Disclosure: “Settle (Deluxe Edition)” (PMR Records/Island Records)

 Bron: CD

Rubriek: 8/2013

 2013 is zonder twijfel het jaar van Disclosure. De broers Guy en Howard Lawrence zijn de ‘house’ hype van het moment. Het jonge Britse DJ/producer duo brengt pas sinds 2010 muziek uit, maar wist zich opmerkelijk snel in de mondiale kijkers te spelen met een verfrissend house en (future) garage geluid dat op de aanmoediging van een breed publiek mag rekenen. “Settle” is het debuutalbum van de broers en daarmee gaan ze direct op als kandidaat voor ‘album van het jaar’. Feitelijk werd de basis van Disclosure’s succesverhaal gelegd in 2012 toen ze met de single “Latch” (met vocalen van Sam Smith) een heerlijke (radio)hit scoorden. De track was regelmatig op de commerciële radiostations te horen en werd vervolgens opgevolgd door het minstens zo aanstekelijke en op UK garage/2-step gebaseerde “You & Me” met de vocalen van Eliza Doolittle. Beide singles laten horen dat Disclosure geraffineerde productietechnieken en prettige melodielijnen weet samen te smelten met onderscheidend sterke vocale inbreng. Juist die samengestelde bonk drijft de waarde van Disclosure’s muziek naar ongekende hoogten. “Settle” heeft naast de bekende tracks, waartoe ook “White Noise” (met AlunaGeorge) behoort, een hele rits aan fantastische tracks te bieden. Wat te denken van het met Edward Macfarlane opgenomen “Defeated No More”, dat draait om early house synthesizers en een vocale inbreng die sterk doet denken aan Benjamin Diamond – de zanger achter Stardust’s klassieker “Music Sounds Better With You”. Ook “January” met Jamie Woon is een ware traktatie voor het oor en de dansvloer. Toch blijft de absolute uitsmijter van het album lang verborgen. We hebben het dan over het sensationeel sterke “Boiling” met vocalen van Sinead Harnett. Wat een fraai huzarenstukje is dat zeg! Loodzware basslines werken nauwkeurig samen met een stomende garage groove, een waanzinnig thema en de vol galm afgemixte vocalen van Sinead Harnett. Wat een geweldig nummer! Labelgenoot Jessie Ware zingt ook mee op “Confess To Me”, maar de remix die Disclosure voor Jessie Ware’s “Running” produceerden verdient een nog grotere aanbeveling (de afsluiter van deze ‘deluxe edition’). Op het album staan dus een fiks aantal buitengewoon fijne tracks en daardoor kun je simpelweg niet op dit DJ/producer duo heen.    

Score: 5/5

Various: “FabricLive.71 - DJ EZ” (Fabric Records)

