CD recensies

November/December 2009

 

 

Sven van Hees: “Maverick” (Your Lips)

 Bron: CD

Rubriek: 12/2009

 Album #6 van Sven van Hees is wederom een traktatie voor iedere liefhebber van downtempo muziek. Als één van de key figures tijdens de lounge hype (rond 2000), kwamen zijn bejubelde producties op vele compilaties terecht. De magie van zijn befaamde album “Gemini” (uit 1999) heeft deze sympathieke Belg nooit meer weten te vangen, echter zijn geluid heeft zich in de loop der jaren verder doorontwikkeld en is nog altijd de moeite waard! Op “Maverick” valt op dat Sven van Hees meer met (gast)vocalisten is gaan werken, wat  absoluut goed uitpakt. “Maverick” volgt ruim twee jaar na het prachtige, broeierige “Exotica” album – medio 2007 verschenen. Op “Maverick” kijkt Sven van Hees, als altijd, ver over de landgrens en vermengt allerhande wereldse kruiden tot een smaakvolle downtempo cocktail, zoals alleen hij dat kan. Opvallend: op het album staan ook een aantal deep-house bijdragen, die weliswaar staan als een huis, maar weinig toegevoegde waarde vertegenwoordigen. Ook op “Maverick” scoort Sven van Hees weer de punten met zijn geprezen downtempo geluid, die als een warme deken over je schouders valt. “Maverick” is sowieso een stuk sterker dan zijn voorgaande twee langspelers. Aanrader.

 

Score: 4/5

 

Sub Focus: “Sub Focus” (Ram Records)

 Bron: CD

Rubriek: 12/2009 

Sub Focus is een éénmansproject van Nick Douwma – een drum & bass producer uit Londen. Sinds 2003 bracht hij een hele rits aan 12”es uit via het befaamde Ram label van Andy C. Volgens onze gegevens is “Sub Focus” het debuutalbum van deze avontuurlijk ingestelde breakbeat creator. Qua sound is een vergelijking met het Hollandse trio Noisia niet van de lucht; al heeft Noisia’s sound gemiddeld gezien een wat scherper randje. Sub Focus laat op zijn debuutalbum zowel midtempo als uptempo breaks en beats horen, zo nu en dan met vocale inbreng. Kortom: muziek binnen de marge breaks, dubstep (luister eens het afsluitende “Coming Closer”) en drum & bass. Juist deze brede insteek maakt het album zo de moeite waard. “Last Jungle” is één van de fijnste tracks van het album, waarbij het tempo bescheiden is en de zweeftinten hand in hand gaan met een licht grommende baslijn. Met “Move Higher” (feat. Culture Shock) laat Sub Focus horen eveneens prima uit de voeten te kunnen met 4/4 midtempo housebeats, aangelengd met een fikse portie electro. Gelukkig valt er voor de drum & bass fans ook genoeg te genieten en ontdekken. Conclusie: een veelzijdig debuut.

 

Score: 4/5

 

Various: “Fabric 50 - By Martyn” (Fabric Records)

Bron: CD

Rubriek: 12/2009

 Eindelijk weer een Nederlandse bijdrage in de Fabric-reeks! Dubstep held Martyn (Deykers), die eerder dit jaar vrijwel iedere liefhebber van elektronische muziek omver blies met zijn debuutalbum “Great Lengths’ (uitgebracht via 3024), is de samensteller en mixer van “Fabric 50” – een jubileumrelease dus. Na een spetterende openingstrack van Hudson Mohawke (check zijn album op Warp) neemt Martyn je mee op reis langs 4/4 beats (lees: techno), allerhande breakbeats en natuurlijk zijn vertrouwde dubstep geluid. Wel wordt duidelijk dat Martyn zijn geluid meer en meer verplaatst richting de techno. Kortom, kruisbestuiving alom. Met uiterst gevarieerde bijdragen van namen als Zomby, Dorian Concept, Ben Klock, Kode 9, Joy Orbison, Madd Slinky en landgenoot 2562 (met zijn waanzinnige “Flashback”; volume op maximaal is mijn advies) is deze mix een niet te missen titel tussen het huidige aanbod. Dit is nu al een legendarische mix die een brug slaat tussen techno, dubstep, elektronica en allerhande breakbeats! Check vooral de spectaculaire overgang van 2562’s “Flashback” naar Martyn’s instant classic “Vancouver”.

