CD recensies

Oktober/November 2008

 

 

Various: “Mushroom Jazz Six - By Mark Farina” (Om Records)

 Genre(s): Instrumental Hip-Hop/ Jazzy Hip-Hop/ Downtempo

Bron: CD

Rubriek: 11/2008

 Deel zes uit de gewaardeerde “Mushroom Jazz” reeks is wederom van een waanzinnige kwaliteit. Dat Mark Farina, die eerder dit jaar nog een housemix voor Fabric op CD liet vereeuwigen, zich ook op de betere jazzy, soulful en funky hip-hop (vaak instrumentaal van karakter) richt mag inmiddels als bekend verondersteld worden. Deze creatieveling trok liefst drie en half jaar uit om met het vervolg van het geprezen deel vijf te komen. De trackkeuze is andermaal fabuleus en datzelfde geldt voor de opbouw van de mix. Dit soort muziek horen we veel te weinig en wordt ten onrechte over het hoofd gezien. Met bekende labelgenoten als Colossus en J. Boogie’s Dubtronic Science (iemand die ook al eens een fabuleuze mix CD uitbracht die je binnen deze sound valt) op de tracklist, is dit een waanzinnige, muzikale mix geworden die zowel geschikt is voor op de achtergrond, maar ook erg goed op een grotere installatie zal klinken! Hulde voor Mark Farina!

 

Beoordeling: 8,5

 

Liquid Spirits: “Music” (Kindred Spirits)

 Genre(s): Nu-Soul/ Broken Beats/ Fusion

Bron: CD

Rubriek: 11/2008

 Tweede langspeler van de Nederlandse nu-soul formatie Liquid Spirits – in basis bestaande uit Manuel Hugas en Wiboud Burkens. Na het verrassend sterke debuutalbum uit 2006 (eveneens via Kindred Spirits uitgebracht) is het gezelschap terug met een zo mogelijk nog beter vervolg. De Liquid Spirits sound is verder verfijnd en kan zich nu zonder twijfel meten met de groten binnen de zogenaamde nu-soul/broken beats/fusion sector, denk aan 4hero, Bugz In The Attic en Mark de Clive-Lowe. Op het album horen we gasten van naam als Phonte (MC van Little Brother), living legend Leon Ware (produceerde Marvin Gaye) en Melodee (van La Melodia). Het levert in alle gevallen prachtige soulful resultaten op. Vooral het vol overgave gezongen “Closing Time (Duet)”  en de soulful hip-hop van “If You Don’t Love Me” (met Phonte) zijn erg sterk. Dit album, dat een kleine 55 minuten aan muziek bevat, zal voorlopig nog meer uit de playlist van uw recensent verdwijnen! Kijk op www.liquid-spirits.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8,5

 

 

Sabrina Starke: “Yellow Brick Road” (Star-K Records)

 Genre(s): Nu-Soul

Bron: CD

Rubriek: 11/2008

 Sabrina Starke is een fast rising star uit Rotterdam. Haar moderne soulsounds – aangevuld met funk en jazz invloeden – op “Yellow Brick Road” zijn een streling voor het oor en gaan deze getalenteerde zangeres zonder twijfel (internationaal) succes brengen. Haar stem heeft wat weg van grote namen als Lauryn Hill (The Fugees), Joss Stone en Neneh Cherry. Begeleid door schitterende backing vocals kan Sabrina Starke op haar debuutalbum weinig fout doen. Het album is geproduceerd door Beat Royalty uit Los Angeles, die een fantastische job heeft gedaan. Alle twaalf tracks op “Yellow Brick Road” zijn sterk, met “It’s Time”, “Electric Blue” en het Al Green achtige “You Are My Love” als mijn persoonlijke favorieten. De eerste single van het album, “Do For Love” genaamd, zou weleens een hele grote hit kunnen gaan worden! Is Sabrina Starke een toekomstige Blue Note artieste? Die geruchten doen namelijk al een tijdje de ronde. Afgezien daarvan is dit een essentieel album voor liefhebbers van kwalitatief hoogstaande soulmuziek.

 

Beoordeling: 8,5

 

The Dining Rooms: “Other Ink” (Schema)

 Genre(s): Nu-Jazz/ Latin-Jazz/ House/ Breakbeats

Bron: CD

Rubriek: 11/2008

 Naar aanleiding van het prima album “Ink” (2007) van het duo The Dining Rooms (Stefano Ghittoni en Cesare Malfatti), verschenen sinds afgelopen jaar een drietal ijzersterke singles met onder andere remix werk door uiteenlopende namen. Dat Schema zich niet meer puur op de moderne jazz en latin-jazz richt wordt op dit remix album nog eens extra benadrukt. Het bronmateriaal van “Ink” gaat onder andere op verbluffende wijze door de mixers van namen als Christian Prommer en Skwerl. Genoemde namen vertalen respectievelijk “Fatale” en “Thank You?” naar de dansvloer. Met overig, niet eerder verschenen remixen en vers materiaal is “Other Ink” een traktatie voor de avontuurlijke dance- en moderne jazz liefhebber. Overige remixers zijn onder andere The Cinematic Orchestra, The Invisible Session, S-Tone Inc. en The Juju Orchestra. Enige opmerking: grote afwezige op “Other Ink” is de heerlijke remix van Quarion voor “Free To Grow”. Ga die alsnog scoren is mijn advies (te vinden op “Ink EP2”).

 

Beoordeling: 8

 

 

Mr. Scruff: “Ninja Tuna” (Ninja Tune) 

Genre(s): Abstract Hip-Hop/ Breakbeats/ Jazz/ Funk/ Soul/ House/ Experimental

Bron: CD

Rubriek: 11/2008

 Andy Cathy aka Mr. Scruff behoort al jarenlang tot het vaste meubilair van het altijd boeiende Ninja Tune label – het instituut voor experimentele elektronische muziek. Mr. Scruff – hip-hop experimentalist pur sang – heeft op zijn nieuwste langspeler “Ninja Tuna” (latin) jazz, funk en soulinvloeden toegevoegd aan zijn geprezen, abstracte sound. Met gasten als Alice Russell, Quantic, Roots Manuva (Big Dada), Danny Breaks en Pete Simpson (bekend van zijn door Domu geproduceerde album op Papa Records) aan zijn muzikale zijde, heeft Mr. Scruff andermaal een prima album afgeleverd, dat muzikaal gezien indruk maakt en meer vaste patronen biedt. Heerlijk zijn vooral de soepel rollende beats (op diverse tempo’s) tijdens het aanstekelijke “Whiplash”, de prachtige Fender Rhodes klanken tijdens “Give Up To Get” en het zomerse, Zuid-Amerikaanse hoogtepunt “Stockport Carnival”. Ook de producties met respectievelijk Quantic en female soulvoice Andreya Triana zijn de moeite. Mr. Scruff’s geluid blijft onnavolgbaar en dat is nou net waar liefhebbers van Ninja Tune en gelieerde labels van houden. Vergelijk “Ninja Tuna” bijvoorbeeld eens met het elf jaar oude debuut “Mr. Scruff” (nog altijd de moeite waard) en je begrijpt direct waar we op doelen.

 

Beoordeling: 8

 

Squarepusher: “Just A Souvenir” (Warp Records)

 Genre(s): Elektronica/ IDM/ Experimental/ Jazz-Fusion

Bron: CD

Rubriek: 11/2008

 Tom Jenkinson oftewel Squarepusher is één van de bekendste en tegelijkertijd één van de meest anonieme artiesten uit de omvangrijke Warp stal – denk aan collega’s als Aphex Twin, Plaid, Boards Of Canada en Autechre. Het mooie van het Warp label is dat alle genoemde elektronica producers/ formaties – stuk voor stuk pioniers – een compleet verschillend muzikaal geluid uitdragen. Squarepusher valt onder de categorie sampleknutselaars met een grote muzikale bagage. Zijn schitterende geluidscollages, sterke (en waanzinnig snelle) basgitaarspel en vernuftige ritmes mag je zijn ‘trademark sound’ noemen. Dit eigenzinnige geluid – kort door de bocht een mengelmoes van elektronica/ IDM, (uptempo) breakbeats en allerhande ‘live’ elementen (voornamelijk refererend naar de jazz fusion) – is al jaren een beproefd recept, wat hem al vele lovende recensies en vele fans opleverde. Zijn vorige werkstuk – “Hello Everything” uit 2006 – was/is waanzinnig en op diezelfde muzikale koers vaart Tom Jenkinson op zijn nieuwe plaat “Just A Souvenir” verder. Muzikaal en creatief als altijd weet Squarepusher wederom een uiterst pakkend en aantrekkelijk album af te leveren. Verschil met de genoemde voorganger is dat er zo nu en dan scheurende gitaarklanken voorbij komen – oftewel rock invloeden. De hemelse akkoordenreeksen zijn gelukkig gebleven. De jazzy improvisaties en tokkelende basgitaren ook – Jenkinson staat te boek als een virtuoos op de basgitaar. “Just A Souvenir” telt veertien uiteenlopende tracks, waarbij Jenkinson zoals altijd een gezonde balans weet te vinden tussen rustieke tracks en ultra-energieke, tamelijk nerveus klinkende elektronica. Echter, de muziek van Squarepusher gaat nooit ‘over the top’ en dat komt door de indrukwekkende muzikale omlijsting van de producties. Dat is wat mij betreft een enorme prestatie. Gefreakt klinkt zijn muziek zo nu en dan wel overigens. Track’s #9 en #10, respectievelijk “Tensor In Green” en “The Glass Road”, laten je precies horen waarom. Op het album kan ik geen enkele uitglijder ontdekken, alle tracks zijn razend knap in elkaar gedraaid en maar moeilijk met de pen te beschrijven. Squarepusher’s eigenzinnige geluid moet je gewoon zelf horen, ontdekken en beleven. Van dit soort albums kan ik persoonlijk erg enthousiast worden en vermoedelijk vele elektronica/ IDM liefhebbers met mij. Echter, Squarepusher’s muziek zal niet ieders kopje thee zijn! Op basis van de uitzonderlijk hoge kwaliteit, creativiteit, muzikaliteit en originaliteit krijgt dit album een torenhoge becijfering. Naar elektronica/ IDM maatstaven is dit een album dat je absoluut niet mag missen. “Just A Souvenir” is minstens zo goed als voorganger “Hello Everything” – een album dat ik eveneens van harte kan aanbevelen!Voor het eerst in twaalf jaar staat elektronicavirtuoos Squarepusher op een Nederlands podium. Op vrijdag 28 november treedt het Britse multitalent op in de Amsterdamse Melkweg. Met zijn unieke mix van vooruitstrevende elektronische muziek en virtuoos basgitaarspel staat Squarepusher garant voor een overweldigende liveshow. Voor het eerst in twaalf jaar staat elektronicavirtuoos Squarepusher op een Nederlands podium. Op vrijdag 28 november treedt het Britse multitalent op in de Amsterdamse Melkweg. Met zijn unieke mix van vooruitstrevende elektronische muziek en virtuoos basgitaarspel staat Squarepusher garant voor een overweldigende liveshow. Op vrijdag 28 november zal Squarepusher voor het eerst in twaalf jaar een live show weggeven in Nederland en wel in de Amsterdamse spot Melkweg. Bezoek www.melkweg.nl om hier meer over te lezen en op de betreffende pagina kun je ook een interessant interview met Tom Jenkinson (BBC materiaal) bekijken. Kijk op www.squarepusher.net of www.warprecords.com voor additionele informatie.

