CD recensies

November 2012

 

Various: “Shapes 12:01” (Tru Thoughts)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 11/2012

 2012 was voor Tru Thoughts weer een jaar vol waanzinnige album- en single releases. Denk wat albums betreft bijvoorbeeld aan Hint's "Daily Intake", Quantic & Alice Russell's "Look Around The Corner", Hidden Orchestra's "Archipelago" en The Bamboos' "Medicine Man". Allemaal treffende voorbeelden van de waanzinnige kwaliteit die Tru Thoughts te bieden heeft binnen een breed blikveld aan muzikale genres en niches. Traditiegetrouw verschijnt er aan het einde van het jaar weer een "Shapes" compilatie. Een compilatie waarop het afgelopen jaar wordt belicht, maar ook vooruit wordt geblikt met noviteiten. Voorafgaand aan deze release hadden we vooral gehoopt op de selectie van enkele smaakvolle remixes voor onder andere Hidden Orchestra, Mark de Clive-Lowe, Belleruche en The Bamboos. Remixes die enkel in digitaal formaat, als onderdeel van een single/EP, uitgebracht werden. Helaas valt die oogst ietwat tegen. Wat overblijft, is een muzikaal document waarop vrijwel alle key players binnen de omvangrijke Tru Thoughts stal aan bod komen. Een compilatie die je ‘in the blind’ kunt aanschaffen.

 

Score: 4/5

 

 

Various: “A State Of Trance Classics Vol. 7” (Armada Music)

 Bron: 4-CD

Rubriek: 11/2012  

De jaarlijks terugkerende 4-CD bundel met onvervalste tranceklassiekers in aanbeland bij episode zeven. Je zou denken dat deze serie op den duur aan zijn limiet toe is, maar daar blijkt geen enkele sprake van. Ook op deel zeven uit de reeks biedt Armin van Buuren je weer een fraaie selectie van liefst zesendertig klassiekers binnen de marges trance, progressive (trance) en gelieerde sounds. Zo is er ruimte voor het wonderschone origineel van Chicane’s “Offshore”, de Paul van Dyk remix voor BT’s “Flaming June” (lijkt qua geluiden op BT’s klassieker “Godspeed”), het uitbundige “Dance Valley Theme 2001” van System F aka Ferry Corsten (met die onvergetelijke breakbeat passage!) en Major League’s “Wonder Where You Are?” in instrumentale vorm (duet tussen Armin van Buuren en Tiësto). Het zijn slechts enkele voorbeelden van al het moois dat er geboden wordt op deze uitgebreide boxset. Wie alle zeven delen in zijn/haar bezit heeft begint nu toch echt een serieuze collectie van full length trance klassiekers op te bouwen. Conclusie: ook deel zeven van “A State Of Trance Classics” is weer een genot om te beluisteren. Voor jonge trancefans een uitstekende mogelijkheid om een nieuwe bundel met classics in perfecte geluidskwaliteit te scoren (soms zelfs vanaf de originele ‘uncompressed’ masters. Enige twijfelachtige keuze is wat mij betreft de clubtrack “My Dance” van Ransom, die meer aansluit op het club/mellow geluid van rond 1993 dan op de (vroege) trancescene. De track is later overigens wel in de herkansing gegaan aan de hand van een remix door Ferry Corsten (in 2001).

 

Score: 4/5

 

Various: “House Masters - Miguel Migs” (ITH Records/Defected)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 11/2012  

