Shackleton, staat bij Fabric Records alweer de volgende dubstep/bass mix klaar om uit de startblokken te schieten. Pearson Sound en Ramadanman hebben de handen ineengeslagen en schieten hun muzikale munitie met scherp. De mix bevat naast genoemde dubstep/bass, UK funky en gelieerde breakbeats ook veel aandacht voor de aangrenzende techno geluiden. Gedurende de mix komen vele bekenden aan bod. Denk aan A Made Up Sound (aka 2562), Sigha, Pangaea, Burial (met de klassieker “Pirates” uit 2006), Carl Craig, Elgato, Pinch, MJ Cole & Wiley, Joy Orbison en ga zo maar door. Uiteraard ontbreekt eigen werk van Pearson Sound en Ramadanman niet – veelal exclusief en/of unreleased. Je zou kunnen zeggen dat de gehele ter zake doende ‘divisie van het laag’ (refererend aan de loodzware bassen) aanwezig is op deze sessie. Deze krachtige en diverse mix zou wel eens uit kunnen groeien tot een klassieker binnen de reeks.

 

Score: 4/5

 

Various: “The Beat Generation: 10th Anniversary Collection” (BBE Records)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 3/2011

Wie BBE Records al langer volgt, weet dat het label al jarenlang garant staat voor de betere (soulful) hip-hop. Het label speelt zelfs een voorbeeldrol binnen die scene, kunnen we stellen. Om de tiende verjaardag van het concept te vieren, wordt je als luisteraar getrakteerd op een tweetal mixen door respectievelijk DJ Spinna en Mr. Thing (voormalig lid van de groep Scratch Perverts). Beide DJ’s mixen in tamelijk hoog tempo de tracks aan elkaar. Op de tracklist vinden we materiaal (en vocale bijdragen) van geprezen namen als DJ Jazzy Jeff, Jay Dee (aka J. Dilla), Peter Rock, Madlib The Beat Konducta, Larry Gold, Erro, Jill Scott, King Britt en uiteraard DJ Spinna zelf. De mixen zijn, volgens verwachting, voorzien van de nodige trucage door middel van bijvoorbeeld scratching en ‘schaduw mixing’ (mixen van twee dezelfde tracks). Waanzinnig om trouwens weer het fantastische “Surely” van DJ Spinna terug te horen (met vocalen van Ovasoul7). Voor liefhebbers van (soulful) hip-hop en nu-soul is dit een niet te missen release!

 

Score: 4/5

 

Various: “Defected In The House Miami '11” (ITH Records/Defected)

Bron: 2-CD

Rubriek: 3/2011


Deze nieuwste 2-CD mixcompilatie vanuit de Defected stal is verzorgd door de Spaanse superstar DJ's Chus en David Penn. "Defected In The House Miami '11", gekoppeld aan de jaarlijkse Miami Winter Music Conference, biedt grotendeels Latin-influenced grooves die bol staan van de percussie en zonnige klanken. Beide Spanjaarden hebben een herkenbaar eigen geluid, dat naadloos op elkaar aansluit. De verschillen tussen CD1 en CD2 zijn dan ook nihil. Zowel DJ Chus als David Penn heeft niet bezuinigd op het gebruiken van eigen producties/remixes. Beetje ijdel dus, maar absoluut geen mispeer in dit geval. Sterker nog, deze editie van "Defected In The House" is één van de betere van de laatste tijd.

Score: 3/5

 

Various: “Breaking The Silence Volume Two - By Andy Moor” (AVA Recordings/ Armada Music)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 3/2011

 Andy Moor staat te boek als één van de betere progressive trance producers worldwide. Met zijn releases op onder andere Baroque Records en AVA Recordings heeft hij een flinke fanbase opgebouwd. Deze Britse DJ/producer bracht in oktober 2009 het eerste deel van zijn “Breaking The Silence” mixcompilatie uit, dat nu een vervolg heeft gekregen. Aan het concept is weinig getornd. Verspreid over twee disks weet Andy Moor vooral de liefhebber van melodische progressive trance op zijn/haar wenken te bedienen. Vaak episch, soms ook met een rauw randje. Afwisselend instrumentaal en vocaal. Beide mixen hebben weinig nieuws te bieden, maar zijn simpelweg sterk te noemen. Deze 2-CD release, met bijdragen van onder andere Lange, Will Holland, Ashley Wallbridge, David Forbes, Mike Koglin en Andy Moor zelf, zal zeker niet door het ijs gaan.