 

Beoordeling: 9

 

 

Sunlounger: “Sunny Tales” (Armada Music/ Magic Island Records)

 Genre(s): Trance/ Chill-Out

Bron: 2-CD

Rubriek: 11/2008

 Roger Pierre Shah aka DJ Shah aka Sunlounger is wat je noemt een productief mannetje! Hij bracht pas geleden nog de 2-CD “Songbook” uit onder zijn alias DJ Shah. Nu is er alweer een nieuw album van zijn hand onder de noemer Sunlounger. “Sunny Tales” is de opvolger van het in augustus vorig verschenen 2-CD album “Another Day On The Terrace”. Opvallend is dat alle genoemde albums via dezelfde aanpak op de markt komen. Roger Pierre Shah maakt namelijk van zijn albummateriaal zowel dansvloermateriaal (lees: melodische trance, soms ook vocaal) als chill-out versies. Ook “Sunny Tales” is volgens dit recept in elkaar gedraaid. Het Sunlounger geluid houdt ergens het midden tussen Chicane, Solar Stone en de muziek van labelhoofd Armin van Buuren. Het levert vele leuke luisterliedjes op, waarbij de voetjes voorzichtig de vloer op kunnen. Verwacht dus geen ultra opzwepende trancemuziek die bol staat van de energie, maar de meer zweverige, melodische variant voor aan het begin van een clubnight. Zowel de ‘dance’ als de ‘chill’ disk krijgen allebei een voldoende. Kijk op www.armadamusic.com of www.magicislandrecords.nl voor meer informatie.

 

Beoordeling: 6,5

 

[re:jazz]: “Nipponized” (INFRACom!)

 Genre(s): Nu-Jazz/ Jazz Fusion

Bron: CD

Rubriek: 11/2008

 [re:jazz] is het jazzproject rondom Matthias Vogt – ook bekend van zijn werk met Motorcitysoul. Met een steeds wisselende line-up van gastmuzikanten en vocalisten, weet [re:jazz] al jaren te overtuigen. Wat is dan het [re:jazz] recept? Kort door de bocht: het gezelschap rondom Matthias Vogt geeft zijn/ haar eigen (moderne) jazzy draai aan divers bronmateriaal, variërend van downtempo, drum & bass en house tot soul, funk, jazz en ga zo maar door. Het eind 2006 verschenen “Expansion” is daar het meest recente voorbeeld van, wanneer we het [re:jazz] live album van eerder dit jaar niet meerekenen. Op “Nipponized” – volgens onze gegevens het vierde volwaardige [re:jazz] album – vinden we een elftal verse jazz interpretaties gebaseerd op muziek van sleutelfiguren uit de Japanse jazz- en clubscene. Denk aan namen als Kyoto Jazz Massive, DJ Krush, Jazztronik, Towa Tei en Mondo Grosso. De CD wordt afgetrapt met het heerlijke “The Brightness Of These Days”, origineel van Kyoto Jazz Massive. De schitterende, uiterst gevoelige vocalen van Inga Lühning doen Vanessa Freeman (de oorspronkelijke zangeres) bijna vergeten. Ook Mondo Grosso’s “MG4BB” gaat op een voortreffelijke wijze in [re:jazz] herkansing! Opvallend aan deze CD vol herinterpretaties is de creativiteit, iets dat onlosmakelijk verbonden is met het bronmateriaal. “Nipponized” is een kort gezegd een geslaagd nieuw hoofdstuk uit het [re:jazz] boek, dat hopelijk nog lang niet af is. Kijk op www.rejazz.de of www.infracom.de voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8

 

 

Various: “House Masters - Bob Sinclar” (Defected)

 Genre(s): House

Bron: 2-CD

Rubriek: 11/2008

 Na het nuttige eerste deel uit de “House Masters” reeks, met Louie Vega in de spotlights, is het Bob Sinclar die centraal staat op deel twee. Christophe Le Friant, Bob Sinclar’s echte naam, is al jaren een sleutelspeler binnen de mondiale housescene. De laatste paar jaar manifesteert hij zich meer en meer als producer van toegankelijk houseproducties, die het ook uitermate goed doen in de charts. Denk aan vocale hits als “Love Generation”, “World, Hold On (Children Of The Sky)” en “Together”. Deze herkenbare tracks, waarop vrijwel altijd gezellige fluitpartijen (met de mond) te horen zijn, kenmerken echter de Bob Sinclar sound van nu. Voor mensen die hem nog niet zo lang volgen is het interessant te weten hoe deze producer zich stap voor stap in de publieke kijker heeft weten te spelen. Sinclar heeft vanaf eind jaren 90 een waslijst aan respectabele releases uitgebracht onder diverse namen/ projecten, waaronder tracks als “Save Our Soul”, “I Feel For You” en “Outro Lugar” (onder de naam Salomé Da Bahia). De gezellige en gevarieerde housesound van deze Fransman is al jaren succesvol en zal dit voorlopig, getuige zijn laatste hit met Axwell en Ron Carroll, zeker nog blijven. Kijk op www.defected.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 7,5

 

Various: “Freshly Composted Vol. 3” (Compost Records)

 Genre(s): Nu-Jazz/ House/ Broken Beats/ Space-Disco

Bron: CD

Rubriek: 11/2008

 Compost Records en Sonar Kollektiv blijven voorbeelden van labels waarop je als elektronische muziekliefhebber (in een brede zin van het woord) altijd kunt vertrouwen. Compost Records bracht recentelijk haar driehonderdste release uit door middel van de CD compilatie “Freshly Composted Vol. 3”. In navolging van de prima voorgangers, scoort ook deel drie een dikke voldoende. Of het nu om de broken beats remix door Innocent Sorcerers voor Sistars, de space-disco remixen door respectievelijk Crazy P voor Eddy meets Yannah en I:Cube voor Karma of de gedreven house remix van Ripperton voor Beanfield gaat; Compost heeft je nog altijd veel fraais te bieden. Overige namen op “Freshly Composted Vol. 3” zijn Muallem (geremixt door Phreek Plus One), Alex Attias presents Mustang feat. Colonel Red (geremixt door Beanfield), Robert Owens (zowel solo als te gast bij Shahrokh Sound Of K.), Ben Mono (geremixt door TJ Kong & Nuno Dos Santos) en ga zo maar door. Het is feest en dat zullen we weten ook! Heerlijke compilatie.

 

Beoordeling: 8

 

 

Lars Bartkuhn: “The New Continent” (Sonar Kollektiv)

 Genre(s): Folk/ Cinematic Downtempo

Bron: CD

Rubriek: 11/2008

 Waar komt deze Lars Bartkuhn ineens vandaan vroegen we ons deze maand af, na beluistering van ’s mans waanzinnige debuutalbum “The New Continent”. De in Frankfurt residerende Bartkuhn blijkt de man achter het fraaie deep-house project Laurentius en is/was lid van de formatie Needs. Met “The New Continent” is het echter moderne folkmuziek en cinematische downtempo dat de klok slaat. En hoe? Het lijkt erop alsof Lars Bartkuhn het beste van artiesten als Pat Metheny, 4hero (refererend aan hun folk producties), Andy Summers en cinematische toppers als Fragile State, Pretz en Zero 7 in de blender heeft gegooid en hier zijn eigen draai aan heeft gegeven. Zo horen we bijvoorbeeld ook verwijzingen naar Zuid-Amerika voorbij komen. Luister eens naar “The Uprising” en je begrijpt exact waar we op doelen. “The New Continent” is een indrukwekkend album geworden met negen uitstekende tracks op rij. Muzikaal, creatief en vooral melodieus! Een kandidaat voor de naderende jaarlijstjes en wat mij betreft beter dan de eerder verschenen folkalbums van Clara Hill en Thief op Sonar Kollektiv! Kijk op www.larsbartkuhn.com of www.sonarkollektiv.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8,5

 

 

Various: “Fashion House - N°1 Milan Edition” (Clubstar)

 Genre(s): (Electro) House/ Tech-House/ Deep-House

Bron: 2-CD

Rubriek: 11/2008

 Henri Kohn – A&R bij Clubstar – heeft het maar druk met het samenstellen cq. mixen van compilaties. Na de recente “Clubstar Session: 10th Anniversary” en “House Is Love Volume 2” verzamelaars is daar alweer “Fashion House - N°1 Milan Edition”. Het product is opgedeeld in twee disk met de thema’s ‘City Heat Dancin’’ en ‘Catwalk Romancin’’. Thema’s die elkaar wat muzikale invulling eigenlijk maar weinig ontlopen – beide gaat het om housemuziek. Op CD1 horen we een toegankelijke (grotendeels vocale) clubmix, vergelijkbaar met de compilaties van labels als Defected en Hed Kandi waarbij (electro) house/ grooves de boventoon voeren. Bekende tracks als Funkerman’s “Speed Up” en Jean Claude Ades & Vincent Thomas’ “Shingaling” worden afgewisseld met tracks van bijvoorbeeld T.J. Cases feat. Natalie Broomes (geremixt door Hardsoul), Melvin Reese, Kid Massive en Jon Silva (check zijn heerlijke “Aagaen”). CD2 begint nog met een vocale downtempo track, waarna je direct weer in de housemodus teruggeplaatst wordt. Op CD2 horen we (een greep) bijdragen van Style Of Eye, Maniel Tur & D-Play, Rurals (geremixt door Ananda Project) en Ron Paine feat. Lady Alma. Deze compilatie scoort een voldoende, maar is niet echt een bijzondere aangelegenheid. Kijk op www.clubstar.net voor meer informatie.

 

Beoordeling: 7

 

Various: “Carry On - Pretend We Are Not In The Room” (Curle/ N.E.W.S.)