 Bron: CD

Rubriek: 8/2013  

DJ EZ (Otis Roberts) was rond 2000 een bekende naam binnen de toen piekende UK garage scene. Hij verbond zijn naam onder andere aan de beroemde “Pure Garage” verzamelreeks die door major Warner Music uitgebracht werd. Dat de aan garage gerelateerde sounds weer springlevend zijn anno 2013 hoeven we je niet te vertellen. Het is dan ook niet vreemd dat mensen als DJ EZ weer in de spotlights komen te staan. Met een breder pakket aan muzikale invloeden is DJ EZ een betere DJ dan hij ooit is geweest. Rond 2000 viel DJ EZ eigenlijk niet eens zo specifiek op, maar liftte moeiteloos mee op de door mensen/formaties als (een greep) Ramsey & Fen, MJ Cole, Tuff Jam, Ray Hurley, Dem 2, Todd Edwards, Nu-Birth (aka 187 Lockdown) en Smokin Beats geplaveide weg. Allemaal namen die al ruim voor 2000 succesvol waren en in feite gedurende de beginjaren de waarde van de UK garage als stroming fors opgewaardeerd hebben. Zoals bekend kwam na 2000 meer en meer de klad erin toen UK garage werd gebruikt (of misbruikt) als ‘jasje’ voor vele (te) commerciële producties. DJ EZ vertelt over deze mixsessie: “having been DJing for many years now, I have to balance my sets to cover the new EZ follower whilst not forgetting the ones that supported me to get where I am today. It’s not an easy task but I believe this mix will appeal to the wide audience that I am fortunate to play to at this time. If you like your 2 Step, 4x4, Bass, Underground beats, Vocals, Old Skool and New – FabricLive.71 is the mix for you.” Op “FabricLive.71 - DJ EZ” is het dan ook genieten van muziek uit de UK garage scene van ‘toen’. Denk aan Dem 2’s “Destiny”, Smokin Beats’ “Dreams” (nog altijd een cijfer tien met een griffel, alleen al om de ritmiek), de opzwepende Wideboys remix voor “Messing Around” van Once Waz Nice, de bijna onvermijdelijke Exemen (aka Wookie) bewerking voor Sia’s “Little Man” en Jammin’s “Hold On” (in feite een breaks plaat die moeiteloos opgenomen werd in UK garage sets – productie van DJ Zinc). Deze tracks versmelten eenvoudig met eigentijdse dubstep/UK bass en future garage. De momenteel uitermate populaire formatie Disclosure is wellicht de meest treffende belichaming van deze eigentijdse kijk op de UK garage. Deze jonge broertjes hebben inmiddels de wereld veroverd met hun ijzersterke kijk op de hedendaagse garage en house. Wie hun debuutalbum “Settle” nog niet gehoord heeft moedigen we aan dit alsnog te doen! Een essentieel album voor 2013 als je het deze recensent vraagt. Disclosure komt liefst drie maal voorbij tijdens de mix: één keer als remixers van Artful Dodger’s “No I Turn You On” en twee keer met eigen tracks, waaronder het bijzonder fijne “You & Me” met zangeres Eliza Doolittle. Andere tracks die opvallen zijn het aanstekelijke “Relax” van Moony, de schaamteloze Todd Edwards carbondoorslag “Classified Bass” van DJ Q presents Classified, de glansrijke klassieker “Mellow Works” van R.I.P. Productions (aka Double 99) en de fijne MJ Cole remix voor Jess Mills’ “Vultures”. Na beluistering doet “FabricLive.71 - DJ EZ” me nog het meest denken aan deel 64 uit de reeks, gemixt door Oneman (van juli 2012). Ook daarin werden classic/retro sounds, waaronder diverse UK garage klassiekers, op fabuleuze wijze met eigentijdse invloeden vermengd. Toch weet DJ EZ een veel betere prestatie af te leveren. Zijn mix bruist en staat bol van de juiste energie, goed gekozen tracks en klassiekers die we nog niet eerder tegenkwamen op (UK) garage verzamelaars. Een mix en sound om van te smullen, zeker voor UK garage fans! En nu maar hopen dat Fabric London de UK garage held MJ Cole weet te strikken voor een mixsessie. 

Score: 5/5

Various: “Fabric 71 - Cassy” (Fabric Records)

 Bron: CD

Rubriek: 8/2013

 Catherine Britton aka Cassy heeft het afgelopen decennium een aardige catalogus aan singles en remixes opgebouwd. Ze bracht onder andere muziek uit op labels als Perlon, Dessous Recordings en Souvenir. Daarnaast verzorgde Cassy in het verleden al compilaties voor onder andere Sven Väth's Cocoon label en de befaamde Berlijnse Panoramabar. Van "Fabric 71 - Cassy" wordt dan ook veel verwacht. Cassy lost die verwachtingen grotendeels in met een uitgebalanceerde trackselectie. Een selectie waarbinnen ruimte is voor verfijnde deep-house en warme tech-house - soms met retro doorklank. Richting het einde van de mixsessie is er zelfs ruimte voor een uitbundige garage groove, getuige de afsluitende track "(My Back Is) Against The Wall" van Duster Valentine. Daartussen weet Cassy vrijwel de gehele sessie de spanning te behouden en het publiek te verwennen met warme clubmuziek die ter zake doet. Cassy over Fabric 71: "the tracks on the mix all represent what I love about electronic music, and what I love playing. Simply, each track is individually beautiful – there is not much more to add. All of the producers are special in their own way. The project has come at a perfect time for me in terms of me being able to communicate where I am at artistically. I have aimed to get back to the roots of what this should be about for every DJ – namely playing records for the love of playing records – and not because of anything else." "Fabric 71 - Cassy" zal niet de boeken in gaan als één van de allerbeste Fabric mixcompilaties, maar handhaaft zich zonder twijfel tussen alle mooie releases die Fabric London de laatste jaren de wereld in bracht. Releasedatum is 19 augustus 2013.

