Reports

 

Wicked Jazz Sounds Band maakt indruk in de polder 

Zaterdag 10 oktober jl. speelde de Amsterdamse formatie Wicked Jazz Sounds Band de spreekwoordelijke pannen van het dak van het Heerhugowaardse Cool theater. De elfkoppige band is voortgevloeid uit de succesvolle clubavonden die de organisatie Wicked Jazz Sounds sinds 2002 organiseert – oorspronkelijk alleen in Amsterdam, later ook daarbuiten.

‘Dance with a smile’ is het motto van de groep en dat heeft het publiek geweten ook. Moderne jazz en zogeheten jazz-fusion klanken staan centraal binnen het geluid van de groep, aangelengd met invloeden uit de soul, funk, hip-hop, samba en house. Een smaakvolle cocktail van stijlen, die naadloos op elkaar aansluit. Dat werd ook al duidelijk toen eerder dit jaar de debuutplaat “The Biggest Sin” verscheen, dat door zowel pers als publiek werd bejubeld.

Live komt de muziek van de Wicked Jazz Sounds Band wellicht nog beter tot zijn/haar recht. Deze avond was de band met tien van de elf leden vertrokken richting Heerhugowaard – zangeres Renske Taminiau ontbrak. De grote zaal van het Cool theater was voor de gelegenheid verbouwd tot intieme dansvloer, waarbij het aanwezige publiek zichtbaar genoot van de doorgaans opzwepende muziek. Zangeres Berenice van Leer trok volop de aandacht met haar krachtige, doch soulful stemgeluid en betrok de zaal bij het optreden.

Naar mate het optreden vorderde, werd de sfeer alsmaar uitbundiger – niet in de laatste plaats door het portie samba en de strakke percussie/drums waarop het publiek getrakteerd werd. Na een klein uur te hebben gespeeld, werd als toegift de aanstekelijke single “The Biggest Sin” ten gehore gebracht, waarna aanwezigen zich snelden naar het podium om een (gesigneerde) CD te bemachtigen. Afwezigen die bands als Earth, Wind & Fire, Incognito en meer algemeen, moderne jazzmuziek hoog in het vaandel hebben staan, hebben wat gemist. Compliment ook voor de oplettendheid van de (muziek) programmeur van Cool.

Website: http://wickedjazzsoundsband.com  

Tekst door: Art-D-Fact

 

 Verslag: Katie Melua does Ahoy Rotterdam!

Een korte introductie: de Britse zangeres Katie Melua (geboren in Georgië), werd in 2003 ontdekt tijdens een showcase en bracht in datzelfde jaar haar debuutalbum “Call Off The Search“ uit. Op haar tweede album “Piece By Piece“ staat onder andere de single “Nine Million Bicycles“, dat zij zong op het kerkelijk huwelijk van Prins Pieter-Christiaan met Prinses Anita. Dankzij de extra aandacht die zij door dit optreden kreeg, begon haar populariteit in Nederland toe te nemen. Inmiddels heeft ze drie succesvolle studio albums uitgebracht en is haar naam niet meer weg te denken uit de muziekscene. Haar gevoelige, aanstekelijke mix van pop, jazz, blues en countrymuziek is een geluid dat een breed publiek aanspreekt.

Op zondag 13 april jl. trad de 23-jarige Katie Melua op voor een gezellig gevuld Ahoy in Rotterdam. Zo’n 10.000 mensen kwamen op dit concert af. Vanaf 20u was het support act Andrea McEwan die het publiek opwarmde met een set van zo’n vijf nummers. Na haar optreden duurde het een klein half uurtje voordat de stage helemaal in gereedheid gebracht was voor Katie Melua en haar band. Vlak voordat ze op het podium verscheen ging de ‘wave’ minutenlang door de Ahoy. Een mooi schouwspel!

Melua opende met enkele nummers op de akoestische gitaar, die ze met veel gevoel ten gehore bracht. De wijze waarop was indrukwekkend en adembenemend. Nog mooier werd het toen ze plaatsnam achter de piano en zonder verdere begeleiding de ontroerende song “I Do Believe In Love” bracht! Vervolgens werd de band geïntroduceerd en kon het publiek genieten van het fraaie samenspel tussen Melua en haar bandleden, maar ook het decor en de visuals zijn het noemen waard!

Uiteraard speelde Katie Melua haar bekendere tracks als “Nine Million Bicycles” (aan het einde van de set), “Mary Pickford” en “If You Were A Sailboat”. Opvallend fris en fruitig klonk de live uitvoering van de reggae track “Ghost Town”. Deze track kwam naar onze mening nog beter uit de verf als de originele uitvoering van het album “Pictures”.

Het concert van Katie Melua in Ahoy werd op beeld vastgelegd via diverse camera’s en zal in de toekomst gaan verschijnen als DVD! We wachten met smart op deze uitgave. Kijk op www.katiemelua.com of www.awpromotions.nl voor meer informatie.

 

Verslag Solar Festival, dag 1, zaterdag 11 augustus 2007

Na een reis die langer duurde dan verwacht (file!) belandde ik voor de 2e keer bij de Maasplassen te Roermond, voor de 3e editie van het Solar Festival! Waarschijnlijk verwachtte de organisatie van Extrema, na het succes van vorig jaar, meer festivalgangers, gezien de meerdere ingangspoorten en security ten opzichte van vorig jaar.

Wat bij binnenkomst meteen opviel was dat het terrein anders was ingedeeld dan de vorige editie, maar wel weer net zo creatief en sfeervol! Allereerst kwamen we langs de Solar-Art camping; een bubbelbad die al aardig gevuld was met mensen en daarachter een wand van de Jeugdraad waar je je positieve gedachtes kwijt kon op een hartje. Daarna volgde de botsautolounge, net als vorig jaar een echte kermisstand met voldoende gelegenheid om te chillen met op de achtergrond relaxte hiphopbeat. Via de ‘Spontaan & Eigenwijs’ area liepen we door naar area 4: House of house. Dimitri, 1 van de grondleggers van de Nederlandse housescene, begon hier net zijn classic set, helaas draaide hij nogal saai. Wat ons in deze area opviel was dat hierboven mega spermacellen in de lucht hingen en we aan het eind van de dag er nog niet achter waren wat nou de link was tussen house en deze witte megakronkels… Daarna hebben we een kijkje genomen in de ‘spiegeltent’ waar La Melodia een hiphop optreden verzorgde. Het was zo warm in deze tent dat we na nog geen 5 minuten deze tent uitvluchtten. Vervolgens zijn we naar de ‘Cultech area’ gegaan, “Dans met een hoofdletter T”, aldus de timetable (ik vond deze overigens minder overzichtelijk dan die van vorig jaar). We vielen binnen bij de set van 2000 and one en hebben daar lekker staan dansen. Ondanks dat het in deze kleurrijke tent met geschilderde sterrenhemel ook warm was, was de sfeer zeer goed te noemen!

Boris was al een tijdje aan het zingen toen we bij de 3FM Serious Stage aankwamen en overal zaten mensen mensen genietend in het zonnetje aan het water te luisteren. Her en der lagen verkregen G-sus/3FM matjes zodat je geen natte kont kreeg. Deze werden ook al uitgedeeld op Awakenings Festival, handig! Boris wist een zeer relaxte sfeer te creëren en had (voor mij) onbekende nummers. Ik hoorde o.a. een nummer met het muziekje van ‘Luchini’ van de hiphop formatie Camp Lo voorbij komen.

Na het optreden besloten we wat te gaan eten en liepen richting ‘Ricco’s village’, waar een enorm aanbod aan eten was. Van pasta’s en pizza’s tot fruitcocktails, kroket en ‘heet brood’ (a.k.a. tosti’s). Belangrijk feit is dat we snel en vriendelijk werden geholpen. Niet alleen het hele terrein zag er gezellig uit, maar ook de medewerkers en mede-festivalgangers! Ons broodje kebab hebben we opgegeten bij het ‘zenuwcentrum de kittelaer’, een caravan in het ‘Spontaan & Eigenwijs’ gedeelte met daarbij zitjes en een gezellig muziekje op de achtergrond. Daar tegenover zat ‘Pimp your shoes’, waar je je schoenen op professionele wijze kon laten pimpen!

Daarna zijn we gaan kijken in de ‘Halfspace’, een minitent van hooguit 7x7 meter, maar het was er supergezellig met een onbekende dj die wat progressive ten gehore bracht. De Cultech tent, die daarnaast stond, zijn we toen weer ingedoken, waar ditmaal Rejected (Voorn & Oosterwal) er voor moesten zorgen dat de voetjes van de vloer gingen. En dat lukte! Helaas hield ik het ditmaal niet zo lang vol wegens het net volgegeten buikje in combinatie met de warmte. Daarom zijn we muntjes gaan halen (zo’n € 2,20 per stuk) en hebben weer rond gekeken in de Spontaan & Eigenwijs area. In een hippie-achtig dorp konden we via een gammel trappetje bovenop een container staan en verkregen we zo een geweldig uitzicht van het terrein. 

We liepen weer naar de 3FM stage toen we de Lemon Community passeerden en drum&bass beats onze oren bereikten, tijd voor een dansje! Hier stond een wat oudere dame (of man??), DJ Marcelle achter de turntables en tussen de halve citroenen. Helaas mixte hij/zij er niet nog een DnB plaatje in, dus zijn we ons pad vervolgt naar Area 1. Hier begon ‘A tribute to Bob Marley’net met het optreden. We gingen lekker in het bijna ondergaande zonnetje zitten, tegenover de skateramp, waar meerdere workshops waren heb ik me laten vertellen. Qua zang leek dit precies op de reggae legende en van een afstandje qua uiterlijk ook! Ook hier was de sfeer weer goed te noemen. Daarna hebben we een ketting/armband gemaakt voor een goed doel. Elk soort kraal stond voor een punt dat de VN binnen 15 jaar wilt bereiken, deze afspraken zijn gemaakt in 2000, dus op 7 juli van dit jaar waren ze op de helft. 1 punt was bijvoorbeeld dat alle kinderen ter wereld naar school moeten. Erg leuk om te doen en we kwamen meerdere mensen tegen met een kleurrijke ketting. Toen heerlijk onderuit gezakt in een zitzak sangria genuttigd met op de achtergrond een man decadent verkleed als pimp, die voorbijgangers aan het lastig vallen was met een enorm grote blower. Intussen was Chuckie al begonnen met zijn optreden en zijn we daar gaan kijken. Hij draaide meerdere hiphop klassiekers, maar ook bijvoorbeeld the Prodigy, Nirvana en jaren ’80 muziek. Een leuke mix van meerdere muziekstromingen en het publiek stond enthousiast mee te jumpen, Daarbij waren er ook breakdancers aanwezig op het podium, erg leuk om te zien. Toch waren we mixtechnisch gezien niet onder de indruk van hem en zijn we naar de set van British Murder Boys gaan kijken. Zij waren precies het tegenovergestelde van Chuckie: mixtechnisch super, maar totaal geen interactie met het publiek. We hebben hier ons toch uistekend gemaakt, net als de rest van het publiek. Nog wat drinken voor onderweg gekocht en toen richting uitgang gelopen, waar we een dikke knuffel kregen van het Mousetiger team, net als vorig jaar! Het was weer een fijn, zonnig festival, met een zeer divers programma! 

Ps : Tip voor de organisatie: plaats wat verlichting op het parkeerterrein, we konden in het donker onze auto bijna niet terugvinden!

Ps2: Jammer dat er niet ‘neem je zwemspullen mee’ op de uitnodiging stond, aangezien er een bubbel- en zwembad op het terrein waren!

 

Verslag Loveland Festival 2007  

Al hadden we de kaartjes voor dit evenement niet heel lang van te voren geregeld, zoals veel mensen tegenwoordig doen bij outdoor festivals, was dit toch een feest waar we naar uit hadden gekeken. Ondanks dat het festival pas voor de tweede keer werd georganiseerd, was de naam (zeker in Amsterdam en omstreken) al echt een begrip. Vooral dankzij de gemoedelijke sfeer en de goede locatie was dit voor veel mensen een goede reden om wederom het Loveland festival te bezoeken. Het festival liet deze keer twee keer zoveel mensen toe, maar de gemoedelijke sfeer was gebleven ondanks de drukte bij sommige podia. Het festival kenmerkt zich door de relaxte sfeer die vooral door de vele lounge en zitgedeelten werd gecreëerd. Het zwembad en de hott-tubs op het terrein waren ook grote trekpleiters. Niet gek, want de temperatuur liep behoorlijk op. Met zo’n 25 tot 28 graden was het overdag behoorlijk warm en niet iedereen was daar goed op voorbereid (lees: verbrand). De meeste mensen hadden zich (gelukkig) echter keurig voorbereid. Met ervaring op zak van de vorige editie, hadden ze zich in hun zwemkleding gehezen met de bijbehorende slippers eronder. Bikini’s en zwembroeken genoeg voor al dat water.

Rond 13:30u arriveerden wij per boot vanaf Club Opium op het festivalterrein, waar de sfeer er al goed in zat. Op de FIRE! stage draaide Benny Rodrigues, die de menigte al behoorlijk in beweging zette. De set van Benny Rodrigues was zeer aangenaam te noemen, maar het hoogtepunt op de FIRE! stage moest nog komen. De volgende act was voor ons echt de topper van de dag. Met een zeer opzwepende ‘techy’ set verraste Sébastién Léger uit Frankrijk alles en iedereen. Niemand dacht nog aan relaxen en chillen en binnen no-time stroomde de FIRE! stage vol en stond iedereen te springen. Na de set van de Fransman vervolgden wij onze weg naar het T-Dansant podium. Dit podium kenmerkte zich als internationaal georiënteerd met vooral Engelstalige acts. Op dat moment draaide daar Seamus Haji. De afgenomen bpm’s werden ruimschoots gecompenseerd door goede melodieuze stukken met daarachter pompende beats. Deze kwamen zelfs nog beter tot hun recht bij de volgende act: Joey Negro. Na een klein uitstapje (terug) naar de FIRE! Stage, waar Sander Kleinenberg zoals vanouds een superset neerzette, was het toch tijd om even naar de Dutch House Arena te gaan. Deze hadden we bewust gemeden vanwege de grote drukte en warmte ontwikkeling in de tent. En terecht bleek. Fedde le Grand stond op het punt te beginnen aan zijn set toen wij binnenkwamen en het was er behoorlijk afgeladen. Persoonlijk vond ik zijn set niet heel geweldig. De platenkeus was wel goed, maar een echt hoogtepunt kon hij niet bereiken. Het grootste gedeelte van het publiek vond het echter fantastisch, mede door de ijzersterke MC GEE die de hele dag het publiek in de Dutch House Arena om zijn vinger wond. Op de Beach Stage draaiden Steven de Peven en Aardvarck echt een uiterst merkwaardige set van verschillende stijlen die niet echt aan ons besteed waren. Een selecte groep trouwe volgelingen droegen de DJ’s echter een warm hart toe, waar zij duidelijk van genoten. Op de FIRE! stage zou inmiddels Sven Väth gearriveerd zijn volgens de timetable, maar iedereen kwam bedrogen uit, want de man achter het Cocoon imperium was ziek achtergebleven op het vliegveld. BALEN!!! De mannen van Tiefschwarz probeerden in zijn gedachten gang door te gaan en dit lukte ze aardig. Het was na een half uurtje wel tijd voor wat anders. T-Dansant bracht de uitkomst, want daar zou Ron Carroll samen met Robin S van start gaan. Deze waren er ook nog niet, dus gingen de Shapeshifters hen voor. De muziek was goed, maar klonk wel als meer van hetzelfde op dit podium. Toen Ron Carroll het podium eindelijk betrad ging het dak eraf. Robin S was dan ook echt de kers op de taart. Op de andere podia deden Laidback Luke en Anthony Rother hun werk, maar dit was weinig boeiend. Het was echter nog niet voorbij want zowel Michel de Hey als Roog waren allebei in topvorm. Op de Beach Stage draaide ook niet zomaar iemand:de befaamde turntablist Jazzy Jeff was in Nederland en stond voor een uitzinnige menigte te draaien. Hij viel ons persoonlijk erg tegen. Het scratch-werk was super, maar echt mixen kan deze gast niet (in onze optiek). Ondanks dat ging het publiek flink tekeer vanwege alle super aanstekelijke plaatjes en een MC die precies wist wat hij deed. Loveland Festival 2007 was een echt TOPfeest met een lekkere relaxte sfeer en veel goede muziek en gaat zeker op het lijstje voor volgende jaar.

 

Verslag Extrema Outdoor 2007, zaterdag 21 juli te Aquabest (Best)

Al weken verheugden wij ons op, volgens ons, het beste outdoor dance festival dat Nederland rijk is. Extrema Outdoor werd reeds voor twaalfde maal met veel succes georganiseerd (het was wederom weken van te voren stijf uitverkocht). De combinatie van locatie, podia, acts, aankleding en vrolijke mensen blijft keer op keer een fantastisch resultaat opleveren. Het is dan ook ieder jaar weer een genot om hiertussen te kunnen feesten.

In 2005 en 2006 was het weer werkelijk fabuleus. Beide edities waren zeer warm en zonnig. Een groot gedeelte van de 2007 scheen de zon ook fel, maar helaas ging in de avond de kraan van boven open. Het mocht de pret absoluut niet drukken. De poncho’s en family raincapes werden door het publiek, zo’n 30.000 man lieten wij ons vertellen, tevoorschijn gehaald en men feestte vrolijk en fanatiek door op de beats van de vele toonaangevende DJ’s en acts. Hieronder volgt een verslag van wat wij qua muzikale output hebben gehoord.

Na flink fileleed, kwamen wij pas in de namiddag aan op het terrein van Aquabest, waar we na wat rondlopen getuige waren van een mooie live set van Joris Voorn in de technotent. Deze Nederlandse technoheld heeft net een subliem nieuw album uit en ook op Extrema Outdoor werd zijn sound weer op waarde geschat! Pete Tong draaide op de ‘mixed stage’ een wisselende set, waarbij zeer strakke platen werden afgewisseld met matiger materiaal. Zo liet hij een flauwe plaat met minutenlang mondharmonica spel horen. Nu wordt Pete Tong gezien als toonaangevende DJ (ook radio jock van de BBC) met hèt neusje voor de househits van morgen, maar dat hebben wij deze zaterdag niet zo ervaren. Goed was zijn set overigens zeker!

De ‘Summer Lounge’ was de relax area waar je ook heerlijk kon eten. Er waren onder andere vers fruit en allerlei andere lekkernijen verkrijgbaar. Op dit podium draaiden/ speelden toppers als Sven van Hees, die recentelijk zijn nieuwe album “Exotica” uitbracht, maar ook de live act Sweet Coffee, Swirl People (Live) en later op de avond Monte La Rue met een Ibiza classics (eind jaren 80 sound) set.

