CD recensies

Mei/Juni 2011

 

 

Jill Scott: “The Light Of The Sun” (Blues Babe Records/ Warner Music)

 Bron: CD

Rubriek: 6/2011

 Goed nieuws voor liefhebbers van de betere neo-soul. Jill Scott’s vierde album ligt namelijk vanaf juni 2011 in de (digitale) schappen. “The Light Of The Sun” is Jill Scott’s eerste album via Blues Babe Records (Warner Music), wat tegelijkertijd een breuk lijkt met het Hidden Beach label. Met Hidden Beach vierde Jill Scott grote successen. Al haar drie voorgaande albums mogen als klassiekers getypeerd worden, met debuutalbum “Who Is Jill Scott? - Words & Sounds Vol. 1” voorop, waarmee ze in één klap bekend werd. Jill Scott wordt door velen nog altijd gezien als de dame met de aller-fijnste soulstem. Als groot fan kan ik dat alleen maar bevestigen. Jill Scott, trots winnaar van een Grammy Award, kan met haar stem werkelijk alle kanten op; van een lieflijke en zachte toon tot piekend hoog/fel en alles dat daar tussenin bestaat. Razend knap, altijd loepzuiver en niet te vergelijken met alle soulstemmen die commercieel gezien veel succes hebben (we noemen geen namen). Jill Scott is wat mij betreft die ene stap verder. Op “The Light Of The Sun”, dat volgt op het uit 2007 daterende “The Real Thing: Words And Sounds Vol. 3”, hoor je dat ook weer duidelijk terug. Het album staat bol van de lekkere soulful luisterliedjes vol variatie, met hier en daar wat ruimte voor hip-hop. Dit is een album dat we de komende maanden nog veelvuldig zullen draaien! De fans zullen niet teleurgesteld worden. Aanrader! Met de succesvolle single “So In Love” (met Anthony Hamilton).

 

Score: 4/5

 

Rue Du Soleil: “Shine” (Republica Cafe)

 Bron: CD

Rubriek: 6/2011

Sinds 2003 bracht het gezelschap Rue Du Soleil een drietal prachtige albums uit via Café del Mar Music. De laatste daarvan verscheen in april 2008, “Emotions” genaamd. “Shine” is het vierde werkstuk (album) van het viertal (Dragan Jakovljevic, Yazuz Uslu, Alfonso Bianco en Claudio Montuori). Nog altijd weet Rue Du Soleil betoverend mooie downtempo/loungemuziek te produceren. Het is het type Balearische chill-out muziek dat de afgelopen tien jaar veelvuldig te horen was op de “Café del Mar” verzamelaar. Echter, het overgrote gedeelte van het gekozen materiaal op die compilaties klonk ongeïnspireerd, weinig zeggend en ga zo maar door. Rue Du Soleil bewijst al jaren dat er nog wel degelijk mooie aan Ibiza gelinkte chill-out muziek te verkrijgen is. “Shine” is net als de voorgaande Rue Du Soleil albums een prettige zomerse aanwinst voor je (digitale) muziekcollectie.

 

Score: 4/5

 

Rick Wilhite: “Analog Aquarium” (Still Music)

 Bron: CD

Rubriek: 6/2011

 De uit Detroit afkomstige ‘veteraan’ Rick Wilhite (DJ/producer) is al sinds begin jaren 90 actief en werkte met namen als Theo Parrish, Marcellus Pittman and Kenny Dixon Jr. (samen vormden zij 3 Chairs). Gek genoeg bracht Rick Wilhite niet eerder een album uit. “Analog Aquarium” brengt daar de broodnodige verandering in. Hoe klinkt het album? Verwacht prachtige US soulful deep-house in de stijl van bijvoorbeeld Kenny Dixon Jr. (aka Moodymann). Sommige producties op het album klinken qua geluidskwaliteit nogal brak, maar daar kan ook bewust voor gekozen zijn, daar dit niet constant het geval is. “Analog Aquarium” is een geschenk voor liefhebbers van de betere Detroit en Chicago house vibes. Zonder noemenswaardige uitschieters is het album erg geslaagd, maar absoluut ook geen hoogvlieger.

 

Score: 3/5

 

Various: “Hed Kandi: Serve Chilled 2011” (Hed Kandi Records)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 6/2011

 De 2011 editie van Hed Kandi’s verzamelreeks “Serve Chilled” is niet zozeer (puur) een downtempo of chill-out compilatie geworden, maar meer een bonte selectie van smaakvolle snoepjes. Zo kan het dus gebeuren dat je, verspreidt over twee CD’s, stijlen als beats, dubstep/bass en drum & bass terughoort op “Serve Chilled 2011”. Check bijvoorbeeld eens het fantastische “Transborder” van llya Santana in de Letherette remix. Een prachtig staaltje beats dat recentelijk verscheen via het Belgische Eskimo label. Naast genoemde stromingen biedt “Serve Chilled 2011” ook plaats aan nouveau disco, allerhande downtempo en smaakvolle house/techno. Kortom, qua diversiteit en kwaliteit valt er genoeg te beleven op editie 2011. Niets mis met deze 2-CD.

 

Score: 3/5

 

Various: “Hed Kandi: Back To Disco” (Hed Kandi Records)

 Bron: 3-CD

Rubriek: 6/2011

 Leuk concept. Men neme één disk met onvervalste, ongemixte disco klassiekers en vult deze aan met een schijf vol disco house classics en disco house remixes. Het klinkt als een doordacht concept en het werkt ook uitstekend. Op CD1 kun je genieten van materiaal door onder andere Sister Sledge, Chic, Patrice Rushen, Chaka Khan en The Pointer Sisters. Mocht je geen doorgewinterde discoliefhebber zijn, dan zul je ongetwijfeld de thema’s herkennen. Die thema gaan weer in de recycling op CD2. Denk aan tracks als M&S Presents… The Girl Next Door “If U Wanna”, Pete Heller’s “Big Love” en Junior Jack’s “My Feeling”. Het zijn enkele voorbeelden van de vele clubhits waarbij discothema’s gefuseerd werden met housemuziek. Tenslotte, op CD3 vinden we grotendeels tracks waarbij originele versies simpelweg geremixed zijn. Deze schijf beschrijft meer het hier en nu. Samenvattend: “Hed Kandi: Back To Disco” is een prima 3-CD compilatie.

 

Score: 3/5

 

Various: “KM5 Ibiza Volumen 11” (541/ N.E.W.S.)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 6/2011

 De jaarlijks terugkerende "KM5 Ibiza" compilaties hebben min of meer de plek ingenomen van de ooit zo bejubelde "Café del Mar" reeks. Tussen de ontelbare (vaak overbodige) 'Ibiza' concepten trekt de "KM5 Ibiza" reeks vrijwel ieder jaar de (positieve) aandacht. De 2011 editie (volumen 11) is, zoals verwacht, opgedeeld in twee gevarieerde sessies (disks). Eén met allerhande sfeermuziek, de andere met smaakvolle house. De vernieuwing is ver te zoeken, maar de kwaliteit blijkt prima in orde. Een greep vanuit de tracklist: Corinne Bailey Rae, Lovestation’s “Teardrops” uit 1998 (geremixt door Joey Negro), Tony Lionni, LCD Soundsystem, Penner & Muder en Steffi. "KM5 Ibiza Volumen 11" is andermaal een oerdegelijke, vermakelijke en zonnige verzameling geworden die uitermate geschikt is voor de naderende zomerperiode.

 

Score: 4/5

 

 

Various: “Defected In The House Ibiza '11” (ITH Records/ Defected) 

Bron: 3-CD

Rubriek: 6/2011

 Met "Defected In The House Ibiza '11" luidt het invloedrijke Defected label (misschien wel het grootste ter wereld) overtuigend de zomerperiode in. Een zomer die zich wat betreft de housemuziek nog altijd concentreert op het Balearische eiland Ibiza. Deze 3-CD is zorgvuldig samengesteld door labelbaas Simon Dunmore en biedt die typische Defected housesound. Vaak recht toe, recht aan en vrijwel altijd doeltreffend. De tracklist bestaat vrijwel uitsluitend uit materiaal dat vanuit de Defected-stal (inclusief sublabels) afkomstig is. Houseliefhebbers hoeven andermaal geen seconde te twijfelen aan de muzikale koers van Defected. Die blijft ongewijzigd en kwalitatief op pijl. Precies hetgeen je verwacht van deze 3-CD, zou je kunnen zeggen. Met onder andere de fraaie Maya Jane Coles remix voor 4th Measure Men's "4 You", Bassfort's "Dixtrit" en materiaal van onder andere Simbad, Kings Of Tomorrow, Osunlade, Solomun, Ben Westbeech en Afterlife.