Score: 3/5

Kon: “On My Way” (BBE Records)

 Bron: CD

Rubriek: 8/2013  

Kon (Christian Taylor) bewijst zichzelf met zijn debuutalbum “On My Way” een goede dienst. Kon, die je kent van het duo Kon & Amir als samenstellers/mixers van kwalitatief hoogstaande compilaties, is als producer nog maar relatief kort bezig en bracht onder andere singles uit via Soul Clap Records (als Kon) en Future Classic (als Nitetime). Op “On My Way” strooit hij rijkelijk met (80’s) disco, house, soul en funk. “All Night (Everybody)” met vocalen van Amy Douglas zet wat dat betreft gelijk de toon voor het verdere verloop van dit album dat iets meer dan vijftig minuten speelduur klokt. “She Was A Queen” bevat een vocale passage uit de (disco)klassieker “Nights Over Egypt”, die we vooral in de MJ Cole remix voor de Incognito uitvoering uit 1999 grijsgedraaid hebben. Voor “On My Way” werkte Kon samen met bekende namen als Georg Levin en Ben Westbeech. Beide heren leveren een absolute meerwaarde aan het eindproduct. Een eindproduct dat er mag zijn en ongetwijfeld succesvol zal worden. Prima debuutplaat die me zo nu en dan doet denken aan het laatste album van Joey Negro And The Sunburst Band met de titel “The Secret Life Of Us” (medio 2012 verschenen), al leunde dat album stevig op boogie invloeden.

Score: 4/5

Various: “Café del Mar Terrace Mix 2” (Café del Mar Music)

 Bron: CD

Rubriek: 8/2013

 Deel twee van de “Café del Mar Terrace Mix” compilatiereeks ligt, al we ons goed hebben laten informeren, sinds eind 2012 in de (digitale schappen). Samensteller Toni Simonen heeft voor deze tweede editie één enkele disk gevuld met sfeerparels van veelal gekende namen als Lux, Sven van Hees, Bent, Bliss en Moby. Niet bepaald een verandering van koers zoals je zult denken. Dat klopt wel, maar dit soort muziek blijft lekker voor op de achtergrond, zonder dat de individuele tracks zich mogen meten met de top van het downtempo en deep-house genre. De sessie is logisch opgebouwd van zoete, gevarieerde chill-out naar broeierige (deep) house grooves. Prettig dat Simonen “Flowmotion” van Sven van Hees selecteerde, maar deze track is onder downtempo liefhebbers/volgers oud nieuws. Met de track zelf is natuurlijk niets mis. Instrumentaal gezien valt Bent’s “K.I.S.S.E.S.” positief op – de Duitstalige vocalen krijg je er wat dat betreft gratis bij. Richting het einde van deze compilatie kan er voorzichtig gedanst worden op de ingetogen chill-house van namen als Sin Plomo (remix voor Asheno), Sasha (hier geremixt door Donatello feat. Arnas D.) en Mr. Fluff. Geen verkeerde compilatie.