De uit San Francisco afkomstige Miguel Migs (alias van Miguel Sundance Steward) is inmiddels de zeventiende vooraanstaande DJ/producer van naam en faam waaraan Defected (ITH Records) een editie uit de geprezen "House Masters" reeks wijdt. Een fraaie showcase van Migs' brede muzikale blikveld waarbij oud en nieuw materiaal gebroederlijk hand in hand gaan. Miguel Migs (aka Petalpusher) verscheen eind jaren '90 op de radar met opvallend warm klinkende singles voor prominente (deep)house labels als Large Music, Transport Recordings (waarvan Migs medeoprichter is) en NRK Sound Division. Echter, de echte bekendheid kwam vrijwel gelijktijdig met de bloeiperiode van het eveneens uit San Francisco afkomstige Naked Music label van (onder andere) Jay Denes. Sinds 2004 leidt Migs zijn eigen label Salted Music. In Miguel Migs' DJ/producer carrière, die nu zo'n vijftien jaar loopt, bracht hij drie full length langspelers uit. Ten eerste zijn debuut "Colorful You" uit 2002 dat via Naked Music verscheen (via Astralwerks/Virgin in Europa). Een longplayer met uitstekend materiaal waaronder het onvergetelijke "Think It Over". In 2007 verscheen het verhoudingsgewijs ietwat tegenvallende "Those Things" via het eigen Salted Music. Een album dat uiteindelijk in vele landen uitgebracht werd en met een fraaie bonus disk vol remixen in de herkansing ging via Hed Kandi (medio 2008). Migs' voorlopig laatste album verscheen vorig jaar (september 2011) via het beroemde Om Records, "Outside The Skyline". Een aantrekkelijk, maar tegelijkertijd voorspelbaar album waarop Migs zijn brede muzikale insteek maximaal tot zijn recht laat komen. Tot zover de feitjes. Op "House Masters - Miguel Migs" treffen een bundel van tweeëntwintig verfijnde, met disco en soul doordrenkte bijdragen. Bijdragen waarbinnen ook ruimte is voor de nodige funk, dub en ga zo maar door. Muziek die geregeld vocaal ingekleurd wordt door geliefde zangeressen uit de Naked Music stal. Denk aan Lisa Shaw en Aya – beide goed voor een soloplaat op het genoemde label. Ook de tracks met Meshell Ndegeocello vanaf "Outside The Skyline" zijn een verademing. Herkenbare met zonnestralen overgoten producties die uiterst prettig in het gehoor liggen. Tussen de tweeëntwintig tracks vinden we daarnaast onder andere Migs' smaakvolle bewerking (als Petalpusher) voor de klassieker "Pure" van Blue Six, maar ook het met legende Evelyn 'Champagne' King opgenomen "Everybody". Het zijn slechts enkele voorbeelden van Miguel Migs prestaties door de jaren heen. En die liegen er over het algemeen niet om. "House Masters - Miguel Migs" is geen 2-CD geworden waarop continu de spanning wordt vastgehouden. Het is gewoon een verdraaid fijne selectie van verfijnde, zoete luistermuziek die het beste op een 'lazy Sunday' tot zijn/haar recht komt. Een ode aan de muziek van het Naked Music label, maar tegenwoordig ook (min of meer) een alternatief voor Kraak & Smaak. We hebben ons laten vertellen dat de producties van Derrick Carter centraal komen te staan op de volgende editie binnen deze "House Masters" serie.

 

Score: 4/5

 

Menagerie: “They Shall Inherit” (Tru Thoughts)

 Bron: CD

Rubriek: 11/2012  

Tru Thoughts heeft de eindsprint ingezet en komt zo aan het einde van 2012 nog met een aantal jazzy albums op de proppen. We hebben het dan natuurlijk over de recente langspelers van The Hot 8 Brass Band en Nostalgia 77 And The Monster. Echter, ook Menagerie kan geschaard worden onder de brede categorie jazz. Menagerie is een nieuw project van Lance Ferguson, gericht op spirituele jazz. Lance Ferguson kennen we natuurlijk van zijn rol als voorman van The Bamboos en zijn alias Lanu. “They Shall Inherit” is wat je noemt een mini-album. Een album met slechts zes bijdragen en een speelduur van zo’n drie kwartier. De muziek doet me op de één of andere manier terugdenken aan het “Dawn” album van Build An Ark (op Kindred Spirits), maar ook bepaald werk van Mark de Clive-Lowe mag als vergelijkingsmateriaal worden aangedragen. Hoogtepunten zijn wat mij betreft de dansbare jazz fusion “Leroy And The Lion” (met Roy Ayers geschreven) en het soulful “The Quietening” dat naast prachtige Fender Rhodes keys draait om spoken word. “They Shall Inherit” laat een compleet andere kant van de producer Lance Ferguson zien, maar ook hier scoort deze alleskunner een royale voldoende. Knap werk. Let op: dit album zal vanaf 10 december in de (digitale) winkelschappen liggen.