 

Score: 3/5

 

 

Various: “FabricLive.58 - Goldie” (Fabric Records)

 Bron: CD

Rubriek: 6/2011 

Niemand minder dan drum & bass 'veteraan' Goldie heeft editie 58 uit de "FabricLive" reeks gemixt. Vanaf begin jaren 90 is Goldie van onschatbare waarde geweest voor de opmars van de drum & bass. In 1994 richtte hij samen met het duo Kemistry & Storm het befaamde Metalheadz label op. Daarnaast bracht hij baanbrekende albums (instant classics) uit als "Timeless" en "Saturnz Return", aangevuld met een lading aan essentiële singles. "FabricLive.58" biedt geen specifieke flirt naar de jaren 90 (op enkele tracks na), maar richt zich meer op het hier en nu. Goldie over deze mix: "for me, this has probably been one of the best years of my entire life! I'm playing music better than I've ever played before. I'm not claiming to be the best technical DJ, I never have done. For me, I try to get the alchemy right, which I've done on this mix: each of these are standalone tunes. When I think of the D&B tunes on this mix, I think of them as spiritual euphoria, like I've been lifted out of something. This music-this wildstyle music-is not for the faint-hearted." Goldie’s mix spreekt verder voor zich en zal vele drum & bass liefhebbers tevreden stellen. Hij pendelt zorgvuldig tussen sfeervolle en de meer rauwe tinten, wat voor een goed luisterbare sessie zorgt. Niets bijzonders overigens, maar wel lekker!

 

Score: 4/5

 

 

Various: “The Jam Files - Past Present Future” (Peppermint Jam Records)

 Bron: 3-CD

Rubriek: 6/2011 

Peppermint Jam Records heeft een slim 3-CD concept op de markt gebracht. “The Jam Files - Past Present Future” vertelt eigenlijk het complete verhaal van het label tot nu toe en biedt een vooruitblik naar de toekomst. Dit betekend een disk met klassiekers (past), een disk met recent materiaal (present) en een disk met toekomstig werk (future). Peppermint Jam richt zich eigenlijk al jaren op de betere vocale house (vaak van het soulful soort), garage en gelieerde substijlen. Op CD1 vinden we onder andere klassiekers van Boris Dlugosch “Keep Pushin’”, Byron Stingily “Get Up” en Moloko’s “Sing It Back”. CD2 biedt interessant recent materiaal waarbij vooral de remixers opvallen: Adultnapper, Deetron, Henrik Schwarz, Christian Prommer, Martin Buttrich, Reboot, Radio Slave, Solomun en Butch. De tracks op CD2 flirten zo nu en dan met disco/funk. CD3 bewijst dat het ook voor de toekomst wel snor zit met de muziek van Peppermint Jam getuige prima tracks door onder andere Autodeep, Triad en Matt Flores. Leuk initiatief van het Peppermint Jam label.

 

Score: 3/5

 

 

Omar: “Sing (If You Want It)” (Tru Thoughts)

 Bron: CD

Rubriek: 6/2011 

Tru Thoughts heeft soulheld Omar weten te strikken voor een nieuw album, zo was onze eerste gedachte. Omar schitterde recentelijk al op Maddslinky’s single “Special”, tegelijkertijd één van de hoogtepunten op Maddslinky’s “Make A Change” album. Echter, het blijkt hier om een heruitgave te gaan van het uit 2006 stammende “Sing (If You Want It)” – destijds verschenen via Ether. Het originele album is aangevuld met twee bonus tracks: “Dancing” met Zed Bias (aka Maddslinky) en een Bob Sinclar remix voor “It’s So....”. Op “Sing (If You Want It)” gaat Omar de samenwerking aan met een aantal wereldsterren. Daarbij doelen we op Angie Stone, Stevie Wonder en Estelle (vermoedelijk ten tijde van de originele release van dit album nog geen wereldster). “Sing (If You Want It)” is een album dat je zou kunnen omschrijven als een goed gevulde snoeppot, waarin de soulsnoepjes overheersend vertegenwoordigd zijn, aangevuld met muzikale nuances vanuit de funk, jazz en hip-hop. Beste moment is wat mij betreft het ijzersterke “Feeling You” met Stevie Wonder. Mooi initiatief van Tru Thoughts om dit fijne album in de herkansing te gooien. Let op: releasedatum is 18 juli 2011.

 

Score: 4/5

 

 

Laura Vane & The Vipertones: “Sugar Fix” (Social Beats/Unique)

 Bron: CD

Rubriek: 6/2011

“Sugar Fix” volgt op het uit 2009 stammende titelloze debuutalbum van Laura Vane & The Vipertones (Timothy van der Holst en Ton van der Kolk). Laura Vane is een geprezen zangeres die in het verleden reeds werkte met uiteenlopende namen als MJ Cole, Diesler en Hint. Het genoemde titelloze debuutalbum viel op door een consistente kwaliteit met een specifieke focus op moderne en traditionele soul/funk geluiden. Zonder specifieke uitschieters zette dat album het gezelschap op de kaart. “Sugar Fix” klinkt daarom als een logisch vervolg. Wederom staat het album vol met ‘niets aan de hand’ soul/funk tracks die zich uitstekend lenen voor live vertolking. Opener “Capsize” valt echter wel op door het springerige karakter en de dikke knipoog naar de beproefde Mark Ronson sound (waarmee Amy Winehouse grote successen behaalde). “Sugar Fix” is een prettig album geworden, dat iedereen die Social Beats en Unique volgt gehoord moet hebben.

 

Score: 3/5

 

 

The Auratones: “The Adventure Continues” (Supertracks Records)

Bron: CD

Rubriek: 6/2011

 The Auratones kennen we van hun album “A Cool & Danceable Adventure”, dat in 2007 verscheen via Challenge. Op die plaat liet het gezelschap een heerlijk fusiongeluid horen. Zelf omschrijven ze dat als soul-jazz met latin en world invloeden. “The Adventure Continues” betekend album nummer twee van de formatie. Een album waarop Wicked Jazz Sounds Band zangeres Berenice van Leer een aantal maal meezingt. “The Adventure Continues” heeft veel diversiteit in zich, maar heeft vooral ook een torenhoge kwaliteit te bieden. De muzikaliteit en het plezier spatten uit de speakers. Dit album haalt het net niet bij Monsieur Dubois’ recentelijk verschenen “Slow Bombastik” album, dat meer op energieke nu-jazz/fusion leunt, maar komt toch aardig in de buurt. Mooi resultaat.

 

Score: 3/5

 

 

The Jig: “Brooklyn Blowout” (B-Crack Recordings)

Bron: CD

Rubriek: 6/2011

 The Jig is een aangename nieuwe verrassing binnen de vaderlandse funkscene. De formatie voorziet de luisteraar van een instrumentale funksound, waarbinnen ruimte is voor elementen vanuit de afrobeat, soul, rhythm 'n' blues en een frisse rock 'n' roll attitude. Startschot “Fat T” onderstreept die omschrijving. Het combineert blues-achtige gitaren, orgelklanken, funky beats enzovoorts tot een pakkend geheel. Dat is ook eigenlijk het verhaal van het complete album. “Brooklyn Blowout” biedt geen muziek waarbij we continu op het puntje van de stoel zitten, maar simpelweg wel een prettige luistertrip betekend. Wellicht zouden hier en daar wat vocalen niet misstaan, maar de instrumentale aanpak is van bewust gekozen. Zoals de bandleden zelf zeggen: The Jig is not 'funky', The Jig is funk! En zo is het.

 

Score: 3/5

 

 

Pete Rock: “PeteStrumentals - 10th Anniversary Expanded & Limited Edition” (BBE Records)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 6/2011 

Pete Rock staat al jaren bekend om zijn puntgave (instrumentale) hip-hop met een soulful ondertoon. Zijn muziek sluit dan ook naadloos aan op die van bijvoorbeeld J Dilla (aka Jay Dee) en Madlib. Tien jaar na het verschijnen van het album ”PeteStrumentals” vond BBE Records het de hoogste tijd voor een jubileumuitgave van de titel – gekoppeld aan de zogeheten ‘The Beat Generation series’. Geen zwaktebod in dit geval, want het album klinkt tien jaar na release nog altijd fris en fruitig. Toch zal deze heruitgave van Pete Rock’s “PeteStrumentals” voor vele hip-hop addicts (helaas) een overbodige release blijken. Zij hebben dit album al jaren in de kast staan en compleet grijs gedraaid, is mijn inschatting. Echter, mocht je deze release destijds gemist te hebben, dan is dit je kans om in één slag het originele album, aangevuld met een bonus disk te scoren. Wie na het (voor het eerst) horen van deze release wild enthousiast geraakt is: probeer ook eens het uit 2005 stammende “The Surviving Elements”.

 

Score: 4/5

 

 

Azymuth: “Aurora” (Far Out Recordings)

 Bron: CD

Rubriek: 6/2011

 Het Braziliaanse trio Azymuth (Alex Malheiros, Ivan Conti en José Roberto Bertrami) is toe aan een nieuw album, "Aurora" genaamd. Het album verschijnt op het moment dat de band liefst 35 jaar bestaat en volgt op het in 2008 verschenen "Butterfly". Azymuth wordt door velen beschouwd als de meest succesvolle band uit Brazilië. Een groot compliment voor de heren. Op "Aurora" is het weer ouderwets genieten. De heren weten als geen andere Braziliaanse kruiden te mengen met strakke jazz-fusion en slim geplukte subkruiden - altijd funky en dansbaar. Zelf noemen de heren hun muziek "Samba Doido" (gekke samba), maar hun eclectische muziek klinkt eerder harmonieus dan gek. Op het album zingt onder andere Sabrina Malheiros een noot mee. Haar kennen we als soloartieste, eveneens verbonden aan Far Out Recordings, maar ze is natuurlijk ook de dochter van Azymuth bandlid Alex Malheiros. Zelfs de (jongere) luisteraars die geen affiniteit met (moderne) jazz hebben, zouden wel eens enthousiast kunnen raken van Azymuth's muziek. Knappe prestatie wederom.