 

Score: 4/5

 

 

Various: “Underground Disco” (Ministry Of Sound)

Bron: 2-CD

Rubriek: 3/2011


Deze 2-CD betekent de zevende release uit de zogenaamde "Underground" reeks van Ministry Of Sound. "Underground Disco" speelt slim in op de markt die (opnieuw) ontstaan is voor de discomuziek. Denk bijvoorbeeld aan de space-disco/cosmic-disco vanuit Scandinavië en de hernieuwde (Italo) sound van bijvoorbeeld Phreek Plus One (recentelijk goed voor een fantastisch album op Compost Records). Daarmee kun je concluderen dat discomuziek na al die jaren nog altijd springlevend is. "Underground Disco" is een gemixte compilatie, waarop (moderne) disco en boogie elementen centraal staan, uiteraard vermengd met eigentijdse housebeats. Op het menu staan onder andere I:Cube, Nicolas Jaar, Azari & III, Cobblestone Jazz, Aeroplane en Ray Mang. Het is een gezelschap dat vrij goed bij elkaar gezocht is en vertaald hoe moderne disco klinkt. Niets mis mee.

Score: 3/5

 

 

Various: “Mobilee Back To Back Vol. Five - Presented By Marcin Czubala” (Mobilee Records)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 3/2011

Wat hebben we vorig jaar enorm genoten van deel vier uit deze “Mobilee Back To Back” reeks! Vooral de tweede disk viel daarbij op. Een geheugenopfrisser: op CD2 trakteerde de Griek And.Id (Andreas Dimitriadis) samen met zijn B.A.N.D. op waanzinnige nu-jazz/broken beats bewerkingen van bewezen Mobilee classics. Denk daarbij aan Sebo K’s “Horizons” en Anja Schneider & Sebo K’s “Rancho Relaxo”. Onvergetelijke muziek die tot het beste behoort dat 2010 te bieden had. Aan de Poolse DJ/producer Marcin Czubala de ondankbare taak om hier een vervolg op te verzorgen. Op CD1 horen we Marcin’s terugblik op het jaar 2010 (volgens Mobilee), aangevuld met nieuw/upcoming werk. Dat begint met Dan Curtin’s “Free” (een intro) en eindigt met het fabuleuze “Spirits” van Sebo K in een speciale drum version (met Max Moya als gast). Alles daar tussenin is vermakelijk en beweegt tussen deep-house, tech-house, minimal en techno met bedragen door Anja Schneider, Vincenzo, Miss Kittin, Daniel Stefanik, And.Id en Pan-Pot. Op CD2, vol speciaaltjes, vinden we enkel materiaal van samensteller Marcin Czubala – exclusives en collaborations. Een prima aanvulling, dat zich meer richt op disco/boogie. Deel vier uit de reeks wordt nergens overtroffen, maar dat hadden we ook niet verwacht. Ook deel vijf is een prima 2-CD compilatie geworden.

 

Score: 3/5

 

 

Agoria: “Impermanence” (InFiné) 