 

Score: 4/5

 

 

The Archives: “The Archives” (ESL Music)

 Bron: CD

Rubriek: 11/2012  

The Archives is een door Eric Hilton (50% van het duo Thievery Corporation) geproduceerd project dat zich primair focust op reggae en dub. Muziek met een heerlijk loom en ongedwongen gevoel. The Archives is ontstaan naar aanleiding van Hilton’s zoektocht naar de roots van de reggae. Zo vreemd is dat niet, want als onderdeel van het befaamde Thievery Corporation wordt al jarenlang gewerkt met invloeden vanuit de reggae en dub, maar dan verwerkt binnen hun kenmerkende downtempo sound. Een geluid waarmee ze vanuit Washington DC al jarenlang een trouwe fanbase onderhouden met ijzersterke albums/releases. Gedurende dit titelloze debuutalbum als The Archives maakt Eric Hilton veelvuldig gebruik van de vocalist Ras Puma, die je herkent van zijn rol op Thievery Corporation’s laatste album “Culture Of Fear” (uit 2011). “The Archives” werkt lekker contrasterend met het koudere weer in deze periode van het jaar. Lekker album om eens op te zetten tijdens een ‘lazy Sunday’. Hoogtepunt is wat ons betreft het soepel golvende “Crime” met Desi Hyson als vocale troef.

 

Score: 3/5

 

The Hot 8 Brass Band: “The Life & Time Of…” (Tru Thoughts)

 Bron: CD

Rubriek: 11/2012  

“The Life & Time Of…” is de tweede volwaardige langspeler van de uit New Orleans afkomstige formatie The Hot 8 Brass Band. Een groep uiterst getalenteerde muzikanten die sinds 1995 samenwerkt en zonder moeite een feestje weet te bouwen. Een feest vol jazzy blazers wel te verstaan. De debuutplaat van The Hot 8 Brass Band, het uit 2005 stammende “Rock With The Hot 8”, werd in 2007 door Tru Thoughts opgepakt en opnieuw uitgebracht. Later verscheen er ook nog een (digitale) bundel met smaakvolle remixen – onder andere door Hint, Diesler en Lack Of Afro. Het is als recensent niet gemakkelijk om de sound van The Hot 8 Brass Band in één korte omschrijving samen te vatten. De sound is namelijk een mix van allerlei subtiele nuances: brass band, jazz-funk, broken beats, soul, afro, latin en hip-hop. Ondanks de nadrukkelijke invulling door jazzy blazers, weet de muziek van The Hot 8 Bass Band toch zeker de aandacht op te eisen. Zonder noemenswaardige uitschieters valt er genoeg te ontdekken tussen de negen bijdragen die het album te bieden heeft. De herkenbare rework voor “Bingo Bango”, origineel van het house duo Basement Jaxx, zal wat dat betreft primair het meest in het oog springen. We zijn ook reuze benieuwd naar eventuele remixen rondom dit album.

 

Score: 3/5

 

Nostalgia 77 And The Monster: “The Taxidermist” (Tru Thoughts)

 Bron: CD

Rubriek: 11/2012  

Nostalgia 77 (alias van Benedic Lamdin) is zo’n anderhalf jaar na het verschijnen van zijn laatste album “The Sleepwalking Society” terug met een nieuwe langspeler. “The Taxidermist”, Lamdin’s vijfde soloalbum als Nostalgia 77, is een moderne jazzplaat met een vrij karakter – soms cinematisch. Als we ons niet vergissen is het album opgezet rondom een handjevol experimentele opnames, die eerder dit jaar plaatsvonden. Op “The Sleepwalking Society” was er nog plaats voor de nodige vocalen, maar die horen we op “The Taxidermist” niet meer terug. Het instrumentale resultaat is er niet minder om. Dit soort jazzy muziek is een geschenk voor een ieder die van de wat meer avontuurlijke improvisatiemuziek houdt. Ondanks de slechts acht bijdragen op dit album weet Nostalgia 77 de spanning vrijwel voortdurend vast te houden. Dit komt omdat de tracks op “The Taxidermist” verre van hapklare brokken zijn. Je moet echt even gaan zitten voor dit album om het goed te kunnen inschatten/doorgronden. Slotsom: “The Taxidermist” is geen voer voor liefhebbers van toegankelijke jazz-pop, maar voor de doorgewinterde contemporary jazz liefhebber die openstaat voor obscure, psychedelische en vooral spannende muziek. Wat of wie ‘The Monster’ is? Dat is ons niet helemaal duidelijk geworden. 