 

Score: 4/5

 

 

John O’Callaghan: “Unfold” (Armada Music)

Bron: CD

Rubriek: 6/2011

 De muzikale carriëre van de Ierse DJ/producer John O'Callaghan zit al jarenlang in de lift. "Unfold" is alweer zijn derde artiestenalbum, dat volgt op het uit 2009 stammende succesverhaal "Never Fade Away" (het album). Na geprezen singles als "Big Sky" en "Never Fade Away" (van het gelijknamige album dus) kan niemand meer om deze kale Ier heen. Op "Unfold" toont O'Callaghan zich een veelzijdig producer. "Unfold" is weliswaar een onvervalst 'trance' album geworden, maar O'Callaghan weet de diversiteit binnen die noemer goed te vertolken. Op "Unfold" vinden we afwisselend instrumentale- en vocale trance, chill-out klanken, maar ook steviger werk dat neigt naar tech-trance. Op "Unfold" werkt John O'Callaghan samen met een hele rits aan gasten/participanten, waaronder Audrey Gallagher, Giuseppe Ottaviani (van Nu NRG) en Thomas Bronzwaer. Over het thema zegt O'Callaghan het volgende: "on a personal level, my life away from the music has unfolded beautifully with my wonderful son Jack, who has brought many new aspects to my life. I believe that creating exciting music is about learning and expanding, and letting your mind unfold." "Unfold" klinkt zeker als een vervolgende stap in O'Callaghan's tocht naar de internationale DJ/producer elite. Mooi en gevarieerd album, waarmee O’Callaghan absoluut mee kan met de wereldtop.

 

Score: 4/5

 

 

Various: “Panorama Bar 03 - Prosumer” (Ostgut Ton)

Bron: CD

Rubriek: 6/2011

Prosumer (Achim Brandenburg) kennen we vooral van zijn werk met Murat Tepeli. Samen brachten zij begin 2008 het album “Serenity” uit via Ostgut Ton. Prosumer is echter gevraagd om solo de derde “Panorama Bar” compilatie te doen. En hoe? Prosumer heeft een heerlijke combi van (veelal) ouder en wat nieuwer werk in zijn mix verwerkt. Variërend van ouderwetse (Detroit) techno en (deep) house vanuit de 80’s en 90’s tot eigentijdse klanken van bijvoorbeeld Steffi. Prosumer’s mix klinkt als een smaakvolle luistersessie, waarin melodie/sfeer een vrije en leidende rol krijgt. Klinkt aantrekkelijk? Dat is het ook! Prosumer weet met materiaal van onder andere DJ Duke, Romanthony, Theo Parrish, Morgan Geist en Fingers Inc. een fantastische mixcompilatie af te leveren. Wellicht de beste uit de reeks tot nu toe.

 

Score: 4/5

 

 

Various: “Here Comes The Sunset Vol. 4” (Klik Records)

 Bron: CD

Rubriek: 6/2011 

Voormalig Café del Mar resident DJ José Padilla wordt nog altijd met regelmaat gevraagd voor het samenstellen van downtempo/chill-out CD concepten. Tussen de vele (vaak overbodige) Ibiza gerelateerde verzamelaars zijn er altijd een paar mensen die het voordeel van de twijfel verdienen. Tot die groep behoort José Padilla zeker. Hij was verantwoordelijk voor de eerste zes delen uit de geprezen “Café del Mar” verzamelreeks en bracht twee uitstekende artiestenalbums uit. Voor “Here Comes The Sunset Vol. 4” selecteerde de oude meester materiaal van onder andere Ilya Santana, Bliss en Coyote. Met name de brede eclectische aanpak van José Padilla onderscheid hem van de concurrentie. De diepgang qua subtiele luistermuziek is enorm en doet je als luisteraar hopen dat José Padilla nog lang niet met pensioen gaat.

 

Score: 4/5

 

 

Various: “Soma Coma 5” (Soma Records)

 Bron: CD

Rubriek: 6/2011

Zoals bekend is “Soma Coma” de chill-out reeks van de uit Glasgow afkomstige technogigant Soma Records. Het label heeft sinds begin jaren 90 een onnavolgbaar sterke catalogus opgebouwd, waaraan nu het vijfde hoofdstuk uit de “Soma Coma” reeks toegevoegd kan worden. Het gekozen materiaal bestaat uit recent en ouder materiaal. Zo kan het gebeuren dat we een track van Chaser uit 1998 terughoren. Uiteraard ontbreken de mannen van The Black Dog niet, net als H-Foundation, Hatikvah, Alex Smoke en Silicone Soul. We blijven deze compilatieserie een prima initiatief vinden, want het biedt (wellicht onbedoeld) een kijkje in de vijver van Soma’s luisterparels. Tracks die niet gedraaid worden in de clubs, maar wel gehoord moeten worden.

 

Score: 4/5

 

 

Amon Tobin: “ISAM” (Ninja Tune)

 Bron: CD

Rubriek: 6/2011 

Oei, deze is wel erg vaag! Dat was mijn eerste reactie bij het horen van openingstrack “Journeyman”. “ISAM” is het nieuwste album van Amon Tobin. De geboren Braziliaan gaat op “ISAM” voor een erg specifieke aanpak. Zo verbindt hij zogeheten field recordings aan allerlei abstracte geluiden en ritmes. Dit kun je abstracte elektronica of noise noemen, maar daar doen we de muziek te kort mee. Tobin’s muziek zal zeker niet bij iedereen een enthousiaste reactie ontlokken, maar voor de avontuurlijk ingestelde elektronica en breakbeat luisteraar is “ISAM” een aantrekkelijke noot om te kraken.

 

Score: 3/5

 

 

Various: “Mad Styles & Crazy Visions 2” (BBE Music)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 6/2011

 Deze 2-CD is samengesteld en gemixt door Masters At Work legende Louie Vega. “Mad Styles & Crazy Visions 2” is naar eigen zeggen ‘a journey into electronic, soulful, afro & latino rhythms’. Daarvan is geen woord gelogen. De mixen bieden een flinke mate van variatie, maar eerlijk gezegd hebben we wel eens betere mixcompilaties van Louie Vega gehoord. Ondanks de nodige toptracks kan de mix in de breedte geen potten en pannen breken. Da’s jammer, want Louie Vega stelt eigenlijk zelden teleur. Beide sessies bieden net niet de spanning en sensatie die we normaal gesproken van Louie Vega verwachten. Uitschieter op deze 2-CD mixcompilatie is wat ons betreft de Charles Webster remix voor Marlon D’s “U.C. Anthem”. 

 

Score: 3/5

 

 

Various: “Watergate 08 - Lee Curtiss” (Watergate Records) 

Bron: CD

Rubriek: 6/2011 

De uit Detroit afkomstige Lee Curtiss heeft met zijn mix voor “Watergate” een zogenaamde brug tussen de technogeluiden uit Detroit enerzijds en Berlijn anderzijds weten te bouwen. Dat is duidelijk het gevolg van het heen en weer reizen tussen Detroit en Berlijn, dat Curtiss de afgelopen vier jaar deed. Tenminste, dat is wat we moeten geloven op basis van de persinformatie. Lee Curtiss behoort samen met bijvoorbeeld Seth Troxler tot de nieuwe generaties van ‘techno visionairs’ vanuit de Motor City (Detroit). Zijn mix zou je kunnen omschrijven als het samenkomen van die twee werelden. Die samenkomst uit zich in samenkomst van soul, funk en disco invloeden binnen de house/techno bijdragen die Curtiss koos voor deze mix. Op de tracklist vinden we materiaal van onder andere Maceo Plex, dOP, Guy Gerber en Lee Curtiss zelf. “Watergate 08” is niet de beste, maar hoort wel tot één van de betere edities uit de reeks.

 

Score: 4/5

 

 

Various: “Paul Hazendonk - Sound Shifting: Versatility” (Manual Music)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 6/2011

Paul Hazendonk timmert al flink wat jaren aan de weg als voorvechter van de betere ‘tech’ georiënteerde stromingen. De drijvende kracht achter Manual Music en de muzikale wederhelft van het duo Furrr & Hazendonk, presenteert een nieuwe compilatiedubbelaar - Sound Shifting: Versatility. Het is zijn eerste mixcompilatie is vijf jaar tijd! De 2-CD verschijnt via Manual Music: een divers bedrijf dat zich bezig houdt met diverse platenlabels, digitale distributie, management en publishing. Als het album één ding duidelijk maakt, is het wel het talent van Hazendonk om een mix samen te stellen uit oude en nieuwe tracks. De DJ/producer/labeleigenaar zegt beïnvloed te zijn door 'funk, baslijnen en melodieën', wat dan ook goed hoorbaar is aan de zorgvuldig geselecteerde collectie tracks. De mixcompilatie is ongedeeld in disks met de thema’s ’body’ en ‘mind’. Voor CD1, een slim opgebouwde mixsessie met ruimte voor de betere deep-house en tech-house (soms met dub), koos Hazendonk tracks van Alexis Tyrel, Bas Amro, Examine en Rauwkost. Eén van de uitschieters is wat ons betreft het melodische “Het Spierenburg Effect” van Furrr & Hazendonk, de nieuwste single van het duo. CD1 is kort samengevat een dansbare traktatie met heerlijke dansvloertracks die niet al te zwaar op de maag zijn. Op CD2 gaat Paul Hazendonk verder de diepte in. Deze disk is meer gericht op muzikale verrassingen en melodie (iets dat we op CD1 ook al niet tekort kwamen). Dit is één van de betere ‘tech’ georiënteerde mixcompilaties die we de laatste tijd hoorden. Respect en een dik verdiende 4/5 score als waardering.