 Genre(s): (Deep) House/ Tech-House/ (Detroit) Techno

Bron: CD

Rubriek: 11/2008

 Efdemin is de samensteller en mixer van deze heerlijke housetrip. Op de CD gaan oud en nieuw, deep en ‘techy’ materiaal gemoedelijk in de mix. Phillip Sollmann, zoals Efdemin in real life heet, selecteerde in totaal veertien uiteenlopende producties uit voor zijn mix, waaronder namen als Patrice Scott, Minilogue, Photek, Surgeon en Scott Grooves. Uiteraard ontbreekt een eigen productie niet – “America” in dit geval. De mix begint met een relaxt oudje van The Showroom Recordings Series (uit 1996), gevolgd door de zwaar pompende beats van Patrice Scott. “Deep Again” van deze uit Detroit afkomstige producer is een briljante track met een lange intro en een uiterst treffend samenspel tussen synths, strings en piano’s (geheel volgens de Detroit traditie). Luister ook eens naar “Second To None” van Tobias. Deze track heeft een ritmiek en thema waarbij je spontaan begint te huppelen. Ook Surgeon’s fraaie “Floorshow (1.2)” is een opmerkelijk lekkere Detroit techno track. Het mag duidelijk zijn: Efdemin heeft een erg goede mix afgeleverd, waarbij hij deep-house, tech-house en techno met elkaar verbindt. Dit is één van de betere mix CD’s die ik dit jaar heb gehoord.

 

Beoordeling: 8

 

 

Various: “Fuse Presents Deetron” (Music Man/ N.E.W.S.)

 Genre(s): House (Classics)/ Tech-House/ Techno

Bron: CD

Rubriek: 11/2008

 Sam Geiser aka Deetron aka Procreation is de achtste DJ/ producer die een editie binnen de geprezen “Fuse Presents…” reeks mag samenstellen en mixen (live). Namen als Dave Clarke, Technasia, Joris Voorn, Adam Beyer, Shinedoe en Steve Bug gingen hem al voor. Aan de Zwitser de dankbare taak (lees: de uitdaging) om het niveau van de succesvolle voorgangers te evenaren of zelfs te overtreffen. Eind jaren 90 bracht Deetron zijn eerste producties uit. Via werk op labels als Phont kwam hij terecht bij het Belgische Music Man, waarop hij na verschillende succesvolle singles een compleet album uitbracht – “Twisted” genaamd (2006). Ook het album bracht diverse clubsuccessen voort. Wat te denken van de gedreven single “I Cling” met de prettige soulful voice van Ovasoul7 – inclusief de veel gedraaide remix van Aril Brikha. Kortom, Deetron is al tijdenlang niet meer weg te denken uit de mondiale house- en technoscene. Voor deze “Fuse Presents Deetron” verzamelaar selecteerde Geiser in totaal 25 tracks, waarbij voor de verandering eens geen rol voor minimal is weggelegd. Deetron put meer uit pompende house, classics, tech-house en lichtvoetige tribal techno (al dan niet met retro invloeden). Hij hanteert een niet al te hoog tempo tijdens de mixsessie en weet een afgemeten balans tussen vocaal en instrumentaal werk te creëren. Swayzak’s remix voor Mossa’s “Body Selector” is het perfecte intro en startschot voor wederom een fraaie “Fuse Presents…” verzamelaar. Het elektronica verleden van Swayzak klinkt overduidelijk door tijdens de eerste twee minuten van de track. De prachtige soundpads worden bijgestaan door stijlvolle (gebroken) elektronica beats. Na dit fraaie startsein neemt Deetron je mee op een muzikale reis langs tracks van onder andere downtempo master Kenneth Bager (hier geremixt door Jackie Idjut), Fingers Inc., Gene Hunt (geremixt door Abicah Soul), Radio Slave, Shackleton en Mr. Monday (met de geprezen classic “Future” uit 1990). Van Fingers Inc. heeft Deetron de klassieker “A Path” uit 1986 geselecteerd – met de vocalen van een hele jonge Robert Owens (toen rond de 25 jaar oud). De baslijn van dit nummer is onderscheidend goed en vooral groovy! De wijze waarop Deetron de track “Plain” van Marcel Dettmann over Fingers Inc. mixt is uiterst krachtig en motiverend! Later komt vocalist Robert Owens andermaal voorbij tijdens de track “Inspire” van Gene Hunt (in dit geval geremixt door Abicah Soul). Over retro klanken gesproken: luister ook eens Redshape’s “Warrior”, dat een beetje klinkt als Derrick May’s muziek van eind jaren 80. Lekkerste tracks zijn wat mij betreft “W.A.R. Dub” van de formatie Trus’me; wat een heerlijke groove, wat een heerlijke ‘trancey’ synths! Binnen diezelfde omschrijving past ook The Lost Men’s “I Cried For You”, nog zo’n waanzinnige klapper! Ook het ontembare “D.P.O.M.B. (Version 1)” van het gezelschap Henrik Schwarz, Âme en Dixon is een heftig pompende surprise van betekenis – een peaktime toptrack. In de breedte is “Fuse Presents Deetron” een tamelijk diepe en vooral doordachte mix geworden met een grote diversiteit aan housemuziek van een hoge kwaliteit. Naast alle genoemde indrukken horen we ook duidelijk Deetron’s liefde voor tribals terugkomen in zijn mix – goed voor de ritmische variatie. Je zult je met deze mixsessie zeker niet vervelen! Een waardig vervolg op de reeds uitgebrachte delen binnen deze geliefde reeks van “Fuse Presents…” mixverzamelaars. Kijk www.deetron.com of www.musicmanrecords.net voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8

 

Stee Downes: “All In A Day” (Sonar Kollektiv)

 Genre(s): Soul/ Funk/ Jazz/ Pop/ Broken Beats

Bron: CD

Rubriek: 11/2008

 Stee Downes is een nieuwe naam op Sonar Kollektiv. Deze producer/ zanger manoeuvreert gedurende zijn album “All In A Day” soepel tussen stromingen als soul, jazz, funk en pop. Downes heeft niet de allermooiste stem, maar in combinatie met de lekkere liedjes blijft deze redelijk overeind. Zijn stemgeluid heeft nog het meeste weg van Prince, Ben Westbeech en Thomas Mars (Phoenix), al haalt hij bij lange na niet het niveau van de meester Prince. Af en toe verrast Stee Downes de luisteraar met onverwachte muzikale wendingen. Neem nou de track “What’s Wrong Wiht Groovin’” dat qua ritmiek van downtempo breakbeat veranderd in een Braziliaans bossa feestje. “All In A Day” is in de breedte een avontuurlijk en muzikaal album geworden dat vlekkeloos weg luistert, zonder dat de muziek gaat vervelen. Het is vooral een gezellige plaat zonder echt spektakel. De CD doet me qua diverse sfeer een beetje denken aan muziek van Steye en Benny Sings. Beste tracks: de broken beats van “Movement” en de Phoenix achtige house van “A Need For Something Else”. Slotsom: album om te proberen.

 

Beoordeling: 8

 

 

Markus Schulz: “Progression Progressed - The Remixes” (Armada)

 Genre(s): Trance

Bron: 2-CD

Rubriek: 11/2008

 Markus Schulz behaalde recentelijk wederom een hoge notering in de jaarlijks uitgegeven DJ Mag Top 100 lijst, die de meest populaire DJ’s worldwide weergeeft. Zijn energieke, afwisselend vocale en instrumentale geluid is al jaren populair bij het trouwe trancepubliek. Aan de hand van Markus Schulz tweede album, “Progression” genaamd (uit 2007), is nu een nieuwe release op de markt gebracht waarbij het originele album in de herkansing gaat, aangevuld met remixen en een nieuwe productie – “The New World”. Remixen komen van namen als Mark Otten, Nic Chagall (van Cosmic Gate), Agnelli & Nelson en Genix. De resultaten zijn over het algemeen prima en geven het originele materiaal een langere houdbaarheidsdatum. Voor de mensen die het originele album nooit gehoord hebben, is deze 2-CD release een uitgelezen mogelijkheid om in één keer bijgepraat te worden over al het moois dat Markus Schulz en de participerende remixers hebben voortgebracht rondom dit “Progression” project. Opvallend hoogtepunt is overigens Markus’ nieuwe single “The New World”, wat een waanzinnige, energieke trancekraker! Wat mij betreft een instant classic! Uiteraard ontbreken bewezen clubhits als “Fly To Colours” en “I Am” (met Chakra) niet op deze 2-CD.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Various: “Defected In The House Goa 09” (Defected)

 Genre(s): House

Bron: 3-CD

Rubriek: 11/2008 

Verrassend fijne compilatie van het altijd sterke Defected label. Op “Defected In The House Goa 09” vinden we mixen van drie afzonderlijke acts. Simon Dunmore, ATFC en DJ Pearl nemen ieder afzonderlijk een schijfje voor hun rekening. Het resultaat mag er zijn en is geheel in de lijn van de muzikale output die je ook van Defected verwacht. Alle drie de mixen zijn bijzonder soulful en ontlopen elkaar maar weinig qua kwaliteit. CD1 door labelbaas Simon Dunmore bevat onder andere de classic “Let’s Groove” van George Morel en een heerlijke remix door D.O.N.S. & DBN voor The Montanas & DJ Roland Clark’s “Music Talking”. CD2 is qua geluid nog immer soulful, maar ook eigentijdse kruiden uit electro en minimal zijn verweven in de muziek. Vooral de bijdragen van onze eigen mannen van Chocolate Puma springen eruit! Ook de remix van Laidback Luke voor TV Rock feat. Rudy’s “Been A Long Time” mag er zijn. CD3 is een mengelmoes van de stromingen die op de eerdere twee schijfjes voorbij zijn gekomen met lekkere tracks door onder andere Tam Cooper (geremixt door Jimpster), The Shapeshifters (geremixt door Henrik B), maar check vooral het waanzinnige “DBN” door Asteroidz feat. Madita. Kortom: zoals altijd weet Defected je weer te boeien met haar compilaties.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Various: “FabricLive.43 - By Switch & Sinden” (Fabric Records)

 Genre(s): Fidget/ Breakbeats/ Electro-Bass/ Grime/ Dub-Step

Bron: CD

Rubriek: 11/2008 

Editie #43 uit de “FabricLive” komt op naam van Switch & Sinden, die de subtitel “Get Familiar” aan de mix CD hebben meegegeven. Sinden heeft uiteindelijk de 23 tracks aan elkaar gemixt. Het is een mix die naadloos aansluit op de laatste mode. Met andere woorden: stromingen als fidget, allerhande breakbeats, electro-bass en invloeden uit hip-hop worden breed uitgemeten op “FabricLive.43”. Het is een vermakelijke en vooral energieke dansvloermix geworden waarbij namen als Armand van Helden, Skream, Alan Braxe feat. Killa Kella & Fallon, Radioclit, Aquasky en M83 voorbij komen. De heersende electro invloeden zijn overal voelbaar en merkbaar, wat de mix een ietwat rauw randje meegeeft. Ook het gebruik van ouderwetse breaks, synths en vocals (samples) valt op. Sinden’s eigen werk beperkt zich tot een aantal remixen, waarvan de remix voor Mujava’s “Township Funk” me het meest aanspreekt. Na beluistering van de gehele mix kan ik spreken van een erg vermakelijke, maar niet baanbrekende mixcompilatie. Het uiterst aanstekelijke “Nightwatcher (Show Me)” van Alan Braxe feat. Killa Kella & Fallon is de meest opvallende track op de CD. De rollende, verknipte synthesizers blijven na beluistering de hele dag in je kop zitten. Zomby’s “Strange Fruit” verdient ook een compliment. Deze duistere track met vernuftig geprogrammeerde electro chipsounds is een aanrader! Conclusie: de muziek op “FabricLive.43” is vergelijkbaar met materiaal op de recente mixcompilatie van het Utrechtse collectief Boemklatsch!