Bron: CD

Rubriek: 3/2011

 Tegenwoordig moet je, tussen het enorme aanbod elektronische muziek, erg goed zoeken naar kwalitatief hoogstaande house albums. House albums met net dat beetje extra. Agoria (oftewel Sébastien Devaud) voorziet in die behoefte. Agoria's vierde langspeler "Impermanence" verschijnt, in tegenstelling tot de vorige drie albums, niet via het Different label maar via InFiné. Niet zo'n vreemde keuze, want Agoria is één van de oprichters van het label. "Impermanence" volgt op het geprezen "Go Fast" album (een soundtrack concept) uit 2008, dat onder andere het opvallende "Run Run Run" bevat. Op Agoria's nieuwste werkstuk gaat hij de samenwerking aan met niemand minder dan Carl Craig, maar ook met Kid A, Seth Troxler en Scalde drukken hun stempel op "Impermanence". Agoria's melodielijnen en thema's klinken redelijk simplistisch, maar zetten wel de juiste toon en hebben een meeslepend karakter. De melodielijnen/thema’s voegen naadloos binnen de diepe, gedetailleerde en zorgvuldig opgebouwde producties van Agoria. Het is knap hoe Sébastien Devaud keer op keer variatie weet aan te brengen in zijn producties die in de regel leunen op stuwende house en (Detroit) techno, regelmatig vermengd met percussie en dub. De gevarieerde producties op "Impermanence" hebben een vol (ruimtelijk) karakter en zijn geschikt voor zowel in de club als voor thuis op de bank. Absolute uitschieter is wat mij betreft het bijna hypnotiserende “Panta Rei”, waarbij warme synthesizerpaden en dub-effecten de dienst uitmaken.

 

Score: 4/5

 

 

Various: “Soma Compilation 2011” (Soma Recordings)

 Bron: CD

Rubriek: 3/2011

 "Soma Compilation 2011" is de jaarlijks terugkerende uiting van het uit Glasgow (Schotland) afkomstige techno (and more) label. Technofanaten weten al jaren dat ze blind kunnen vertrouwen op dit kwaliteitslabel. Ook "Soma Compilation 2011" voldoet aan die verwachtingen. Zo remixt Slam materiaal van The Black Dog en  andersom, remixt Joris Voorn de track "Can You Relate?" van Samuel L. Session en treffen we twee tracks van Harvey McKay. "Soma Compilation 2011" is zoals verwacht een bonte verzameling van de betere tech-house, minimal en (dub) techno (zo nu en dan met een vleug electro). Kortom, niets spannends, maar gewoon een degelijke compilatie/release. Openingstrack “Dog Of Les Ilhes” van Silicone Soul (hier geremixt door Kollektiv Turmtrasse) is wat mij betreft gelijk ook het beste dat deze disk te bieden heeft. Een prachtige, diepe en zorgvuldig opgebouwde track. Naast deze labelcompilatie raden we ook de recente langspelers van het duo Hatikvah en het kakelverse "Electrospective" van Vector Lovers (verschijnt eind maart 2011) aan.

 

Score: 3/5

 

 

Space Invadas: “Soul:Fi” (BBE Records) 

Bron: CD

Rubriek: 3/2011

 Bij een zoektocht op het internet komen we deze albumrelease ook tegen op een Australisch label, dat “Soul:Fi” reeds in april 2010 uitbracht (Invada Records). Space Invadas bestaat uit het tweetal Ashley Anderson (aka Katalyst) en Steve White (aka Steve Spacek). Klinkt als een interessante combi. En dat is het ook. Op “Soul:Fi” horen we een mixture van elementen uit de hip-hop, retro soul en retro funk (plus additioneel wat jazz). Vocaal gezien valt natuurlijk die unieke Spacek stem op. Zijn fraaie stemgeluid past onder een gevarieerd scala aan muzikale stromingen. Op “Soul:Fi” zijn er overigens ook gastrollen voor onder andere Jade Macrae, Dank en Fantine Pritoula ingeruimd. “Soul:Fi” is een album dat overtuigd, maar geen specifieke uitschieters kent. Voor liefhebbers van hip-hop, soul en funk (en het stemgeluid van Curtis Mayfield) is dit een album om in de gaten te houden.

 

Score: 3/5

 

 

ABS6: “Audiomedikation” (Hymen Records)

 Bron: CD

Rubriek: 3/2011 

ABS6 (aka Gerbem) is vermoedelijk geen naam die bij de gemiddelde liefhebber van elektronische muziek een belletje zal doen rinkelen. Achter ABS6 schuilt de Zwitser Jérémie Wenger. Via het proactieve Hymen Records (sublabel van Ant-Zen), dat zich heeft gespecialiseerd in een geluid dat gemiddeld gezien leunt op (dark) ambient en (industriële) elektronica/IDM, verschijnt ABS6’s debuutalbum “Audiomedikation”. Bij de eerste beluistering van dit album slaan we stijl achterover van (positieve) verbazing. Dit is muziek vanuit een creatieve gedachte en waarbij audio en visueel (artwork) naadloos aansluiten – tevens de visie van het label. Verwacht een mengvorm van mooie ambiances, rauwe/industriële geluiden, gepeperde elektronicabeats (krachtig) en veel variatie in de productie. Dit is muziek die je ook uit de koker van bijvoorbeeld Aphex Twin (refererend aan zijn minder gepolijste werk) zou kunnen verwachten. Stoer en ruig album dat smaakt naar meer.