 

Score: 4/5

 

Dimlite: “Grimm Reality” (Now-Again Records)  

Bron: CD

Rubriek: 11/2012  

Dimitri Grimm aka Dimlite bleek (achteraf gezien) tijdens zijn Sonar Kollektiv periode één van de belangrijkste aanjagers van het beats/abstract hip-hop genre. Zijn albums “Runbox Weathers” (2005) en “This Is Embracing” (2006) gelden als klassiekers en zijn ook anno 2012 nog altijd essentieel en actueel qua geluid. In de jaren na het verschijnen van genoemde twee albums werd het even stil rondom Dimlite, totdat hij in 2010 weer op de radar verscheen met een nieuw (mini)album. “Prismic Tops” verscheen via Now-Again Records, een sublabel van het befaamde uit Los Angeles afkomstige Stones Throw label. Eind 2011 verscheen via datzelfde label “Grimm Reality”. Een album dat we pas recentelijk in handen kregen. Onder de noemer ‘better late than never’ schenken we alsnog aandacht aan deze titel. Op “Grimm Reality” horen we een geluid dat eigenlijk nog maar weinig gemeen heeft met Dimlite’s baanbrekende werk voor Sonar Kollektiv. Het mag de pret niet drukken, want Dimlite is een ervaren speler binnen de elektronica sector en weet ook met zijn nieuwe muzikale richting(en) en paden te boeien. “Grimm Reality” is een uiterst experimenteel en ook psychedelisch werkstuk geworden. Een langspeler vol tracks met onverwachte wendingen. Dat maakt “Grimm Reality” kort door de bocht een spannend en aantrekkelijk album voor elektronica avonturiers. Een album waar je echt even de tijd voor moet nemen om het goed te kunnen begrijpen.

 

Score: 4/5

 

 

Flume: “Flume” (Future Classic)

 Bron: CD

Rubriek: 11/2012  

Interessante titel, dit debuutalbum van de twintig jaar jonge inwoner van Sydney (Australië). Flume (Harley Streten) blijkt al op jonge leeftijd een volwassen producer van beats. De muziek die je lieert aan namen als Flying Lotus, Samiyam, Julien Dyne of Fulgeance. Flume blijkt echter geen imitator en trekt zijn geheel eigen plan. Beats of abstracte hip-hop gelden weliswaar als basislaag voor Flume’s overtuigende producties, maar worden smaakvol overgoten met invloeden vanuit de elektronica, chiptune, disco en zelfs pop. Pop in de zin van toegankelijke vocale momenten. “Left Alone” met vocalen van Chet Faker geldt als treffend voorbeeld van de poppy laag over Flume’s aantrekkelijke geluid. Op de CD versie van Flume’s titelloze debuutalbum vinden we veertien goed tot zeer goede tracks die met de luisterbeurt beter worden. “Ezra” en “Space Cadet” weten met persoonlijk het meest te boeien, maar kwalitatief gezien ontlopen de onderlinge tracks elkaar eigenlijk maar nauwelijks. Ga dit album daarom vooral voor het eigen geluid en het kwalitatief consistente niveau checken. Een dijk van een debuut.