 

Score: 4/5

 

 

Pierre LX: “Out 1” (Initial Cuts)

Bron: CD

Rubriek: 6/2011

 Pierre LX is de werknaam van Pierre-Alexandre Simoes, een Franse twintiger. Tegenwoordig woont Pierre LX overigens in Oost-Londen (Hackney). Als zestienjarige ontdekte Pierre LX elektronische muziek toen hij in Parijs een avond van het Kompakt label bezocht. “Out 1” is Pierre LX’s debuutalbum en volgt op een tweetal singles (als we de Discogs website mogen geloven). Op “Out 1” horen we dat Pierre LX goed heeft geluisterd naar bijvoorbeeld Robert Hood, Jeff Mills en Basic Channel. Zijn muziek is dan ook een mixture van genoemde referenties. Op “Out 1” staan in totaal acht diepe, soms dubby (Detroit) techno en electro tracks, waarbij sfeer en emotie vaak centraal staan. Vooral het afsluitende “L.A. Dreams” weet ons vol te raken. Al is die track niet zo zeer voor de dansvloer bestemd, maar meer voor als luistermuziek. Kort gezegd: “Out 1” biedt een uur aan prima Detroit-alike techno en electro vertier.

 

Score: 4/5

 

 

Natalie Gardiner: “Northern Skies” (Ramjac)

Bron: 2-CD

Rubriek: 6/2011

 Natalie Gardiner leerden we in 2004 kennen via het 4 Lux label van Gert-Jan Bijl (aka Gerd). Het was 4 Lux dat Gardiner’s titelloze debuutalbum uitbracht als LP release. Ramjac daarentegen bracht het album oorspronkelijk op CD uit. Via datzelfde label verscheen in 2007 Gardiner’s tweede album, “California” genaamd. Op haar eerste twee albums was er nog ruim baan voor elektronische invloeden. Anno 2011 profileert Natalie Gardiner zich voor het eerst als singer/songwriter. Op “Northern Skies”, haar eerste album in bijna vier jaar tijd, horen we haar als volleerd zangeres die breekbare liedjes van geur en kleur voorziet. Daar blijkt ze bijzonder getalenteerd in. “Northern Skies”, dat twee disks beslaat, is tot stand gekomen tussen 2008 en 2010. De productie werd aan Björn Ehlers toevertrouwd, die ook bij eerder werk van Natalie Gardiner betrokken was. Met weinig instrumentatie zou je dit album de naakte waarheid voor Natalie Gardiner kunnen noemen. Ze slaagt met overtuiging. Conclusie: heel mooi en vooral gevoelig album.

 

Score: 4/5

 

 

 

diskJokke: “Sagara” (Smalltown Supersound)

 Bron: CD

Rubriek: 6/2011

Na het prachtige nouveau disco album “En Fin Tid” (van medio 2010) trakteert diskJokke ons nu op een ambient werkstuk van niveau. “Sagara” is een album dat uit slechts zes tracks bestaat. Joachim Dyrdahl, de echte naam van diskJokke, doet ons met opener “Golotrok” soms terugdenken aan de prachtige interludes (geluidscollages) die Chicane ooit maakte voor zijn eerste twee albums. “Sagara” gaat echter veel verder. Het biedt de mooiste elementen uit ambient en downtempo, maar schiet zo nu en dan ook richting shoegazer klanken (als Ulrich Schnauss). De langgerekte, epische geluidstapijten van diskJokke doen weinig tot niets onder voor de beste spelers uit dit circuit. “Sagara” is een titel om niet te missen. Zelfs de korte speelduur (net iets meer dan 35 minuten) is geen excuus. Indrukwekkend album, waarvan je vanaf begin tot het einde puur kunt genieten.

 

Score: 5/5

 

 

Vincenzo: “Wherever I Lay My Head” (Dessous Recordings)

Bron: CD

Rubriek: 6/2011 

Christian Vincenzo Kruse, beter bekend als Vincenzo, is al jaren één van de smaakmakers van het uit Hamburg afkomstige deep-house label Dessous Recordings (sublabel van Poker Flat Recordings). Vincenzo is inmiddels toe aan album nummer drie, "Wherever I Lay My Head" getiteld. Op dit nieuwe album toont hij zijn topvorm (van het moment) en strooit wederom rijkelijk met fluweelzachte deep-house, downtempo (breakbeats) en disco invloeden. Bij beluistering van het album valt vooral de gastrol voor Lisa Shaw (onder andere bekend van Naked Music) op. Haar prachtige stem betekent vrijwel altijd een waardevolle toevoeging. "Wherever I Lay My Head" is een album dat het perfecte startsein voor de zomer betekend. Dit is het soort muziek dat ook op populaire verzamelaars als bijvoorbeeld "KM5 Ibiza" thuis hoort. Ondanks de weinig innovatieve aanpak, staat dit album als een huis. Het zonnige karakter van de tracks, evenals de kundige aanpak van Vincenzo zorgen ervoor dat dit album zeker niet onopgemerkt aan het publiek voorbij zal gaan. Hoogtepunt is toch wel de deep-house knaller “Keep Moving” met Lisa Shaw. Aanrader.

 

Score: 4/5

 

 

Armin van Buuren: “Mirage - The Remixes” (Armada Music)

Bron: 2-CD

Rubriek: 6/2011 

Het grootste project waar Armin ooit aan heeft gewerkt, is nu vertaald naar iets nieuws. Zijn vierde artiestenalbum, “Mirage” getiteld, bevat twee jaar aan hard werken en creativiteit, samenkomend in zestien tracks. Samenwerkingen met Christian Burns, Sophie Ellis-Bextor, Ferry Corsten, Adam Young, BT, Guy Chambers en vele andere getalenteerde artiesten, evenals diverse sterk solo-instrumentals, is de muzikale reis die Armin heeft voltooid. Die reis heeft nu een nieuwe bestemming gekregen: “Mirage - The Remixes”. Het album dat 2 gouden platen ontving en geroemd werd om zijn muzikale fusies en verrassingen, is geremixed door enkele van de grootste talenten uit de dance scene van vandaag. Allemaal met hun eigen sterke kanten, ideeën en inspiratiebron, leveren zij nu een nieuwe interpretatie van de zestien juweeltjes af. “Mirage” is een spiegel voorgehouden en ziet nu de audio reflecties uitgebracht op “Mirage - The Remixes”. Remixen van Avicii, BT, Dash Berlin, Jerome Isma-Ae, 16 Bit Lolita's, Tocadisco, Kyau & Albert, W&W, Ummet Ozcan, Ralphie B, Arctic Moon en vele andere producers schijnen een compleet nieuw licht op het album. “Mirage - The Remixes” is er voor iedereen die de andere kant van het album wil leren kennen. Of je nu gek bent van uplifting trance, stomend hete house of diepgaande progressive, “Mirage – The Remixes” toont je hoe dan ook een nieuw gezicht van iedere track waar je al van hield. Aldus de persbeschrijving. Eigenlijk is daar geen speld tussen te krijgen. Dit remix overzicht biedt inderdaad een interessante nieuwe kijk op het oorspronkelijke materiaal. In vele gevallen zijn de resultaten prima, maar geheel volgens verwachting gaan er ook remixers door het ijs. Prima release over het algemeen.

 

Score: 3/5

 

 

Alexis Tyrel: “New Tradition” (Lessismorecordings)

 Bron: CD

Rubriek: 6/2011

 Alexis Tyrel (Gideon Hommes voor intimi) maakt het type housemuziek waarbij tech-house, progressive house, deep-house en (in mindere mate) minimal gepureerd worden tot een prettig gerecht. “New Tradition” is Tyrel’s debuutalbum en biedt overwegend nieuw werk. Het uit 2006 stammende “Rebecca Loos” vinden we overigens eveneens terug op de tracklist. Een spannend nummer dat bol van de emotie staat (vandaar de titel?) en daarom niet mocht ontbreken op het album. Uitsmijter op “New Tradition” is wat mij betreft “Organic Cycle” dat met een trance-alike thema en stuwende ritmiek de aandacht trekt. In de breedte biedt “New Tradition” genoeg kwalitatief onderscheidend materiaal. Fijn album.