 

Score: 3/5

 

 

Ancient Astronauts: “Into Bass And Time” (ESL Music)

 Bron: CD

Rubriek: 3/2011 

Nog maar net bekomen van Ingo Möll’s soloplaat (als Kabanjak) op ESL Music, is er alweer het tweede album onder de alias Ancient Astronauts. Ancient Astronauts bestaat uit de genoemde Ingo Möll en Tom Strauch (aka Dogu), beide Duitsers. Medio 2009 verscheen het debuutalbum “We Are To Answer” dat onder andere het opzwepende/uptempo en door uw recensent grijs gedraaide “Dark Green Rod” (met Ulf Stricker) te bieden had/heeft. Nu is er “Into Bass And Time”, zoals gezegd het tweede Ancient Astronauts album. Nog altijd plukt het duo zijn (basis)kruiden uit de (oldschool) hip-hop, roots/reggae/dub en funk tuin (plus funky breakbeats), waarover ze hun eigen unieke sound gieten. Op “Into Bass And Time” vallen vooral weer de strakke beats, creatieve scratches en pakkende thema’s op. Het is geen album dat de boeken in zal gaan als vernieuwend, maar wel bovengemiddeld van kwaliteit is. “Into Bass And Time” is vooral een hip-hop album (met gastrollen voor bijvoorbeeld Rashaan Ahmad en Azeem), maar zo nu en dan horen we toch ook elementen uit die befaamde downtempo sound van het uit Los Angeles D.C. afkomstige label. Ancient Astronauts lijkt een vaste nieuwe waarde binnen de ESL Music stal van Thievery Corporation. Goed gescout!

 

Score: 3/5

 

 

Roger Shah Presents Sunlounger: “The Beach Side Of Life” (Armada Music) 

Bron: 2-CD

Rubriek: 3/2011 

Roger Shah is de drijvende kracht achter het Sunlounger project. "The Beach Side Of Life" (najaar 2010 verschenen) is inmiddels het derde Sunlounger album - de eveneens vorig jaar verschenen chill-out bundel rondom de eerste twee albums niet meegeteld. Bij Sunlounger schijnt, hoe kan het ook anders, altijd de zon. Het artwork en de sfeer (qua muziek) sluiten dan ook naadloos op elkaar aan. Net als bij voorgangers "Another Day On The Terrace" (2007) en "Sunny Tales" (2008) is dit album weer opgedeeld in een downtempo (voorheen chill) en uptempo (voorheen dance) disk. Iedere albumtrack komt dus in twee variaties voorbij. Sunlounger's
Balearische trance en chill-out thema's zijn prettig om te beluisteren en zijn het hele jaar lang door houdbaar. Ondanks al deze positieve geluiden willen we wel opmerken dat "The Beach Side Of Life" in de breedte vooral als een herhalingsoefening klinkt. Sunlounger is niet bepaald van de baanbrekende vernieuwingen, maar blijft zich vastbijten in hetgeen hij goed kan: zomerse, rustig voortkabbelende house/trance en chill-out muziek maken met een grote rol voor de (Spaanse) gitaar. Beste track: zonder twijfel het beweeglijke en veelzijdige “Acapulco Waves”. “The Beach Of Life” valt wat ons betreft in de categorie ‘vermakelijk’.