 

Beoordeling: 8

 

 

Various: “Fabric 43 - By Metro Area” (Fabric Records)

 Genre(s): (Nouveau) Disco/ Space-Disco/ House

Bron: CD

Rubriek: 11/2008

 Metro Area in the mix! Wat een feest. Wat betekent dit? Disco in alle vormen en maten! Metro Area is een duo bestaande uit Morgan Geist en Darshan Jesrani. In 2002 werd het duo in één klap beroemd met hun geprezen titelloze debuutalbum (uitgebracht via Source), dat onder andere de klapper “Orange Alert” bevat. Wie disco een warm toedraagt weet wat hem/haar te wachten staat. Metro Area combineert moderne en meer authentieke invloeden met elkaar in een vloeiende mix die boeit van de eerste tot de laatste seconde. Naast heerlijke disco van onder andere Heaven 17, Gary’s Gang, Wiretap, Ministry en Five Special horen we ook enkele classic house tracks voorbij komen van onder andere Dreamhouse (aka Joey Longo aka Pal Joey), Plez en Baby Oliver. “Fabric 43” is een heerlijke mix CD geworden die we willen typeren als een prettig voorafje voor het stappen. Je begrijpt het al; het is een wat rustig deel uit de reeks in vergelijking met mixen door bijvoorbeeld Noisia of Freq Nasty. Onmiskenbaar retro ook! Beste track komt wat mij betreft van Wiretap, dat met “X-Rated Man” een funky krater van jewelste slaat!

 

Beoordeling: 8

 

 

Various: “Warung Brazil #001 - Mixed By 16 Bit Lolita’s” (Hope Recordings)

 Genre(s): Progressive House & Trance/ Tech-House

Bron: 2-CD

Rubriek: 11/2008

 Ariaan Olieroock en Peter Kriek aka 16 Bit Lolitas zijn al jaren een succesvol duo binnen de zogehete progressive house en dito trance scene. Hun vaak zweverige, emotionele tracks weten vrijwel altijd te boeien en leverde het duo releases op gerenommeerde labels als Cyber Records en Shinichi (sublabel van Yoshitoshi). Ook als DJ-duo staan ‘de Lolitas’ hun mannetje, getuige hun nieuwste wapenfeit – een mixcompilatie gekoppeld aan de Warung Beach Club (Brazil). De mix bestaat uit twee delen: enerzijds een mix die grotendeels met materiaal van derden gevuld is, anderzijds een mix die twaalf eigen producties aan elkaar verbindt – eigenlijk een live optreden dus. Het progressieve geluid van 16 Bit Lolitas bevat geheel volgens verwachting ook invloeden uit de electro en minimal, maar neigt soms ook naar tech-house. De broeierige sfeer van de gelaagde progressive sound komt echter op de eerste plaats, zo horen we tijdens de DJ-sessie van het duo. De lange, goed verzorgde overgangen tussen de tracks, geven een rustiek effect, zonder de boel in slaap te sussen. Op CD1 vinden we prima tracks van onder andere Sharam Jey (geremixt door Martin Buttrich), Spirit Catcher en D-Nox & Beckers. Vooral het laatstgenoemde duo weet te boeien met hun rollende ‘tech’ track “Toronto”. CD2, met eigen bijdragen, is wat mij betreft nog beter. De gevarieerde kwaliteitsproducties van 16 Bit Lolitas zijn een verademing en vervelen nimmer. Het duo zou je samen met namen als C-Jay, Eelke Kleijn en Roland Klinkenberg de Nederlandse vertegenwoordigers van de betere progressive house en trance kunnen noemen. Kortom: deze compilatie moet je gehoord hebben!

 

Beoordeling: 8

 

 

Joakim: “My Best Remixes” (Tigersushi)

 Genre(s): House/ Disco/ Electro/ New Wave

Bron: CD

Rubriek: 11/2008

Joakim Bouaziz ken je wellicht van zijn vorig jaar via !K7 verschenen album “Monsters & Silly Songs”. Joakim loopt echter al wat langer mee en bracht zijn eerste materiaal aan het begin van het nieuwe millenium uit. Tigersushi, een label waarop Joakim al eens een single uitbracht, biedt nu een overzicht van zijn ‘beste’ remixen van de laatste jaren (periode 2003-2008). Zijn creatieve, retro geluid in een nieuw jasje – korte door de bocht een combinatie van disco, electro, new wave en house – leverde hem remix klusjes op voor grote namen als AIR, Simian Mobile Disco en Alter Ego. Op “My Best Remixes” laat Joakim horen waarom dit soort formaties bij hem aankloppen voor een alternatieve versie. Check bijvoorbeeld eens zijn versie voor Tiga’s “Pleasure From The Bass”, waarbij het origineel werkelijk waar overklast wordt. Joakim selecteerde twaalf remixen voor namen als Max Berlin, Clashing Egos, DJ Mehdi, The Chap en Annie. Het resultaat is in vrijwel alle gevallen ruim voldoende en bovendien vermakelijk! Kortom: een prima conceptalbum. Joakim’s herinterpretaties van AIR’s “Surfing On A Rocket” en Simian Mobile Disco’s “Hustler” ontbreken overigens op “My Best Remixes”. Wellicht een gemiste kans.

 

Beoordeling: 8

 

 

Various: “SK200 - Sonar Kollektiv Compilation” (Sonar Kollektiv)

 Genre(s): Nu-Jazz/ Folk/ House/ Nu-Soul/ Broken Beats/ Dub/ Reggae/ Latin

Bron: CD

Rubriek: 11/2008

 Ter ere van Sonar Kollektiv’s 200ste release verschijnt – hoe kan het ook anders – een compilatie. Een klusje voor de creatieve mannen van Jazzanova, oftewel de labeleigenaars. De zeventien tracks tellende disk vat de huidige brede koers van het label treffend samen. Je krijgt allerhande moderne jazz, folk/ pop, gevarieerde house, reggae/ dub, latin, nu-soul en broken beats voorgeschoteld van een verbluffende kwaliteit. Precies wat je gewend bent van dit label. Op de tracklist vinden we materiaal van bekende namen als Recloose, Clara Hill, Benny Sings, Quasimode, Two Banks Of Four, Thief, Roland Appel en Christian Prommer, maar ook ‘nieuwkomers’ als Lars Bartkuhn en Stee Downers worden op deze compilatie gepresenteerd. Of het nu om de ‘folkwaves’ van Clara Hill, de reggae/dub van The Black Seeds, de moderne jazz van Christian Prommer, Quasimode en Two Banks Of Four gaat; de muziek uit de Sonar Kollektiv stal is altijd de moeite! Lars Bartkuhn laat met zijn tropische “Prayer/ Dance Into The Sun” een Zuid-Amerikaans hoogstandje horen dat je niet snel zult vergeten! Deze ruim acht minuten durende track doet me denken aan materiaal dat Kenny Dope voor zijn “Brazilika” compilatie selecteerde – release uit 2004 op Far Out Recordings. We wachten met smart op Bartkuhn’s spoedig te verschijnen album “The New Continent”. Let op: de release van deze feestelijke compilatie zal volgens onze informatie pas in december 2008 plaatsvinden. Kijk op www.sonarkollektiv.com of www.jazzanova.net voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8

 

 

Thievery Corporation: “Radio Retaliation” (ESL Music)

 Genre(s): Downtempo/ Dub/ Reggae/ World Music

Bron: CD

Rubriek: 11/2008

 Eindelijk is daar het nieuwe album van Thievery Corporation – “Radio Retaliation” getiteld. Het is alweer het vijfde studio album van het duo dat elkaar in 1995 ontmoette en begin 1996 hun eerste single uitbracht. Fans hebben ruim drie jaar moeten wachten op het vervolg van het begin 2005 verschenen “The Cosmic Game”. In 2006 verscheen nog wel de heerlijke conceptplaat “Versions”, maar daarna werd het even rustig rondom Thievery Corporation. De leden van de formatie hebben echter niet stilgezeten, want Rob Garza richtte zich op zijn Dust Galaxy soloproject en Eric Hilton was betrokken bij de productie van albums voor Federico Aubele en Natalia Clavier (al het genoemde materiaal is uitgebracht via ESL Music overigens). Intussen werkte het duo dus stilletjes aan “Radio Retaliation”, een album met vijftien gloednieuwe bijdragen die volgens het oude vertrouwde receptuur van het duo – hun geprezen chakra-dub downtempo sound met additionele kruiden uit de reggae, funk, jazz en wereldmuziek – in elkaar gedraaid is. Met andere woorden: hun ‘trademark’ downtempo geluid, waar Hilton en Garza al jaren succesvol mee zijn. Dat is ook gelijk het verhaal van dit album! Het is meer van hetzelfde, oftewel de avontuurlijke/ brede sound waar Thievery Corporation bekend om staat. Met het verschil dat de teksten tijdens “Radio Retaliation” met regelmaat politiek getint zijn. Hun ‘wereldse’ aanpak mag als bekend verondersteld worden en zal ook nu weer door veel luisteraars positief ontvangen worden. “Radio Retaliation” kun je als downtempo liefhebber zonder voorbeluistering aanschaffen. Kijk op www.thieverycorporation.com of www.eslmusic.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8,5

 

 

Various: “Best Seven Selections 3” (Best Seven/ Sonar Kollektiv)