 

Score: 4/5

 

 

tobias.: “Leaning Over Backwards” (Ostgut Ton)

Bron: CD

Rubriek: 6/2011

 Tobias Freund aka tobias. is al jaren een gewaardeerd producer van meeslepende techno met een funky twist. Wie herinnert zich niet het onvergetelijke “Second To None” uit 2007? “Leaning Over Backwards” is het Tobias Freund’s debuutalbum en verenigd zijn diverse muzikale uitspattingen. Zo horen we naast 4/4 beats ook onvervalste ambient voorbij komen. Voorbeelden van tobias.’ vakmanschap is onder andere de donkere dubby technokraker en titeltrack “Leaning Over Backward”. Daarnaast zijn het op downtempo/electro gebaseerde “Free No. 1” en het elektronica/breakbeat moment “The Key” het aanbevelen waard. Jammer is alleen het onwaarschijnlijk irritante “Skippy”. Typisch gevalletje van ‘skippen’. Al met al is “Leaning Over Backwards” net niet zo goed als me van te voren had voorgesteld. Dat komt met name door een aantal te anonieme tracks.

 

Score: 3/5

 

 

The Units: “Connections” (Opilec Music)

 Bron: 3-CD

Rubriek: 6/2011

 De legendarische synth-punk band The Units uit San Francisco is de samenwerking aangegaan met het uit Italië afkomstige Opilec Music. De invloedrijke band heeft een flink aantal songs, geschreven in de periode tussen 1977 en 1984, beschikbaar gesteld voor remix doeleinden. Resultaat is een 3-CD box vol met remixen door uiteenlopende namen als Sinner DC, Nick Chacona, Alexander Robotnick en Q-Burns Abstract Message. Ondanks het feit we de originele opnames niet kennen, krijgen we toch een aardig goed beeld van het pionierswerk dat deze band in het verleden deed. Op “Connections” horen we synth-pop, disco, techno, electro, sci-fi klanken en nog veel meer subtinten hand in hand gaan. Kortom, deze uitgebreide remixbundel betekent niet alleen een hernieuwde kennismaking met The Units, maar daarnaast ook een verbreding en verdieping van hun bestaande werk.

 

Score: 3/5

 

 

Various: “Republica Cafe (Compiled By Bruno From Ibiza)” (Republica Cafe)

Bron: CD

Rubriek: 6/2011

 Samen met José Padilla behoort Bruno From Ibiza tot de bekendste compilatie samenstellers, gekoppeld aan Ibiza chill-out muziek. Beide mannen waren jarenlang resident DJ bij het befaamde Café del Mar. Bruno From Ibiza heeft voor Republica Cafe een uitstekende compilatie verzorgd. Hij selecteerde veertien tracks die bijzonder prettig in het gehoor liggen en koos voor namen als Plej, Louie Vega, Rue Du Soleil en N* Grandjean. Tussen de vele Ibiza concepten valt het niet mee om de aandacht te trekken, maar op een naam als Bruno From Ibiza kun je altijd vertrouwen. Check bijvoorbeeld eens de Banzai Republic en Larry Heard versie (edit) voor Filur feat. Kai Martin’s “Fallin’”. Zo’n luchtige samenkomst van dub en deep-house is toch genieten geblazen? Ondanks dat het materiaal niet allemaal even vers is, blijkt Bruno From Ibiza nog altijd in staat heerlijke selectie met de beterende luistermuziek samen te stellen.

 

Score: 3/5

 

 

Various: “Hed Kandi: Beach House 2011” (Hed Kandi Records)

 Bron: 3-CD

Rubriek: 6/2011 

Eén van de vaste en meest betrouwbare compilatieseries binnen de Hed Kandi stal is toch wel de “Beach House” serie. De 2011 editie beslaat drie disks. CD1 is min of meer de opwarmer, waarbij we in ongemixte vorm strak materiaal voorbij horen komen van onder andere Kings Of Tomorrow feat. April (met het fijne “Take Me Back”), Ben Westbeech, Inaya Day & Ralf GUM, Harley & Muscle en Richard Earnshaw. Reken dus op zonovergoten house grooves, deep-house en gelieerde geluiden. CD2 biedt eigenlijk niets meer of minder dan een selectie van ‘sunshine’ classics. Denk daarbij aan bijvoorbeeld Blaze feat. Barbara Tucker, Negrocan en Jon Cutler feat. E-Man, maar ook aan de spatzuivere Grant Nelson remix voor Physics’ “Viva L’Amore” (uit 2004). Na twee ongemixte disks, is het Ben Santiago die CD3 voor zijn rekening neemt. Daarop wordt wel gemixt met de subtitel ’sunset’. Dat betekend muzikaal gezien dat er beetje bij beetje opgeschoven wordt naar de meer ‘tech’ georiënteerde kant van de deep-house, aangevuld met invloeden vanuit de disco. De mix begint op een ingetogen snelheid, maar ontpopt zich later tot een meer uitbundig feestje, waarbij Russ Gabriel’s “Out To Lunch” (van de vorig jaar verschenen “Knossos EP”, Dieb Audio) de maximale aandacht trekt. Op CD3 horen we verder nog sterke bijdragen van Robert Babicz, Jay Tripwire, Maceo Plex en Omar (geremixt door Henrik Schwarz). Deze compilatie is sterk en gevarieerd, maar net niet sterk genoeg voor een echt hoge beoordeling.

 

Score: 3/5

 

 

Various: “LateNightTales - Trentemøller” (Late Night Tales)

 Bron: CD

Rubriek: 6/2011

 Sommige compilatieseries gaan nooit vervelen. “LateNightTales” behoort tot die selecte groep. De Deense DJ/producer Trentemøller heeft zijn muziekcollectie doorgespit en enkele luisterparels (alltime favourite tracks) uitgekozen voor deze deels gemixte sessie. Anders Trentemøller, zoals hij volledig heet, biedt je als het ware een kijkje in zijn muzikale keuken. Die keuken serveert geen hap-slik-weg muziek, maar muziek met een wat donkere toonsoort (Deense stijl, zoals Trentemøller het noemt). De sessie biedt je twintig diepgaande tracks, waarbij genres als folk/indie rock en allerhande experimentele muziek aan bod komen. Het zal zeker niet ieders kopje thee zijn, maar de mensen die de uit 2009 stammende “Harbour Boat Trips 01 - Copenhagen” compilatie hoog hebben zitten, moeten ook deze nieuwe trackselectie eens checken. Inclusief een Trentemøller cover voor Chris Isaak’s “Blue Hotel” in onvervalste elektronica/IDM stijl.

 

Score: 3/5

 

 

K-The-I???: “Synesthesia” (Fake Four Inc.)

 Bron: CD

Rubriek: 6/2011

 K-The-I??? (Kiki Ceac) kennen we van zijn fabuleuze album "Yesterday, Today & Tomorrow" uit 2008 (in Europa verschenen via Ninja Tune sublabel Big Dada Recordings). Daarop hoorden we de rapper K-The-I??? "Synesthesia" is echter een compleet ander verhaal. Daarop maakt K-The-I??? zijn debuut album producer van (grotendeels) instrumentale hip-hop/beats. Het lijkt erop alsof K-The-I??? goed naar collega beatmakers heeft geluisterd, want openingstrack “Solar Beam Nebula” doet me wel heel erg aan Daedelus’ (oudere) werk/aanpak denken. Gedurende “Synesthesia” is dit niet het enige moment dat aan onze held Daedelus doet denken. Ondanks die constatering vinden we toch dat K-The-I??? een moedig album heeft weten af te leveren. Het staat bol van de onrustige samples, ritmes/beats, loops en ga zo maar door. Eigenlijk hebben zijn (grotendeels) instrumentale producties soms weinig met hip-hop van doen. “Synesthesia” is experimenteel met een hoofdletter E dus. Regelmatig uptempo ook. Do you hear the colour? Zo wordt gevraagd op het artwork van deze CD case. Daarover kunnen we kort zijn. Kleurrijk artwork, kleurrijke muziek.

 

Score: 4/5

 

 

Various: “Adventures In Dubstep & Beyond Vol. 2” (Ministry Of Sound)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 6/2011 

Over deel één van deze reeks waren we al flink enthousiast. "Adventures In Dubstep & Beyond Vol. 2" biedt andermaal een kijkje in de uitgebreide keuken die dubstep/bass music heet. Vrij vertaald: deze serie richt zich op diversiteit en de experimentele producties binnen het dubstep/bass genre. Daarmee slaat Ministry Of Sound absoluut geen flater. Sterker nog, "Adventures In Dubstep & Beyond Vol. 2" is een waardevolle 2-CD mixcompilatie die zich prima staande houdt tussen de betere dubstep compilatieseries. Ook deel twee biedt weer enkele bekenden, maar het minder bekende werk overheerst. Bekenden op de 2-CD zijn Rustie, EL-B, Zed Bias (ook als Maddslinky, samen met Omar), Joker, Geiom en Kidkanevil (recentelijk succesvol met een remix voor Belleruche). Leuk ook om de Nederlander Gumnaam (tegenwoordig woonachtig in Londen) terug te horen op deze uitstekende compilatie. Dik verdient ook. We hopen dat Gumnaam en Riddim & Culture Recordings zich meer en meer op de internationale dubstep kaart weten te manifesteren.