Zoals de laatste jaren wel vaker het geval was, was de ‘Future Funk’ stage het meest in trek bij het aanwezige publiek. Niet zo gek ook, want hierop draaide onder andere Erick Morillo een uitgekiende set, die zeer goed door de party peoples werd opgepakt. Hij draaide onder andere een nieuwe versie van zijn classic “I Like To Move It” (Reel 2 Real). Morillo’s labelmaatje Harry ‘Choo Choo’ Romero had eerder op de dag ook al een prima visitekaartje afgegeven. Het werd dus een Subliminal zegetocht op Extrema Outdoor #12. De avond werd op dit populaire podium waardig afgesloten door Roog & Erick-E (dus Housequake).

Steve Lawler’s minimal en tech-house set op de ‘Mixed Stage’, later op de avond, ging er in als koek, maar het weer gooide roet in het eten. Bij een paar ferme regenbuien trok het publiek zich terug onder de overkapping (verder van het podium), waardoor hij het van tijd tot tijd voor een fanatiek handje publiek moest doen, terwijl de rest op afstand toe keek. Na de zwaarste regenbui van de dag (rond 22u) hielden wij het toch echt voor gezien en hebben we de sluitingsact van Phantasma moeten missen. Dit schijnt een erg mooi slotstuk te zijn geweest, hebben we uit betrouwbare bron vernomen. Pluspuntje: bij vertrek kregen we een handige tas mee van Extrema (paarskleurig), iets dat ze in 2005 ook al eens deden (in fel geel). Leuk kado dus na een zeer geslaagde dag! We wachten weer met smart op de editie van volgend jaar! Kijk op www.extrema.nl voor foto’s enzovoorts. Let op: in augustus komt er een registratie van dit festival uit als DVD (en wellicht met audiomateriaal).  

 

Verslag Indian Summer Festival 2007 

Op zaterdag 23 juni jl. waren we getuige van wéér een prima editie van het Indian Summer Festival. Het concept en terrein waren enigszins aangepast. Zo was het festival dit jaar gewoon weer één in plaats van twee dagen. Het terrein was noodgedwongen anders ingedeeld omdat op de oorspronkelijke plaats van dancestage nu een stuk grond was verdwenen (na werkzaamheden aan het gebied de afgelopen periode). De dagen voor het evenement twijfelden wij er enorm aan of deze dag wel zonder regen zou gaan verlopen. Op de vrijdag voor het event werd zelfs een regelkans van 90% opgegeven door het KNMI! Gelukkig voor iedereen bleef het de gehele dag droog en scheen van tijd tot tijd zelfs de zon.

Het festival dan: er waren dit jaar 4 area’s. De pop/ rock stage, de dance stage, de 80 & 90’s stage en de talentstage. Kortom, voor elk wat wils. En dat was te merken ook, want het festival trekt bezoekers uit een brede leeftijdsgroep. Op het pop/ rock podium zagen wij alleen Ilse de Lange schitteren. Ook al kom je naar Indian Summer Festival voor de dance, Ilse weet je zonder moeite te boeien. De gezellige liedjes zingt ze spatzuiver live, wat haar kwaliteiten nog eens onderstreept. In de 80 & 90’s tent zagen we onder andere mixmaster Ben Liebrand en 90’s Now hun ding doen. Dit zorgde voor een uitbundige feestvreugde met heel veel herinnering en naast vele goede oude tracks ook ‘fout’ materiaal als “Ademnood” van Linda, Roos & Jessica (gedraaid door 90’s Now).

Dan het belangrijkste: wat gebeurde er op de dancestage? Nou, daar kan ik kort over zijn. Het was wederom een prima programma, al vond ik dit jaar dat de sounds van de afzonderlijke DJ’s wel heel erg dicht bij elkaar lagen. Hierdoor was de muziek over de hele dag genomen een tikkeltje rechtlijnig en zat er pas laat op de avond met Marco V een soort van piek in. Het was vooral veel electro getinte house die de revue passeerde. ’s Middags zagen wij Marnix als eerste DJ al gelijk één van de beste sets van de dag draaien. De set van Mason vonden wij aardig, maar hij maakte een aantal flinke mixfouten en zijn platen waren af en toe wat kaal en leeg van klank. Chuckie draaide het eerste deel van zijn set weinig inspirerend, maar maakte een hoop goed met het tweede deel van zijn mix. Ook liet hij weer eens horen wat hij qua scratch-skills allemaal in huis heeft. Fedde Le Grand nam het van hem over en hij draaide middelmatig tot goed. Hij begon met een dub van zijn remix van “The Creeps” met het oooo zo aanstekelijke electro-bass thema en had het publiek genoeg te bieden. Ook de Audio Bullys deden prima hun werk. Eén van de boys (Tom Dinsdale) draaide, de andere (Simon Franks) liet zijn vocale skills klinken over de muziek (soms wat te nadrukkelijk aanwezig met teveel geschreeuw). De passages uit oud en recenter werk waren duidelijk herkenbaar voor een groot deel van het publiek en men genoot uitbundig. Hun sound is vanaf hun alom bejubelde debuutplaat (uit 2003) maar weinig veranderd en ik vraag me af wanneer ze met een vernieuwende sound gaan komen (het leek nu een soort van routineklus). Ze vermaken het publiek echter prima, dus daar kan ik onmogelijk over klagen. Als afsluiter draaide Marco V een prima set in de prachtig opgesierde area nu het inmiddels donker werd.

Minpunten van de dag: te weinig toiletten en te weinig tappunten (duurde erg lang).

Pluspunten: een prima sfeer (zoals ieder jaar) en prima eetmogelijkheden (thanks La Place). Al met al was Indian Summer 2007 weer een topfeest, al haalde het net niet het niveau van bijvoorbeeld de 2005 en 2006 editie, waar het sublieme, tropische weer een extra dimensie aan het festivalgevoel toevoegde. We kijken nu alweer uit naar de 2008 editie! Kijk op www.indiansummerfestival.nl voor een foto-impressie van het festival.

 

Verslag MiXtream #6, zondag 3 september 2006

 

Ook al waren de weersvoorspellingen niet goed voor deze dag, de zon liet zich toch af en toe zien in Heerhugowaard. Zondag 3 september: de 6e editie van MiXtream. Zoals ieder jaar weer in het Rosarium en gratis toegankelijk. Pas na 17 uur kwam ik het park op met familie en vrienden, precies op tijd voor de set van Eclectic Art. Indeling van het terrein was nagenoeg hetzelfde als voorgaande jaren: Rock/ Mainstage achteraan, aan de ene kant muntverkoop (en dit jaar suikerspinnen!), aan de andere zijde drankverkoop. In het midden was er gelegenheid om te zitten op bankjes en vooraan de DJ Corner. Ook dit jaar was het Rosarium versierd met vrolijk gekleurde tekeningen (ditmaal van het steeds populairder wordende karakter ‘Flub de vis’).

 

Eclectic Art zette een diverse set neer in de DJ corner, met classics (van Praga Khan naar the Prodigy - 'Smack my bitch up', tot SL2's 'Way in my brain') en afsluitend, tegen mijn verwachtingen in, met drum & bass! Platen van Shy FX, Total Science en DJ Zinc kwamen voorbij. Helaas was het publiek nog niet echt in een dansstemming. Intussen kwam Vin-E 'MC-en' (bekend van o.a. Spreedfreax), wat ik zelf erg leuk vond! Zijn zoontje stond trots helemaal vooraan te kijken.

 

Predator nam het over van Eclectic Art en besloten wij wat te gaan eten, maar zijn eerst nog even naar het grote podium gelopen om daar even te kijken. Transsylvanians (uit Hongarije) waren daar aan het optreden. Ik heb ze te kort gezien om een gefundeerde mening te geven, maar ik zag aardig wat mensen dansen. Na het eten kwamen de hardcore beats ons tegemoet; Predator was van DnB overgegaan op hardcore. Zoals elk jaar was het meteen een stuk drukker bij deze area. Zelf heb ik geen verstand van hardcore, maar ik hoorde van meerdere mensen dat hij een goede platenkeus had met flink wat klassiekers. Ook het publiek werd eindelijk wat losser. Toch vonden we de sfeer niet super, minder als voorgaande jaren. Ook al was het wel weer een heel divers publiek, van jong tot oud. Dit natuurlijk mede dankzij de organisatie, die weer een heel divers programma heeft weten op te stellen. Tevens waren de toiletten weer goed verzorgd dit jaar (alleen soms geen papier) en de vrijwillige bijdrage van de toiletbezoekers ging naar o.a. het Reumafonds (heb ik me laten vertellen door de toilet-mevrouw).

 

Iets waar ik me elk jaar weer lichtelijk aan stoor: het geluid van het grote podium overstemde dat van de DJ corner. Toch weerhield ons dat er niet van om de laatste anderhalf uur te drum&bassen: Om 20:15 sloot dj ZorQ af. Ook al moest hij het overnemen van Predator die met hardcore eindigde, hij heeft weer een prima set neergezet. Kortom, een leuke dag, veel oude en nieuwe bekenden tegengekomen en lekker gedanst! Respect voor de vrijwilligers die hebben geholpen bij de opzet en de hele dag achter de bar hebben gestaan!

 

Kijk op www.mixtream.nl voor foto's van het evenement.

 

Verslag door: Linn

 

Verslag Solar Festival (dag 1), 5 augustus 2006

'Hi Donkey! The Republic is het landschap bestaande uit evenementen en festivals. Binnen onze landsgrenzenvind je een onbezorgde wereld waar feesten, muziek en herinneringen samenkomen.' Aldus mijn Republic passport, verkregen op 5 augustus bij één van de festivals die zou moeten zorgdragen aan mooie herinneringen: Solar aan de Maasplassen in Roermond.

Bij binnenkomst werd er gelijk enige artistieke creativiteit van ons gevraagd: of we wilden vingerverven voor de vrede? Vredelievend als wij zijn hebben we uiteraard een mooie creatie achtergelaten op het doek. Daar kregen we van een dame het Mousetiger DJ-team een 15 stappen-plan om het festival tot een succes te maken. Eén van de punten was bijvoorbeeld: Bedank iemand van de beveiliging en/of organisatie. (Dit ben ik per ongeluk wel vergeten!) Met rode, gele en blauwe vingers vervolgden wij onze tocht naar het festivalterrein (na een knuffel met één van de Mousetiger knuffels), omdat we toch wel erg nieuwsgierig waren naar wat ons nog meer te wachten stond na zo'n warm onthaal.

We liepen tegen een DE tent aan, hebben daar een bak koffie besteld en Jeroen (die me deze zonnige dag vergezelde) is toen bonnen gaan halen. Jawel, geen munten waardoor je zakken uitpuilen en je broek van je  kont afzakt, maar gewoon simpele bonnen. Goed idee van de organisatie! Daarna zijn we een rondje gaan lopen om het terrein te verkennen. Kleiner dan we hadden verwacht, maar ook een stuk gezelliger! Wellicht een van de gezelligste festivals ooit. Later op de dag kwamen we op het

perfecte woord om het festival te omschrijven: knus! Er hingen hier en daar schilderijtjes, er was zelfs een soort van dorpje waar je gratis kon 'bakken' (tussen 2 platen met alu folie in liggen), er waren vlindertjes, iemand die bananen uitdeelde, er stonden over het hele terrein verspreid loungebedden (die overigens ook heerlijk lagen). Men kon rondrijden op van die 'hiphop' bikes en er was graffiti. Ook mochten we met een 'ezel' (een persoon met een mega ezelkop) op de foto en verkregen wij zo ons paspoort!

Als eerst zijn we bij de '3FM mixed' stage gaan kijken, waar Afrika Bambaataa net één van zijn laatste nummers aan het draaien was. Ik had eigenlijk best hoge verwachtingen van deze heer, hij wordt immers gerekend tot één van de belangrijkste artiesten die hebben bijgedragen aan het ontwikkelen van elektronische muziek. Toen wij er stonden draaide hij ragga waarbij hij naar mijn idee deed of hij flink aan het mixen was, maar toevallig wist ik dat het al een bestaande mix was. Nogal teleurstellend. Misschien dat hij daarvoor funk draaide, maar dat hebben we dan gemist. Wel waren er toen wat gasten aan het breakdancen en dat was erg leuk om naar te kijken! Na Afrika Bambaataa hebben we een deel van Tasha's World gezien, wat een mooie stem heeft zij! Omdat we zoveel mogelijk wilden zien/horen zijn we toen naar de House Area gelopen waar Ricky Rivaro nog even stond te draaien. Daarna zijn we naar de 'Spiegeltent' gegaan, wat me en beetje deed denken aan het circus; blauw en rode raampjes waardoor de zon af en toe speels naar binnen scheen en overal spiegeltjes, ook aan de buitenkant. Hier speelden Wicked jazz vs. Groovexpress. Een soundclash! Quintis Ristie (van 'Raymann is laat') presenteerde dit en deed dit heel energiek. Toen wij er waren deden beide bands een eigen versie van Eurythmics - Sweet dreams. Allebei een heel eigen sound en dat was het leuke er van. Wij vonden beiden de versie van Groovexpress wat warmer en meer groovy. Na aangenaam verrast te zijn door deze clash besloten zijn we weer naar de 3FM stage gegaan waar multi-talent Don Diablo stond te draaien. Smerige rock-house, zoals we van hem gewend zijn. Het publiek ging ook aardig los ondanks de zomerse temperatuur!

Omdat we een knorrende maag hadden besloten we op zoek te gaan naar een eettentje. Die hadden we snel gevonden en na een overheerlijke pizza en even gezeten te hebben op een loungebed konden we er weer tegenaan. Even leek het er op dat het zou gaan regenen, maar de weergoden waren met ons en sloegen het festivalterrein over. We zijn daarna via Brian S bij Kubus wezen kijken, laatstgenoemde draaide hele fijne oldschool hiphop, om daarna weer bij da Don te eindigen. Waar we lekker hebben staan dansen in de modder! Op Kraak&Smaak (live), die na Don volgde, moesten we even wachten wegens een soundcheck (1-2). Maar dat was het wachten waard, wat een heerlijke zomerse deuntjes! Toch was veel publiek al weggelopen na Don's optreden.  We zijn weer richting house area gegaan, waar Roog achter de tafels had plaatsgenomen. Normaal vind ik hem weinig vernieuwend draaien, maar tijdens deze set hield deze man mijn aandacht vast. Lekker funky en wat ook leuk was: er kwam een gast bij beatboxen! 'En nu ga je dansen klootzak'. Nog niet zo goed als beatbox champ 'Rahzel', maar zeker goed en heel leuk bij deze set! We vonden dat het daarna tijd was om te chillen en zijn naar een soort van steiger gelopen. Toen we boven kwamen zagen we tot onze verbazing 2 zwembaden! Dus even lekker met de blote voeten in het water gezeten, terwijl het zonnetje al achter de horizon aan het verdwijnen was. In het zwembad naast ons deed iemand een halve salto, iedereen werd nat maar niemand werd boos. Echt een super sfeer! (Misschien dat iedereen het 15 stappen plan goed had doorgelezen)

Daarna zijn we eigenlijk van de ene area naar de ander, en eindelijk ook naar de MTV tent. Die was namelijk bloedheet overdag. Ook nog een pannenkoek gehaald, want die zagen er wel erg smakelijk uit! Tijdens het eten hoorde ik opeens 'True skool' (switch mix) van Cold cut vanuit Gregor Salto's richting komen, dus heb ik het eten gestaakt en heb even lekker staan dansen. Er was een zangeres bij die volgens mij menig mannenhart harder deed doen kloppen, maar het was ook een perfecte combi met Gregor's platenkeus. Daarna kwam Fedde 'put your hands up' le Grand, deze kon me echter niet zo boeien met zijn set. Een beetje te soft voor een afsluitende set en geen spectaculaire platenkeus. Daarom zijn we naar de kleine doch gezellige 'Infamous Mudclub' gegaan voor een set van Infamous B2B. Daar kwamen er diverse klassiekers voorbij, van Parkzicht tot electro, zodat we onze restanten energie nog even weg konden dansen. En dan was er nog de 'relatief gezelligste tent van Solar'! Die kwamen we op de heenweg al tegen. En het was er gezellig! Een heel klein tentje, maar met keiharde beats (volgens Jeroen was het hardcore en volgens mij was het tekno). En dat was toch eigenlijk het enige wat we deze dag hebben gemist: een wat hardere set.

Maar verder hebben we ons uitstekend vermaakt, was de sfeer top, het eten lekker, de wc's waren schoon en het terrein zag er op en top uit! Dus bij deze wil ik alsnog de organisatie bedanken voor deze onbezorgde dag.

Verslag door Linn!  

 

Verslag Extrema Outdoor #11, zaterdag 15 juli 2006

Over het weer hoefde organisator Extrema zich afgelopen weekend verre van zorgen te maken! Het was net als in 2005 snikheet en dat bleef het de hele dag! Zo’n 25.000 party peoples maakten de elfde editie van Extrema’s paradepaartje een onvergetelijke happening.

Het terrein was ook dit jaar weer breed opgezet op de superlocatie Aquabest (te Best, nabij Eindhoven), met rond de 8 verschillende podia. Diverse podia leken wat verder op het water gebouwd, wat voor nog meer sfeer zorgde. Vooral het Future Funk podium en de mainstage waren uitermate fraai uitgedorst. In de technozaal was de neon en sterrendecoratie ook indrukwekkend!

We willen een paar DJ’s noemen waarvan wij enorm hebben genoten. Te beginnen met Timo Maas op de mainstage. Deze jock wisselde stoere house af met dansbare breaks. In de ‘Garden’ area draaide Josh Wink (bijgestaan door MC Spyder) net als vorig jaar een fabuleuze set vol ritmische, sferische acid (tech) house, zoals alleen hij dat kan. In de technotent (Dome) hoorden wij onder andere een sterke, doch harde set van Misstress Barbara. Deze Canadese dame liet ons onlangs via de media weten dat haar stijl iets rustiger was geworden. Daar hebben we op Extrema Outdoor weinig van gemerkt. Ze draaide ongegeneerd pittig, maar ook heerlijk funky! Door een uitvaller in het schema van de ‘Dome’ tent hoorden we ook nog een korte live set van een formatie waarvan wij de naam niet weten. Deze groep speelde een stuk of 5 experimentele nummers na de set van Misstress Barbara!

In de avond zijn we veel bij de Future Funk stage gebleven die enorm druk bezocht werd. Tot ver op de ‘kade’ stond het ramvol met mensen. De set van Deep Dish vonden we goed, maar niet bijzonder. Erick-E deed duidelijk betere zaken bij het publiek, want zijn set werd vanaf het begin door het publiek uitbundig aangemoedigd. De MC zette in ‘oooh yeah, you are now rocking with the best’, waarna het publiek het ‘oooh yeah’ zelf uit volle borst(en) meezong! Een mooi moment waarvan Erick-E en MC ook overduidelijk genoten!