 Genre(s): Reggae/ Dub/ Soul

Bron: CD

Rubriek: 11/2008

 Daniel W. Best is de Berlijnse ‘godfather’ van de soul, dub en reggae. Op “Best Seven Selections 3” laat hij een puike selectie van nieuw dub en reggae materiaal horen. Liefst zeven exclusieve bijdragen selecteerde hij voor deze ongemixte compilatie. Volgens de persinformatie op de site van Sonar Kollektiv moet dit de beste editie uit de reeks zijn (tot nu toe). Dat schept verwachtingen. Wanneer labels zo uitbundig aankondigen is dit soms enthousiasme, maar vaak een verbloeming van de kwaliteit. We hebben nu echter met een aan Sonar Kollektiv gelieerde compilatie te maken, een kwaliteitsgarantie dus. Na beluistering willen we nou niet spreken over de beste Best Seven verzamelaar, maar toch van een geslaagde verzamelaar. Met bijdragen van Kabuki (hier met soulzangeres Natalie Gardiner), Tosca, Recloose feat. Joe Dukie (geremixt door Yes King), The Black Seeds en Sygaire feat. Miss Yolanda valt er weer genoeg te genieten op “Best Seven Selections 3”. Zonder echte opvallende tracks, luister je deze compilatie zonder enkele moeite en zonder tegenzin af. Het zijn stuk voor stuk lekkere tracks om te beluisteren, maar wat ons betreft springt het ‘spacey’ “Brian Emely” van Tosca er het meest positief uit. Kijk op www.bestseven.de of www.sonarkollektiv.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8

 

 

Mo’Horizons: “Ten Yours Of…” (Agogo Records) 

Genre(s): Downtempo/ Brazilectro/ Funky Breakbeats/ (Latin) Jazz

Bron: 2-CD

Rubriek: 11/2008

 Tropische, exotische downtempo; dat is waar Mo’Horizons al jaren voor staat. De formatie – in basis bestaande uit Ralf Droesemeyer en Mark ‘Foh’ Wetzler – bracht sinds 1999 vier aantrekkelijke albums uit waarop een waslijst aan gastmuzikanten hun medewerking verleenden. Agogo Records achtte de tijd rijp om een muzikaal Mo’Horizons document uit te brengen, waarop de afgelopen tien jaar treffend wordt samengevat (CD1), inclusief een bonus disk met remixen (CD2). “Ten Years Of…” is voor de downtempo kenner een feest van herkenning. Het valt op dat de muziek van Mo’Horizons (soms) jaren na release nog altijd fris en fruitig klinkt. Het leuke is ook dat de tracklist van CD1 is opgebouwd van oud naar nieuw – een goede opbouw wat mij betreft. Op CD1 staan maarliefst zestien bijdragen, waaronder een stel radio versies. Grote afwezige is wat mij betreft de heerlijke track “Dance Naked Under Palmtrees” van het “Remember Tomorrow” album uit 2001 (Stereo Deluxe release). De lome, uiterst relaxte sfeer op de eerste disk is een verademing en we begrijpen dan ook volkomen waarom deze formatie ten tijde van de lounge hype de aandacht trok! Hun muziek is dan ook op ontelbaar veel compilaties terecht gekomen. Of het nu om exotische/ dubby downtempo, latin-jazz of funky breakbeats gaat; de muziek van Mo’Horizons overtuigd op ieder front. We stippen graag even een paar tracks van CD1 aan. Te beginnen bij de uptempo Latin productie “Drum’n Boogaloo” – compleet met drum & bass ritmiek. “Remember Tomorrow” is een productie die opvallend veel gelijkenissen met de chakra-dub sound van Thievery Corporation heeft – compleet met spel op de sitar. Wie was er eerder mee? En zo staan er nog vele mooie tracks op dit conceptalbum. CD2 – de remix schijf – is een lekker toetje, dat net zo smaakvol als het hoofdgerecht is! Lekkerste remix komt van de hand van DJ Day. Zijn remix voor “Ay Y N’Ama” (uit 2007) met stoere (hip-hop) breakbeat en latin-disco gevoel is een streling voor het oor! Al met al een heerlijke zomerse en vooral muzikale release! Kijk op www.myspace.com/mohorizons of www.agogo-records.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8

 

Various: “No Nonsense - Mixed By Michel de Hey” (HEY!/ N.E.W.S.)

 Genre(s): Tech-House/ Minimal

Bron: CD

Rubriek: 11/2008

 Volgens onze gegevens is “No Nonsense” de eerste mixverzamelaar van Michey de Hey sinds het in 2006 verschenen “Recorded In Rotterdam”, waarvoor Michel de Hey enkel Nederlandse producties gebruikte. “No Nonsense” is inderdaad en mix zonder onzinnige platen. Ditmaal bewapend met internationale producties laat Michel de Hey wederom horen waarom hij al jaren tot de populairste techno/ minimal DJ’s van het land behoort. “No Nonsense” is een no nonsense mix met gedreven dansvloermuziek van de eerste tot en met de laatste seconde. Precies wat je gewend bent van deze Rotterdamse DJ/ producer. Zijn mix loopt zoals altijd soepeltjes door en brengt je langs muziek van Secret Cinema, Sébastien Léger, M.I.R.K.O., Robert Babicz (geremixt door Joris Voorn), Rejected (geremixt door District One, die ook nog met een andere remix voorbij komen op deze CD), Warren Fellow & Edwin Oosterwal en natuurlijk diverse eigen producties. Sterker nog, de remix die Stimming maakte voor Michel de Hey’s “I Do Not Like Würst In My Soup” (wat een titel!) is fabuleus te noemen. Michel de Hey heeft op “No Nonsense” een selectie weten aan te leggen met tamelijk onbekend materiaal (op het moment van schrijven), allemaal met een doordachte opbouw, tamelijk melodisch en vooral met een heerlijke ‘drive’. Voor de rest kan ik aanraden om de CD gewoon zelf aan een luisterbeurt te onderwerpen. Kijk op www.micheldehey.com of www.myspace.com/micheldehey voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8

 

Various: “Mechanic Side Of Nature” (Circle Music/ Daredo Music)

 Genre(s): Tech-House/ Minimal

Bron: CD

Rubriek: 11/2008

 Het uit München afkomstige Circle Music heeft sinds 2004 al een catalogus opgebouwd met aansprekende releases van onder andere Umek, Lendro Gamez, Sébastien Léger en Alex Flatner. Laatstgenoemde stelde deze verse “Mechanic Side Of Nature” samen – een mix CD. Aleksandar Latifovic, zoals Alex Flatner in real life heet, selecteerde liefst 23 tracks binnen de marge tech-house en minimal – vaak funky van gevoel. Niets bijzonders zou je zeggen, en dat is ook eigenlijk wel zo. “Mechanic Side Of Nature” is een doorsnee mix, niet bijzonder goed, maar zeker ook niet slecht. Flatner put uit materiaal van gevestigde namen als Umek, Toni Rios, Valentino Kanzyani, Marc O’Tool & Criss Source, Robert Babicz en ga zo maar door. Zij leveren weliswaar allemaal prima materiaal aan, maar echt overtuigend is deze selectie niet wat ons betreft. Beste track: het naar electro-tech neigende “Little Miracles” van Stryke. Deze gedreven track heeft alles in zich om dansvloeren in vervoering te brengen. Pluspunt van de sessie is het tempo in doormixen. Je krijgt niet het gevoel dat je naar een megamix zit te luisteren, maar tracks lopen gemiddeld iets korter dan vier minuten per track. Kortom: “Mechanic Side Of Nature” is best de moeite, maar de mixcompilatie schaart zich tussen de middenmoot op het gebied van releases binnen genoemde genres. Kijk op www.circlemusic.net of www.myspace.com/alexflatner voor meer informatie.

 

Beoordeling: 7

 

 

Radial: “Deleted Scenes” (Planet Rhythm) 

Genre(s): Techno

Bron: CD

Rubriek: 11/2008

 Radial, bestaande uit Laurens van der Starre en Jeroen Liebregts, is een upcoming techno act die sinds 2006 samenwerkt. In 2007 verschenen hun eerste releases via labels als Numb, Audio Assault en Token. Via het Planet Rhythm label is daar nu hun debuut album – een conceptplaat. Op “Deleted Scenes” vinden we tamelijk krachtige techno (lees: geen hard-techno) met zo nu en dan mooie soundscapes, die op de achtergrond rustig hun ding doen als begeleiding van de stevige beats. Na de wat tegenvallende opener “Smoking Kills”, raken we wel enthousiast van “Fat Van Dale” – een track die binnen genoemde omschrijving past. Het is een lekkere donkere, duistere, industriële kraker met schitterende ambient sfeerpads en dreigende sound effecten. Heel vet! Radial schuwt het experiment niet, zo horen we tijdens het rauwe “Three Steps Ahead”. Soms doet de muziek van Radial me daarom denken aan het latere werk van LFO (Warp Records). Na beluistering van dit conceptalbum blijkt dat Radial een mooie combinatie van gedreven, tamelijke kille/ kale dansvloertracks en meer sfeerrijke invloeden heeft gecreëerd. Let op: leuke bijkomstigheid is dat Radial een track van Luke Slater geremixt heeft. “She Showed Me Heaven” om precies te zijn – een 2008 release van Luke Slater. De bewezen Radial track “Revolver” (van begin 2007) komt ook nog voorbij in een overtuigende remix door Oscar Mulero. “Deleted Scenes” is een release die erg geschikt is voor liefhebbers van feesten als Awakenings! Een feest waar ze begin oktober overigens als artiest te bewonderen waren. Kijk op www.thisisradial.com of www.triplevision.nl voor meer informatie.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Ocote Soul Sounds & Adrian Quesada: “The Alchemist Manifesto” 

(ESL Music)

 Genre(s): Downtempo/ Latin/ Nu-Jazz/ Funky Breakbeats

Bron: CD

Rubriek: 11/2008 

Ocote Soul Sounds & Adrian Quesada brachten in 2005 het album “El Niño Y El Sol (Original Soundtrack To The Motion Picture)” uit via ESL Music. Dat album vol tropische, cinematische tracks stond als een huis en schreeuwde om een vervolg. Dat vervolg is er inmiddels in de vorm van “The Alchemist Manifesto”. Kosmische, exotische downtempo cq. loungemuziek met een jazzy en latin inslag, dat is waar het op “The Alchemist Manifesto” om draait. Je wordt als luisteraar meegenomen langs elf uiterst boeiende tracks, die weliswaar niet meer helemaal bij dit koude seizoen passen, maar daardoor zeker niet minder lekker in het gehoor liggen. Onze favoriet is de funky breakbeat track “La Reja” met haar opvallende ritmiek. Liefhebbers van labelgenoten als Chris Joss en Thievery Corporation kunnen zich aan de koop van dit album geen buil vallen. Kijk op www.eslmusic.com of www.ocotesoul.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8

 

Various: “Armada Trance 4” (Armada Music)

 Genre(s): Trance

Bron: 2-CD

Rubriek: 11/2008

 Bij Armada groeien de CD albums en compilaties als paddenstoelen uit de grond. Naast Armin van Buuren’s gewaardeerde muzikale output brengt het label opvallend veel sterke compilaties op de markt. Neem nou de “Tranceworld” serie. Als dat geen kado voor de tranceliefhebber is? “Armada Trance” is een serie die hoofdzakelijk dient als showcase van de nieuwste tranceproducties uit de Armada stal. Ruben de Ronde, op CD2 zelf verantwoordelijk voor een remix voor Aly & Fila’s “Lost Language”, mixte deel vier uit deze reeks strak aan elkaar en gebruikt materiaal van vele bekende namen. Naast de hit van Armin van Buuren met Sharon den Adel, vinden we ook tracks en remixen van namen als Jay Lumen, Markus Schulz, Push (ook als M.I.K.E. en Plastic Boy), DJ Shah, Max Graham, Dazzle en Simon & Shaker op deze 2-CD. Een aantal tracks op “Armada Trance 4” herken je wellicht al van andere compilaties, maar dat mag de pret niet drukken. “Armada Trance” is ondanks het simpele concept zeker de moeite waard om te beluisteren. Deze valt wat ons betreft in de categorie gemiddelde Armada releases, een uiterst krappe 7,5 tot gevolg. Kijk op www.armadamusic.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

The Subs: “Subculture” (Lektroluv/ N.E.W.S.)