 

Score: 4/5

 

 

Various: “The Sound Of UK Garage 2011” (Ministry Of Sound)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 6/2011

 Veel lezers zullen denken: UK Garage, bestaat dat nog? Jazeker is het luid en duidelijke antwoord. Er blijkt nog altijd een nichemarkt binnen het zogeheten UK bass segment voor deze stroming die eind jaren 90 op zijn/haar piek bleek. Vanaf 2000 ging het genre min of meer ten onder aan het eigen succes. De sound werd namelijk de hitparades ingewerkt. Op "The Sound Of UK Garage 2011" speelt Ministry Of Sound slim in op de hedendaagse stand van zaken wat betreft de UK Garage. Op de tracklist vinden we veel eigentijds materiaal, afgewisseld met wat klassiekers vanuit de hoogtijdagen van het genre. Y-Tribe, Sunship, MJ Cole, Dem 2, Todd Edwards en Wideboys; allemaal zijn weer van de partij op deze vermakelijke 2-CD box. Nog altijd heeft dit genre zijn/haar charmes, maar we beseffen ons ook dat niet iedereen meer zit te wachten op deze (gevallen) muziekstroming. UK Garage is namelijk qua ontwikkeling zeer beperkt doorgegroeid, waardoor het kan gebeuren dat zowel klassiekers als nieuw materiaal erg dicht bij elkaar blijven. Da's soms jammer. In veel gevallen is het materiaal op deze 2-CD dik in orde en kunnen we niets anders dan een 4/5 score uitdelen.

 

Score: 4/5

 

 

Various: “Seven Heven - Compiled By Mark Webster” (BBE Music)

 Bron: CD

Rubriek: 6/2011 

Deze "Seven Heven" compilatie, samengesteld door omroeper, journalist en DJ Mark Webster, valt te omschrijven als een aantrekkelijke samenstelling van (overwegend) 'hard to get' materiaal. Mark Webster heeft een voorkeur voor 'black music' en biedt op "Seven Heven" aandacht aan stromingen als (naar eigen zeggen) sweet soul, organ-heavy soul jazz, pure funk, classy disco, vocal jazz, latin en alles daar tussenin. Deze compilatie is dus duidelijk voer voor de muziekliefhebber die niet van
open deuren houdt en muziek luistert om te ontdekken. Dit vertaalt zich in mooie muzikale bijdragen van onder andere Graham B (ja, de bekende DJ die ook betrokken was/is bij Electro Côco en Jazz Juice), Timo Lassy en Smith & Mudd. De trackselectie is gebaseerd op materiaal vanaf 2000, waarmee de kwaliteit van de eigentijdse muziek onderstreept wordt. Wie van niet voor de handliggende trackselecties houdt, is bij Mark Webster en bij BBE Music in het algemeen aan het juiste adres.

 

Score: 3/5

 

 

Kode9 & The Spaceape: “Black Sun” (Hyperdub)

 Bron: CD

Rubriek: 6/2011

Kode9 (Steve Goodman) en The Spaceape (Stephen Samuel Gordon) waren in 2006 verantwoordelijk voor het luid toegejuichte album “Memories Of The Future”. Het was één van de eerste albumreleases op Hyperdub (Burial’s debuutalbum verscheen enkele maanden eerder), Steve Goodman’s succesvolle label. Hyperdub bestaat inmiddels ruim vijf jaar (onder andere gevierd met een fraaie compilatie) en het tweede album van Kode9 & The Spaceape is een feit. “Black Sun” is andermaal een album dat het stempel essentieel verdient. We horen duidelijk dubstep/bass invloeden, maar dan wel van het experimentele soort. Kode9 heeft niet zo veel met de trendy term dubstep, maar weet uiteraard dat hij zelf ook een sleutelrol binnen de opmars van het genre heeft gespeeld. “Black Sun” biedt overigens niet alleen dubstep/bass, maar ook een uitstapje naar 4/4 beats in de vorm van titeltrack “Black Sun (Partial Eclipse Version)”, dat wat wegheeft van de sfeer binnen 2562’s producties. Op “Black Sun” vinden we een aantal vocale gastrollen voor zangeres Cha Cha, maar ook een co-productie met Flying Lotus, het afsluitende “Kryon”. Hoogtepunt is wat mij betreft direct de openingstrack “Black Smoke” (feat. Cha Cha). Met een opvallend thema en aanstekelijke ritmiek is er geen ontkomen aan deze track. Het gehele album is overigens een ware traktatie en herbergt diverse schatten.

 

Score: 4/5

 

 

Various: “Hessle Audio - 116 & Rising” (Hessle Audio)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 6/2011 

Hessle Audio heeft sinds 2007 een hele fijne reeks aan singles (waaronder klassiekers) afgeleverd, die een absolute toegevoegde waarde voor het dubstep/bass genre zijn gebleken. “Hessle Audio - 116 & Rising” is de eerste compilatie van het label, een 2-CD box. CD1 heeft de subtitel ‘red’ meegekregen en biedt vers/toekomstig materiaal (soms exclusief) door namen als James Blake, Elgato, Blawan, Pangaea, Joe, Pearson Sound en Peverelist. Het levert zonder uitzondering smaakvolle muziek op. Uiteraard is er een hoofdrol voor dubstep/bass music, maar het label schuwt het experiment niet en zo kan het gebeuren dat er bijvoorbeeld ook 4/4 housebeats en andere afwijkende invloeden te horen zijn op de eerste disk “Hessle Audio - 116 & Rising”. Het drijft de waarde van deze compilatie nog verder op. CD2 biedt je een terugblik in de catalogus van het label met bewezen tracks van onder andere Untold, Pangaea, Ramadanman en TRG. Samen met labels als Hotflush Recordings en Hemlock Recordings is het Hessle Audio label nog altijd van onschatbare waarde voor de dubstep/bass music scene. Dat maakt deze compilatie nog maar even duidelijk. Onze persoonlijke favoriet is Blawan’s “Potchla Vee”, dat scherpe breakbeats combineert met prachtige sfeervolle breakdowns.

 

Score: 4/5

 

 

 

Harley & Muscle: “No Compromise” (Little Angel Records) 

Bron: 2-CD

Rubriek: 6/2011

 Het befaamde deep-house duo is terug met een nieuw album. Een album dat gelijk maar weer twee CD’s omvat. Qua luisterduur dus op voorhand al geen klagen. William "Harley" Cataldo en Flavio "Muscle" Romaniello hebben in de afgelopen tien jaar een uitstekende reputatie opgebouwd als het deep-house aangaat. Hun geluid heeft vaak raakvlakken met de US deep-house/garage sound en daarin is op “No Compromise” geen grote verandering hoorbaar. De aantrekkelijke, sfeerrijke klanken worden gedragen door tamelijk stevige beats (vaak garage-alike) en duidelijk aanwezig baslijnen. Met name de garagekruiden (ritmiek) maakt de muziek zo lekker dansbaar en zomers. Dit werkt simpelweg enthousiastmerend. Slechts in een paar gevallen maakt het duo gebruik gastvocalen. De gelukkigen zijn Gerideau, Christopher McCray, Joi Cardwell en Lem Springsteen. Samenvattend: “No Compromise” is andermaal een rake albumrelease van het duo, dat als altijd weet te overtuigen met fantastische grooves gekoppeld aan vaak prachtige thema’s en nog altijd een aanwinst zijn voor de gemiddelde mondiale dansvloer die niet om platte electro-house vraagt. Hoogtepunten is het buitengewoon lekkere “Maximize Solutions”, dat alle sterke punten van Harley Muscle’s stijl maximaal verenigd.

 

Score: 4/5

 

 

Various: “Fabric 58 - Craig Richards presents The Nothing Special” (Fabric Records) 

Bron: CD

Rubriek: 6/2011 

Craig Richard kennen we enerzijds als de helft van het duo Tyrant (met Lee Burridge als wederhelft), maar ook als resident DJ van Fabric (in Londen). Craig Richard vertelt: "after an eleven year residency at Fabric I wanted to create a night that required me to play all night around Live acts, setting the scene for each one as the evening progresses. Playing a gentle deep warm up for Moritz Von Oswald, or a twitchy electro set before Dopplereffekt, or a disco set before Emperor Machine, all of which I am capable of because of the variety within my residency." Het geeft aan hoe breed Craig Richards muzikaal gezien georiënteerd is. Gedurende deze nieuwe mixsessie, Craig Richards deed er al een aantal binnen deze serie, komt die diversiteit zeker naar voren, als ligt de focus op techno. Met invloeden strekkend vanuit medio jaren 90 tot aan het hier en nu. Van dansbare groovy techno tot werk waarbij de sfeer/melodie voorop staat. Wild enthousiast raken we persoonlijk van het wederhoren van Joel Mull's "Leaving Ground 2" uit 1998. Wat een fantastische plaat is dat nog altijd. De 'dubby synth stabs' hebben nog niets aan effect en kwaliteit ingelever. De door uw recensent ooit zo gewaardeerde DJ Eva draaide deze plaat destijds veel, onder andere tijdens haar mixsessies op N.E.W. Dance Radio (voorloper van ID&T Radio en Slam FM). Ook openingstrack "Rico's Helly", een classic van Two Lone Swordsmen, is een voltreffer. Naast genoemde 'oldies' vinden we ook nog uitstekend materiaal van onder andere Gemini, Arne Weinberg, Maurice Fulton, Johnny Fiasco en Carl Finlow op de tracklist. "Fabric 58 - Craig Richards presents The Nothing Special" is een prima mixcompilatie geworden, waar de gemiddelde clubganger gelukkig van zal worden. Niets speciaals? Wij vinden van wel.