Op de mainstage was Sasha de afsluiter. We zijn niet tot op het allerlaatste moment gebleven omdat we graag zonder problemen van het terrein af wilden komen met de auto (zonder giga file). Het was weer een bewonderenswaardige dag, waarbij Extrema wederom haar allerbeste gezicht liett zien. Dikke respect voor deze organisatie! Een extra compliment wil ik maken aan de mensen die het terrein van decoratie hebben voorzien; Mixed (hoofdpodium), Future Funk (zie foto), Dome en Garden zagen er indrukwekkend mooi uit! Het enige minpuntje dat ik kan verzinnen is dat het op sommige plaatsen op het terrein te druk was en dat je soms een flink stuk moest lopen om drankjes te kunnen kopen. Verder geen enkel incident gezien en enkel vrolijke mensen die het naar hun zit hadden!

We kijken nu alweer uit naar het Solar Weekend, welke op 5 en 6 augustus zal gaan plaatsvinden. Kijk op www.extrema.nl voor een foto impressie!  

 

Verslag Pete Philly & Perquisite in de Waerdse Tempel, 7 juli 2006

 

Pete Philly & Perquisite kunnen rekenen op een steeds groter wordende aanhang. Hun album “Mindstate” staat vol met toppers zoals de singles “Grateful” (met Benjamin Herman op de saxofoon) en “Mellow” (met gastvocaliste Senna). Het album en hun live reputatie leverde ze al diverse prijzen op zoals een Essent Award en een Zilveren Harp. Op vrijdag 7 juli 2006 trad het duo, aangevuld met DJ, basgitarist, multi-blazer en een gastrol voor Senna op “Mellow” aan in de kleine zaal van de Waerdse Tempel. Senna deed overigens ook een kort voorprogramma in samenwerking met een prima DJ. Ze brachten onder andere een eigen versie op Kosheen’s “(Slip & Slide) Suicide”. In de zaal bevonden zich zo’n 250 enthousiast personen die vanuit de gehele regio waren gekomen. Pete Philly wist tijdens het optreden een goede interactie met het publiek op gang te brengen en dit werd erg gewaardeerd. Live zingt deze MC erg goed en we hebben vooral genoten tijdens de track “Eager”, welke ook op het album steengoed te noemen is. Ook de reeds benoemde hits en tracks als “Motivated”, “Paranoid” en “Mindstate” werden uitstekend ontvangen! De jazzy hip-hop van het duo is uniek en klinkt ‘onnederlandsch’ goed! Al met al was dit dus een optreden wat om een vervolg vraagt, de zaal was niet alleen door het warme weer snikheet; de muziek van het gezelschap droeg hier ook toe bij! Kijk op www.ourmindstate.com voor meer informatie.

 

Verslag Indian Summer Festival 2006 (dag 2), zaterdag 17 juni 2006

Indian Summer Festival 2006 was dit jaar weer verdeeld in 2 dagen (de vrijdagavond en de volledige zaterdag). Het bleek zo goed als uitverkocht en de overgebleven kaarten gingen bij de kassa’s als zoete broodjes over de toonbank. Wij waren zelf alleen op de zaterdag aanwezig en troffen net als eerdere jaren een grote diversiteit aan muziekstromingen en acts aan.

We kwamen zaterdag binnenvallen tijdens de set van Ricky Rivaro en het was al aardig druk bij de dance stage. De man die onder andere bekend is van de Sundale feesten bij beachclub Bloomingdale en ook de Bloomingdale compilaties CD’s verzorgd, draaide een lekkere groovy- en electro-house set met onder andere de zomerhit “Same Man” van Till West & DJ Delicious en een housemix van Gnarls Barkley’s “Crazy”. Zo nu en dan hoorden we ook wat voorzichtige breaks voorbij komen.

Op het poppodium zagen we vervolgens een energiek live optreden van Racoon. De leadzanger bleek een waar podiumbeest, want hij speelde tijdens het optreden zo nu en dan mondharmonica mee en was constant in de weer met het publiek. Naast de bekende, gezellige pop/ rock hits van de formatie hoorden we divers ander materiaal voorbij komen dat goed in de oren klonk. Er was 1 nadeel: Racoon gebruikte tijdens het optreden geen toetsenist, waardoor soms een stukje warmte ontbrak.

Terug naar het dance podium waar Benjamin Bates stond te draaien! Zijn energieke, volle en soms ‘poppy’ house sound met uitstapjes richting tech-house, gecombineerd met eigen producties zoals “Locked Up” (uit 2002 alweer) sloeg prima aan. Benjamin Bates, studiopartner van Marco V, wist met redelijk onbekende platen en een pompende sound het publiek op haar wenken te bedienen!

In de fraai opgezette Supernatural tent zagen we vervolgens Kraak & Smaak (live)! Dit was voor ons muzikaal het hoogtepunt van de dag! Het publiek was laaiend enthousiast en het was enorm druk in de tent. De formatie had een percussionist meegenomen, wat ook een fantastische danser bleek. Hij etaleerde zijn kunsten aan het einde van het optreden even uitgebreid. Naast de heerlijke, dansbare funky breaks van het basis drietal en de percussionist waren ook onze soulkanjers Rose (in het verre verleden vocaliste bij Roog’s DJ sets en in 2002 een topalbum uitgebracht, “Trust” genaamd) en U-Gene aka Eugène Latumeten (ook bekend van Liquid Spirits) meegekomen om een spetterende show af te leveren. U-Gene is overigens onder andere ook de stem van de Kraak & Smaak hit “One Of These Days” (op de reworked radio versie weliswaar; de track is oorspronkelijk al van 2004, maar bevatte toen vermoedelijk vocale samples). Na het optreden van Kraak & Smaak kreeg het gezelschap een oorverdovend applaus en dat was meer dan terecht!

Op het poppodium speelde Mark Foggo inmiddels uptempo ska; voor ons overigens een moment om even wat lekkere versnaperingen te nuttigen. Eenmaal aangekomen bij de dance stage draaiden Brian S., Hitmeister D en Victor Coral back 2 back. Onder de naam SixDeckRatPack draaiden ze een eclectic set met MC Vika Kova on the microphone.

DJ Maestro had helaas niet zoveel publiek meer voor zich staan in de Supernatural tent. Nog vervelender voor de DJ was dat er voor zich een Supernatural frisbee wedstrijd was begonnen. We hebben zijn set niet helemaal kunnen volgen.

Chuckie nam rond 19.15u de decks over op het dance podium en liet een megamix van hits horen. De manier waarop hij dat brengt is knap en inventief, maar het zal zeker niet het kopje koffie van iedereen zijn geweest. Bewonderens-waardig was zijn scratchpartij met zijn neus! Ongelooflijk en ook duidelijk te zien voor het publiek omdat hij de draaitafel ook nog eens in de hand nam! Wat een held ben je dan! De platenkeus van Chuckie was echter niet zo bijzonder; een bubbling achtige versie van The Moon’s “Blow The Speakers” en de vocalen ‘kan niet van die sletten houden’ vonden we persoonlijk redelijk storend. De mash-up van “Smack My Bitch Up” en “Operation Blade” was wel een erg goed moment in zijn set! Ook opvallend: Chuckie draaide oldschool classics als “Pullover” van Speedy J en “Magic Feet” van Mike Dunn. Het publiek was echter erg enthousiast en dat kwam mede door de fabuleuze MC! Heb in tijden niet zo’n goede MC gehoord, die ook echt een meerwaarde betekend bij een DJ set.

Na de set van Chuckie pendelden we een aantal maal tussen de set van Lucien Foort (op de dancestage) en Porn Brothers (in de Supernatural tent). Lucien Foort bracht het publiek in extase door een pittige housevariant te brengen die ook nog eens funky klonk! Ook Lucien draaide erg divers, met een fijne platenkeuze! Klasse!

Het duo Porn Brothers in de Supernatural tent bestaat onder andere uit DJ Brownie (organisator van de Supernatural feesten). Zij draaiden vooral lekkere funky grooveplaten, waaronder de classic “Lady (Hear Me Tonight)” van Modjo. Tijdens hun optreden kwam in eens een tapdancer op het toneel. Dit werd enorm gewaardeerd het publiek. Deze tapdancer maakte kunstachtige moves met de ‘clicky shoes’ en maakte daarmee ingewikkelde ritmes. Razend knap als je het ons vraagt en deze artiest kon dan ook op een massaal applaus rekenen in de goed gevulde Supernatural tent.

Dit jaar vonden wij het Indian Summer Festival weer erg goed. Individuele uitschieters waren er zelden (behalve Kraak & Smaak), maar het totaalconcept klopt gewoon! De diversiteit qua muziek, de diverse eettentjes (onder andere een goede broodjes en fruit-outlet van La Place), het mooie weer en ander vertier zorgden gezamenlijk voor een fantastische dag, waarbij de zonsondergang bij de dance stage weer voor een mooi plaatje zorgde. We hebben de gehele dag geen incidentje gezien en ook dat doet gewoon eer aan dit festival. Enige minpuntje: de dance stage mag zeker met zwaardere housesounds eindigen (techno). Verder niets dan lof! Op naar volgend jaar.

Bron: Art-D-Fact: Online Magazine
Web: www.art-d-fact.NL  

 

Verslag Obsession Outdoor Festival 2006, zaterdag 3 juni 2006

Zaterdagmiddag 3 juni vertrokken we zonder enige verwachtingen richting Bovenkarspel. Het zou m'n -naar mijn weten- eerste feest georganiseerd door Rewind Events worden. Het zonnetje stond al vrolijk aan de hemel; super festivalweer! In Bovenkarspel stonden er overal borden met pijlen richting festivalterrein, ideaal voor mensen als ik die overal de weg kwijt raken. Op de site van Obsession Festival, die er overigens prima uit zag, werd nadrukkelijk vermeld dat legitimatie verplicht was. Echter, na fouillering werd mijn neefje (mijn 16-jarige party metgezel die dag), niet eens gevraagd om ID. Later op de dag werd wel duidelijk dat dat waarschijnlijk wel vaker het geval is geweest, want er liepen wel meer mensen rond die we jonger dan 16 achtten. Desalniettemin vonden we het wel een heel leuk, divers en vrolijk publiek. Net als de vrijwilligers in de eettentjes, achter de bar en bij de muntverkoop! Mijn complimenten, mij is nog nooit zo vrolijk een paar drankjes voor m'n neus gezet. Als eerste zijn we naar de mainstage gegaan, waar het nog niet heel druk was. Don Diablo was toen aan het draaien. Ook al is het een hele fijne man om naar te kijken, zijn set vond ik een beetje lafjes. Dus zijn we even in de hard-dance tent gaan kijken, waar Bas & Ram aan het draaien waren. Er kwamen fijne house classics voorbij (“Don't Touch That Stereo" bijvoorbeeld). U-Monks live vond ik verrassend goed, heerlijke breaks. Helaas was het toen nog steeds vrij rustig buiten en de mensen die er waren lagen/ zaten lekker te ‘chillen’ op het gras. Op diverse plekken stonden er ook bankjes, zodat de vermoeide feestende mens even kon uitrusten. Ook kon er gratis gebruik gemaakt worden van de toiletten en zelfs aan het eind van de dag was er nog toiletpapier! Minpunten vond ik het weiland-achtige terrein, waar ik af en toe bijna struikelde over diverse kuilen, en dat er nergens op het terrein een prullenbak te vinden was (ik wilde immers niet dat er een willekeurig persoon op mijn hubba bubba zou gaan staan dansen). Verder was alles prima in orde! Ook leuk: bij de mainstage dwarrelden er af en toe 'bubbels' de lucht in (als in: bellenblaas). Van Mr. Slide had ik nooit eerder gehoord, ook al schijnt hij al vanaf 2001 te draaien. Hij heeft naar mijn mening een van de betere sets afgeleverd. Heerlijk funky. Na hem kwam DJ Jean. Hij draaide niet echt goed, maar hij liet z'n eigen platen gelukkig achterwege. Op zich had hij een niet onaardige platenkeus, totdat hij met de bubblin' versie van “Blow Up The Speakers” kwam. Direct zijn we maar weer naar de tent 'gevlucht'. Daar begon om 22.00 uur Gizmo te draaien. De sfeer zat er goed in en iedereen was flink aan het dansen, aan het hoge zweet-gehalte te zien. Het geluid vooraan was super, meer naar achter en aan de zijkanten vond ik het wat zacht (of lag dat aan mijn eigen gehoor?). Om 22.15 uur kwam ons aller Art-D-Fact bij de mainstage draaien en ik moet eerlijk en onbevooroordeeld zeggen dat hij voor mij de beste set van de dag/ avond had. Platen snel achter elkaar gemixt (geen 'jeetje-wat-saai-ik-ga-maar-stilstaan-momenten'), heel diverse platenkeus en als dan óok nog eens “Smack My Bitch Up” van The Prodigy wordt gedraaid, kan het bij mij niet meer stuk. Ik denk dat het toen aanwezige publiek het met me eens was, want het ging aardig los! Tot mijn spijt kon ik niet de gehele set bijwonen, want het enige echte nadeel die dag: de NS werkte weer eens niet mee.

Kijk op www.obsession-outdoor.nl voor een foto impressie van de dag.

Report door: Linn.  

 

Verslag derde editie Maison Royale, paasweekend 2006

 

Editie 3 van het Maison Royale festival vond net als de eerste editie weer in Amsterdam plaats. Na een uitstapje richting Rotterdam (Van Nelle Fabriek), was nu het terrein van Docklands (NDSM-Warehouse) de thuishaven van dit unieke feestconcept. Bij binnenkomst viel direct weer op hoeveel werk er aan het decor was besteed om een intieme sfeer te realiseren. Het is een knappe prestatie om zo’n grote kille loods er warm en intiem uit te laten zien. De vele terrasjes, zit- en eetmogelijkheden waren ook nu weer aanwezig, aangevuld door een kunsttentoonstelling (schilderkunst). In de diverse zaaltjes en op het hoofdpodium werd stijlvolle muziek gedraaid met veelal een jazzy karakter. Op de zaterdag dat wij aanwezig waren, werd de zaal achter het hoofdpodium gesloten vanwege het feit dat de bezoekers deze zaal simpelweg niet wisten te vinden. Op het hoofdpodium hoorden wij onder andere The Young Sinatra’s live en een leuke DJ set van Chris Joss (ESL Music). Zijn set had veel lekkere midtempo tunes met moderne funk en jazz invloeden, gekruist met dance beats. In de overgebleven carrousel tent hoorden wij Briskey live optreden met haar opvallend frisse en eigen sound. Het publiek genoot er enorm van en het enthousiasme werd alleen maar groter tijdens de set van DJ Aguuzto en partner onder de noemer Bossa Boogie. Zij lieten lekkere dansvloergerichte latin tunes horen met jazzy impulsen (denk aan het Schema label), maar ook meer Braziliaans getinte dansmuziek. Maison Royale benadrukte wederom het gezellige dagje/ avondje uit en werd deze editie gedurende 3 dagen gehouden, waarvan wij alleen de zaterdag hebben bezocht. Dit feest blijft een ervaring apart! Kijk op www.maison-royale.nl voor meer informatie.

 

Verslag Knock Out Round 3 - 013, Tilburg (zaterdag 11 maart 2006)

 

Mijn eerste Knock Out! Volgens velen waren de eerste en tweede editie geweldig, dus bij deze derde editie móest ik aanwezig zijn! Het 013 dak zou eraf gaan! Ik zou gaan knallen! En dat deed ik… De ingang, garderobe en muntverkoop was prima geregeld, dus het feest kon al snel beginnen. Bij binnenkomst stond Bart Skils op het podium. Dat had ik eigenlijk niet verwacht, meteen al aan het begin van de avond, maar naarmate de avond vorderde begreep ik beter en beter waarom Bart Skils mocht beginnen; de volgorde van DJ's was misschien niet de meest voor de hand liggende, maar de volgorde van de sets die ten gehore werden gebracht des te meer! Bart Skils bracht ons heerlijke, opzwepende minimal, Benny Rodrigues ging verder met een wat meer speelse en up-tempo set, Michel de Heij hield het tempo van Benny vast en voegde daar wat rauwigheid aan toe en Remy, tenslotte, maakte het tot een knallend goed einde! Hell yeah! Ik vond het goed, ik vond het in orde en ook over de sfeer had ik niets te klagen. De bezoekers waren techhouse vriendelijk, zoals ik natuurlijk verwachtte en zoals ook eigenlijk niet anders kan! Even dacht ik dat het feest later op avond alleen maar kon gaan tegenvallen met een held als Bart Skils aan het begin van de avond, maar niets was minder waar. De voetjes bleven van de vloer! Tot kwart voor 4 helaas... Toen gingen de lichten aan. Organisatoren, dat kan echt niet! Wanneer je naar een feest als Knock Out gaat, wil je ook echt Knocked Out zijn wanneer het feest is afgelopen, zeker met de betreffende line-up, maar helaas, dat was niet het geval. 4 uur is natuurlijk al vroeg, maar daar wil ik niet over klagen. Dat weet je immers van tevoren en als het je niet aanstaat, kun je ervoor kiezen naar een ander feestje te gaan. Maar… als dan ook nog eens de lichten een kwartier eerder aan gaan, dan vind ik dat echt niet leuk! Zeker niet als ik het zo naar mijn zin heb, evenals iedereen??? Een hele kleine domper dus, aan het einde van de avond. Je kunt wel zeggen dat Knock Out round 3 een blij verrassend begin had en een wat minder blij verrassend einde. Maar goed, ik heb het prima naar mijn zin gehad; het was gezellig, de muziek was goed en de aankleding was goed. Wat mij betreft is Knock Out voor herhaling vatbaar. Alleen wil ik me de volgende keer dan wel wat meer Knocked Out voelen…

 

Verslag door: Funk d’Angie  

 