 

Score: 4/5

 

Simian Mobile Disco: “Unpatterns” ( Wichita Recordings)

 Bron: CD

Rubriek: 11/2012  

Ietwat onverwachts rolde dit laatste Simian Mobile Disco album, dat medio mei van dit jaar al in de schappen kwam, toch nog bij ons binnen. Een album dat alsnog een (verlate) review verdient, zoals we dat in het verleden als vaker deden. “Unpatterns” is, als we ons niet vergissen, het derde studioalbum van Simian Mobile Disco, de band rondom het duo James Shaw en James Ford. In 2007 zette het duo zichzelf in één klap op de mondiale muziekkaart met het baanbrekende debuutalbum “Attack Decay Sustain Release”. Een album dat in 2009 met “Temporary Pleasure” een aardig vervolg kreeg, maar niet volledig overtuigde. Op “Unpatterns” horen we andermaal die ‘oh zo fijne’ cocktail van house, techno, acid en electro die zo typisch aan Simian Mobile Disco kleeft. Het geluid waarmee ze nog altijd een brug tussen de dancescene en de popfestivalpodia slaat. “Unpatterns” heeft aantrekkelijke tracks als de acid-techno ballad “Seraphim”, het wazige “Your Love Ain’t Fair” en het aanstekelijke “Interference” te bieden, dat me qua thematiek doet denken aan Mason’s “Exceeder”. Jammer dat de indrukwekkend sterke bonustrack “Supermoon” niet op de CD tracklist van de Europese persing van het album terecht kwam. “Supermoon” kan je beluisteren vanaf de Japanse uitgave van “Unpatterns” of als onderdeel van Daniel Avery’s “FabricLive.66” mixsessie. “Unpatterns” is wat ons betreft beduidend beter dan voorganger “Temporary Pleasure” en gelijk ook minder ‘temporary’.

 

Score: 4/5

 

 

Various: “Balance 022 - Funk D’Void” (Balance Music)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 11/2012  

Funk D’Void (Lars Sandberg voor intimi) is wat je noemt een gevierde DJ/producer. De oorspronkelijk uit Glasgow (Schotland) afkomstige Sandberg is al ruim vijftien jaar succesvol binnen de elektronische muziekscene en bracht diverse (instant) classics uit voor (vrijwel uitsluitend) Soma Recordings. Wie kent zijn wonderschone technokraker “Diabla” uit 2001 nou niet? Niet alleen als Funk D’Void oogstte hij veel succes. Ook als Chaser en Francois Dubois toonde/toont hij geregeld zijn beste vorm. Goede keuze dus om deze door de wol geverfde DJ/producer naar voren te schuiven voor de nieuwste “Balance” mixcompilatie – deel 22 alweer. Op deze 2-CD zet Funk D’Void zijn beste beentje voor en pakt uit met een spectaculair sterke tracklist. In totaal koos Sandberg liefst 45 tracks voor dit project, waaronder werk van Tony Lionni, John Tejada, Shur-I-Kan & Milton Jackson (als remixers voor Mike Acetate’s “Elevate”), Jesper Dahlbäck, Spirit Catcher (geremixt door André Lodemann), Vince Watson, Lovebirds, Los Hermanos, Steve Reich, Space Dimension Controller, Patrice Scott en ga zo maar door. Sandberg selecteerde ook een flinke pluk aan eigen materiaal onder diverse aliassen. Vrijwel altijd van torenhoge kwaliteitsstandaard. Sandberg is gedurende zijn mixsessies niet of nauwelijks op tegenvallend materiaal te betrappen. Razend knap en een groot compliment waard. Gedurende de 2-CD mixsessie wordt zorgvuldig geschakeld tussen deep-house, tech-house en techno. Vaak warm van klankkleur en verfijnd geproduceerd. CD1 is wat dat betreft de dansvloersessie, CD2 valt te typeren als een luistersessie met prachtige sfeermuziek. “Balance” is en blijft één van de allerbeste houseverzamelaars around. Na aansprekende edities door onder andere Joris Voorn, Will Saul, Agoria en Deetron, weet Funk D’Void andermaal een dijk van een “Balance” release voort te brengen. De jarenlange ervaring en uitstekende smaak van de samensteller/mixer geeft de positieve doorslag! Dikke aanrader!

 

Score: 4/5

 

Archief CD-recensies