 

Score: 4/5

 

 

Various: “Knights Of The Playboy Mansion - Bob Sinclar & Dimitri From Paris” (Defected)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 6/2011 

In het verleden verschenen er reeds een aantal goed ontvangen compilaties onder de 'Playboy' noemer. Het grootste gedeelte daarvan werd verzorgd door Dimitri From Paris, maar ook Bob Sinclar mocht ooit zijn naam aan het compilatieconcept verbinden. Op deze nieuwste 2-CD hebben beide heren een schijf voor hun rekening genomen. "Knights Of The Playboy Mansion" biedt voornamelijk discomuziek, waarbij zowel het klassieke (jaren 70) geluid als de meer moderne vertaling aan bod komen. Dimitri From Paris selecteerde onder andere het heerlijke jazz-funk-disco moment "I'm Gonna Love You" van Jestofunk. Een track die valt onder de noemer 'herinnert u zich deze nog, nog, nog...'. Ook "Ping Pong" van Endangered Species valt onder die noemer. Geheel volgens verwachting is ook Tensnake's 'anthem' "Coma Cat" terecht gekomen op deze dubbelaar. De mixen van beide heren ontlopen elkaar niet of nauwelijks wat betreft de kwaliteit. We kunnen geen uitgesproken winnaar uitroepen. Deze 2-CD is weliswaar een lekkere en vermakelijke, maar geen diepgaande versnapering voor de liefhebber van discomuziek.

 

Score: 3/5

 

 

Various: “Chilled Afterhours” (Ministry Of Sound)

 Bron: 3-CD

Rubriek: 6/2011 

"Chilled Afterhours" is niet zo zeer een 'chill out' compilatie, maar een selectie van smaakvolle tracks die niet zozeer uitsluitend voor de (intieme) dansvloer bestemd zijn, maar ook prima tot hun rechtkomen tijdens een chill-sessie op de bank thuis. De tracklist van deze 3-CD bevat een groot aantal luisterparels met zoveel diversiteit, dat er nauwelijks sprake is van enige samenhang. Je zou dit een bij elkaar geraapt zootje kunnen noemen, maar daarmee doen we het geselecteerde materiaal in veel gevallen te kort. Zo horen we onder andere vers materiaal van (wijlen) Gil Scott Heron & Jamie xx, Bibio en Freddie Cruger feat. Anthony Mills, maar ook klassiekers van Mr. Scruff, Jazzanova, Kruder & Dorfmeister, Röyksopp, Koop, The Cinematic Orchestra, Aim, Thievery Corporation en ga zo maar door. We raken in een zogeheten spagaat door deze release. Enerzijds niets anders dan lof vanwege de kwaliteit van het gekozen materiaal, anderzijds biedt het materiaal op de 3-CD niet of nauwelijks enkele vorm van samenhang.

 

Score: 3/5

 

 

Various: “Connect Series:01 - Wollion” (Four:Twenty Recordings) 

Bron: CD

Rubriek: 6/2011
Wollion (Wollion H. Korfanty) kennen we vooral als producer van de betere electro-tech sounds voor labels als Blu Fin en sublabel Yellow Tail (Wollion maakt deel uit van de formatie Lemon Popsicle). We hadden hem op basis van zijn vroegere werk dan ook niet zo snel gelinked aan een label als Four:Twenty (sublabel van het uit Bristol afkomstige Hope Recordings). Echter, eind 2010 verscheen de “Santa Cruz” single van Wollion op Four:Twenty. De link is gelegd. Four:Twenty heeft een nieuwe compilatiereeks bedacht, de "Connect Series". Aan Wollion de eer om het eerste deel uit die reeks te mixen. De uit Keulen afkomstige DJ/producer selecteerde werk van onder andere Sandrino & Beckers, Marcus Sur en Luca Agnelli. Klinkt op papier wellicht niet bepaald uniek of onderscheidend. Wollion levert verrassend genoeg een frisse en vooral dansbare mix op. Een mix met een hoofdrol voor stuwende 'tech' grooves, die vooral je middel zullen aanspreken. Verwacht ‘tech’ sounds met een flirt naar de ritmische house vanuit Chicago kopstukken als DJ Sneak en Derrick Carter. Die ritmische drive, dampende baslijnen en redelijk wat melodie maken deze mix qua ingrediënten onweerstaanbaar. Als we goed geïnformeerd zijn zullen later deze zomer een aantal tracks van deze compilatie op vinyl/single via Four:Twenty uitgebracht worden. Deze compilatie zal zowel in gemixte als in ongemixte vorm beschikbaar komen.

 

Score: 3/5

 

 

Josh Gabriel presents Winter Kills: “Winter Kills” (Armada Music)

 Bron: CD

Rubriek: 6/2011

 Toen Armin van Buuren in juni 2009 zijn 2-CD mixcompilatie “A State Of Trance 2009” uitbracht, trok de track “Deep Down” van Josh Gabriel presents Winter Kills de volle aandacht. De track klonk (en klinkt nog altijd) als een frisse zomerse bries met de prachtige vocalen van Meredith Call. Afgelopen jaren verschenen er vervolgens diverse singles onder de noemer Winter Kills. Singles die uitkwamen via Josh Gabriel’s Different Pieces label (onderdeel van Armada Music). Josh Gabriel ken je natuurlijk van zijn rol bij bekende formaties als Motorcycle, Gabriel & Dresden en Andain. Kortom, een man met een grote staat van dienst en diverse (vocale) trancehit achter de naam. Samen met Meredith Call vormt hij een uitstekend duo. “Winter Kills” is een album geworden dat klinkt als een Motorcycle versie 2.0! Eigentijdse producties met een scherp randje, verzacht met kundige en vooral mooie vocalen – zowel op trancebeats als op afwijkende downtempo/breakbeats. Gelukkig ontbreekt “Deep Down” niet op het muzikale menu, maar dat is lang niet het enige moois op dit album. Essentieel album voor liefhebbers van de betere vocale trance/progressive (met een vleug pop).

 

Score: 4/5

 

 

Ørjan Nilsen: “In My Opinion” (Armada Music)

 Bron: CD

Rubriek: 6/2011

De Noorse DJ/producer Ørjan Nilsen heeft deze maand zijn debuutalbum uitgebracht via Armin van Buuren’s Armada label. De meeste mensen kennen Ørjan Nilsen natuurlijk vooral van zijn ‘hit’ “La Guitarra”, welke track alweer dateert van medio 2008 (de tijd vliegt). Op “In My Opinion” horen we hoe Ørjan Nilsen zich verder heeft doorontwikkeld als producer. Hij wisselt prachtige (vocale) trancemuziek met een zomerse tint af met subtielere progessive house sounds. Uiteraard vaak aangekleed met de zonnige/ingetogen gitaarklanken waarmee de producer in kwestie vaak geassocieerd wordt. Kort door de bocht klinkt “In My Opinion” als een fraaie opsomming/conclusie van de muzikale ontwikkeling van de afgelopen paar jaar, waarin Ørjan Nilsen (hoorbaar) hard en met veel enthousiastme heeft gewerkt. Dit album gaat de boeken in als tamelijk essentieel op het gebied van trance. Fraai debuut dat schreeuwt om een vervolg.

 

Score: 4/5

 

 

Mario Biondi: “Change Of Scenes” (Schema)

 Bron: CD

Rubriek: 6/2011 

Mario Biondi bracht in 2006 het prima album “Handful of Soul” uit (samen met The High Five Quintet) via het Italiaanse Schema label. Schema valt onder het overkoepelende Ishtar, dat op zijn/haar beurt het twintigjarige bestaan viert. Ter ere daarvan heeft Schema een bundel van nieuw en/of niet eerder op CD uitgebracht materiaal. De prettige mix van primair jazz en secundair soul/funk pakt je vanaf de eerste klanken al beet en laat je niet meer los. Nergens is te merken dat dit een bij elkaar geraapte trackselectie betreft. Opener “A Little Piece Of My Life” zet direct de juiste (opgewekte) toon en blijkt een voorbode voor de sfeer van het complete album. “Changes Of Scenes” biedt het soort jazz dat net zo lekker beluisterbaar is als lounge. De ietwat oubollige stem van Mario Biondi zelf heeft daarnaast zijn eigen charme. Leuke bundel van essentieel materiaal. Met onder andere een remix door Dimitri From Paris.

 

Score: 4/5

 

 

Jaffa: “Echoes” (Unique Records/Social Beats) 

Bron: CD

Rubriek: 6/2011

 Jaffa is een samenwerking tussen zangeres/composer Christel Meijer en DJ/producer/percussionist Phil Martin (Timothy van der Holst voor intimi) en in dit geval niet te verwarren met Jaffa de downtempo-act (David Kakon) – bekend van het album "Elevator" uit 2000. Deze Jaffa viel ons al eens op tijdens het beluisteren van de "Socialized Jazz Beats 2" compilatie (Social Beats release) van een paar jaar terug. Daarop was de prima track "An Echo (Remains Free)" te vinden. Op debuutalbum "Echoes" vinden we niet zozeer moderne jazz, maar meer een mengelmoes van (synth) pop, downtempo, elektronische breakbeats, allerhande elektronica (plus samples) en slechts een kleine rol voor jazzy invloeden. Jaffa zelf noemt het geluid ‘jazzy synth pop with an edge, met aanstekende zanglijnen, prikkelende synthesizerloopjes en sfeervolle beats. De vocalen van Christel Meijer zijn inderdaad bijzonder prettig en sluiten naadloos aan op de diverse muzikale gezichten die Jaffa op dit album laat horen. Allerlei akoestische percussie instrumenten uit Phil Martin’s studio zijn ingezet, naast een collectie van synthesizers en effecten. Voor de mensen die het Social Beats label al jaren volgen: Jaffa’s muziek is iets compleet anders, maar daardoor niet minder goed. “Echoes” is een album dat zeer zeker een luisterbeurt verdient.