Verslag Awakenings in de Westergasfabriek, vrijdag 10 februari 2006

Afgelopen vrijdag was het zo ver. We gingen naar Awakenings in de Westergas, de vrijdageditie, de harde editie. Na een hele tijd lopen vanaf Sloterdijk zagen we eindelijk "die ronde fabriek" in de verte en een hele hoop mensen die kant uitlopen. Westergas in zicht! We hadden eerst wat gezeur bij de deur, maar uiteindelijk konden we gewoon doorlopen. Ik was nog nooit eerder in de Westergas geweest (schaam, schaam) en toen we binnen kwamen vond ik het op het 1e gezicht best klein lijken. Eerst maar muntjes gehaald (we hoefden niet lang in de rij te staan!!) en toen een rondje gelopen. We kwamen binnenvallen in de set van Go Hiyama. We hebben er niet veel van meegemaakt maar we vonden hem nogal chaotisch klinken. Alsof hij niet genoeg tijd had om alle platen die hij wilde draaien, te proppen in zijn set. Om 01:00 kwam Dylan Drazen. Ik had hem nog nooit eerder horen/ zien draaien (net als Go Hiyama), dus was ik zeer benieuwd. Hij begon z’n set heel energiek en ging het publiek ook wat losser, iets wat Go Hiyama nog niet was gelukt naar mijn idee. Toch waren er een paar momenten dat we dachten, okee, volgende plaat en stond het publiek er soms duf bij. Niet echt dansbaar dus. Bij deze set kwamen ook de lasers aan te pas en dat was echt super!! Wat een mooie lasershow. Soms leek het net of je in een tunnel zat van lasers. Als ik me niet vergis was er tijdens de set van Dylan ook vuurwerk, dat was heel gaaf gedaan. Net als met O&N vorig jaar in de NDSM zag je het kris-kras over het plafond gaan. Thumbs up voor de organisatie! Een jongen naast me zei toen nog: dit is waarschijnlijk om aan te geven dat we hierna los gaan, dat het dak er af gaat. Helaas viel dit nogal tegen. Daarna kwam held Oscar Mulero, maar ik kan niet anders zeggen dat hij nogal tegenviel. Sowieso kon hij het tempo van zijn voorgangers niet bijbenen, hij draaide ook nog eens eentonig en zag ik veel mensen nagenoeg stil staan. Wel dikke beats natuurlijk, maar Oscar heeft het niet voor me gedaan deze avond. Van Pouding Grooves, die daarna achter the wheels of steel mocht plaatsnemen, hebben we niet heel veel meegemaakt omdat we even in de chill out gingen kijken. Je zult het niet geloven, maar daar werden reggae beats ten gehore gebracht! Heel relaxt. Het was er overigens ook bloedheet, nog heter als in de ton. Daarna gingen we weer naar de zaal om nog even wat van Pounding Grooves te horen en dat was erg lekker! We stonden links naast de dj en we vonden beide dat de bas niet helemaal goed doorkwam. Ook als je vlakbij de tribunes stond hoorde je het geluid resoneren. Maar verder was het een zeer goed geluid, je kreeg er geen pijn van in je oren of iets dergelijks. Even wat anders, ik vond het publiek niet zo gezellig als voorgaande Awakenings edities. Veel gasten die stonden te hakken (op techno!!), veel meisjes die dachten dat ze op een modeshow waren en mensen die niet gewoon rustig lanslopen maar je echt aan de kant duwen of keihard op je tenen gaan staan. Om 4:45 was het zo ver: PET duo ging draaien. Ik vond het wel grappig om te merken dat ze volgens mij wel publiek's favo zijn. Niet alleen omdat ze altijd een hele energieke, pompende sets neerzetten, maar ook omdat ze veel interactie hebben met het publiek. En natuurlijk het geweldige feit dat ze precies weten wat ze aan elkaar hebben. Echt super om te zien. Ze draaiden op een gegeven moment een schranz mix van “Out Of Space” (The Prodigy) en toen ging het publiek helemaal los! Dat was voor mij het moment dat ik dacht: dit is echt Awakenings. Dan kijk je even om je heen en zie je allemaal blije gezichten, springende, zwetende mensen en geweldige muziek. Voor mij was dit dè set van de avond.. Mooi opgebouwd, van hard tot harder tot hardst. Ze draaiden ook nog een mix van 2 Live Crew. Super! Helaas moesten we vroegtijdig het pand verlaten. Dus van r_AW heb ik niks meegekregen. Hoorde later van anderen dat ze het of veel te hard vonden, vooral voor een techno feest, of dat ze helemaal uit hun dak zijn gegaan, smaken verschillen. Na een lange reis was ik moe maar voldaan. Ik vond het niet de leukste editie van Awakenings tot nu toe, maar het was zeker de moeite waard! Op naar de volgende editie.

Verslag door: LH.  

 

Verslag Demolicious, Waerdse Tempel, zaterdag 28 januari 2006

 

Vol spanning reden we afgelopen zaterdag naar de Waerdse Tempel in Heerhugowaard; wat het nieuwe regionale gezicht op het gebied van uitgaan (in de breedste zin van het woord) moet gaan worden. Bij binnenkomst was het meteen duidelijk dat er een voorbeeld genomen is aan de Heineken Music Hall in Amsterdam. De opzet is ruim en overzichtelijk, maar het pand leek nog niet geheel af en was nog wat kaal. In de grote zaal kunnen vermoedelijk zo’n 2.000 man een feest bouwen. Op zaterdag 28 januari 2006 vond de eerste editie van ‘Demolicious’ plaats. Dit evenement biedt podium aan ‘beginnende’ DJ’s, aangevuld door een gevestigde naam die de avond afsluit. Helaas bleek het geluid en de apparatuur van een dramatische kwaliteit. Ook bleek de onervarenheid van diverse DJ’s een lichte smet op de avond. Vanaf 01.00u werd het beter met de DJ’s en de muziek. DJ Miesjh (Michel Gueli) draaide een ingetogen set met een aantal fraaie classics van onder andere Lemon 8 en tevens een remix van Inner City’s “Big Fun”. Helaas gooide Michel geen zwaardere kruiden in het eten en bleef zijn set een beetje rechtlijnig. Gelukkig zat de sfeer er vanaf het begin van zijn set goed in en kon de DJ Ricochez de toon voortzetten, al had hij daar wel harde platen voor nodig. Zijn mixen waren weinig overtuigend, waardoor het publiek het vooral moest doen met de ‘pit’ in de techno. Hij speelde onder andere een fraaie track van Deetron. Als afsluiter draaide de locale trots Koert Notario fraaie muziek en werd hij live bijgestaan door Mike Storm op de 909 (zo lieten we ons vertellen). Kortom: het was een wisselende aangelegenheid met matig geluid, matige apparatuur, diverse matige DJ’s, maar de sfeer was verder in orde en vanaf 01.00u werd het toch nog een geslaagde avond. We zijn in ieder geval blij met de locatie en verwachten er veel van. Kijk op www.waerdsetempel.nl voor meer informatie over de aankomende feesten.

 

Bron: Art-D-Fact - Online Magazine

Web: www.art-d-fact.NL

 

Report Yonderboi live in Paradiso, woensdag 11 januari 2006

 

Hordes enthousiaste mensen stonden voor de poorten van de muziektempel Paradiso, voor een avondje ongecompliceerd vermaak. Yonderboi was voor deze missie gecharterd. Dat men op een regenachtige woensdagavond in zulke grote getale kwam opdagen deed ons vermoeden dat dit wel eens een geslaagde avond zou kunnen worden, het kwartier wachten voor de deur en bij de garderobe ten spijt. Eenmaal binnengedrongen in de muziektempel kwamen electro-achtige tonen ons tegemoet, waar wij in eerste instantie onze vraagtekens bij plaatsten. Toch gaven wij Yonderboi het voordeel van de twijfel, mede ingegeven door de goede sfeer die er altijd binnen de muren van de Paradiso heerst. Op het podium stond een drietal, een van hen verzorgde de vocalen, een ander speelde gitaar en in het midden stond een man aan het elektronische klavier. Al snel was de man in het midden de enige resterende artiest op het podium, na later blijkt zou het elektronische klavier de rode draad van hun optreden vormen - dit was toch een live optreden? -. Bovendien werd er weinig aan gedaan om het goed gemutste publiek verder te enthousiasmeren, iets wat op zich geen ramp hoeft te zijn maar dan moet de muziek wel goed zijn. En daar ontbrak het helaas ook aan. Al gauw begon het deplorabele niveau van de muziek ons dan ook uit de keel te hangen. Na een uur in de muziektempel was onze conclusie eensluidend, het was monotoon gereutel zonder enige diepgang. Dus wat ons betreft: Yonderboi min min, een min voor het optreden en een min voor de matige Atari-muziek.

 

Verslag ReFix @ Club Magazijn: do you want to give our birthday boys some love?

 

Voor sommige was het even zoeken, die nieuwe locatie voor ReFix waar iedereen zo nieuwsgierig naar was. Verrast door het vriendelijke ontvangst en de gemoedelijke sfeer die de eerste bezoekers als een warme deken verwelkomde was de regen trotseren meer dan waard. The ReFix Crew kan niets anders zeggen dan dat de eerste editie in club Magazijn voelde als een lang uitgesteld thuis komen; de muziek, de omgeving, het personeel en een enthousiast publiek hebben er voor gezorgd dat we hebben besloten om aan de samenwerking met Club Magazijn een vervolg te geven. The ReFix Crew staat er om bekend dat zij elke gelegenheid met beide handen aangrijpt om een feestje te vieren of het nou gaat om het aanbreken van de lente, een lange zwoele zomernacht, verjaardagen van vrienden en de crew. Op zaterdag 3 juni trekken we alle registers weer open om er voor te zorgen dat twee geliefde zeer gewaardeerde “creative brains “ van de ReFix crew in het zonnetjes worden gezet. Upcoming Talent Karimo is al sinds dag een degene die de huisstijl bepaald van het promotie materiaal voor ReFix. De flyers, posters en toekomstige website zijn allemaal door deze student van de kunst academie in Arnhem eigenhandig getekend en in elkaar geknutseld. Groovemaster Johnson is al jaren een zeer gewaardeerde muzikale vernieuwer in het Amsterdamse uitgaansleven. Hij stond aan de wieg van de house scène in Nederland, zorgde voor een ware hype toen hij Garage introduceerde in ons kikkerlandje en inspireerde een aantal zeer populaire DJs het vak in te gaan. The Master that knows his Groove is nog lang niet van plan zijn draaitafels in de wilgen op te hangen en op te houden met zijn missie om de liefde voor muziek door te geven aan de nieuwe generatie die de clubs deze dagen onveilig maken. Naast deze legendarische muzikale drijfkracht zijn natuurlijk aanwezig op deze tweede editie van ReFix in Club Magazijn het duo Moska en Andy Sherman beter bekend als Funk Mode. Twee muzikale wonderkinderen die met hun uitstraling en opzwepende beats de vrouwen op de dansvloer in extase brengen. Joelende meiden, schuddende billen en spontane liefdesverklaringen niets is deze heren vreemd, na Paradiso, Off Corso, Club Red en de ZebraLounge lijkt de race de meest luidruchtige aanhang van Amsterdam gewonnen. Dat dit slechts het begin is van zoveel meer dat nog moet komen laten we buiten beschouwing. Om deze redenen en nog zo veel meer willen jullie uitnodigen om op zaterdag 3 juni in Club Magazijn to show our Birthday Boys Groovemaster Johnson en Karimo some love. Precies om twaalf uur zullen wij proosten op hun inzet en bijdrage aan ReFix en nog vele jaren vol geluk, liefde en inspiratie toe te wensen. The ReFix Crew would be honored to celebrate this with you.

 

Report, Extrema NYE 2005

Toen ik binnenstapte in Glitter was ik meteen in tha mood. Er zijn maar weinig feestjes die zo goed aangekleed zijn en die zo warm aandoen als Extremafeestjes. Het zag er weer prachtig uit met veel oranje, een kleur waar ik persoonlijk erg van hou! Industry deed wat koeler aan, maar dat hoort natuurlijk ook bij de muziekstijl die in Industry ten gehore werd gebracht. Wat koeler, maar zeker nog warm, net als de aankleding. De line-up was prima in orde en in de praktijk viel het ook niet tegen! De lange set van Roog in Glitter was geweldig en in Industry werd flink doorgekletterd. Treintechno werd ten gehore gebracht. Treintechno, zoals ik het altijd noem, is techno zoals techno zijn moet. Heerlijk! Robert Hood was voor mij de held van Industry, maar ook Sergeon en Regis konden er wat van. Om 00.00 vielen er in Industry zilveren sterretjes uit de “lucht”. Geweldig! Vlammen verschenen naast het podium en de DJ die op dat moment stond te draaien deed lekker mee. Nu kon het feest pas echt beginnen! In Glitter was het wat druk. Vorig jaar was het in deze zaal, de zaal waar de future funk gedraaid wordt, ook al wat drukker. Wellicht is het een idee dat Extrema de future funk voortaan ten gehore brengt in de grootste ruimte en de techno in de kleinste? Het overgrote deel van de Extrema bezoekers gaat volgens mij toch voor de zwoelere klanken. Daarnaast zijn ze vaak érg stylish. Echt iedereen zag er top uit. Zoals het hoort natuurlijk! Ik heb zelfs veel galajurken en stropdassen gezien. Het was wat mij betreft een zeer goed feest! De minpuntjes zijn niet noemenswaardig!

 

Verslag Awakenings, 23 december 2005, NoW&WoW (Rotterdam) 

Naar deze editie had ik best lang uitgekeken, want het was alweer een tijdje geleden dat ik naar een Awakeningsfeest geweest was en ook was het alweer een tijdje geleden dat ik naar Club NoW&WoW geweest was. Ik heb de combinatie Awakenings/NoW&WoW overigens maar één keer eerder meegemaakt en dat beviel best goed, dus ik ging er vanuit dat ik een leuke avond tegemoet ging! Helaas viel dat een beetje tegen. Na binnenkomst zocht ik naar die typische Awakeningssfeer en die typische Awakeningsmensen, maar beide waren ver te zoeken. Ik zag vooral norse mensen heen en weer pendelen tussen Room 1 en Room 2. Ik weet dat de zalen ?NoW? en ?WoW? heten, maar of Room 1 nu ?NoW? is of ?WoW?, moet je me niet vragen. Ik zou dat echt niet weten. Daarvoor ben ik niet vaak genoeg in NoW&WoW geweest. Anyway? dat heen en weer pendelen snapte ik wel, want op het bewuste tijdstip, het zal tussen 00.00 en 01.00 uur geweest zijn, werden in de minimal/techhousezaal hardere klanken gedraaid dan in de techno/schranzzaal. Een beetje verwarrend misschien voor veel bezoekers! Ik was dan ook, bij hoge uitzondering in de techno/schranzzaal te vinden! Zo'n beetje tot en met Secret Cinema was het prima vertoeven in de techno/schranzzaal! Het tempo lag vrij hoog, maar de platen waren nog erg goed dansbaar op een funky manier, the way I like it! Rond 02.00 uur ging ik verder in de minimal/techhousezaal, waar het écht tegenviel, want hoe ik ook van minimal en techhouse dacht te houden, de muziek was niet je-van-het. De Wighnomy Brothers draaiden leuke platen, maar echt lekker dansbaar wil ik ze niet noemen. Misschien kwam ik er daardoor wel helemaal niet meer echt in die nacht. Lag het aan mij? Lag het aan de organisatie? Het was in ieder geval geen topavond. Om over de drukte maar niet eens te spreken. Ik vraag mij af: wordt Awakenings ooit nog wat het geweest is??? Misschien had ik in de derde zaal moeten zijn, de Basement. Daar heb ik achteraf namelijk nog wel wat goede verhalen over gehoord. 

Geschreven door: AvD.

 

02/11    Verslag Maison Royale, Rotterdam, zaterdag 22 oktober 2005

 

De tweede editie van Maison Royale vond zaterdag 22 oktober en zondag 23 oktober plaats in de Van Nelle Fabriek te Rotterdam. Dit monumentale pand was door de organisatie omgetoverd tot een intieme ruimte vol met diverse eet- en drinkgelegenheden, (live) muziek een andere zaken rondom het ‘Nieuwerwetsche Feesten’, zoals de organisatie graag naar buiten communiceert. In de Amsterdamse Westergasfabriek hebben wij eind maart 2005 twee fantastische dagen gehad (de eerste editie van Maison Royale), maar ook deze editie mocht er zijn. Met een groot aantal sterke acts en DJ’s werd het gezelligheidsgevoel benadrukt. Bij binnenkomst liepen we eerst richting de jazz-stage waarop namen als Bennie Sings, The Young Sinatras en DJ Maestro de show stalen. Vooral de set van DJ Maestro viel goed bij het publiek. Hij draaide onder andere Rainer Trüby Trio’s classic “Carajillo” en de latin track “Batacumbele”. Voor het optreden van de door Sonar Kollektiv getekende Benny Sings, kreeg Jules Deelder de felicitaties voor het behalen van zijn Edison. In de ‘world’ en ‘funk’ area hebben we genoten van DJ’s en acts als Phil Martin, Gerd, Kraak & Smaak, Adani & Wolf (feat. Neobe), Mark The Machine, Jules Deelder en Alice Russel. Monte La Rue had wederom een fantastische line-up geboekt en Marcel Pantera mag wederom trots zijn op de algehele sfeer en uitstraling van het evenement. We hebben wederom genoten en zien uit naar een nieuwe editie van Maison Royale. Kijk op www.maison-royale.nl voor meer informatie. Hierop kun je ook luisteren naar Radio Royale, een leuk initiatief waarmee de organisatie in de toekomst nog verdere plannen heeft. 

 

05/09    Verslag: jubileumeditie van MiXtream een groot succes!

 

De vijfde editie van MiXtream vond afgelopen zondag 4 september plaats in Heerhugowaard. Het mooie weer bleek de perfecte start van een gezellige festivaldag. In de middag begon het programma gelijk goed met live Mimezine op het pop/ rockpodium en een solide set van Enrique le Freak op het dance podium. Mimezine is een sterk groeiende band die al wat jaartjes bezig is. Hun sound wordt steeds herkenbaarder en de grotere podia lonken. Enrique le Freak liet een progressive sound horen, waarbij de namen John Digweed en Sasha direct door je hoofd spoken. Plaatselijk talent DJ Miesjh draaide op de zaterdag al in Den Helder op het Last Minute Dance Event en bediende het publiek vervolgens op MiXtream met een fraaie groovy techno set. Zijn sound werd zeker gewaardeerd door het publiek dat op de heuvel stond, zat, lag of danste. Helaas gooide een Technics (technisch) mankement nog wat roet in het eten, maar dat mocht de pret niet drukken. Met de afsluiter van Alexander Kowalski (de topper “Belo Horizonte”), bleek zijn set een succes en namen DJ’s Misja Helsloot en Sied van Riel de draaitafels over. Zij draaiden een wat meer commercieel getinte trance en progressive set met bekendere tracks ertussen (denk aan tracks als “Operation Blade” en een vocaalloze track van Armin van Buuren’s die de melodie van “Shivers” bevatte). De muziekkeuze van de heren was uiteraard prima in orde en de tranceliefhebbers konden hun hart ophalen. DJ Art-D-Fact nam vervolgens over om wat steviger technomateriaal met veel melodie en sfeer op het publiek af te vuren. Classics als “Evergreen I” van Technasia, “Cubes” van Modular Expansion (Frank de Wulff classic) en “The Bells” van Jeff Mills vielen goed bij het publiek, dat later in de middag meer en meer begon te dansen. Duidelijk was dat een deel van het publiek zat te wachten op de hardere dance stromingen. Na de set van Art-D-Fact ging bij Stanton vs. Sneaky D. dan ook de snelheid omhoog en bogen de heren hun set om van oldschool platen zoals Mainx met “88 To Piano” naar oude hardcore klassiekers. DJ ZorQ sloot de dance corner af en draaide dit jaar erg hard. Hij zette veel breakcore op met scheurende geluiden, schreeuwende gitaar riffs en keiharde breakbeats. Het publiek ging uiteraard helemaal los op deze hyperspeed sound. Deze vaste waarde blijft een fenomeen op zich, al horen wij liever zijn iets lichtere materiaal (zoals bij editie 2004). Ondanks ZorQ’s fenomenale optreden, was een blik aan de overkant bij de band Loonaloop geen overbodige luxe. Loonaloop heeft net een leuk nieuw (tweede) album uit en deed het live erg goed. Het publiek genoot zichtbaar van hun muziek, die raakvlakken heeft met acts als Kosheen, Faithless en Moloko. De band deed een korte tour door Nederland en kan zeker weer een paar ‘fans’ bijschrijven. Al met al was het een heerlijke dag met een gevarieerd aanbod voor zowel pop en dancepubliek. Ook de sfeer was lekker gemoedelijk zonder problemen en er waren genoeg leuke dingen rondom het veld gemaakt om ook even lekker te kunnen chillen. Helaas hebben wij een aantal van de acts op pop/ rockpodium niet meer kunnen zien. Kijk op www.mixtream.nl voor meer informatie en foto’s.