 

Score: 3/5

 

 

Various: “Remixed And Recovered - A Yoruba Records Compilations” (Yoruba Records)

 Bron: CD

Rubriek: 3/2011 

Yoruba Records is het (invloedrijke) label van Osunlade. Zijn housemuziek is in de regel doorspekt met percussie (en kruiden) vanuit alle windstreken. Zo ook zijn vaak avontuurlijke thema’s. Die visie klinkt (als vanzelfsprekend) ook door op Yoruba Records en dus op deze compilatie. Op “Remixed And Recovered - A Yoruba Records Compilation” vinden we vele fantastische tracks, waaronder remixen door Atjazz, DJ Spinna, Kiko Navarro en Maddslinky (aka Zed Bias). Het is een selectie tracks die qua geluid varieert van Masters At Work achtige (vocale) house tot percussierijke deep-house. Zonder een enkele misser is dit een compilatie om in te lijsten als een schilderij. Wellicht dat het artwork hier al subtiel naar verwijst. Dit is housemuziek van de allerhoogste kwaliteitsstandaard. Muzikaal en verfijnd tot in de puntjes. Een aanrader.

 

Score: 4/5

 

 

The Foreign Exchange: “Authenticity” (The Foreign Exchange Music)

 Bron: CD

Rubriek: 3/2011

The Foreign Exchange is een samenwerkingsverband tussen de Nederlandse (hip-hop and more) producer Nicolay en de Amerikaanse rapper/zanger Phonte Coleman (bekend van Little Brother). “Authenticity” is hun derde langspeler als The Foreign Exchange en volgt op het in 2008 verschenen “Leave It All Behind” – nog altijd een aanrader! “Authenticity”, dat in oktober 2010 verscheen, staat bol van de soul en muzikaliteit. Nicolay heeft wat dat betreft de laatste paar jaar een grote internationale naam opgebouwd. “Authenticity” valt ook op door de pop-achtige aanpak. De tracks klinken allemaal erg gelikt (niet negatief bedoeld) en zullen zowel het nu-soul, hip-hop als (een deel van het) poppubliek aanspreken. Overige gasten op “Autenticity” zijn onder andere YahZarah (die in 2010 eveneens een soloalbum uitbracht via The Foreign Exchange Music) en Darien Brockington. “Authenticity” is een lekkere plaat geworden, maar gevoelsmatig niet de beste van de drie (tot op heden) – al ontlopen de individuele albums elkaar nauwelijks.

 

Score: 4/5

 

 

Frivolous: “Meteorology” (Cadenza Records)

 Bron: CD

Rubriek: 3/2011 

Frivolous is het project van de Canadees Daniel Gardner. Als Frivolous bracht hij de afgelopen tien jaar aardig wat releases uit, waaronder voor labels als ~scape, Karloff en Cadenza (het label van Luciano en Serafin). “Meteorology” is Frivolous’ derde album en zijn eerste voor Cadenza Records. Frivolous is een man van stuwende groovy ‘tech’ sounds en die horen we op “Meteorology” veelvuldig, soms qua ritmes zelfs neigend naar de West-Coast housesound van bijvoorbeeld Om Records (garage-alike). Na het enigszins afwijkende startschot “One Fine Solstice” (met breakbeat), begint het album pas echt met “Allen Town Jail”, dat bol staat van de krachtige baslijnen, een melodramatisch thema bevat, aangevuld met dub effecten en verwijzingen naar de micro-house (minimal). Het is één van de voorbeelden van Frivolous’ uitstekende prestaties. “Cryin’” bevat een vreemd, huilerig thema, maar biedt daar tegenover een groove waar we enthousiast van worden. “Meteorology” is een album dat opvalt tussen alle releases op house en technogebied. Niet alleen vanwege de aparte (experimentele) thema’s, maar ook vanwege de kwaliteit. Enige grote minpunt: de vocalen en gelieerde stemeffecten.