 

Score: 4/5

 

 

Various: “Strictly Dirty South” (Strictly Rhythm Records) 

Bron: 2-CD

Rubriek: 6/2011

De Australische electro-house DJ, producer en remixer Dirty South (Dragan Roganović) heeft voor het befaamde Strictly Rhythm label een toegankelijke mixcompilatie afgeleverd. Op zijn 2-CD mixsessie vinden we een flink aantal klassiekers (house grooves), welke in de meeste gevallen geremixt zijn. Deze (bewerkte) klassiekers zijn in bijna alle gevallen terug te vinden op CD1 van deze bundel – een soort van classics sessie. Op CD2 daarentegen richt Dirty South zich meer op het hier en nu met vers en recent materiaal. Hij brengt daarmee een geluid, waarbij we direct aan de vele Defected compilaties moeten denken. Verwacht dus recht toe, recht aan partymuziek. Zo simpel is het. Uitschieters is wat ons betreft “Shield”, dat Dirty South in samenwerking met D. Ramirez bakte.

 

Score: 3/5

 

 

Various: “The Mash Up Mix Bass” (Ministry Of Sound) 

Bron: 2-CD

Rubriek: 6/2011 

Normaliter besteden we weinig tot geen aandacht aan dit soort concepten, maar “The Mash Up Mix Bass” is absoluut enthousiastmerend. Waarom? Dit is wat je noemt het betere knip en plakwerk. Verspreid over twee disks komen er meer dan 90 tracks voorbij. Het materiaal verschilt qua stijl van house en drum & bass tot garage en dubstep/bass. Verwacht uiteenlopende namen als High Contrast, Danny Byrd, Sub Focus, MJ Cole, Nero, Tiësto vs. Diplo, Fatboy Slim en Tim Berg. Kortom, dit is een creatieve 2-CD megamix dat we mogen bestempelen als een groot feest der herkenning.

 

Score: 3/5

 

 

Various: “The Sound Of Dubstep 2” (Ministry Of Sound) 

Bron: 2-CD

Rubriek: 6/2011 

Na het in mei 2010 verschenen eerste deel van “The Sound Of Dubstep” is er sinds een aantal maanden een vervolg beschikbaar. Deel twee biedt min of meer hetzelfde soort vertier. Dat betekent veelal het soort dubstep met een rauw (kartel)randje. Ondanks de vele aansprekende namen op de tracklist, raken we toch niet volledig overtuigd van zowel het concept als de invulling daarvan. Begrijp ons niet verkeerd, “The Sound Of Dubstep 2” bevat enkele prima tot sterke tracks. Echter, in de breedte zakt het 2-CD concept door het ijs. Dat komt door de onrustige opbouw (welke opbouw) en samenstelling, maar ook door een soms schrijnend verschil in kwaliteit. Sommige track op “The Sound Of Dubstep 2” klinken als een poging om dubstep in de hitparades te krijgen. Die combinatie van commerciële invloeden met dubstep zorgt soms voor tenenkrommende taferelen. Gelukkig maken tracks als bijvoorbeeld “Be True” van Commix (in de Burial remix) en Pinch’s “Qawwali” nog een hoop goed.

 

Score: 3/5

 

 

Various: “Dash Berlin - United Destination 2011” (Armada Music)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 6/2011 

Dash Berlin is een uit Den Haag afkomstig collectief, bestaande uit frontman Jeffrey Sutorius (tevens DJ), aangevuld met productieteam Eelke Kalberg en Sebastiaan Molijn (voorheen vooral bekend als Pronti & Kalmani). Kortom, in de studio is men een trio, maar als DJ bespeeld Jeffrey Sutorius solo zijn publiek onder dezelfde naam Dash Berlin. Snapt u het nog? Na het internationale succes van Dash Berlin's eerste mixcompilatie "United Destination 2010" en daarvoor al het artiestenalbum "The New Daylight" (debuut uit 2009), is besloten om het "United Destination" concept jaarlijks te laten terugkeren. Niet zo vreemd ook, want Dash Berlin wordt met regelmaat één van de snelst reizende (DJ) sterren binnen de trancescene genoemd. Het leverde hem onder andere een aantal klinkende nominaties op. Dash Berlin bediend zijn publiek met trancemuziek van het energieke soort. Voor Dash Berlin geen kabbelende, zomerse trance met een chill-out vibe, maar muziek met een piekend energy level. Hij selecteerde voor "United Destination 2011" niet alleen het nodige eigen werk, maar ook tracks/remixen van Rank 1, Sean Tyas, Signum, Activa en Ralphie B. De eerste mix begint nog redelijk ingetogen qua kracht, maar daarna schiet Dash Berlin al redelijk snel in de hoogste versnelling. Met afwisselend vocaal en instrumentaal materiaal weet Dash Berlin er voor te zorgen dat de boel nergens inzakt. Kortom, ook deze aflevering van "United Destination" is een waardevolle aanvulling voor je trancecollectie. Dat Dash Berlin muziek produceert als trio en frontman Jeffrey Sutorius onder dezelfde noemer (solo) draait als DJ is wellicht een tikkeltje verwarrend, maar het doet niets af aan de kwaliteit die hij gedurende deze 2-CD mixcompilatie aan de man brengt. Ben je gecharmeerd van bijvoorbeeld Signum of John O’Bir? Dan is deze 2-CD een vol schot in de roos.

 

Score: 3/5

 

 

Soil & "Pimp" Sessions: “6” (Brownswood Recordings)

 Bron: CD

Rubriek: 6/2011 

Deze maand ook aandacht voor twee oudere titels vanuit de Brownswood Recordings catalogus. Waarom? Het betreft interessante titels die ons rijkelijk laat bereikten, maar toch enige aandacht verdienen. Te beginnen met het meest recente album van de Japanse jazzband Soil & "Pimp" Sessions. De band, die gespecialiseerd is in live optredens, bestaat uit Shacho (Agitator, Spirit), Tabu Zombie (Trumpet), Motoharu (Saxophone), Josei (Piano), Akita Goldman (Bass) en Midorin (Drums). Wij kennen ze echter vooral van hun bijzondere albums, die naast de Japanse uitgave in Europa veelal via Brownswood Recordings verschenen. "6" is een album dat naadloos aansluit op het eerdere werk van Soil & "Pimp" Sessions. Verwacht dus ultra-energieke jazz waarin ruimte is voor bijna onnavolgbaar spel op de diverse instrumenten. De drummer drumt breakbeats alsof het geen enkele moeite kost, de blazers lijken sneller noten aan te kunnen slaan dan een gemiddeld persoon op een toetsenbord van de computer en de pianist volgt alsof de notenschema's gesneden koek is. Kortom, de leden van Soil & "Pimp" Sessions zijn allemaal virtuoos op hun instrument(en) en dat dwingt respect af. Hun muziek klinkt daarnaast nog altijd als een klok. Sommige jazzliefhebbers zullen hun geluid een beetje nerveus en onrustig vinden klinken, maar het gros van het jazzpubliek zal de band (nog altijd) op handen dragen. Men noemt deze stroming contemporary jazz. Modern en nieuwerwets is Soil & "Pimp" Sessions zeker! Beste moment: "Quartz And Chronometer", waarop Soil & "Pimp" Sessions in topvorm is!

 

Score: 4/5

 

 

Various: “Brownswood Electr*c” (Brownswood Recordings)

 Bron: CD

Rubriek: 6/2011 

Met "Brownswood Electr*c" begeeft Brownswood Recordings zich specifiek in de dubstep/bass en beats sector. Het is een compilatie vol ongemixte tracks, waarop de kwaliteitsstandaard torenhoog ligt. Het samenstellen van deze CD is verzorgd door Alex Stevenson (de assistent van labelbaas Gilles Peterson). Op "Brownswood Electr*c" horen we fijne tracks van Eliphino, Mount Kimbie, George Fitzgerald, Letherette, Mosca en Pearson Sound. Juist de afwisseling tussen beats en dubstep/bass music maakt deze compilatie zo de moeite waard. Zelf omschrijven ze het concept als (een quote): "to form a compilation that represented the multi-dimensional, kaledescopic landscape of the label's musical interests". Het resultaat mag er zijn, maar we hadden ook niet anders verwacht onder de paraplu van dit label. Deze maand zal overigens het tweede deel uit de reeks verschijnen, welke we sneller hopen te kunnen bespreken. Op www.gillespetersonworldwide.com is meer informatie terug te vinden.

 

Score: 4/5

 

 

Archief CD-recensies