 

Bron: Art-D-Fact: Online Magazine – www.art-d-fact.nl

 

20/08    Verslag Solar Weekend, zondag 14 augustus 2005

Hoera, Nederland heeft er weer een zeer geslaagd festival bij. We praten nu over het Solar Weekend festival, dat afgelopen weekend bij de Maasplassen werd gehouden. Ook al waren de voorspellingen over het weer niet echt geweldig, bleek het bij aankomst toch zeer mee te vallen. Het Solar Weekend festival is een festival met de nadruk op en gemoedelijke sfeer en biedt muzikaal gezien voor iedereen wat wils. Zelf hebben we ons uitermate vermaakt bij namen als Erick-E, Victor Coral, Soulvation en Don Londi. Dit is slechts een greep uit de lange lijst met sterk draaien/ spelende acts. Naast deze puur house gerelateerde acts konden wij ook groepen als Di-Rect, Beef en Postmen goed waarderen. Deze dwarsdoorsnee qua namen geeft eigenlijk al aan dat aan iedere muziekstroming gedacht was. Het terrein was zeer leuk opgezet en dit festival bleek zeker een aanrader voor komend jaar. Kijk op www.extrema.nl voor meer informatie.
 
Tekst: RS.

 

Verslag DJ Bruno in Hotel Arena tijdens Sundowner Tour ‘05

 

T-Mobile organiseerde, door middel van de Sundowner Tour, een aantal feesten in diverse clubs in Europa. Op vrijdag 29 juli werd de Amsterdamse gelegenheid Hotel Arena (Tonight) aangedaan; tevens het eindpunt van de tour. Met de wereldberoemde DJ Bruno (resident DJ van Café del Mar) op het programma gingen wij op vrijdagavond naar Amsterdam om het feest mee te maken. Bruno draaide fantastisch in deze fraaie club, die wij nog nooit eerder bezocht hadden. Op de intieme dansvloer draaide hij redelijk stevige houseplaten die dat typische Middellandse Zee sfeertje droegen. We weten al langer dat Bruno een verfijnde muzieksmaak heeft, maar dat hij in de club zo kon knallen hadden we nog niet eerder gehoord. We hoorden hem wel eerder draaien tijdens het zonsondergangritueel bij Café del Mar. Daarbij gebruikt hij sfeervolle downtempo tunes en lichtvoetige (deep) house; hele andere koek dus. De avond werd verder opgevuld door de DJ’s Didier Stijn en Roog. Beide heren deden het leuk, maar voor ons was de verrassende sound van Bruno het hoogtepunt. Bij de set van Didier Stijn kakte het aanvankelijk behoorlijk in, maar later pakte het publiek de sound alsnog op. Tijdens een gesprek vertelde Bruno dat zijn debuutalbum reeds afgerond is en het nu afwachten is tot dat het ook in Nederland verspreid gaat worden. Art-D-Fact: Online Magazine zal uiteraard aandacht aan dit album gaan besteden en ook een nieuw interview met deze DJ/ producer/ compiler beleggen. In een enorme regenbui liepen wij terug naar de parkeerplaats, maar hadden nog steeds het zomerse gevoel in ons lijf door de fraaie muziek!    

 

Verslag Extrema Outdoor, editie 10, zaterdag 16 juli 2005

 

Zaterdag 16 juli 2005 vond de 10e editie van Extrema Outdoor plaats in Aquabest (in de plaats Best, nabij Eindhoven). Het recreatieterrein is de ultieme locatie voor een zomers dansfestijn. Het weer werkte afgelopen zaterdag erg goed mee. Extrema had 8 area’s benoemd, met ieder hun eigen geluid. Bijna alle area’s waren aan het water (met uitzicht op een soort baai). Dit zorgde ’s avonds voor prachtige sceneries! Dan de muziek: in de 8 area’s werd onder andere techno, tech-house, electro, progressive, (club) grooves en (simpelweg) house gebracht. In de middag kon het publiek genieten van acts als Tiefschwarz, Freestylers, Lady Aïda, Gene Farris, Master H, Richie Hawtin en vele anderen. Voor ons was het pas echt genieten toen we pendelden tussen de sets van Josh Wink (in de tech-house area) en de Amerikaanse held Mark Farina! Wink draaide aanstekelijke platen met motiverende beats. In deze area was het decor wit en dat zorgde voor een vriendelijk en intiem sfeertje; iets dat overigens over het hele terrein goed te merken was (love and respect). Mark Farina hadden we nog nooit live gezien, maar Extrema wist deze Amerikaanse #1 DJ te strikken voor het Outdoor festival. Mark Farina draaide een energieke set met groovy US house, doordrenkt met soulful, jazzy en funky elementen. Het sterke aan Farina’s set was dat zijn platen weinig breakdowns (waardoor het publiek in de ‘flow’ bleef) kenden en regelmatig van die ouderwetse garage cq. speed-garage ritmes bevatte, wat nu eenmaal dansbaar met een hoofdletter D is! We willen Mark Farina ook zeker eens aan het werk zien als (abstract) hip-hop/ future jazz DJ (denk aan zijn “Mushroom Jazz” mixserie, waarvan onlangs deel 5 op het Amerikaanse Om label verscheen). Tijdens de set van de Amerikaanse topjock stond collega Master H het publiek op te zwepen omdat hij zelf zichtbaar genoot van Farina’s muziek! Ook DJ’s Sneak en Gene Farris waren op het podium aan het meegenieten. Toen kwam Benny Rodrigues; de man die in 2004 ten tijde van het noodweer aan het draaien was (mensen die er toen waren weten genoeg). Benny mocht de “Future Funk” stage afsluiten en deed dit vol overgave. Hij begon zijn set met de classic “Cardiological Stomp” van Jonzon! Het publiek was al wild enthousiast toen Mark Farina de pet overdroeg, maar Benny kreeg het volwassen publiek nog meer mee door zijn stevige platenkeus! Na het draaien van diverse toptracks van onder andere Green Velvet gingen wij met een uitermate voldaan gevoel naar ons hotel! We hebben zelden zo genoten van een outdoor festijn! Wat een ultieme dag was het daar in Aquabest! Het zal de organisatie volgend jaar zeker tijd en moeite gaan kosten om deze editie te overtreffen, maar op dit resultaat mogen ze sowieso apetrots zijn! Kijk op www.extrema.nl voor een impressie van het feest! Op naar het Solar Weekend dat 13 en 14 augustus zal plaatsvinden in Roermond!

 

Vijfde editie Awakenings Festival beter dan ooit

Met 15.000 bezoekers was het Awakenings Festival ook dit jaar uitverkocht. Het techno evenement vierde haar eerste lustrum op het festivalterrein Spaarnwoude. Er stonden 35 DJ's en live acts op 4 podia. Dit jaar was er speciale aandacht voor de Nederlandse toppers, waaronder Joris Voorn, Michel de Hey, Bart Skils en Secret Cinema die er op het hoofdpodium een knallend feest van maakten. Maar ook de nieuwe minimal stroming was sterk vertegenwoordigd met toppers Ricardo Villalobos en de Whignomy Brothers en verrassende nieuwkomers Dominik Eulberg en Gabriel Ananda. Awakenings is zonder incidenten verlopen. Het eerste lustrum werd met een indrukwekkend
vuurwerk en lasershow feestelijk afgesloten. Awakenings is het belangrijkste techno feest van Nederland. Sinds 1997 weet Awakenings de grote namen te strikken. Derrick May, Stacey Pullen, DJ Rush en Adam Beyer, ze hebben er allemaal al meerderde keren achter de draaitafel gestaan. Hoogtepunt van het jaar is het Awakenings Festival waarbij de thuisbasis, de Gashouder in Amsterdam, wordt verruild voor het festivalterrein Spaarnwoude.

 

Verslag Sensation White, zaterdag 2 juli 2005

Op zaterdag 2 juli 2005 was het dan eindelijk zover. Voor het vijfde jaar in navolging werd Sensation georganiseerd door party organisatie ID&T, een jubileum editie dus! Het is inmiddels bekend dat bij Sensation de show en de sfeer zwaarder wegen dan de muzikale line-up. Dit jaar was Sensation White al uitverkocht (binnen enkele uren) voordat er überhaupt een lijst van acts was gepubliceerd in de pers. Uiteindelijk werd er gekozen voor een bovengemiddelde line-up, die goed presteerde op de avond zelf. Laidback Luke opende de avond met lichtvoetige houseplaten, waaronder eigen producties. Mixtechnisch was het niet voldoende, maar dat werd gecompenseerd door een sterke platenkeuze. Fransman (en miljonair) David Guetta liet het publiek genieten van zijn eigen hits, maar verraste het publiek ook met de originele versie van rockclassic “Smells Like Teen Spirit” van Nirvana. Het publiek reageerde enthousiast en sprong gedurende het nummer een gat in de lucht. Van de Engelse act Audio Bullys hadden we persoonlijk meer verwacht. Het publiek reageerde prima op de live act, maar er zaten te veel onderbrekingen in om boeiend te blijven. Na de befaamde megamix (die een half uur duurde), verscheen Armin van Buuren op het toneel. De #2 DJ van de wereld liet het publiek heftig dansen op een overtuigende trance set. Opvallend is hoe strak en vlekkeloos Armin de platen aan elkaar mixt. Deze vloeiende lijn werd ook door het publiek opgepakt, dat constant in beweging bleef. Vanuit het niets verscheen Jan Vayne op een andere podium achter zijn klavier. De beste man met het lange haar (tevens model voor shampooreclame) voegde met zijn snelle toetsenspel een extra dimensie toe aan de met Armin van Buuren geproduceerde thematrack van Sensation White 2005 en speelde ook nog een paar spontane solo’s op de Armin classic “Communication”. Na Armin van Buuren completeerden Marco V en DJ Jean de nacht muzikaal. Maargoed: het belangrijkste op deze avond was de show! De zaal was erg leuk aangekleed; iets minder gevuld met decoratie in vergelijking met eerdere jaren, maar daardoor niet minder fraai. De UFO-vormige decoratie boven het podium leek me zo’n 25 tot 30 meter doorsnede! In de zaal hingen nog 3 soortgelijke, maar strakker uitgevoerde UFO-vormige items van rond de 10 meter doorsnede, welke fantastisch uitgelicht waren en een futuristische look hadden. Deze items waren kenmerkend voor het futuristische thema van deze editie en drukten hun stempel op de avond. De rest van de sfeervolle aspecten: acts zoals cyborgs op hoge stelten, beschilderde personen in waterbassins, plus gedurende de nacht sublieme lichteffecten, projectie, videobeelden en zo nu en dan vuurwerk en metershoge vlammen. Kortom: een nacht om niet snel te vergeten. Sensation blijft een uniek concept dat komend weekend navolging zal krijgen in de ‘black’ variant, waarbij de hardere dance stromingen centraal zullen staan.

Beoordeling: 8/10

Verslag geschreven door Art-D-Fact

Web: www.art-d-fact.nl

 

 

Verslag Indian Summer Festival, zaterdag 18 juni 2005

 

Op zaterdag 18 juni vond de vijfde editie van het Indian Summer Festival plaats. In recreatiegebied Geestmerambacht (nabij Alkmaar en Heerhugowaard) kon men in 2 tenten en bij een openluchtpodium genieten van gevarieerde muziek. De pop/ rocktent bracht gedurende de dag chartsuccessen als Di-rect en Within Temptation, maar ook de band Zuco 103, die een puike live set ten gehore bracht. Het nieuwe album “Whaa!” werd live in een geheel nieuw jasje gestoken, aangevuld met ouder werk. In de Supernatural area (tent) waren het DJ’s als Funky Funch, Brownie en Svendex die naast diverse live acts de muziek verzorgden. Later op de avond zweepte Svendex het publiek op met diverse drum & bass tunes! We kijken uit naar het Supernatural festival (zie www.supernatural.nu). De dancestage (verzorgd door Extrema) was erg goed, maar de Franse DJ’s Master H (Soma label) en Jack de Marseille hadden wat ons betreft wel betere platen kunnen uitzoeken. Monotone platen zonder veel sfeer resulteerde in een vrijwel stilstaande menigte. Men danste het heftigst op de beats van de combi Benny Rodrigues vs. Eric de Man en Michel de Hey (afsluitende DJ). Opvallend was dat diverse classics (al dan niet in een nieuw jasje) insloegen als een bom. Denk hierbij aan het gebruik van elementen uit “Acid Thunder” van Fast Eddie en “Big Fun” van Inner City (tijdens de set van Benny & Eric). Michel de Hey liet het publiek springen op “The Vamp” van Outlander (uit 1991), gevolgd door Laurent Garnier’s “The Man With The Red Face”. De sets van Benny Rodrigues (die zichtbaar genoot) & Eric de Man, die veel zware beats bevatte en de meer uptempo set van Michel de Hey waren wat ons betreft de hoogtepunten van de dag (op de DJ stage, openlucht). Het was een fantastische, zonnige dag met een gezellig ambiance, goede muziek, een gevarieerde line-up en vooral een gezellige sfeer. Tel daarbij op dat er veel leuke kraampjes, decoratie (indianententen, zithoekjes, loungekussens), eetmogelijkheden, genoeg drankpunten en de leuke Supernatural items (onder andere discosjoelen) aanwezig waren. Daarom kunnen we iedereen aanraden dit festival volgend jaar te bezoeken!

 

 

 

 

Verslag Diverrance 2005 “Secret Of The 6 Senses”

 

Op zaterdag 11 juni was het dan zover: ‘The greatest dance-festival in the centre of The Netherlands’ zoals de flyer aangaf. De eerste editie van Diverrance loste de verwachtingen zeker in. Met 4 area’s en een uitstekende line-up was er voor ieder wat wils. Het weer werkte ook voldoende mee om er een gezellige happening van te maken. In de hardstyle zaal draaiden/ speelden onder andere Pavo & The Prophet (als Hardheadz), Zany, Attic, Rob en Paul. Dit was de hardste zaal, want de overige 3 zalen waren bestemd voor club, trance en techno. Vooral in clubzaal was het vroeg op de dag al druk. DJ Roog draaide een fantastische set en genoot zelf ook zichtbaar van zijn platen. Na Roog nam Erick-E het over en deed dat met veel overtuiging. Hij draaide diverse electro getinte houseplaten. Spektrum’s “Kinda New” (Tiefschwarz remix) zorgde voor een uitbundige reactie van het publiek. In de trancezaal was het ook voortdurend druk en waren DJ’s Jochen Miller, M.I.K.E. (aka Push), Rank 1 (DJ set) en Cosmic Gate de grote namen. De techno zaal was het kleinste en minst interessant qua decoraties, maar er werd prima gedraaid. Positieve geluiden: de line-up (uitschieter DJ Roog), de sfeer en het terrein (intiem ingedeeld). Negatieve geluiden: het WC beleid (je moest een strippenkaart kopen van € 2,50 om 5x naar de WC te gaan). Kortom: een prima feest wat om een vervolg vraagt! Kijk op www.diverrance.nl voor foto’s etc.  

 

Verslag optreden US3 in Paradiso, Amsterdam

 

Op woensdag 30 maart trad jazz-dance formatie US3 op in een redelijk gevulde Paradiso (grote zaal). US3 werd in 1992 in één klap bekend met de megahit “Cantaloop”, een rework van Herbie Hancock’s jazz classic “Cantaloupe Island”. Na die hit werd het een beetje stiller rondom de formatie van Geoff Wilkinson. Na diverse, weinig opgemerkte albums, kwam hij dit jaar terug met het nieuwe album “Questions”. Met een 9-koppen tellende live band speelde hij voor het enthousiaste publiek van de Amsterdamse poptempel Paradiso. De sfeer zat er goed in, want de muziek werd met luid applaus ontvangen en door de interactie van één van de zangers met het publiek bleven de voetjes gedurende het gehele optreden van de vloer. Opvallend waren de leuke scratches van de turntablist. Deze jongen zette onder andere de SL 1200 op zijn hoofd, scratchte met zijn schoen (en ellebogen) en bewoog de crossfader met zijn neus. Het bekende “Cantaloop” werd vervolgens met luid gejuich ontvangen! Na een toegift van een aantal tracks ging het publiek tevreden naar huis. Persoonlijk misten wij een stukje keyboardspel (in sommige tracks overigens prima in orde) in het grootste gedeelte van de nummers, maar dit werd grotendeels gecompenseerd met fraaie solo’s van de diverse blazers (2 stuks). Kijk op www.us3.com voor meer informatie over het nieuwe album!

 

 

Verslag LTJ Bukem en MC Conrad in Melkweg, donderdag 24 maart 2005

 
Op donderdag 24 maart 2005 zagen wij de drum & bass legende LTJ Bukem de pannen van het dak draaien. Dit geheel vond plaats in de Amsterdam Melkweg (grote zaal). Deze 'Progression Sessions' avond werd opgewarmt door de DJ's MSC & D Virus. Deze heren stonden op de bovenverdieping van de grote zaal heerlijke tunes te draaien (onder andere "Golden Girl" van MC Conrad & Makoto), maar het publiek kwam pas echt los toen LTJ Bukem en MC Conrad op het podium beneden verschenen. Ze waren al een tijd niet in Amsterdam geweest en MC Conrad gaf ook in zijn openingsspeech toe 'Amsterdam, it's been too long'! Al na zo'n 10 minuten ging het publiek zo'n beetje tegen het plafond op de ratelende hyperspeed sound van LTJ Bukem. Als ambassadeur van de zogenaamde 'intelligent' sound draaide hij, zoals bekend, uiterst opzwepende platen met heftige breakbeats, maar ook fraaie en volle sferische klanken. Het publiek genoot volop en het was dringen geblazen op de dansvloer. De sfeer was top en beide heren weten zeker wat het woord vermaken inhoudt. Naast de fantastische platenkeuze van LTJ Bukem mixt hij ook nog eens fantastisch; strakke overgangen (bijna geen speld tussen te krijgen) en veel fraaie trucs. Kortom: het was een avond om niet snel te vergeten. We want more!