 

Score: 3/5

 

 

the_empath: “Meanwhile” (Hymen Records) 

Bron: CD

Rubriek: 3/2011 

Mike Erkau is de man achter the_empath. Met “Meanwhile” heeft hij een dijk van een album afgeleverd. Het is zijn eerste voor Hymen Records, maar zeker niet zijn debuutalbum. Mike Erkau loopt al sinds de vroege jaren 90 mee, zo lezen we in de persinformatie. “Meanwhile” is het resultaat van circa vijf jaar werk. Het resultaat mag er zijn! Het album biedt kristalheldere producties, waarbij ladingen aan (experimentele) elektronica bestanddelen voorbij schieten. Van fraaie soundscapes tot ‘field recordings’ en complexe ritmestructuren. Juist de doordachte combinaties van elementen maakt dit album zo de moeite waard. Openingstrack “At The Heart Of It All” verwoord als het ware treffend het verhaal van het artwork – een rustieke (dark) ambient meets elektronica/IDM track. Daarna beginnen de ritmes enthousiaster te rollen, (soms) ratelen en meer naar de voorgrond te treden. Het album “Meanwhile” is een schot in de roos voor liefhebbers van bijvoorbeeld Autechre’s oudere werk. Met “Zeitblase” wordt ook een subtiele knipoog richting Squarepusher geplaatst, zo lijkt het. Sterk in vele opzichten!

 

Score: 4/5

 

 

Kiloton: “Language Lost” (Urlyd Audiovisual Recordings) 

Bron: LP/DVD

Rubriek: 3/2011

Als recensent vraag je je geregeld af wat voor mensen er achter de knoppen zitten bij het maken van de muziek. Zo ook bij de muzikale output van Kiloton, de alias van de Deense ambient/noise producer Mads Weitling. Zijn combinatie van soundscapes en noise zijn zo spannend, dat de muziek zou kunnen fungeren als de soundtrack van een spannende film in de ruimte. Die ‘soundtrack’ duurt helaas maar veertig minuten en is op z’n best in de juiste stemming. Waar doelen we op? Dit album biedt een heel specifiek geluid (ambient meets noise), maar blinkt daar wel in uit. Je moet liefhebber zijn van ambient om dit soort albums te begrijpen. Mads Weitling heeft een puntgaaf werkstuk afgeleverd, dat door de toevoeging van de DVD (audiovisueel aspect) een extra plusje verdient. En, zo heeft Urlyd als label meerdere gelijkenissen met Ant-Zen (en sublabels). Dieper dan Kiloton’s muziek hoor je ze weinig.

 

Score: 4/5

 

 

Zero Degree: “Probe” (Ant-Zen)

 Bron: CD

Rubriek: 3/2011

Zero Degree bestaat uit het duo Matthias Erhard en Bernhard Korth. Het tweetal is toen aan zijn derde langspeler, “Probe” genaamd. Na twee albums voor Audiophob, verschijnt “Probe” via het creatieve Ant-Zen (audio & visual arts). En ‘art’ is het zeker, want het artwork (boekwerk) is simpelweg prachtig en past bij de sfeer van het album. Op het album staan slechts zeven bijdragen, maar dit zijn wel bijdragen van gemiddeld meer dan tien minuten speelduur (per track). Zero Degree gaat dus voor zorgvuldig opgebouwde tracks. Tracks die leunen op ambient, maar dan wel van het donkere en spannende soort. De ‘dark ambient’ worden aangelengd met elementen uit de elektronica/IDM. Je hebt geen goed setje oren nodig om te horen dat we op “Probe” topproducers aan het werk horen. Men heeft hoorbaar de tijd genomen om alle tracks tot in te puntjes uit te werken en te verfijnen. Het is vrijwel constant nacht op “Probe”, maar dat mag absoluut geen probleem heten. Iedere liefhebber van (traditionele) ambient, elektronica en IDM zal smullen van dit album.

 

Score: 4/5

 

 

Nostalgia 77: “The Sleepwalking Society” (Tru Thoughts)

 Bron: CD

Rubriek: 3/2011

Nostalgia 77 is de voornaamste muzikale alias van Benedic Lamdin. Een muzikaal genie dat al eens de credits kreeg voor ‘jazz track of the year’ volgens Gilles Petersons’ invloedrijke BBC Worldwide show. Lamdin is daarnaast één van de oprichters van Impossible Ark Records. “The Sleepwalking Society” is alweer Nostalgia 77’s vierde soloalbum, welke allemaal via Tru Thoughts zijn uitgebracht. Op het album horen we een mixture van (moderne) jazzy pop, blues en folk, waarbinnen de vocalen van de Duitse zangeres Josa Peit centraal staan. Ondanks nog geen veertig minuten aan speelduur, valt “The Sleepwalking Society” toch positief op. Het album biedt lekkere luisterliedjes, die nergens teleurstellen. Qua toonzetting en sfeer is er eveneens genoeg variatie te bemerken. Vooral de prachtige strijkers doen de muziek goed. Met het instrumentale, langgerekte “Hush” wordt dit album passend afgesloten. Het album bevat uiteraard ook de aanstekelijke single “Simmerdown”.