 

Score: 5/5

 

Various: “FabricLive.49 - By Buraka Som Sistema” (Fabric Records)

 Bron: CD

Rubriek: 12/2009

 Editie #49 uit de “FabricLive” reeks is gemixt door het trio Buraka Som Sistema. Je kent ze wellicht van hun “Black Diamond” album, dat een wereldse kijk bied op grime, dubstep, breakbeats, house en techno met geregeld een ‘ghetto-feel’ – zoals de muziek van het trio op Discogs in een genretypering wordt gevangen. Deze mix omvat in totaal 28 uiterst energieke tracks, die we zouden willen omschrijven als origineel, avontuurlijk en vooral gedreven. De invloeden vanuit Zuid-Amerika (met name Brazilië) zijn ook geregeld waarneembaar, wat de mixsessie alleen maar een breder muzikaal beeld meegeeft. Dit is verantwoorde muziek voor op de grote podia van dancefestivals. Het zal zowel de electro-house (Sneakerz fans) en urban liefhebbers deugd doen. Opmerkelijk is de keuze van Novalima’s “Machete”, dat we jaren geleden helemaal grijs draaiden – te vinden op hun uit 2006 stammende album “Afro” (Mr. Bongo release).

 

Score: 3/5

 

Various: “Sub:stance - Mixed By Scuba” (Ostgut Ton)

  Bron: CD

Rubriek: 12/2009

  Paul Rose aka Scuba is één van de bepalende gezichten van het Engelse Hotflush label, dat al jaren garant staat voor kwaliteitsmuziek op het gebied van dubstep, breakbeats en meer recentelijk ook techno. Voor het Duitse Ostgut Ton label mixte hij deze “Sub:stance” verzamelaar, welke begin 2010 zal verschijnen. Gedurende de mix horen we uiteraard veel materiaal vanuit de Hotflush stal, met namen als Surgeon, Ramadanman, Joker, Shackleton, Sigha, Mount Kimbie, Untold, Joy Orbison, Pangaea en Scuba zelf. De mixsessie begint met een dreigende sfeer en toonzetting. De donkere ambient, elektronica en technoklanken glijden spoelen langs de dubstep beats. Al na een paar tracks zitten we hier op het puntje van de stoel. Pangaea’s “Sunset Yellow” is de ‘dader’ in dit geval. Dit is echter het begin van een geweldige dubstep trip, waarbij Scuba je alleen essentiële tracks voorschoteld en je geen moment verveelt. Ook deze mix kan ik niet anders beoordelen dan met een 5/5 score. Sterker nog, deze mix is nog beter dan “Fabric 50” door Martyn, welke ook al van uitzonderlijk hoog niveau is! Dit is geweldige muziek om hard in de club, in de auto of simpelweg thuis te draaien! Deze mix bewijst dat dubstep sector zich maar blijft doorontwikkelen, wat het genre springlevend en interessant houdt.