 

Verslag Space Is The Place, zaterdag 12 maart 2005

 

Organisatie Supernatural trok ditmaal naar de Amsterdamse Gashouder (Westergasfabriek) om het publiek te laten genieten van een geniaal nieuw concept. Tijdens het eerste ‘Space In The Place’ feest was namelijk niemand minder dan legende Roy Ayers (met band uitgenodigd). Deze zogenaamde godfather of acid-jazz (fusion zou ook op zijn plaats zijn), die een held is op de vibrafoon en tevens een aardige noot zingt, deed een 1½ uur durend optreden met zijn band! Het publiek genoot er met volle teugen van, al werd er niet de hele tijd gedanst. Het was hele lekkere muziek om in de ‘party mood’ te komen; noem het een hoogwaardig concert waarna nog een hele avond met top DJ’s zou volgen. Na de diverse bekende tracks van Ayers (zoals bijvoorbeeld “Everybody Loves The Sunshine”) verscheen KC The Funkaholic op het toneel. Deze populaire DJ uit Amsterdam bouwde op van (abstract) hip-hop, soul en broken beat naar deep-house (met uitstapjes naar nog meer verschillende stijlen). De band van Roy Ayers kwam tijdens zijn set nog even het podium op om een dansje te wagen. Het was een set die het publiek goed in beweging zette, waarna resident Svendex er nog een schepje bovenop deed en er onder andere een, met luid gejuich onthaalde, breaks remix van Inner City’s “Good Life” ingooide! Na Svendex werd de avond afgerond door de Superdiscount ‘club’ rondom DJ/ producer Etienne de Crecy (aangevuld met Alex Gopher en Julien Delfaud). Hun laatste album wordt door de pers als beter beoordeeld dan Daft Punk’s nieuwe album; op deze avond werd duidelijk waarom! Wij hebben niets dan lof voor Supernatural als organisatie. Naast de sublieme muzikale invulling van deze avond, was de aankleding bijzonder fraai, was er genoeg ruimte om te dansen, waren er leuke standjes en eetfaciliteiten en bovenal was de sfeer top! Er liep vooral publiek van 25+ (wellicht was de gemiddelde leeftijd van het publiek nog hoger) rond met een ‘open minded’ houding. Dit feest zal Supernatural’s definitieve doorbraak betekenen en dat hebben ze met hun uitstekende (en tevens unieke) concepten dik verdiend! Kijk op www.supernatural.nu of www.spaceistheplace.nl voor meer informatie.  

 

Awakenings terug in de Gas!

 

Het was zaterdagavond 19 februari 2005. Met feestkriebels in onze buiken, vertrokken we tegen 22.30 uur eindelijk richting Amsterdam. Het ging nu echt gebeuren. We gingen naar de veelbesproken technotempel! Na alle verhalen op de partysites en in de partymagazines te hebben gelezen, waren onze verwachtingen natuurlijk hoog. Heel hoog! Geweldig was dan ook de voorpret. Riskant bij dit soort memorabele feestjes is alleen wel dat het natuurlijk erg kan gaan tegenvallen… Maar daar dachten wij niet aan! Wij hadden alleen maar heel veel pret! Tegen 23.30 uur kwamen we aan bij de fabriek. We mochten parkeren in een parkeergarage vlakbij de fabriek, waar we niets voor hoefden te betalen. Tot 08.00 uur de volgende ochtend kon iedereen gratis uitrijden. Dat was alvast een leuke meevaller. Thank you Monumental! De fabriek naderend, raakten we al zeer onder de indruk van de buitenkant van het ronde pand. Het was echt prachtig verlicht. Eén blik op het pand en je was in tha mood (voor zover je dat nog niet was natuurlijk)! Het pand straalde gewoon techno uit! Super! En zoals altijd het geval bij Awakenings, waren er natuurlijk ook geen lange wachtrijen voor de ingang. So… Let the party begin! Binnen kreeg iedereen een polsbandje met bovenstaande tekst. Zo’n polsbandje hadden we vroeger allemaal. Je kent ze wel! Je moet ze in de lucht gooien en ze dan laten vallen op je pols. Het bandje wikkelt zichzelf dan om je pols heen. Zie je nou dat je ze kent! Thank you Monumental, again! Dit moest wel een vette avond worden… We stuiterden binnen op de electro en minimal beats van Steve Bug. Vraag me niet welke platen hij draaide, want daar heb ik weinig verstand van, maar het klonk lekker! Ik ben dan ook een grote electro- en minimalfan, dus ik dook meteen in tha groove! Al dansend verkenden we het ronde gebouw. Het was kleiner dan ik dacht, maar wat gezellig, zo’n rond ding! De laserstralen vlogen je om de oren, de muziek knalde in je oren en de vloer was niet van hout. Dat waren mijn eerste indrukken. Ik meende toch écht ergens gelezen te hebben dat ze een houten vloer in de fabriek hadden gelegd. Ik heb ‘em niet kunnen vinden… Geen probleem verder, want de betonnen vloer die erin lag, danste ook prima weg! Voor mij in ieder geval. Het viel me op dat veel mensen stilstonden en dat veranderde helaas niet toen Trafficheld Bart Skills achter de draaitafels kroop. Ik denk dat veel mensen toch de wat hardere techno hadden verwacht op deze avond en die bleef tot ongeveer halverwege de set van Speedy J weg. Op dat moment, het keerpunt, barste de tent dan ook los! Speedy J beukte erin. Wat een energie! Wat een leven opeens in die technotempel! Het was natuurlijk nog steeds geen Rush, maar dat hoeft van mij ook echt niet! Dat is ook niet zijn (en mijn) stijl en dat was ook niet de stijl van het feest. Tel de vetste lasershow die je ooit hebt gezien op bij dit moment op en je beleeft als die-hard technofan één van de mooiste momenten van je leven… Iedereen kwam los! Voor mij was het echter tijd voor een pauze. Beetje rondslenteren, wat drinken, erachter komen dat de EHBO tevens een chill-out was waar ook érg leuke muziek werd gedraaid, een jointje roken bij het kluisjesgedeeltje, dat (ook al werd daar geen relaxte muziek gedraaid) voor veel bezoekers ook diende als chill-out en weer terug “naar binnen”. Chris Liebing stond inmiddels naast Speedy J achter de tafels en de energieke gekte die in de tempel heerste toen we “binnen” verlieten voor onze pauze, was nog gekker geworden. Geweldig! We beukten nog een uurtje of wat mee en toen was het wel tijd om naar huis te gaan. Chris Hope boeit me niet zo. Ik ben zelf namelijk niet zo’n grote fan van harde techno. De weg terug naar de parkeergarage verkeerden we nog helemaal in een roes. Wat had Monumental alles weer goed geregeld! Wat hadden we weer lekkere techno gehoord! En wat waren ze weer snel achter de bar! Er waren genoeg WC’s én we stonden op het punt geheel gratis de parkeergarage uit te rijden! Heel af en toe was het een beetje warm. Maar beter te warm, dan te koud, toch?! En met de drukte viel het ook heel erg mee. Het was net niet te druk. Kortom, het was een geweldig feest! Echt een geweldig feest. Dit feest heeft absoluut niet teleurgesteld! Het heeft mijn verwachtingen zelfs overtroffen. Al moet ik erbij zeggen dat ik de NDSM qua sfeer niet vind onderdoen aan de Wester Gasfabriek. Qua geluid echter wel! Mijn oren hebben de hele zondag nagesuisd… Op naar april!

 

Door: AvD

 

Verslag 'Welcome To The Future' in Club NL, zaterdag 19 februari 2005
 
Op zaterdag 19 februari vond er weer een nieuwe editie plaats van de befaamde 'Welcome To The Future' feesten. In de Amsterdam Club NL (Nieuwezijds Lounge) waren gast DJ max404 (bekend van onder andere de formatie Clashing Egos) en organisator Olaf Boswijk goed op dreef. Dat max404 een graag geziene gast is bleek wel uit zijn sublieme platenkeuze; een combinatie van dansbare partymuziek die ook luisterbaar is op de bank thuis. Op deze avond passeerden onder andere classics van Mood II Swing en Mike Dunn "God Made Me Funky". Hoofdzakelijk werd er sfeervolle house met acid, disco en electro invloeden gedraaid, allemaal met smaak geselecteerd en prima gemixt. Olaf Boswijk, net teruggekeerd van zijn eerste draaibeurt in Scandinavië, vulde max404 uitstekend aan. In de intieme club was het gezellig druk en werd enthousiast gereageerd op de muziek van de DJ's. Ook de twee vrouwelijke DJ's Lil'D en S-ter, die de eerste uren de muziek verzorgden, deden de avond eer aan. We zien alweer uit naar een nieuwe editie van 'Welcome To The Future'.  

 

Verslag Coparck albumpresentatie in Paradiso, Amsterdam

De Amsterdamse popgroep Coparck speelde op woensdag 26 januari 2005 werkelijk de sterren van de hemel. Dit heugelijke feit voltrok zich in de Amsterdamse poptempel Paradiso. Het optreden diende als CD presentatie van hun 2e album “Few Changes Come Once In A Lifetime”. Na de breuk met hun vorige label hebben de heren niet stilgezeten; de bezetting is echter nauwelijks aangepast (alleen de drummer is nieuw). Op het podium was het gezelschap met 4 man vertegenwoordigd (elementen: zang, keys, drums en gitaren). De muziek van Coparck is werkelijk een genot om naar te luisteren en heeft een hoge potentie om bij een groot publiek opgemerkt te worden (vermoedelijk luisteraars van zenders als 3FM). Tijdens het concert blijkt dat de combinatie van rustig en iets pittiger werk prima bij de bezoekers valt. De single “The World Of Tomorrow” slaat in als een bom en na een reeks van sferische pop meets rock and elektronica tracks kon men rekenen op een luid applaus vanuit de gezellig gevulde zaal! Kijk op www.coparck.nl of www.supertracks.nl voor meer informatie omtrent deze veelbelovende act!

 

 

 

Verslag Sneakerz in Panama*, zaterdag 8 januari 2005
In de Amsterdamse club Panama* werd afgelopen zaterdag een topfeest georganiseerd! Sneakerz is een nieuw concept dat na zaterdag zeker om een vervolg vraagt. Na een kwartiertje in de rij te hebben gestaan, betraden we het luxueus aangeklede pand aan de Oosterlijke Handelskade. Verspreid over 3 zalen draaiden DJ's als Jip Deluxe, Gregor Salto, Don Diablo, Lacroix en Billy The Klit hun platen. In alle zalen was het gezellig druk en er werd uitbundig gedanst. In de hoofdzaal werden lekkere (latin) houseplaten ten gehore gebracht, terwijl we in de kleine zaal onder andere een sublieme set van Don Diablo (met veel breaks platen) hoorden. Tenslotte werd in het restaurant van alles door elkaar gedraaid; van r&b, hip-hop, soul, funk en ander sferische genres tot houseclassics en breakbeats (noem het electisch of urban, omdat de nadruk op r&b lag). De sfeer was uitstekend en we zijn dan ook erg te spreken over het 'nieuwe' Panama*; er heerst gezelligheid en er wordt uitstekende muziek gedraaid (ook door internationale DJ's van naam!). Kijk op www.panama.nl voor de actuele agenda.

 

Verslag Innercity 2004, Las Vegas stylie
 
Op zaterdag 18 december was het weer zover; een nieuwe editie van het indoor spectakel Innercity, inmiddels voor de zevende maal georganiseerd door dancegigant ID&T. Met een speciale actie van de organisatie, waarbij je op 1 kaart met 2 personen naar binnen kon, werd een signaal afgegeven naar alle feestorganisaties dat de entreeprijzen de pan uit reizen en dat daar wat aan moet gebeuren. Het thema van dit jaar was Las Vegas. Er was dus veel neon verlichting aanwezig, gokkasten en vele andere geinige aankleding. De Q-area was dit jaar veel groter dan vorig jaar. Ook nu was er weer veel publiek dat deze zaal met snoeiharde beats opzocht. In de technozaal zagen een deel van de sets van Monika Kruse en Michel de Hey, welke prima door het publiek werden ontvangen. In de hoofdzaal hoorden wij Erick Morillo een aardige set draaien, waarbij "French Kiss" (de lange 12" mix) van Lil' Louis een hoogtepunt voor het publiek bleek. Ook Marco V deed goede zaken in de mainhall. Hij draaide een leuke breaks versie van "Out Of Space" en gooide ook enkele eigen tracks in de strijd. In de area van Roger Sanchez (Release Yourself) was het ook erg goed vertoeven. Op deze avond hoorden we onder andere Carl Kennedy en Roger Sanchez zelf goede sets afleveren. Vooral laatstgenoemde kreeg het publiek in de intieme circustent op zijn hand! Al met al was het weer een puike avond in de Rai, die wij beoordelen als beter dan de 2003 editie. Wij missen echter nogsteeds muziekstromingen zoals breaks en drum & bass en ook een zaal met early house (1988 - 1992 of iets dergelijks) zou best leuk zijn. Misschien iets voor volgend jaar!

 

Verslag Supernatural #2 CD release party, zaterdag 11 december 2004

In de Utrechtse Tivoli waren wij afgelopen zaterdag getuige van een ware happening. Organisatie Supernatural: Funky Musique trakteerde de bezoekers weer op een uitstekende party met ‘eclectische’ DJ sets en een live optreden van het uit Tilburg afkomstige Combo Moderna. Dit alles ter ere van de 2e CD compilatie die deze maand verschijnt. DJ’s Svendex & Brownie stelden deze sublieme nieuwe disk samen (lees de recensie in onze CD rubriek) en draaiden op het feest de sterren van de hemel. Zo draaide Brownie in zijn gevarieerde set de bijna vergeten, maar nogsteeds ijzersterke “Dive EP” van Propellerheads. De sfeer zat er na de sets van Svendex en Brownie goed in, maar het aansluitende optreden van Combo Moderna viel wat tegen. Aan de vocalen van zangeres Tyrah Morena (check haar drum & bass productie met Maverick) en de inzet van de percussionist lag het niet, maar de platen die als basisloops fungeerden sloegen steeds over (vreemd genoeg na een soundcheck). De combinatie van (overslaande) dancebeats met een blazer was nou niet enerverend te noemen. Later op de avond draaide Kareem Raïhani nog een sterke set en konden we weer spreken van een subliem Supernatural feestje! Met oud & nieuw zal Supernatural ergens in Utrecht een feestje organiseren. Kijk op www.supernatural.nu voor meer informatie.

 

Verslag Supernatural in Paradiso, zaterdag 16 oktober 2004

Op zaterdag 16 oktober waren we getuige van een subliem Supernatural feest in Paradiso, Amsterdam. In de grote zaal draaide resident DJ Svendex uitstekende muziek, maar de topattractie van de avond was toch echt Freddy Fresh! Deze Amerikaanse DJ/ producer, met een grote staat van dienst, trakteerde het enthousiaste publiek op een show van formaat! Hij draaide lekkere oldschool breakbeats en gerelateerde stijlen, waarbij hij veel trucs uithaalde door middel van scratches en andere vormen van ‘turntable art’. De muziek in combinatie met de trucage zorgde voor een meerwaarde en dat was duidelijk voelbaar in de zaal. In de andere zalen (de bovenzaal en kelder) werd ook leuke muziek gedraaid, maar deze acts konden niet tippen aan het geweld in de grote zaal, die ook nog eens fraai aangekleed was door de organisatie. Deze avond beoordelen we als zeer geslaagd! We zijn dan ook in blije afwachting van het Supernatural feest in Noordwijkerhout dat op 20 november gaat plaatsvinden. Daar zal onder andere Jazzanova aanwezig zijn! Kijk op www.supernatural.nu voor meer informatie.

 

Verslag Amp Fiddler live in Paradiso Amsterdam

Soulzanger Joseph Fiddler, beter bekend als Amp Fiddler trad op woensdag 6 oktober jl. op in de Amsterdamse poptempel Paradiso. Amp Fiddler viel begin dit jaar op met het superalbum "Waltz Of A Ghetto Fly". Op dit album krijg je soepele soul en funk met vleugjes jazz te horen met de typerende vocals van Amp Fiddler; een vocale sound die af en toe wat weg heeft van Prince. Live werd de sound van het album heel anders gepresenteerd. Andere melodieën, afwijkende ritmes en vaak een andere timing qua zang. Amp Fiddler verzorgde naast zijn fabuleuze zang ook nog eens additionele keys. De band werd gecompleteerd met een tweede toetsenman, een drummer, een basgitarist (met effectenbak) en twee vrouwelijk background vocalists. Nummers als “I Believe In You”, “Superficial”, “Possibilities”, “Eye To Eye” en “Dreamin’” werden enthousiast door het publiek in ontvangst genomen. De sfeer in de zaal was prima; in combinatie met de lekkere muziek was dit een uitstekend avondje Paradiso.

 

Verslag Maison Royale met Electro Côco, zondag 15 augustus 2004

Nadat we al eerder een Maison Royale editie met onder andere Praful en Adani & Wolf  (Therapy Records avond) hadden meegemaakt, werden we gisteravond op het Bloemendaalse strand verrast door de dansbare Braziliaanse sfeermuziek van Electro Côco. Het optreden vond plaats op het terrein van De Republiek, waar ’s middags al ‘eclectische’ DJ sets te horen waren door Marcel Pantera (organisator), Jairzinho en Rockstar Dim Browski. ’s Avonds rond 20.00 uur was het dus de beurt aan Electro Côco, dat bestaat uit de Braziliaanse zangeres Viviani Godoy, de Engelse DJ Graham B. en de Nederlandse producer/ muzikant Alain Eskinasi. Dit gezelschap wordt live nog eens aangevuld met onder andere additionele percussie en een basgitarist. De groep bracht onlangs haar titelloze debuutalbum uit via Mas Que Nada, dat gedistribueerd wordt door Coast To Coast. Het album leverde de groep een Essent Award op, wat als aanmoedigingsprijs gezien wordt voor beginnende en veelbelovende acts. Het publiek in Bloemendaal genoot zichtbaar van de opzwepende muziek van Electro Côco en er werd zelfs flink gedanst in de fraaie ‘strandtuin’. Van dit soort avonden kunnen we geen genoeg krijgen, dus we zijn benieuwd naar het volgende Maison Royale feest. Het komende Maison Royale feest in Bloemendaal zal op zondag 12 september plaatsvinden. Kijk op www.maison-royale.nl voor meer informatie.