 

Score: 3/5

 

 

 

The Rhythmagic Orchestra: “The Rhythmagic Orchestra” (Impossible Ark Records/ Unfold Records) 

Bron: CD

Rubriek: 3/2011 

Na de afgelopen winterse maanden, is de muziek van The Rhythmagic Orchestra een prettige opwarmer. Na wat speurwerk blijkt dat achter de formatie het tweetal Hugo Mendez (bekend van Sofrito) en Benedic Lamdin (aka Nostalgia 77) schuil gaat (allebei mede-oprichters van Impossible Ark Records). Als The Rhythmagic Orchestra maakt het duo, dat zich uiteraard omringt met allerlei sessie en live muzikanten, een geluid dat zich beweegt tussen Afro-Cuban jazz, Latin en andere tropische geluiden. Het album biedt een aantal covers, aangevuld met eigen materiaal. Een onderscheid dat je niet tot nauwelijks merkt. Wie van Zuid-Amerikaanse sferen houdt, haalt met “The Rhythmagic Orchestra” een uitstekend album in huis. Muzikaal, jazzy en vooral prettig in het gehoor liggend. Bij beluistering van dit album waan je je aan een bar op een tropisch strand met een cocktail in je hand. Deze muziek vertegenwoordigt het betere genieten.

 

Score: 4/5

 

 

Joash: “Don't Fear It, Fight It” (Compost Records)

 Bron: CD

Rubriek: 3/2011 

De uit Londen afkomstige DJ/producer Joash kennen we onder andere van zijn opvallende track "Salome", die als 'exclusieve track' te vinden was op de "Future Sounds Of Jazz Vol. 11" compilatie van het Compost label (najaar 2007). Joash's debuutalbum heet "Don't Fear It, Fight It" en sluit naadloos aan op 's mans eerdere werk (volgens onze informatie tot nu toe beperkt tot enkele losse tracks). Joash zet in zijn producties de strijkinstrumenten volop in de spotlights. Verwacht orkestrale thema's, fraai geëtaleerd over nu-jazz ritmes en/of broken beats. De link met bijvoorbeeld het broken beats werk van 4hero is dan ook nergens ver weg. Nog treffender is de vergelijking met Hidden Orchestra, dat in het najaar van 2010 één van de mooiste albums van het afgelopen jaar afleverde – “Night Walks”, verschenen via het Tru Thoughts label. "Don't Fear It, Fight It" is een klinkend debuutalbum geworden, dat ook zonder de (gelukkig beperkte) vocale toevoegingen/lyrics had gescoord. Sterker nog, instrumentaal had dit album, persoonlijk, nog meer indruk gemaakt. Wie recentelijk heeft genoten van het album van Hidden Orchestra op Tru Thoughts, kan dit album (bijna) ‘in the blind’ aanschaffen.

 

Score: 4/5

 

 

diskJokke: “En Fin Tid” (Smalltown Supersound)

 Bron: CD

Rubriek: 3/2011

diskJokke is de werknaam van de Noorse producer Joachim Dyrdahl. Hij mag gelden als één van allerbeste vervaardigers van moderne disco (en aanpalende housesounds), in Scandinavië aangeduid als cosmic disco of space disco. “En Fin Tid” is zijn tweede album voor Smalltown Supersound. En wat voor één!? “En Fin Tid”, dat medio 2010 al uitkwam, bevat het type discomuziek dat bol staat van de aantrekkelijke synthesizer melodieën. Muziek met een retro tint, maar die tegelijkertijd ook weer geheel eigentijds klinkt. De mengvorm van elementen uit disco, house en de meer leftfield gerelateerde aspecten, maakt deze muziek enorm de moeite waard. “En Fin Tid” is onterecht door ons over het hoofd gezien ten tijde van release. Deze verlate review geldt als ‘goedmaker’. Topalbum!