 

Score: 5/5

 

 

Various: “Mezzanine De L’Alcazar Volume 8” (Defected)

  Bron: 2-CD

Rubriek: 12/2009

 

Als altijd is de “Mezzanine De L’Alcazar” verzamelaar, waarvan zojuist deel acht is verschenen, opgedeeld in twee delen: dinner en dance. Op CD1 horen we Wattfutchureez!, bekend van hun werk voor het Ed Banger label en met artiesten als Justice en Phoenix. Wattfutchureez! trakteert de luisteraar op tamelijk ingetogen dinermuziek met bijdragen van Afterlife, The Rurals, Lisa Shaw, Delgui, Okada Taxi feat. Rich Medina en Prosumer feat. Murat Tepeli. Het is zo’n bekende ‘niets aan de hand’ mixsessie, waarin sfeermuziek centraal staat. CD2 bevat een degelijke dansvloermix van de hand van Michael Canitrot. Hij beweegt zich tijdens zijn set langs deep-house, soulful house (met een klodder funk en/of disco), maar ook eigentijdse ‘tech’ tunes van bijvoorbeeld Tiger Stripes (hier geremixt door Solomun). Deel acht is wederom dik in orde, maar bruist niet van de originaliteit.

 

Score: 3/5  

 

Alex Gopher: “My New Remixes” (GO4 Music)

  Bron: 2-CD

Rubriek: 12/2009

  Aan het einde van de jaren 90 werd de Fransman Alex Gopher in één klap bekend aan de hand van zijn bekende downtempo hit “The Child”. Wie Gopher’s muziek daarna is blijven volgen, weet dat zijn muzikale koers geleidelijk aan gewijzigd is richting de Franse electro en dito house. Vreemd is het dan ook niet dat Alex Gopher zich op dit 2-CD conceptalbum boordevol remixen ontfermd over werk van ‘gelijkgestemden’ als Shinichi Osawa, Dada Life, The Subs, Fischerspooner en AutoKratz. Het levert naar onze mening wisselende resultaten op. Het vakmanschap van Gopher staat niet ter discussie, maar we missen in een aantal remixen simpelweg het avontuur en diepgang. Dat avontuur horen we overigens wel gedurende het fijne “Ash Sync” van AIR, Alex Gopher en Etienne de Crécy. Die track bouwt op van liefdevolle klanken tot aan rauwe climax met zaagtand synthesizers. Qua variatie binnen het electro-house genre is er geen tekort, maar vernieuwend of enerverend is deze 2-CD zeker niet.

 

Score: 3/5  

 

People Under The Stairs: “Carried Away” (Om Hip Hop)

  Bron: CD

Rubriek: 12/2009  

People Under The Stairs, bestaande uit Mike Turner (aka Double K) en Chris Portugal (aka Thes One), hebben in de ruime tien jaar dat ze actief zijn (onder deze alias) een uitstekende staat van dienst opgebouwd. Om Records bracht in 2008 slim de 2-CD compilatie “The Om Years” van het duo uit, dat een bij elkaar geraapt concept vol met briljante tracks bleek. Op “Carried Away”, hun nieuwste en zevende werkstuk, laten de heren horen nog altijd prima hip-hop te maken, waarbij de hoge kwaliteitsstandaard nog altijd intakt is gebleven. De soul, funk en disco druipt wederom van de producties van People Under The Stairs af, waarbij het ervaren duo als altijd met aantrekkelijke thema’s strooit (vaak met filtereffecten). Kortom, er is een prominente rol weggelegd voor 80’s vibes. Het album begint zonder meer spectaculair met het aanstekelijke “Step Off” (openingstrack) en “Listen” (track #4), maar gaandeweg de CD horen we ook regelmatig middelmatige bijdragen, wat simpelweg jammer is. Wat overblijft, is een gevarieerd hip-hop album dat overeind blijft tussen het grote aanbod. People Under The Stairs zullen de fans niet teleurstellen met dit album. Jammer is het echter dat het album geen uitsmijter van het kaliber “Out Da Club” (track uit 2003) bevat.