 

Verslag Supernatural Festival, zaterdag 30 juli 2004 

Het koste ons enige moeite om het te vinden, maar als we ons daar druk over hadden gemaakt was Supernatural waarschijnlijk niks voor ons geweest. Relaxen was het magische woord voor het feest. Het terrein bestond uit twee tenten en twee open podia met verschillende muziekstijlen (funk, latin, jazz etc.). Met een breed scala aan internationale artiesten was er muziek uit vele uithoeken van de wereld te horen. Wat onmiddellijk opviel, was de relaxte sfeer tussen de mensen. Op het middenterrein zat iedereen lekker in het gras of had een luie bank of zitzak uitgezocht. Beetje praten, beetje drinken en genieten van het mooie weer. Verder de gebruikelijk eettentjes (ook internationaal getint) en wat marktkraampjes. We voelden ons in het begin (door onze iets te nette kleding) een beetje meer toeschouwer dan deelnemer. Iedereen was super natural gekleed, polo’s dus uit den boze. De enige trend die we hebben kunnen ontdekken in de kleding was dat iedereen droeg waar hij of zij zich lekker in voelde. We hebben daarom snel zelf onze casual kleding uit de auto gehaald. In de middag leek het alsof de meeste feestgangers meer kwamen om even lekker bij te babbelen en af en toe even te genieten van de muziek. Later op de dag toen de zon al wat aan kracht had verloren werd de muziek belangrijker. We merkten het verschil in de tent met World Latin. Ook buiten bij de main stage werd intensiever gedanst. Een uur voor het einde hebben we het voor gezien gehouden, heb geleerd om te vertrekken als het nog heel gezellig is, en dat was het nog steeds. Het was zelfs nog wat drukker aan het worden. Het leek alsof de organisatie op meer feestgangers had gerekend, maar het aantal mensen was precies goed. Gezellig druk zonder dat het druk aanvoelde. Ik zou bijna zeggen, laat dit feest niet groeien… het was, net als haar bezoekers, precies goed zoals het was. Een absolute aanrader voor volgend jaar…

 

Verslag Brothers Classic Café, vrijdag 30 juli 2004

Bij aankomst in Bunnik om 23.00 uur was tot mijn grote verbazing de gehele parkeerplaats al bijna volgestampt met auto’s. Opmerkelijk omdat het midden in de zomerperiode is; dit moet dus een echte happening zijn in het bekende Bunnik. Bij binnenkomst komen de klassiekers je al tegemoet, zeker niet verkeerd. De ruimte is opgesplitst in 2 delen; 1 deel waar ze de boerenklassiekers draaien en dat is ook wel aan het publiek te zien. In het andere deel draaien ze de swingende klassiekers die het erg goed doen bij het aanwezige publiek. Deze avond stond resident DJ Patrick achter de draaitafels, die het publiek op haar wenken bediende en de vloer deed trillen. Bijna alle kenmerkende disco/ dance klassiekers uit de jaren 70, 80 en vermoedelijk begin jaren 90 werden gedraaid door deze DJ. Al met al een zeer geslaagde avond en zeker de moeite waard als je van klassiekers houdt.

 

Verslag RJD2 in De Melkweg, zaterdag 12 juni 2004

Het label Definitive Jux mag blij zijn dat het artiesten als RJD2 in haar stal heeft. Waarom? Dat kunnen de bezoekers van RJD2’s optreden (zaterdag 12 juni jongstleden in De Melkweg) je in geuren en kleuren vertellen. Op deze avond werd een sublieme show weggegeven op 4 draaitafels, 2 mengtafels en een geluidenbakje. RJD2 mixte en scratchte er lustig op los met diverse hip-hop (bijna altijd zonder vocalen). In zijn hip-hop muziek klonken ook stijlen als soul, disco, funk, blues en jaren 70 pop door. Eigenlijk precies de typering die past bij zijn laatste album “Since We Last Spoke”; een album waarvan hij diverse tracks ten gehore bracht, net als ouder eigen werk. RJD2 zocht naast zijn sublieme mixtechnieken ook de interactie met het publiek door een ‘raad de plaat’ spel te beginnen. Als prijs kreeg het publiek ‘free shit’; dat bestond uit appels, sinaasappels, flesjes water en chocoladerepen. Door de aantrekkelijke wijze van mixen en de aanstekelijkheid van de muziek was dit een bijzonder feest dat we voor geen goud hadden willen missen. De show die hij op 17 juni in Ekko (Utrecht) gaf zal ongetwijfeld net zo’n succes zijn geweest. Kijk op www.rjd2site.com voor meer informatie.

 

Verslag HQ in de Melkweg, vrijdag 28 mei 2004

Dit weekend had HQ twee verschillende party’s op het programma staan. De reguliere variant in de Melkweg en een ‘on tour’ variant in The Matrixx in Nijmegen. Wij bezochten het feest in Amsterdam waar we ons lieten trakteren op een stevige, maar dansbare set van Lisa Lashes. De female #1 DJ of hard-house kreeg het vele publiek (het was druk) vanaf haar eerste plaat 100% mee en dat kwam de sfeer zeker ten goede. In de technozaal was het vooral Montana die een sublieme set neerzette. Hij gebruikte onder andere een tech-house achtige mix van Tiësto’s “Obsession”, vermoedelijk een eigen productie, die erg werd gewaardeerd door het publiek. Naast Montana kon er in de technozaal ook geluisterd worden naar Funk D’ Void (Lars Sandberg, ook bekend van Chaser). Toen we weer terugkeerden naar de hoofdzaal was er een ‘live’ optreden van Lab 4. Deze ruige mannen maken er een sport van om zoveel mogelijk ‘noise’ te maken in plaats van melodie toe te voegen aan de toch al harde muziek. Na dit optreden deed vooral resident DJ JP goede zaken. Al met al was het een zeer geslaagde avond in de Amsterdamse Melkweg!

 

Verslag Super Natural ‘Sounds In The Nude’ party, zaterdag 29 mei 2004

In beachclub Aloha te Wijk aan Zee vond afgelopen zaterdag een fantastisch feest plaats. Organisatie Super Natural (Funky Musique) organiseerde het ‘Sounds In The Nude’ feest, waarbij je lekker nabij het strand kon eten, drinken, chillen en ook dansen. In de fraaie tuin van de beachclub was het in de namiddag en vooravond goed vertoeven (heerlijke warme dag) alvorens het publiek zich meldde om lekker te dansen op eclectische sets van DJ’s Svendex en Brownie, begeleid met tekst door MC Jeff. De muziek was uitermate gevarieerd; (nu) jazz, funk, latin, broken beats, soul en sfeervolle deep-house, alles werd prima ontvangen door het gezellige publiek dat op dit feest was afgekomen. Rond 01.00 uur werd de laatste plaat gedraaid, vlak nadat het publiek haar hoogtepunt beleefde op N.O.H.A.’s “Balkan Hot Step”. Super Natural is al een tijd lang heel goed bezig en hopelijk wordt hun goede concept bekroond tijdens het festival dat op 31 juli in Utrecht (Vleuterweide) gegeven zal worden. Kijk op www.supernatural.nu voor meer informatie.

 

Verslag InSpirit avond in de Mazzo Amsterdam, 21 mei 2004

Op vrijdag 21 mei waren we getuige van een indrukwekkende Jamie Odell, beter bekend als Jimpster van het Freerange label. Op de tweede InSpirit avond in de Mazzo draaide naast Jimpster onze eigen DJ b-ART en was er een live optreden van Trentemøller (aangevuld met een DJ) te aanschouwen. Ondanks het feit dat het qua mensenmassa wel iets voller had gemogen, kunnen we toch spreken van een zeer geslaagde avond met leuke partypeople en vooral ijzersterke muziek. Hou de InSpirit avonden in de gaten, want qua bezetting zijn dit soort feesten absoluut waar voor je geld! Kijk op www.inspiritmusic.com voor meer informatie.    

 

Verslag Future Dance Event, 15 mei 2004

Op 15 mei 2004 werd in de Wielerbaan te Alkmaar een subliem feest gegeven. Organisatie JRS Productions bespaarde kosten noch moeite en had in de oorspronkelijke line-up namen als Jack de Marseille, Steve Rachmad, Michel de Hey en Erick-E staan. Erick-E kreeg, zoals veel mensen waarschijnlijk wel gehoord of gelezen hebben, een paar weken geleden met hoge snelheid een pony door zijn voorruit, maar overleefde gelukkig het ongeval. Door zijn verwondingen (hersenschudding en gebroken neus) moet hij nog even rust houden. Het deed niets af aan de sublieme sfeer op het feest dat door circa 2.500 party people bezocht werd. Hoogtepunt was toch wel de set van Steve Rachmad die veel Detroit getinte techno bevatte met een enorme ‘drive’. Kortom: dit feest vraagt om een vervolg! Kijk op www.jrsbookings.com voor meer informatie over andere evenementen waar de organisatie zich aan verbind.

 

Verslag optreden Slagerij van Kampen in De Vest te Alkmaar

Op zaterdag 8 mei speelde Slagerij van Kampen voor een uitverkochte zaal een heerlijke ritmische sessie. De muziek van de 5-koppige band kun je, kort door de bocht, vergelijken met de sound van het Safri Duo, maar dan meer complex en met een enorme diversiteit. Naast het aanbrengen van een dosis humor en het belichten van diverse culturen in de op percussie gebaseerde muziek, heeft de groep tegenwoordig ook een toetsenist op het podium. Dit zorgt voor een meerwaarde omdat de muziek meer diepte krijgt. Gedurende de sessie horen we Oriëntaalse, jazz, electro-pop (jaren 80) en Braziliaanse invloeden in de muziek terug komen. Vooral de uptempo stukken (meestal Braziliaans getint) werden goed opgepakt door het publiek, waardoor de band aan het einde van het optreden op een grote dosis sympathie kon rekenen. Het publiek stond op en klapte op grote snelheid mee op de razendsnelle percussie tijdens het laatste nummer. Kortom: een knappe live show met een beetje humor en een hoog vermaak gehalte! Binnenkort komt de nieuwe CD van Slagerij van Kampen uit via PIAS. Kijk op www.pias.com of www.slagerijvankampen.nl voor meer informatie.

 

Verslag Zero 7 live in Paradiso Amsterdam, 17 april 2004

 

Op zaterdag 17 april 2004 speelde Zero 7 live in poptempel Paradiso te Amsterdam. Zero 7, onder leiding van producers Henry Binns en Sam Hardaker, tourt de laatste tijd intensief ter promotie van het nieuwe album “When It Falls”. Zero 7 is inmiddels uitgegroeid tot een band met wereldfaam nadat debuutalbum “Simple Things” meer dan 1 miljoen keer over de toonbank ging. In de Paradiso bestond de band uit een groot aantal vocalisten die meewerkten aan het laatste album, waaronder Sia Furler, Mozez, Sophie Barker en de nieuwe zangers (en tevens lust voor het oog) Tina Dico. Dico zingt op Zero 7’s nieuwe album “When It Falls” de eerste single release “Home”. De muziek werd grotendeels live gespeeld door middel van diverse toetsenisten,  drummer, gitarist en basgitarist. Ondanks de ingetogen downtempo muziek van Zero 7 vermaakte het publiek zich opperbest in een uitverkocht Paradiso. Hits als “Destiny” en “Distractions” werden met veel enthousiasme ontvangen. Na 2 toegiften en een daverend applaus gingen we met een uitermate tevreden gevoel huiswaarts.  

 

 

 

Verslag FLORiS live in Het Meterhuis, Haarlem (15 februari 2003)

 

FLORiS bracht zo’n jaar of 2 geleden zijn uiterst sterke debuutalbum uit. Op dit album hoorden we een fraaie combinatie van pop, soul, jazz en funk terug. Op dat moment sloot die combinatie naadloos aan op de lounge trend. Na deze periode heeft hij een live band geformeerd waarmee hij dit jaar zelfs op Roskilde zal verschijnen. Zijn tweede album is zo goed als af en belooft veel goeds. In Haarlem gaf FLORiS op zondag 15 februari een uiterst vermakelijk optreden in het ‘intieme’ Meterhuis (Lichtfabriek terrein). Het publiek dat in dit zeer aparte pand aanwezig was, was van alle leeftijden (ouders met over de grond kruipende kinderen, jongeren, ouderen en een levendige slang). Kortom: de muziek van FLORiS is bestemd voor een breed publiek (erg jong en oud). Naast FLORiS zelf werd de muzikale invulling verzorgd door een goede zangeres, toetsenist, drummer, saxofonist en gitarist. Naast de bekende tracks van het eerste album speelde FLORiS diverse nieuwe nummers, waarbij onder andere een track te horen was met een knipoog naar Zero 7 meets 4hero (“Les Fleur”). Hoogtepunt was toch wel de live vertolking van “Almost”, maar eigenlijk was de gehele live sessie meer dan de moeite waard! Check www.floris.tv voor meer informatie over deze getalenteerde producer/ muzikant!

 

Verslag Innercity 2003, Amsterdam Rai, 20 december 2003.

 
De 6e editie van het Innercity indoor evenement had het thema Brazilië. Een vrij groot gedeelte van het publiek kwam in typerende groen/gele kleuren feestvieren. Qua aankleding was genoeg te beleven: danseressen, hele hordes percussionisten die batucada, samba, bossa nova speelden. Met rond de 10 verschillende zalen, was Innercity dit jaar een feest met een enorme diversiteit aan muzikale stijlen. In de mainhall waren namen als Tiësto, Benjamin Bates, Sven Väth en Paul van Dyk te bewonderen. Weinig verrassend was dat het tijdens de set van Tiësto loeidruk in de parkhal was. Helaas viel aan het einde van zijn set een deel van de speakers (achterin de zaal) uit. Hierdoor werd Tiësto bijna slachtoffer van een luid fluitconcert! Nieuw was de Urban Area. Hierin waren wij getuige van een DJ die broken beats met rap draaide en deze uiterst motiverende muziek voorzag van fantastische scratches, een vorm van kunst als je het ons vraagt. Na sets gezien te hebben van onder andere Monte La Rue, Joop, Cor Fijneman en vele anderen konden wij spreken van een geslaagde avond, al waren we het erover eens dat dit niet de beste Innercity tot nu toe was.  Misschien kan de organisatie volgend jaar met een nog meer aansprekende line-up komen. 

 

 

Verslag Hart in Panama, zaterdag 8 november 2003.

Op zaterdag 8 november jl. bezochten wij wederom de ‘Hart’ clubavond in de Panama te Amsterdam. Ditmaal weer met vaste waarde Kareem Raïhani. Het was gezellig druk in de Panama en we kwamen helaas te laat achter het feit dat zangeres Rose ook diezelfde avond had opgetreden. Kareem draaide een erg strakke set met soepele (deep) house. Platen als “Fix My Sink” van DJ Sneak feat. Bear Who en vooral de jazzy classic “Moonshine” van Kenlou uit 1995 (Masters At Work productie) werden enorm door het publiek gewaardeerd. In de kleine ruimte was het thema ‘Rusland’. Het is iedere keer weer een verrassing wat zich daar gaat afspelen. In ‘The Shack’, het restaurantgedeelte van Panama, werden weer fijne ‘urban’ muziekjes ten gehore gebracht voor een breed georiënteerd publiek. Helaas kregen wij deze week te horen dat er een conflict is tussen Panama en de organisatie achter de ‘Hart’ clubavond, waardoor deze avond zal komen te vervallen per begin december. Jammer, maar er zal vast iets leuks voor in de plaats komen. Check www.panama.nl voor meer informatie.  

 

Verslag FFWD Danceparade

Het begint een gewoonte te worden op de zondag na de FFWD Danceparade: proberen schoon te krijgen van een paar totaal verstierde schoenen! Dit jaar was het zulk mooi weer, dat moest schoentechnisch goed gaan. Helaas. Het eindfeest vond plaats op het Katendrechtse havenhoofd, de grootste zandbak van het westelijk halfrond. Dus daar zat ik zondag weer, in de tuin, met een bak water en een poetsdoek…

Maar zandbak of niet, een feest was het! Vijf verschillende area’s met bij elkaar 40 DJ’s, het eindfeest van FFWD wordt ieder jaar groter en gevarieerder. Toegansprijs € 12,50, geen geld voor een line-up met Misja Helsloot, Ferry Corsten, Gizmo, Dana. En dan heb ik het alleen nog maar over de Mainstage. Daar was ik dus niet meer weg te slaan!

Misja Helsloot draait top. Waar hij bij draaibeurten van twee uur of langer ook progressive tracks uit zijn platenkoffer opdiept, laat hij die nu zitten. Met een steengoeie tranceset gooit hij alles uit de kast gooit. Opener Remy, JXL met ‘Take that pill’, Ozone met ‘Theme from the Rock’, kippenvel in een hittegolf. Ferry Corsten neemt het van Misja over, dus the decks blijven in Rotterdamse handen. Magistrale melodieën en vrouwelijke vocalen vullen het gewelf. Heerlijke set, mooi opgebouwd, rustpunten, wegsterven, terugkomen en knallen. Helaas gaan na Ferry’s set veel van mijn dance-vriendjes naar huis. Ik probeer ze nog tegen te houden door te roepen dat er nog twee waanzinnige hardhouse-knallers op het programma staan, maar in DJ Dana zijn ze net zo geïnteresseerd als mijn zoon Max (2½) in de beursberichten.

Ik blijf en word beloond. Gizmo en daarna Dana laten de temperatuur nog een paar graden oplopen: Hardhouse is hot. We krijgen twee superstrakke sets om de oren. Harder, faster, more. Het knalt, beukt en stampt, maar het blijft dansbaar. Alles wat hardhouse zo energiek maakt. Het publiek gaat nog één keer volledig los en het feest beleeft een fantastische finale van de Queen of Hardstyle!

Dan is het mooi geweest, tijd om naar huis te gaan en het vermoeide kadaver te ruste te leggen. Op weg naar de metro kan eenieder nog even lekker de stoflongen leegrochelen. Het gehoest uit duizend kelen. Een fijn stukje saamhorigheid. Het was mooi.