 Genre(s): Electro-House

Bron: CD

Rubriek: 11/2008

 The Subs is een formatie bestaande uit Koen Leroux, Wiebe Loccufier en Jeroen de Pessemier. Sinds 2006 brengt het trio al met regelmatig muziek uit via het Lektroluv label van (hoe kan het ook anders) Dr. Lektroluv. Men heeft echter even moeten wachten op een full length album van de formatie. “Subculture” is het aansprekende resultaat – een album met kracht en pure rauwheid! Op “Subculture” laat het trio overtuigend horen waarom ze op steeds meer aandacht mogen rekenen vanuit de scene. The Subs maken ruige electro-house met een experimenteel karakter, vooral vergelijkbaar met de muziek van Tobias Lützenkirchen, Andrea Doria en ander materiaal van labels als Great Stuff en Blu Fin. Het is dus niet de electro-house die je kent van de Sneakerz feesten, maar een geluid dat meer leunt op de Duitse aanpak. Het bal wordt geopend met de thematische track “Music Is The New Religion”, dat samples bevat uit de houseklassieker “The House Of God” van D.H.S. (uit 1990). Het sfeertje van die track doet me denken aan early hardcore producties uit de jaren 90. Eenzelfde gevoel krijg ik bij de track “My Punk”. Zouden de heren iets hebben met jaren 90 hardcore? We kunnen na inspectie op de Discogs website geen verleden als hardcore producer ontdekken bij één van de groepsleden. Ze hebben in ieder geval wel iets met The Prodigy, want hun big beat klassieker “Breathe” uit 1996 krijgt een The Subs 2008 treatment! Een redelijk geslaagde coverpoging overigens en tevens messcherp van toon! Hou je van Duitse electro-house, distortion en herrie? Dan is “Subculture” een heerlijk album dat het behang van je muur krast! Kijk op www.thesubs.be of www.myspace.com/thesubstrax voor meer informatie.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Various: “Watergate 02 - Sascha Funke” (Watergate Records)

 Genre(s): Tech-House/ Minimal/ Deep-House/ Dub-Techno

Bron: CD

Rubriek: 11/2008

 Compilatie #2 van het Watergate label is een feit. Na de redelijke aflevering door Onur Özer (eind juli 2008 verschenen), is er nu alweer een vervolg klaar voor release (eind oktober beschikbaar). Sascha Funke – bekend van zijn releases op het BPitch Control label – is de gelukkige DJ/ producer die deze tweede “Watergate” verzamelaar mocht samenstellen en mixen. Editie #2 is een met zorg samengestelde mix CD met een broeierig sfeertje binnen de marge tech-house, minimal, dub-techno en ook deep-house. Sascha Funke zet een mix neer die weliswaar niet de volledige speelduur boeit, maar toch zeker klinkt als een geoliede machine. Dan doelen we voornamelijk op de opbouw van de sessie, want mixtechnisch laat Sascha Funke zo nu en dan een steekje vallen. Bijdragen komen van namen als DJ Koze, The Mole, Dave Aju, Minilogue & Kab (geremixt door Wighnomy Brothers), Ellen Allien (labelbaas van BPitch Control, hier geremixt door Miss Kittin) en Nathan Fake (geremixt door Fout Tet). We zijn blij dat de kale, zielloze minimal sound van de laatste jaren meer en meer aan het opschuiven is naar sfeervolle tech-house, zoals ook weer op deze mixcompilatie te horen is. Check bijvoorbeeld eens “Visions Of Mantada” van de uit Detroit afkomstige Patrice Scott. Als dat geen beauty is? Kijk op www.water-gate.de voor meer informatie.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Various: “Secret Love 5” (Sonar Kollektiv)

 Genre(s): Folk/ Pop/ Downtempo

Bron: CD

Rubriek: 11/2008

 De “Secret Love” reeks is inmiddels aanbeland bij compilatie #5. Deze jaarlijkse aangelegenheid biedt je luisterparels binnen de marges folk, stijlvolle pop en downtempo. Jazzanova – verantwoordelijk voor de samenstelling – selecteerde ook ditmaal weer een serie fabuleuze tracks, waaronder materiaal van Quiet Village, Thief en diverse tracks van het Music For Dreams label (min of meer de Deense tegenhanger van Sonar Kollektiv). Van Quiet Village selecteerde het Jazzanova collectief de filmische track “Broken Promises”, een track die ons tijdens de album review van Quiet Village’s “Silent Movie” ook al opviel – een beauty! Recloose’s “Deeper Water” – met vocalen van Joe Dukie (Fat Freddy’s Drop) – komt ook weer eens voorbij (nu in een remix door Eva Be). Boom Clap Bachelor’s “Combiner” is wonderschoon, maar de tekst onverstaanbaar (mits je de Deense taal beheerst!). De muzikale (downtempo elektronica) begeleiding tijdens de track is fabuleus, net als veel ander materiaal op hun album “Kort Før Dine Læber” (Music For Dreams release). Ze zouden daar eigenlijk een instrumentale versie van op de markt moeten brengen! Nog een prachtig staaltje moderne folkmuziek komt van Lars Bartkuhn (aka Laurentius). Zijn track “In Harmony With The Elements” gaat vermoedelijk nog verschijnen op Sonar Kollektiv en is een uitzonderlijk mooie productie! En zo zijn er ook dit hoofdstuk van “Secret Love” nog vele prachtige tracks te ontdekken. Mooie compilatie wederom, maar we verwachten ook niets anders van dit label en de verzamelaars Jazzanova. Kijk op www.sonarkollektiv.com of www.jazzanova.net voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8,5

 

 

Jon O’Bir: “From Within” (VANDIT Records)

 Genre(s): Trance

Bron: CD

Rubriek: 11/2008

 John O’Bir (Nottingham, UK) is wellicht niet de bekendste naam binnen de omvangrijke trancesector, maar dat hij niet over het hoofd gezien mag worden bewijst hij met zijn album “From Within”. Sinds 2004 brengt O‘Bir muziek uit via labels als Five AM, Conspiracy Recordings en Enhanced Progressive. Het is echter Paul van Dyk’s VANDIT label dat zijn debuutalbum op de markt brengt. “From Within” is een (deels) gemixt album waarop het woord melodie centraal staat. Gedurende het album bemerken we drie vocale uitspattingen, waarbij een hoofdrol is weggelegd voor Emi (in twee gevallen) en Lizzy Sparks (tijdens het downtempo “Unforgiven”). Beide dames scoren een voldoende, maar de muziek zou ook zonder hun vocale bijdrage ter zake doen! Neem nou die schitterende ‘middle chill’ tijdens “Tell Me”. Dat is nog eens genieten! Vertel het ons maar! Dat VANDIT labelhoofd Paul van Dyk een inspiratiebron voor O’Bir is/was, hoor je duidelijk tijdens tracks als bijvoorbeeld (een greep) “Ascendancy” en “Sunrise” – let vooral op de acid patronen op de achtergrond. Gedurende “Taken” bemerken we een loop van de Push klassieker “Strange World”, maar wat doet het er toe? De heerlijke muziek van John O’Bir op “From Within” is een aanwinst voor de tranceliefhebber! Zoveel is zeker. Vernieuwend is deze sound echter al jaren niet meer. Onze favorieten van het album zijn de thematische wegdromers “Inflexion” en “Ways And Means”. Kijk op www.jonobir.com of www.vandit.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8

 

   

Various: “Dr. Lektroluv Live At Pukkelpop ‘08” (Lektroluv/ N.E.W.S.)

 Genre(s): Electro-House

Bron: CD

Rubriek: 11/2008

 Een aantal jaar geleden – ten tijde van de introductie van Dr. Lektroluv – had N.E.W.S. een origineel en vooral opvallend karakter onder contract. Stefaan Vandenberghe – zoals Dr. Lektroluv in real life heet – schminkte zijn gezicht (+ haar, nek en armen) en koptelefoon (een ouderwetse telefoonhoorn) groen en heeft inmiddels een fraaie reeks met mixverzamelaars uitgebracht sinds 2002. De laatste paar jaren – nu electro gemeengoed is geworden – is de originaliteit van zijn muziek wat gedaald, maar vermakelijke sets afleveren kan hij nog altijd. De compilaties van Dr. Lektroluv werden de afgelopen twee edities live opgenomen vanaf respectievelijk Extrema Outdoor (2006) en Rock Werchter (2007). In 2008 heeft men zijn DJ set op Pukkelpop vastgelegd op zilveren schijf. Het resultaat is een 23 tracks tellende mix met overwegend rauwe electro-house en gelieerde sounds, allemaal met veel energie en ‘drive’. Opvallend zijn de prima remixen door Crookers, maar ook de Proxy remix voor Moby’s “I Love To Move In Here” en Digitalism’s “Yes, I Don’t Want This” zijn de moeite! Dr. Lektroluv blijkt keer op keer in staat fraaie DJ mixen met een gevarieerd aanbod van moderne electro en haar substromingen aan zijn fans te schenken. Toch is deze CD geen hoogvlieger, daarvoor staan er teveel kwalitatief gemiddelde tracks op deze mix CD. Kijk op www.lektroluv.be of www.newsrecords.nl voor meer informatie. 