 

Score: 4/5

 

 

Various: “Wild Angels - By Mary Anne Hobbs” (Planet Mu Records)

  Bron: CD

Rubriek: 12/2009

  Liefhebbers van moderne elektronica met een wat breder blikveld dan de traditionele Warp sound, kunnen de vingers aflikken bij deze door Mary Anne Hobbs (BBC1 Radio) samengestelde verzamelaar. Ze selecteerde materiaal van uiteenlopende namen als Hudson Mohawke, Mark Pritchard, Floating Points, Untold en Nosaj Thing binnen elektronische muziekstromingen als elektronica, abstracte hip-hop (bass music ala Flying Lotus), ambient en dub-step. Het levert een smaakvol, doch tamelijk donker muzikaal gerecht op, dat zich onderscheidt van de gemiddelde elektronica/dub-step compilatie. Gewoon even gaan beluisteren is dan ook ons advies. Petje af voor deze Mary Anne Hobbs. 

 

Score: 4/5

 

 

Various: “Fabric Presents Elevator Music Vol. 1” (Fabric Records)

  Bron: CD

Rubriek: 12/2009

  Op deze eerste “Elevator Music” compilatie, gevuld met vijftien ongemixte tracks, horen we muziek binnen de marges (percussierijke) house, (dub) techno en dubstep. Kortom, muziek die momenteel de mondiale dansvloeren domineert en dus ook die van de Fabric in Londen. Deze met zorg samengestelde disk bevat sterke bijdragen van bekenden en minder bekenden als Hot City, Martyn, Starkey, Untold, Caspa & Rusko en Skinnz (met het uitzinnige “Ukraine”). Dit is geen CD om heel veel woorden aan te wijden, maar vooral om te gaan checken en te ontdekken hoe genres als techno en dubstep steeds nader tot elkaar komen. Deze release zal in januari 2010 verschijnen.

 

Score: 3/5

 

 

Various: “Houseqlassics - Ten Years” (Dance-Tunes/ Q-Dance)

  Bron: 2-CD

Rubriek: 12/2009

  Het Houseqlassics evenement van Q-Dance is de afgelopen tien jaar uitgegroeid tot een beproefd concept, waarbij liefhebbers van (club) house, techno en hardcore (klassiekers) maximaal aan hun trekken komen. Oudgediende The Prophet heeft op twee CD’s de vibe van de evenementen proberen te vangen. Beide sessies zijn zorgvuldig opgebouwd van energiek naar hard en harder. De geselecteerde namen lopen uiteen van Jaydee, Sven van Hees (als Jambo en Serendipity – Wonka releases), Bass Reaction (aka Scott Brown) en Diss Reaction tot Robert Armani, Public Energy, Bountyhunter en Darkraver & Vince. Kortom, één groot feest der herkenning. Enige kleine minpunt: sommige tracks zijn te veel opwaarts gepitched – check bijvoorbeeld “Technarchy” van Cybersonik en “The Vamp” van Outlander. Groot pluspunt is dat de vaart qua overgangen erin wordt gehouden, zonder dat je het gevoel hebt naar een megamix te luisteren. De beide sessies tellen in totaal liefst 56 tracks!

 

Score: 4/5

 

 

Michael Jackson: “This Is It” (Epic/ Sony Music Entertainment)

  Bron: 2-CD

Rubriek: 12/2009  

Na het overlijden van Michael Jackson ontstond een massale run op de CD’s van ‘The King Of Pop’. Deze nieuwe 2-CD release is gekoppeld aan de gelijknamige film/documentaire. “This Is It” bevat buiten de titeltrack geen nieuwigheden, maar is simpelweg een uitstekende selectie vanuit Michael Jackson’s discografie, waarbij het materiaal van het “Thriller” album (het best verkochte album allertijden) nog altijd met kop en schouders boven het overige succesvolle materiaal uitsteekt. We hebben het dan over tracks als “Wanna Be Startin’ Somethin’”, “Beat It”, “Thriller”, “Billie Jean” en “Human Nature”. Kortom, vooral de fans zullen de vingers aflikken bij dit 2-CD document, waarvan CD2 enkele demo’s bevat. Realistisch gezien is dit een nieuwe ‘Best Of’ selectie, aangevuld met de single “This Is It”.