 

Score: 4/5

 

 

Stephan Bodzin vs. Marc Romboy: “Luna” (Systematic Recordings)

 Bron: 3-CD

Rubriek: 3/2011 

Wie de electro-tech scene een beetje in de gaten houdt, weet dat Stephan Bodzin en Marc Romboy al diverse malen de samenwerking aangingen. Dit gebeurde voor diverse labels. “Luna” is het eerste album dat de heren als duo uitbrengen en verschijnt via Romboy’s Systematic label. Het album bestaat uit drie delen. Deel één is het oorspronkelijke album. Deel twee omvat een mix van albumtracks en remixen. Deel drie tenslotte is een MP3 schijf met liefst 24 tracks, waaronder 21 remixen van onder andere Joris Voorn, Martin Buttrich, Speedy J, Chris Liebing, Pan-Pot, Gui Boratto, Minilogue, Dominik Eulberg en Greger Tresher, aangevuld met 3 ‘synthapella’s’. Gelukkig allemaal in ongemixte vorm en in 320 kbps standaard. Ben je liefhebber van labels als Great Stuff Recordings en/of artiesten als Martin Eyerer? Dan is “Luna” een schot in de roos. “Luna” sluit overigens ook naadloos aan op het eerdere werk van beide mannen.   

 

Score: 3/5

 

 

Nicolas Jaar: “Space Is Only Noise” (Circus Company)

 Bron: CD

Rubriek: 3/2011 

Er wordt momenteel veel gesproken over dit debuutalbum van Nicolas Jaar. Niet zo vreemd ook, want “Space Is Only Noise” is niet alleen een eigenwijze plaat, maar ook nog eens divers en onderscheidend goed. De in New York geboren Nicolas Jaar pint zich niet bepaald op één stijl vast. Hij experimenteert er lustig op los en vermengd ambient, klassieke muziek, downtempo en dub met elektronische elementen (waaronder knisperende percussie/geluiden en strakke beatstructuren). Er zit veel muzikaliteit in “Space Is Only Noise”. Het is een album waarbij veel te ontdekken valt. Een album dat je een paar keer moet opzetten voordat je hem begrijpt/oppakt. Vocaal gezien gaat men helaas meerdere malen hard op het gezicht. Jammer, want voor de rest zijn er maar weinig kanttekeningen te noteren bij dit album. Een experimenteel hoogstandje, maar zeker niet ieders kopje thee.

 

Score: 4/5

 

 

Benny Tones: “Chrysalis” (BBE Records)

 Bron: CD

Rubriek: 3/2011 

Benny Tones is de werknaam van Benny Horton, een uit Wellington (Nieuw-Zeeland) afkomstige artiest. Je kent hem wellicht van zijn werk voor de formatie Electric Wire Hustle, die in 2010 een goed ontvangen, titelloos debuutalbum uitbracht (eveneens via BBE Records). Benny Tones is een echte soulman. Als je goed naar de producties van Benny Tones luistert, dan doen ze ons een beetje denken aan Spacek, Nicolay of Dwele. Tones maakt muziek waarbinnen nu-soul en (soulful) hip-hop de basisingrediënten zijn. De beats zijn gevarieerd en creatief geprogrammeerd, van strak tot scheef. Op “Chrysalis” horen we onder andere Joe Dukie van Fat Freddy’s Drop meezingen op “Home” en zijn er overige gastrollen voor onder andere Mara TK (ook betrokken bij Electric Wire Hustle), LP en Sacha Vee. Echter, de track waarbij Shihan The Poet betrokken is, “Fountain Of Youth” genaamd, springt er wat mij betreft het meeste uit (vooral qua thema). “Chrysalis”, dat rond de 45 minuten muzikaal vertier bevat (inclusief een verborgen bonus track), is een constant en goed gelukt album, maar net niet top.

 

Score: 3/5

 

 

 

Archief CD-recensies