 

Beoordeling: 7,5

 

Agoria: “Go Fast” (Different Recordings)

 Genre(s): Elektronica/ (Tech) House/ Techno

Bron: CD

Rubriek: 11/2008

 De Fransman Sébastien Devaud aka Agoria loopt als producer/ DJ al heel wat jaartjes mee. Liefhebbers kennen hem als producer van clubhits als “La 11è Marche” en “Sky Is Clear”. Zijn soepele mix van (tech)house, techno en allerlei additionele aspecten, maken van hem een gewaardeerde producer/ DJ. “Go Fast” is zijn nieuwste album, de opvolger van het in 2006 verschenen “The Green Armchair”. “Go Fast” bevat muziek die fungeert als soundtrack voor de gelijknamige film van Oliver van Hoofstadt. Het album start met enkele rustieke tracks, waaronder het zweverige experiment “Altre Voci”, dat onder andere flarden operazang bevat. Daarna gaat de uit Lyon (Frankrijk) afkomstige Agoria over tot de orde van de dag en trakteert hij de luisteraar onder andere op enkele prima housetracks. Dit begint met het ‘techy’ “Memole Bua”, dat een simplistisch ‘zaagtand’ thema bevat – voer voor de dansvloer. “Dust” is reeds als single uitgebracht en markeert meer de (vocale) housekant van Agoria. Op de single release van “Dust” kun je ook een versie van Oxia terugvinden. “Eden” is een hypnotiserende track die bestaat uit een monotoon thema en ingetogen breakbeats. Titeltrack “Go Fast” is een geslaagd beatloos ambient elektronica experiment. Erg fraai is de electro breakbeat track “Run Run Run”, dat naast een prettig ‘main theme’ ook Detroit ‘tech’ achtige computerstrijkers bevat – mijn favoriet van dit album. Ook het afsluitende, smaakvolle electro-house moment “Diva Drive” doet ter zake – denk aan het Duitse electro geluid van labels als Great Stuff en BluFin. Naast genoemde tracks staan er ook korte fragmenten op “Go Fast”, die soms wel en soms niet de moeite waard zijn. Dat is eigenlijk het verhaal van het hele album. We hinken op twee gedachten. Al met al is “Go Fast” een aardig album geworden, dat instrumentaal gezien aansluiting vindt bij de top, maar qua vocalen soms behoorlijk zwak is. Jammer is ook dat er geen tracks van het kaliber “Snake Hips” (2003) op “Go Fast” te vinden zijn. Kijk op www.differentrecordings.com of www.myspace.com/thegreenarmchair voor meer informatie.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Various: “Mezzanine De L’Alcazar Volume 6 - 10th Anniversary” (Defected)

 Genre(s): (Dubby) Downtempo/ Nu-Jazz/ Funk/ Disco/ House

Bron: 2-CD

Rubriek: 11/2008

 Deze 2-CD zou je kunnen typeren als feestelijke compilatie rondom het 10-jarig jubileum van de hippe eetgelegenheid Mezzanine De L’Alcazar in Parijs. Verspreid over twee schijfjes krijg je muziek voor tijdens het diner en vervolgens om op te dansen. Gedurende het diner wordt een gevarieerd bord met allerhande hapjes uit de zogenaamde sfeermuziek opgediend. Op de tracklist van deze ‘dinerschijf’ vinden we namen als Jazzanova (met twee remixen), Kruder & Dorfmeister (de befaamde remix voor Lamb), Grace Jones, Bent, Coldcut, Roisin Murphy en Mark Rae. Genoeg om van te smullen dus. Op CD2 kunnen we ons melden op de dansvloer, alwaar je parels van Charles Webster (remix voor Afterlife), Jimpster (remix voor Osunlade), Mike Dunn en Quentin Harris kunt verwachten. Deze feestelijke 2-CD is zonder meer geslaagd, maar steekt kwalitatief niet boven het maïsveld uit.

 

Beoordeling: 7,5

   

Various: “Hed Kandi Classics - CD DJ Sampler Vol. 1” (Hed Kandi)

 Genre(s): House

Bron: CD

Rubriek: 11/2008 

Hed Kandi ‘denkt’ aan de house DJ’s en liefhebbers door met deze ongemixte ‘CD DJ sampler’ te komen vol ‘Hed Kandi klassiekers’. In totaal zijn er tien tracks geselecteerd voor deze compilatie, waaronder materiaal van Peyton (hier geremixt door oudgediende Eric Kupper), Bel Amour, Stonebridge feat. Therese, D.O.N.S. en Chanel (Haji & Emanuel gaan aan de haal met “My Life” en leveren een beduidend minder goede remix af in vergelijking met M Factor). Fijnste tracks op de CD komen van Solu Music feat. Kimblee, wiens “Fade” door de mengtafel van Grant Nelson gaat, maar ook de remix van Ian Carey voor DJ Disciple’s “Yes” is erg fijn. Voor het gemak ga ik ervan uit dat iedere goed geïnformeerde DJ alle tracks van deze compilatie al in zijn/haar bezit heeft. De CD zal dus alleen voor de beginnende jock een verademing zijn.

 

Beoordeling: 7

 

Skylark: “i-Panik” (NRK Music)

 Genre(s): (Tech) House/ Progressive House/ Techno

Bron: 2-CD

Rubriek: 11/2008

 Skylark – bestaande uit Nic Fanciulli en Andy Chatterley – bracht eind 2007 hun debuutalbum “i-Panik” uit via Saved Records. Het album ging recentelijk in de herkansing via het bekende NRK label – nu met toegevoegde remix disk. “i-Panik” staat boordevol met kwalitatief prima producties die balanceren op het snijvlak tussen progressive- en tech-house. Titeltrack “i-Panik” vertelt eigenlijk het verhaal van het hele album: een weinig vernieuwende, doch uiterst boeiende en doeltreffende track. Vaak klinkt de muziek van Skylark sferisch, zweverig en meeslepend. “All I See” is een verhaal apart. Met deze track tracht men de garage house sound van de jaren 90 te vertalen naar het heden (compleet met US deep-house gevoel). Voor mensen die het originele album al kennen: de remix schijf is ook zeer zeker de moeite om te beluisteren. De herinterpretaties van namen als Joris Voorn, Manuel Tur, Funk D’Void, UNKLE en Joel Mull geven het bronmateriaal net even een extra ‘bite’. Of het nu om de (epische) tech-house aanpak van Manuel Tur (hij remixt ”Too Much Information) en Funk D’Void (hij remixt “Blocked In”) of de spraakmakende techno (vol dub effecten) van Joris Voorn gaat (hij remixt “Movin”); alle producers weten prima nieuwe versies af te leveren voor het toch al prima basismateriaal. “i-Panik” is qua muzikale output niets nieuws onder de zon, maar zowel het originele album als de remix disk krijgen wat mij betreft een aanbeveling! Kijk op www.nrkmusic.com of www.myspace.com/nrkmusic voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8

 

 

Armin van Buuren: “Armin Only - Imagine” (Armada)

 Genre(s): Trance

Bron: 2-DVD

Rubriek: 11/2008

 Stel je voor. Imagine. Eén zaal, zestienduizend mensen, een tiental onvergetelijke gastoptredens, een ongekende licht- en lasershow en een negen uur durende set van de nummer 1 DJ van de wereld. Niet meer dan logisch, dat van dit “Armin Only“ spektakel (Jaarbeurs Utrecht, 19 april 2007) een live registratie is gemaakt. Meteen maar met de deur in house vallend: de verslaglegging van dit feest komt zeer goed uit de verf. Het geluid van deze DVD is absoluut indrukwekkend en de combinatie met de schitterende beelden maakt deze registratie tot een lust voor oog en oor. De tweeënhalf uur die van Armin’s megaset zijn overgebleven bevatten eenvoudigweg teveel hoogtepunten om op te noemen. Het is een effectieve combinatie van prachtige tracks en sterke live optredens. Hoewel niet alle vocalen live zijn, dat moet gezegd worden. De stem van Jennifer René bijvoorbeeld, in haar vertolking van “Fine Without You“, komt niet uit de Jaarbeurs. Op het feest zong ze echter weldegelijk live. Maar laat ik daar niet te moeilijk over doen, er valt genoeg van echte live vocalen te genieten. Kijk en luister hoe onze eigen Jacqueline Govaert de show steelt. Zoals ze eigenlijk overal doet waar ze verschijnt. Trance is emotie en echte liefhebbers zullen volop emotie voelen bij de vele, vele mooie platen van deze set. Teveel hoogtepunten om op te noemen, ik schreef het al, dus laat ik er eentje uit pikken. Het magistrale “Walk The Edge“ van Alex M.O.R.P.H. Om te janken zo mooi, gevoeliger worden ze niet gemaakt. Ook Armin zelf wilde vastleggen wat deze plaat met de zaal ging doen, getuige de mobiele telefoon die hij tijdens de break omhoog stak. De emotie is voelbaar bij de beelden. En dat deze registratie met liefde voor trance gemaakt is, is duidelijk bij de close-ups van bezoekers die precies die emotie voelen. Hun uitdrukking sluit exact aan bij wat een liefhebber ervaart, wanneer hij deze muziek hoort, deze beelden ziet, en zich wellicht terug waant in de Jaarbeurs. Dát maakt deze dvd tot een top product. Stel je voor. Imagine. Dat die man die op dat hotelbed geïnterviewd wordt bij de extra’s van de bonus DVD, die zegt dat hij ermee stopt wanneer hij er zelf niet meer het plezier en de opwinding bij voelt, er inderdaad een keer mee ophoudt. Stel je voor dat het ooit zo ver komt. Ik hoop dat dat nog héél ver weg is, want ik kan en wil het me nog niet voorstellen! Kijk op www.arminvanbuuren.com of www.armadamusic.com voor meer informatie. (guest reviewer: schwingg)

 

Beoordeling: NVT

 

 

Skatebård: “Cosmos”(Digitalo Enterprises/ Kompakt) 

Genre(s): Space-Disco/ Italo Disco/ (Retro) House & Techno

Bron: CD

Rubriek: 11/2008

 Bård Aasen Lødemel aka Skatebård is een uit Noorwegen afkomstige producer van allerhande moderne disco (denk aan Italo disco en space disco), maar ook voor een portie retro house en techno (al dan niet vermengd met discokruiden) draait Dhr. Skatebård zijn hand niet om. Hij is niet de eerste Noor die met kwalitatief hoogstaande discomuziek op de proppen komt: denk aan artiesten als Lindstrøm & Prins Thomas (space disco), Röyksopp (meer pop georiënteerd) en Annie (met haar bubblegum Italo pop). Terug naar Bård Aasen Lødemel – spreek deze naam maar eens soepel uit. In 2002 debuteerde hij met de LP “Skateboarding Was A Crime (In 1989)”, dat naast diverse uitgebrachte singles een vervolg kreeg in de gewaardeerde release “Midnight Magic” (2006). “Cosmos” is echter mijn eerste kennismaking met Skatebård. Een uiterst prettige kennismaking ook! Het album bestaat uit elf boeiende bijdragen en een hidden bonus track (met vocalen van Annie). Skatebård schakelt soepeltjes tussen de genoemde disco stromingen, synhesizer gebaseerde muziek, (retro) house/ techno en subtiele mengvormen hiertussen. “Vuelo”, met een kenmerkende Moroder bassline, is een waanzinnige openingstrack, waarbij subtiel het verleden en het heden van de (Italo) disco samen gekneed is. De ouderwetse stringpads vormen hier de onderscheidende factor. Fabuleuze track! En daar tippen we direct exact de sterkte van dit album aan: de mooie sferen en geluiden die gecreëerd worden middels fabuleuze soundpads binnen doordachte producties en arrangementen. “Cosmos” is een plaat die ik echt kan aanbevelen. Een album dat klinkt als een klok (lees: erg luisterbaar van karakter). Heel sterk! Kijk op www.myspace.com/skatebaard of www.kompakt-net.de voor meer informatie.