Auteur: Marcel Verspeek

 

Verslag World Port Jazz Festival, zaterdag 28 juni 2003

 
Op zaterdag 28 juni waren wij getuigen van een waar festijn in Rotterdam. Op het terrein 'De Kop van Zuid' zagen wij een gedeelte van de tweede dag van het World Port Jazz Festival. Op vrijdag waren al artiesten als Dego (4hero), Rainer Trüby Trio, Monsieur Dodo en vele anderen aan bod gekomen. Zaterdagmiddag kon men genieten van de relatief onbekende groep U-Turn, die een hele leuke, energieke show weggaven. Daarna betoverden de Braziliaanse heren van Azymuth het publiek met fantastische muziek, voornamelijk dansbare jazz gemengd met Braziliaanse invloeden. Naast een aantal eigen nummers uit hun enorme repertoire werd ook een 'tribute to' Marvin Gaye neergezet en een eigen interpretatie van "The Girl From Ipanema" uitgevoerd. In club Las Palmas draaide Monte La Rue een fantastische set op een zacht volume. Hierna presteerden Sven van Hees en de Svengali Squad prima met een uitstekend live optreden. Verder kon het publiek onder andere nog genieten van Incognito, Kareem Raďhani en Carl Craig. De sfeer was uitermate goed, al was de bereikbaarheid een probleem vanwege de drukte in de binnenstad (onder andere door de Ronde van Nederland, Wielrennen). World Port Jazz 2003 was een zeer geslaagd festival waar we met veel plezier volgend jaar zullen terugkeren. Een aanrader voor mensen die van jazz in de breedste zin van het woord houden.

 

 

Verslag Republiek 2 releaseparty

 
Op zaterdag 7 juni vond aan het Bloemendaalse strand de "Republiek 2" releaseparty plaats. Monte La Rue stelde voor de tweede keer deze fraaie collectie 'beachgrooves' samen. Op het feest zelf draaide eerst een vrouwelijke DJ die werd begeleid door duidelijk aanwezige MC's en een percussionist. Rond een uurtje of 20.00 uur begon Monte La Rue zijn set. Lekkere 'intieme' deep-house werd afgewisseld met ritmische houseplaten. Rond 22.00 uur werd de draaiset van buiten naar binnen verplaatst (in verband met de temperatuur). Het publiek was helaas niet zo uitbundig als we hadden gehoopt. Al met al was het een prima en gezellig feestje.

 

 

 

Massive Attack in de Heineken Music Hall te Amsterdam  

Op maandag 28 april waren wij getuige van een fantastisch concert door Massive Attack. Beide concerten in de Heineken Music Hall waren uitverkocht en de hoge entreeprijs zorgde ervoor dat er puur liefhebbers (naar schatting zo’n 5.000 mensen) rondliepen. Om 21.00 uur begon de groep aan haar optreden. De show werd begeleid door fantastische licht en video effecten met LED-schermen. De programmeur van deze schermen verdient echt een pluim! Massive Attack voorman Robert ‘3D’ del Naja werd vergezeld door onder andere Horrace Andy, 2 zangeressen en 5 andere bandleden (drums, gitaren, viool en keys). Op bekende tracks als “Safe From Harm”, “Unfinished Sympathy” en “Teardrop” reageerde het publiek erg uitbundig! De zangeres die de nummers “Safe From Harm” en “Unfinished Sympathy” zong kreeg het publiek massaal op haar hand, de zaal ontplofte bij de laatste klanken van de nummers. Het enige nummer dat niet goed uit de verf kwam was “Special Cases” (welke werd gezongen door een andere zangeres). De vocalen van Sinead O’ Connor (die zelf niet aanwezig was) zijn nu eenmaal niet (makkelijk) te imiteren. Het is een eigen stijl die niet grijpbaar is voor andere zangeressen, dat was pijnlijk hoorbaar. Rond 23.00 uur hield het gezelschap op te spelen/ zingen en gingen wij met een zeer tevreden gevoel richting de parkeergarage.  

 

Sven van Hees in Panama Amsterdam

Sven van Hees heeft onlangs een compilatie voor het fameuze jazzlabel Blue Note mogen samenstellen. Om deze compilatie te promoten bezochten Sven van Hees en zijn Svengali Squad de Amsterdamse ‘hotspot’ Panama voor een live sessie (op zaterdag 26 april om precies te zijn). De Antwerpse Sven bracht nieuw en ouder werk ten gehore, aangekleed door een toetsenist, gitarist, (multi) blazer en percussionist. De reacties van het publiek waren prima, al was de opkomst niet om over naar huis te schrijven (wel gezellig). Sven van Hees bracht nummers ten gehore als “Flute Salad”, “Tsunami (Inside My Soul)”, “What Do You See?”, “Calypso” en “Islamorada Fishing Company”. Wij hebben ons prima vermaakt en gingen met een plezierig gevoel huiswaarts. We zijn benieuwd naar zowel de compilatie als zijn komende album!  

 

Verslag Trance Energy, zaterdag 15 februari 2003.

Even een impressie, voor allen die er niet bij waren. Een GROOTS moment in de Trance-history: afgelopen zaterdag, Jaarbeurs Utrecht, Trance Energy, Mainstage.

Het is bijna 05:00 uur in de ochtend. De heren van Cosmic Gate staan al klaar, maar Johan Gielen legt er nog één plaat op. Een allerlaatste track om zijn waanzinnige set mee af te sluiten. Een set die de duizenden feestgangers tot op het bot behaagd heeft. Ze hebben gedanst, gejuicht, gesprongen, hun handen in de lucht gestoken en ultiem genoten van een twee uur durend orgastisch spektakel, neergezet door een enthousiaste Belg in de vorm van zijn leven.

Duizenden en duizenden mensen denken dat ze in zijn set álles gehoord hebben, tot JG ze déze plaat voorlegt. Het kippenvel valt niet aan te slepen! Het koud krijgen in een hal waar het veertig graden is? Het kan, en het gebeurt iedereen die aanwezig is. Mensen vallen elkaar in de armen en delen high-fives uit. We zijn allemaal vrienden. Als Bush en Saddam hier nu zouden staan, kon de hele verzamelde troepenmacht vannacht nog naar huis.

Het couplet dat langskomt, die stem... het maakt iedereen in deze hal gek. He-le-maal gek. Dat we dit mogen meemaken! Dat we deel uitmaken van dit feest, deze set en deze plaat! Iedereen zingt hem mee, nee, brult hem mee. De break is daar, en dan de climax. De enorme climax. Iedereen gaat los, compleet los, mega los.
Hierbij een woord van dank aan de heer Gielen, J. Voor zijn wereldset, maar vooral vooral vooral voor de Coast 2 Coast Remix van By The Way van de Red Hot Chilli Peppers.

En dan staat de baggervette set van Cosmic Gate ons nog te wachten...
We gaan nog niet naar huis! Nog lange niet, nog lange niet.
Het is nu vrijdag. Ik heb het er potdomme nóg koud van...  

(Marcel Verspeek)

 

 

Verslag ´Lust´ in Panama, 10 januari 2003

Vrijdag 10 januari hebben wij weer een nieuwe editie van de clubnight `Lust´ mogen meemaken in de Amsterdamse ´hotspot´ Panama. Deze avond stonden 2 DJ´s geprogrammeerd. Allereerst was het resident Phil Horneman (Wicked Jazz Sounds) die vrij aardig stond te draaien, maar qua overgangen niet echt in vorm leek. Bovendien sloegen zijn platen een aantal keren over. Toch was zijn platenkeus over het algemeen goed te noemen. Rond 01.00 uur mocht DJ Timst´r de ´wheels´ overnemen. Hij deed dit met veel overtuiging. Timst´r is in Amsterdam al langer heel goed bezig en ook voor de grote feesten zoals Dance Valley en Impulz wordt hij tegenwoordig geboekt. Zijn mix van stevige clubby platen met een latingevoel sloeg zeker aan bij het publiek. Het publiek was overigens niet massaal komen opdagen, want de dansvloer stond niet bepaald vol van de mensen. In het restaurant werden melige popclassics gedraaid en zong een ´diva´ wat operatonen over de muziek. Al met al was het weer een prima avondje uit en voor ons wordt het ´avondje Panama´ inmiddels een begrip! Check www.panama.nl voor meer informatie over de club.

(AD/ GU/ MV)

 

 

Verslag Innercity, 21 december 2002

Zaterdagavond en nacht waren wij voor de vierde maal getuige van een fantastisch georganiseerd feest door ID&T events. Ditmaal waren maarliefst 45.000 feestende mensen op het jaarlijkse ´indoor´ festijn Innercity afgekomen. Dit evenement blijft boeien door de vele diverse zalen, waardoor het publiek qua variatie niets te klagen heeft. Het thema had dit jaar te maken met de Russische republiek uit de jaren 60. De flyer was dan ook een boekje in de vorm van een paspoort met vele refererende animaties erin verwerkt. De muziek liep afgelopen zaterdag uiteen van UK Garage, club en progressive tot house, trance, (nu)electro en techno. Ondanks het feit dat je op zo´n groot feest niet alle favoriete DJ´s kunt zien, hebben wij ons prima vermaakt op de UK Garage van Lighter en Van Bellen, de techno en trance van Kevin Saunderson, Tiësto en Marco V, de electro van Monte La Rue en de progressive van Sander Kleinenberg. De sfeer was fantastisch en de aankleding indrukwekkend. De DJ´s draaiden pittig en in de meeste zalen opvallend melodieus (techno uitgezonderd). Kortom: een fantastisch feest zo aan het einde van 2002. Bekijk op www.id-t.com de foto´s van Innercity 2002 en wacht met smart op de Innercity dubbel CD die eind januari 2003 uit zal komen. De compilatie komt op naam van Marco V en Benjamin Bates (die ook al de titelsong verzorgde).

 

Verslag 'Lust' in Panama Amsterdam, vrijdag 6 december 2002

De vrijdagavond in Panama, genaamd 'Lust', was wederom een zeer geslaagde avond van hoogwaardige kwaliteit. De avond begon met een overheerlijke soulful deep-house set van Phil Horneman om lekker in de stemming te komen. De nummers die hij draaide waren zielsverwarmend en willen deze DJ/ producer dan ook gaan strikken voor een interview op deze site. Na zijn stijlvolle set met veel warme klanken nam de resident DJ Eddy de Clercq (himself) het heft in handen. Zijn afro, disco, latin en bossa getinte muziek zorgde ervoor dat het publiek helemaal los kwam. Het was zijn laatste set van 2002 in Panama en volgend jaar kan men weer volop genieten van zijn sublieme sets. Phil Horneman rondde de avond af met overheerlijke afro trommel invloeden in combinatie met hip hop invloeden. Wij gingen met een zeer voldaan gevoel huiswaards. Bezoek www.panama.nl voor meer informatie.

 

 

Bezoek Panama, zaterdag 30 november 2002

Ditmaal bezochten wij een ´Hart´ avond in Panama, Amsterdam. Dit vaste concept op zaterdag, dat wij voor de tweede maal bezochten, heeft ons zeker overtuigd. DJ Kareem Raïhani verzorgde in de clubzaal fantastische muziek. Het begin van zijn set was sfeervol, melodieus en vol qua sound. Toch kwam het publiek pas echt los toen Kareem wat steviger werk ging draaien. De melodieuze inbreng verdween een beetje en met behulp van een ´geluidenbakje´ (die hij regelmatig hanteerde) en diepe platen bracht hij het publiek een aantal keren in extase. Ondanks het feit dat wij de avonden met Eddy de Clercq (Lust) qua muziek leuker vinden, kunnen wij deze avond toch zeker aanbevelen als ´echte´ clubavond met een intieme en toegankelijke sfeer met een hele goede muzikale invulling en publiek die ervoor gaat! Wanneer je de muziek van Kareem kunt waarderen, check dan de www.cinq-etoiles.com website. Hij heeft namelijk het eerste deel uit de `Stories´ serie voor zijn rekening genomen: een fraaie compilatie die al een aantal maanden uit is waarop hij zijn muzikale voorkeur ten gehore brengt. Bekijk ook www.panama.nl voor meer info over de clubavonden en meer. Het december programma staat reeds online. 

(AD/GS)

 

 

Verslag St. Germain in de Heineken Music Hall, 28 september 2002

In het kader van de MTV 5 Night Stand mocht St. Germain aantreden voor een spetterende liveshow. We waren nog geen kwartier binnen of de liveshow van St. Germain barstte in alle hevigheid los. Lludovic Navarre had een live gezelschap van 8 man meegenomen. Additionele instrumenten als drums, percussie, blazers, keys en gitaren werden toegevoegd aan de originele versies. Vooral de percussionist en de man achter de keys verdienden veel lof. Het publiek reageerde regelmatig uitzinnig op de megasnelle moves van de percussionist. Bekende tracks werden afgewisseld met nieuw werk. Zo hoorden wij onder andere een briljante reggae track en een vervolg op "So Flute". Laatstgenoemde werd overigens ook live neergezet, net als "Rose Rouge", "Sure Thing" en (vermoedelijk) "Latin Note". Het publiek schreeuwde om een toegift toen het gezelschap van het podium verdwenen, en dat kregen ze ook! Voor en na het optreden kon er nog genoten worden van de klanken die DJ Enrico Riva ten gehore bracht. Het was dan ook een zeer geslaagde avond. Wij willen iedereen aanraden om St. Germain live te gaan bekijken want de albumtracks worden nog een stuk completer aangekleed op het podium.   

 

Verslag Panama Beach Club, 16 augustus 2002

Na onze welverdiende vakantie konden we direct weer gaan genieten van een Braziliaans getint feestje in Panama. Deze avond draaide Eddy de Clercq een set van 5 uur (avonddekkend). Hij opende met een aantal dance classics zoals Lynn Collins’ “Think” en “Kiss” van Prince. Na een uurtje werd het tempo opgeschroefd naar Braziliaans getinte vierkwartsmaten en breaks. De kwaliteit van de muziek was wederom formidabel. Wij hebben ons kort maar krachtig vermaakt in de Panama en konden de nachtrust na de vakantie goed gebruiken. Wij raden iedereen aan om eens naar de Panama te gaan voor dit soort feesten. Check www.panama.nl voor meer informatie.

(AD)  

 

 

 

 

 

Verslag Eddy de Clercq in Panama, vrijdag 19 juli 2002

Op vrijdag 19 juli waren we weer bevoorrecht om een Braziliaans getint feest mee te maken in Panama te Amsterdam. Het was een wat vreemde avond met een band, Marisé da Silveira, Eddy de Clercq en nog een resident van Panama (naam onbekend). De band bracht erg swingende muziek, maar het was iets te afwijkend van hetgeen waarvoor wij gekomen waren, namelijk de swingende Bossa grooves van Eddy de Clercq. We hebben dan ook tijdelijk gebruik gemaakt van het ultra relaxte meubulair van Panama. Onder het genot van een drankje maakten wij mee dat een man tijdens een versierpoging richting een dame gebruik maakte van een wel heel speciaal voorwerp om op te zitten. Na de band Marisé da Silveira draaide een andere resident van Panama vage elektronica, breaks en drum & bass/ jungle (wel kwaliteitsmuziek overigens). Om 02.30 uur nam Eddy de Clercq het over en dat werd door het publiek zeer gewaardeerd. De strandballen, zwembanden en luchtbedden vlogen je als vanouds weer om de oren! Bij het draaien van bekendere tracks als "Outro Lugar" ging de dansvloer helemaal los! Wij gingen dan ook voldaan huiswaards! Op vrijdag 16 augustus zal Eddy de Clercq in Panama de hele avond muzikaal invullen. Zie hiervoor de www.panama.nl website.

 

Verslag Eddy de Clercq in Panama (Amsterdam), 21 juni 2002

Rond middernacht kwamen wij aan bij de Amsterdamse hotspot Panama. Tot onze verbazing was er in de nachtclub een veiling aan de gang voor een goed doel. Er waren daardoor veel prominente personen van de partij. Na de veiling begon Eddy de Clercq met een lekkere energieke set waarbij hij niet alleen Braziliaans getinte muziek draaide. Hier en daar strooide hij met klassiekers zoals Jestofunk's "I'm Gonna Love You" en de oude topper "De La Bass" van Raw Instinct (Mousse T.). Tussen latin getinte producties van onder andere Ian Pooley draaide De Clercq ook disco getinte clubtracks en dat zorgte voor een aangename, afwisselende set wat voor veel vrolijke taferelen op de dansvloer zorgde. Regelmatig vlogen de strandballen en andere strandbenodigdheden (van zacht materiaal) letterlijk om je oren. Na flink gedanst te hebben gingen wij weer uitermate voldaan naar huis. Wij raden iedereen aan om de Panama tijdens dit soort avonden te bezoeken als je van lekkere swingende kwaliteitsmuziek houdt. De volgende editie is op vrijdag 19 juli aanstaande!

 (AD/ GS)                     www.panama.nl  

 

Report: Luke Slater & band in de Melkweg Amsterdam

De dag na een slopende Koninginnedag mochten wij op uitnodiging van P.I.A.S. (nogmaals bedankt!) een avondje Luke Slater bijwonen in de altijd gezellige Melkweg te Amsterdam. De man die grote bekendheid geniet als techno voorman zou ons trakteren op een aantal nummers van zijn nieuwe CD “Alright On Top” samen met tech-head Alan Sage en zanger Ricky Barrow.

Voor het optreden was DJ San aanwezig om met zijn “knetterende haardvuurplaten” (vaktaal voor: er zitten enorme tikken in de plaat) het publiek op te warmen. Hij bracht enige slome technoplaten ten gehore. Ondertussen verwarmden wij ons met een blik op de correcte bardame van de Melkweg. Het was dan ook zo 22.00 uur toen Luke Slater arriveerde en de show begon. Het was vanaf het begin duidelijk dat hij een hele nieuwe weg ingeslagen is. De nummers van Slater die wij kennen zijn pure techno en electro composities, maar nu waren de nummers meer te omschrijven als liedjes met invloeden uit verschillende muziekstromingen zoals disco, jaren tachtig, electro en pop met een techno ondertoon. Je kunt het dramatisch vinden of briljant (er is geen tussenweg), maar één ding kun je Slater nageven en dat is dat hij nooit stil staat en immer vooruitstrevend is op het gebied van produceren! 

De respons van het publiek was in het begin vrij matig. De meeste moesten duidelijk wennen aan deze differentiatie in stijl en bewogen zich dus wat onwennig. Heel even liet de “nieuwe” Slater zich van zijn oude kant zien door 1 nummer keiharde Zuid-Londense techno te brengen (zonder de zangpartijen a la Haddaway). Frappant was dat de reactie op dit nummer veel heftiger was dan alle voorgaande nummers. Er werd zowaar gedanst door de circa 150 bezoekers!

Uiteindelijk kunnen we concluderen dat het een geslaagde avond was. Muzikaal gezien zaten er zeker een paar sterke nummers tussen, maar ook een aantal overbodige! Over het algemeen is Slater ons zeker niet tegengevallen. Echter, wanneer wij weer één van zijn optredens bezoeken, zouden wij hem toch liever in oude stijl terug zien, maar daar zal hij zelf anders over denken!

(Remco/ AD/ GU)