 

Score: 3/5

 

 

Michael Bublé: “Crazy Love” (Reprise Records/ Warner Music)  

Bron: CD

Rubriek: 12/2009

  Jazz-pop icoon Michael Bublé is terug met een nieuw album. Dit feit kan je overigens bijna niet ontgaan zijn, want het album wordt veelvuldig aangeprezen in de reclameblokken op TV. Michael Bublé scoorde de afgelopen jaren diverse hits, waaronder het uit 2007 stammende “Everything”. Samen met namen als Jamie Cullum, Marc Broussard en dbClifford wist de Canadees een succesvolle brug tussen jazz en popmuziek (soms met soulful inslag) te slaan. Op “Crazy Love” staan weer vele fijne luisterliedjes, waarbinnen de kenmerkende stem van Bublé de hoofdrol opeist. Eerste single van het album is het aanstekelijke “Haven’t Met You Yet”, dat wel eens een succes in de charts zou kunnen worden. Persoonlijk vind ik het een tikkeltje saai om bijna een uur naar Bublé’s stem te luisteren, maar ik begrijp zijn populariteit volkomen. “Crazy Love” is een romantisch album geworden waarbij allerlei facetten van de jazz (onder andere big-band en easy listening) aan bod komen. Dit album is een erg fijn cadeau voor onder de kerstboom. Mooi voor op de achtergrond tijdens een romantisch etentje.

    

Score: 3/5

 

 

Various: “Panorama Bar 02 - Tama Sumo” (Ostgut Tonträger)

  Bron: CD

Rubriek: 12/2009

 

Tama Sumo is geen Aziatische DJ, maar de alias van de in Berlijn residerende Kerstin Egert – DJ sinds 1993. Als resident DJ in clubs als Berghain en Panorama Bar trakteert hij zijn publiek op fraaie sets die doordrenkt zijn van warmte en sfeer. Die omschrijving dekt ook de muzikale lading op deze tweede “Panorama Bar” compilatie. Soepel weet Tama Sumo te schakelen tussen classic house, tech-house, dub-techno een deep-house. Zijn mix steekt dan ook met kop en schouders boven het maïsveld uit en bevat onder andere een aantal niet uitgebrachte tracks. De mixsessie bestaat uit 21 tracks, waaronder zicht bekende namen als Basic Soul Unit, Trus’ Me (het voortreffelijke “W.A.R. Dub”), Steffi, Prosumer, Newworldaquarium (geremixt door Redshape in dit geval) en Shed bevinden. Vooral het eerste deel van deze mix weet ons enorm te boeien. Kortom, de moeite waard om te checken.

 

Score: 4/5

 

 

Paten Locke: “Super Ramen Rocketship” (Tres Records)

  Bron: CD

Rubriek: 12/2009

  Tres Records is één van de (avontuurlijke) hip-hop labels die we maar al te graag volgen. Dit album van ‘newcomer’ Paten Locke (aka DJ Therapy) is een traditioneel hip-hop album dat je niet moet zoeken in de hoek van een DJ Alibi of Thes One (beide labelgenoten). Afgelopen zomer was er al een voorproefje van dit album te horen in de vorm van de single “Breakthru” – ook weer op het album terug te vinden. Paten Locke gebruikt weliswaar ouderwetse soul- en jazzpassages (samples, veel strijkermelodieën) in zijn hip-hop creaties, maar weet ons jammer genoeg nergens echt te overtuigen. Er staan overigens genoeg prima tracks op “Super Ramen Rocketship”, maar we verwachten niet het album echt gaat opvallen binnen het brede hip-hop genre. Paten Locke is sowieso een prima beat creator (luister eens naar “Wadaap!” en “Just Me”), maar de thema’s schieten er simpelweg niet uit. Conclusie: een bevredigend debuut, maar de echte topvorm ontbreekt.