 

Beoordeling: 8,5

 

 

Gideon: “Need No Permission” (Kanzleramt)

 Genre(s): Tech-House/ Minimal/ Techno

Bron: CD

Rubriek: 11/2008

 Gideon Hommes aka Gideon debuteerde in 2003 als producer met een track op Lessismorecordings – een label waarop later nog een reeks aan releases van zijn hand zouden verschijnen. Tot nu toe is 2008 erg succesvol voor Gideon geweest met single releases op Technasia’s Sino label en het fijne Berlijnse label Kanzleramt. Laatstgenoemde label stelde Gideon in de gelegenheid een compleet album uit te brengen. “Need No Permission” is Gideon’s debuutalbum en geeft in negen etappes zijn muzikale visie anno 2008 weer. Deze getalenteerde producer staat voor effectieve, tamelijk simplistische dansvloermuziek binnen de marges tech-house, minimal en techno met her en der een vleug electro. Tijdens de track “Mystery Guest” laat Gideon echter ook horen zonder moeite een subtiel Detroit sfeertje aan zijn muziek toe te kunnen voegen. De genoemde electro invloeden horen we voorbij komen tijdens het ijzersterke “Jesse James”. Beste track is wat mij betreft afsluiter “Cruz Control”, een rustig doorkabbelend technonummer met mooi toetsenspel en een ‘trancey’ gevoel. “Need No Permission” is weliswaar geen briljante langspeler geworden, maar toch zeker de moeite om te gaan checken! De productietechnisch hoogwaardige en krachtige tracks van Gideon gaan het zonder twijfel bijzonder goed doen op de internationale dansvloeren! Kijk op www.kanzleramt.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 7

 

Various: “Poplife Sucks” (541/ N.E.W.S.) 

Genre(s): Pop/ House/ New-Beat/ Disco/ Hip-Hop/ Elektronica

Bron: CD

Rubriek: 11/2008 

“Poplife Sucks” is een vermakelijke, eclectische soundtrack, waarbij stromingen als (allerhande) popmuziek, house, new-beat, disco en hip-hop de revue passeren. De CD is samengesteld door The Glimmers en Olivier Tjon. Ondanks de vele bijdragen vanuit de jaren 80, worden ook de wat jongere luisteraars onder ons niet teleurgesteld. Zo staan ook (een greep) Aphex Twin’s “Windowlicker” (1999), Moloko’s “The Time Is Now” (2000) en Justice vs. Simian’s “We Are Your Friends” (2006) op het gevarieerde menu dat “Poplife Sucks” voorschotelt.  Kortom: “Poplife Sucks” is een ratjetoe van stijlen en sferen, waarvan iedereen wel een aantal tracks zal kunnen waarderen. Check vooral Justice vs. Simian’s bijdrage “We Are Your Friends”, wat een prachtige electro-disco-punk fusion! Tijdloos! Hip-hop krijg je van Kid Frost. Je kent vast nog wel zijn hit “La Raza” uit 1990 met de stuiterende oldtimers in de videoclip. Met Aphex Twin’s bekende elektronica klassieker ”Window Licker” – ook bekend door de opzienbarende videoclip – wordt deze compilatie op een prima wijze afgesloten. Kijk op www.poplife.be voor meer informatie.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Los Updates: “First If You Please” (Cadenza Records)

 Genre(s): Minimal (Breakbeats)/ Elektronica/ (Electro) Pop

Bron: CD

Rubriek: 11/2008

 Los Updates is een duo bestaande uit Jorge González (niet te verwarren met José González) en Loreto Otero. Op het Zwitserse label Cadenza Records, dat geleidt wordt door de bekende DJ’s/ producers Luciano en Serafin, mocht het duo een compleet album verzorgen, dat geschreven en geproduceerd werd in Mexico City. Bestaat er zoiets als minimal breakbeats? Jazeker, Los Updates laat horen hoe dit klinkt: een mixture van minimal house, ‘tech’ invloeden, (ambient) elektronica en (electro) pop. Klinkt divers en aantrekkelijk zou je denken. Jammer genoeg wordt er tijdens alle acht bijdragen op “First If You Please” gezongen. Daarmee wordt ook gelijk de grote zwakte van het album aangestipt: het vocale aspect – vandaar de verwijzing naar popmuziek. Wanneer Los Updates ervoor had gekozen geen vocale ingrediënten in hun muziek toe te voegen, dan had dit album zeker een hogere beoordeling gekregen. Instrumentaal gezien biedt het album namelijk genoeg leuke klankenspellen en dwarse beats om je tevreden te stemmen. “My Soulmate And I” is ondanks de obscene teksten en gebrekkige vocalen het beste dat dit album te bieden heeft. De track combineert schitterende ambient klanken met tekstuele uitspattingen als ‘let me kiss your little pussy, until the juice gets down’. Als dat geen feest is? “First If You Please” is een release die wat mij betreft helemaal niet past binnen de Cadenza catalogus. Volgende keer beter. Kijk op www.cadenzarecords.com voor meer informatie.

 

Beoordeling: 6

 

 

Various: “Clubbin’ Vol. 3” (Cloud 9 Music) 

Genre(s): (Electro) House/ Trance

Bron: 2-CD

Rubriek: 11/2008

 De nieuwste “Clubbin’” verzamelaar is weer gemixt door Leo Vanderweijden en Eric van Kleef. Ze nemen allebei een schijfje voor hun rekening op deel drie uit de reeks. Een serie die draait om de gelijknamige radioshow op SLAM! FM. Dat deze 2-CD, boordevol toegankelijke clubtracks, bepaald geen traktatie voor de doorgewinterde clubber is, laat zich gemakkelijk raden. Echter, het grootste gedeelte van de gekozen tracks op “Clubbin’ Vol. 3” is prima te pruimen. De DJ’s brengen muziek variërend van electro-house en grooves tot electro-tech (heel beperkt) en trance. Op de tracklist vinden we namen als Marco V & Sander van Doorn, Veracocha (geremixt door Cosmic Gate), Ronald van Gelderen (geremixt door Rank 1), Tocadisco, Freemasons (geremixt door Bart B More), Shapeshifters (met hun cover van Orbital’s “Chime”), Kaskade & Deadmau5, Paul Johnson (geremixt door Laidback Luke), maar ook het grijs gedraaide “Shingaling” van Jean Claude Ades & Vincent Thomas wordt nog grijzer gedraaid. Al met al een vermakelijke 2-CD mixcompilatie, maar meer ook zeker niet. Kijk op www.slamfm.nl voor meer informatie. 

Beoordeling: 7

 

 

K-The-I???: “Yesterday, Today & Tomorrow” (Big Dada Recordings)

 Genre(s): (Experimental) Hip-Hop

Bron: CD

Rubriek: 11/2008 

Liefhebbers van experimentele/ abstracte hip-hop opgelet. K-The-I??? is een uit Los Angeles (Californië) afkomstige MC/ producer die je wellicht kent van zijn album “Broken Love Letter”, verschenen via Mush in 2006. Het vervolg hierop heet “Yesterday, Today & Tomorrow”, welke verschenen is via Ninja Tune’s sublabel Big Dada Recordings. Op het album figureren bekende gasten als Busdriver en Subtitle, oftewel het groepje MC’s rondom abstract hip-hop en experimental breaks specialist Daedelus. De stem van K-The-I??? zelf eist echter vrijwel alle aandacht op! Wat een geweldig stemgeluid heeft deze grote meneer. Na een tegenvallende intro en wat middelmatige tracks komt het album pas los bij track #5. Dit zijn van die melodische abstract hip-hop momenten, waarvan we hier echt enthousiast worden. En zo verrast de muziek op dit album ons nog enkele malen, denk hierbij aan het thematische “Just Listen” en het slotakkoord “Man Or Machine” met medewerking van Mestizo. Het zijn vooral de meer melodische tracks op dit gevarieerde hip-hop album die weten te overtuigen. “Yesterday, Today & Tomorrow” is een fraai album geworden dat zich prima kan meten met al het moois dat Big Dada reeds voortbracht! Kijk op www.bigdada.com of www.myspace.com/kthei voor meer informatie.

 

Beoordeling: 7,5

 

 

Jean Claude Ades: “Finally!” (Swings Records/ Great Stuff)

 Genre(s): Electro-House/ Grooves

Bron: CD

Rubriek: 11/2008

 Niemand kan meer om de naam Jean Claude Ades (aka J.C.A.) heen. 2008 is zijn jaar en dat komt hoofdzakelijk door zijn met Vincent Thomas gecreëerde klapper “Shingaling”, die tot hoog in de hitparades reikte en nog altijd met grote regelmaat op de commerciële radio te horen is. Deze aanstekelijke electro-house plaat met een geleende ‘Latin loop’ mag je wat mij betreft gerust de zomerhit van 2008 noemen. “Finally!” is volgens onze gegevens het debuutalbum van Jean Claude Ades. De beste man is echter beslist geen nieuwkomer. De afgelopen paar jaar bracht hij onder andere diverse aardige singles uit via Swings Records (sublabel van Great Stuff Recordings). Langer geleden, in 2002 had hij onder de naam J.C.A. een enorme clubhit met de track “I Begin To Wonder”. In 2003 werd het nummer opnieuw ingezongen door Dannii Minogue (zuster van), wat resulteerde in een succes in de charts. “I Begin To Wonder” staat ook weer op “Finally!”, maar nu in een 2008 rework (how cheap?). Ook de track “Someday” zal je bekend in de oren klinken. Die track werd onder andere gecompileerd door Hed Kandi en is wat mij betreft de beste track van de CD. “Finally!” is een gemixt album geworden met uiterst toegankelijke (vocale) clubtracks die lang niet allemaal een voldoende scoren. Verwacht dus geen grote verrichtingen, want daarvoor is het album simpelweg te zwak. Kijk op www.jca-music.com of www.greatstuff.eu voor meer informatie.

 

Beoordeling: 6

 

 

 

Archief CD-recensies