 

Score: 3/5

 

Miss Yetti & Kookmoded: “Zuckerbrot und Peitsche” (Gold & Liebe Tonträger)

  Bron: CD

Rubriek: 12/2009

  De uit Berlijn afkomstige Henrietta Schermall aka Miss Yetti speelt al heel wat jaartjes mee in de electropop-, wave- en technoscene. Sinds 1995 heeft ze een tamelijk bescheiden discografie opgebouwd, waaronder zich ook enkele albums bevinden. “Zuckerbrot und Peitsche” is Miss Yetti’s nieuwste creatie, die ze samen met Kookmoded produceerde. Ondanks het schreeuwende artwork, valt dit album muzikaal gezien een stuk minder op. De bijdragen op “Zuckerbrot under Peitsche” klinkt van tijd tot tijd behoorlijk koud, kaal en soms zelf tamelijk ongeïnspireerd. De producties draaien doorgaans vooral om details, dreigende klanken en subtiele wendingen. Qua melodieën wordt het vrijwel nergens spannend. Kortom, erg warm worden we hier niet van dit album. Leukste track van de CD: het experimentele “Aura Aurora” met warme soundpads in het middelpunt.

 

Score: 3/5

 

 

Perquisite: “Carmen van het Noorden - De Soundtrack” (Unexpected Records/ Fu Works)

  Bron: CD

Rubriek: 12/2009

  Perquisite is de afgelopen periode niet bepaald stil gezeten. Zo is de geprezen producer/muzikant druk bezig geweest met de productie van de soundtrack voor de kersverse film Carmen van het Noorden, waarvoor hij inmiddels een Gouden Kalf in ontvangst mocht nemen. Ter aanvulling: Carmen van het Noorden is een obscuur liefdesdrama dat is geïnspireerd op het boek en de gelijknamige opera Carmen. Voor de soundtrack riep hij de hulp van een waslijst aan artiesten: GMB, Jiggy Djé, Turk, Sticks, Typhoon, Duvel, Sanguita, Urita en Forecast Jah Reign. Het album staat weliswaar vol met hip-hop beats, zoals je dat gewend bent van zijn werk met kameraad Pete Philly, maar nu is ook een prominente rol voor Nederlandstalige lyrics. Gelukkig horen we op dit album ook weer Perquisite’s kenmerkende beats en celloklanken terug. De eerste single (en video) van het album is “Dangerous Woman” (feat. GMB en Sanguita), een track die balanceert op het randje dub/reggae en hip-hop – uitermate fijne bijdrage! De soundtrack bevat ook enkele bekende en bewezen Pete Philly & Perquisite tracks zoals “Eager” en “Awake”. Prima soundtrack, zeker als je openstaat voor Nederlandstalige hip-hop.

 

Score: 3/5

 

The Japenese Popstars: “We Just Are” (Gung Ho! Recordings)  

Bron: 2-CD

Rubriek: 12/2009

Het trio The Japanese Popstars bracht dit album oorspronkelijk al in de zomer van 2008 uit. Nu gaat het album in de herkansing met een bonusschijf met exclusives en remixes. De formatie, bestaande uit Gary Curran, Gareth Donoghue en Declan McLaughlin, maakt electro-tunes die aansluiten op de Franse scene, maar ook raakvlakken heeft met acts als Don Diablo, The Subs en Dada Life. Soms zijn intro’s volkomen overbodig en dienen ze enkel als vulling van de CD. Zo niet in het geval van “We Just Are”, welke direct je interesse grijpt en bouwt in spanning. Het blijkt het startschot van een album dat weliswaar een voldoende scoort, maar niet het niveau haalt van bijvoorbeeld de eerder genoemde formatie Dada Life. Met de bonus disk erbij is “We Just Are” zeker geen verkeerd album, maar een gedecideerde en degelijke plaat.

 

Score: 3/5

 

 

Archief CD-recensies