Score: 4/5

DeepChord: “20 Electrostatic Soundfields” (Soma Recordings)

 Bron: CD

Rubriek: 8/2013  

De dubby sfeermaker DeepChord, tegenwoordig een éénmansformatie onder leiding van Rod Modell, is de afgelopen jaren erg productief geweest. In 2011 nog bracht hij het album “Hash-Bar Loops” uit, dat in Amsterdam opgenomen werd, maar ook in 2012 verscheen er een full length DeepChord album, “Sommer” getiteld. “20 Electrostatic Soundfields” betekend alweer de derde DeepChord langspeler voor het befaamde Schotse technolabel Soma Recordings. DeepChord staat voor een mix van dub-techno, field recording/elektronica en ambient. Een diep, gelaagd en spannend geluid dat bol staat van de sfeer. De twintig ‘soundfields’ op “20 Electrostatic Soundfields” zijn, geheel volgens verwachting, behoorlijk consistent qua klank en lopen naadloos in elkaar over. Het grootste deel van het materiaal is overigens beatless. Kwalitatief gezien ontlopen de tracks elkaar niet veel, al springt onder andere het opgewekte “Fern” er wat mij betreft positief uit. DeepChord heeft nog steeds iets met Amsterdam, wat met titels als “De Wallen” en “Amsterdam Remnant 6” (nog zo’n hoogtepunt) onderstreept wordt. DeepChord’s muzikale koers heeft zich naar eigen zeggen meer en meer van Detroit naar Amsterdam verplaatst, waarbij het experiment centraal staat en conceptueel te werk gegaan wordt/is. DeepChord nam de bijdragen voor “20 Electrostatic Soundfields”, ook wel audio sculptures genoemd, op tussen 2008 en 2012. Het resultaat mag er zijn! Wie van dub-techno van bijvoorbeeld Basic Channel of Maurizio houdt, zal ook aan dit album veel plezier beleven. Het album komt op 30 september 2013 via Soma Recordings uit.

Score: 4/5

The Brand New Heavies: “Forward” (earMUSIC/Edel)

 Bron: CD

Rubriek: 8/2013

 Recentelijk viel dit nieuwe album van The Brand New Heavies bij ons op de mat. Samen met band/live formaties als Incognito en Jamiroquai hebben The Brand New Heavies zich jarenlang hard gemaakt voor de betere jazz-dance/acid-jazz. Ze scoorden er diverse (chart)successen mee, waaronder het beroemde “Dream On Dreamer”, “You’ve Got A Friend” en “Apparently Nothing” – een greep uit de rijke catalogus van het gezelschap. “Forward” voelt als een soort hernieuwde kennismaking met de band en heeft prachtige bijdragen te bieden. Naast de verwachte jazz-dance invloeden is ook de disco- en funk-vibe nooit ver weg. Op “Forward” vinden we veelal opgewerkte, gezellige songs die muzikaal gezien soms sterk doen denken aan de hoogtijdagen van Chic en/of Sister Sledge. Titeltrack “Forward” scoort is wat mij betreft gelijk de beste track van het album met een rollende, funky drumbeat en een heerlijk thema. The Brand New Heavies is een formatie die nog altijd muziek maakt die ter zake doet, al haalt men gevoelsmatig net niet de torenhoge kwaliteitsstandaard van de collega’s van Incognito. Daarnaast is de sound van de band alles behalve vernieuwend, maar simpelweg goed. Dit album zal de boeken ingaan als een eigentijds acid-jazz/disco album met voldoende sterke tracks om de fans en genrevolgers te overtuigen.

Score: 4/5

Sabrina Starke with Metropole Orchestra: “Lean On Me (The Songs Of Bill Withers)” (8ball Music/Star-K Records)

 Bron: CD

Rubriek: 8/2013  

Met drie succesvolle studioalbums op haar naam kiest Sabrina Starke een ietwat andere richting/aanpak. Een aanpak die collega Trijntje Oosterhuis eerder ondernam met de muziek van Burt Bacherach. Op “Lean On Me” stelt Sabrina Starke namelijk de muziek van niemand minder dan Bill Withers centraal en geeft daar in samenwerking met het Metropole Orkest (conducted by Vince Mendoza) een geheel eigen draai aan. Bill Withers, die vooral gedurende de gehele jaren ’70 succesvol was, scoorde een hele serie hits die generatie na generatie herinnerd en herkend zal worden. Op de website van 8ball Music lezen we een quote van Bill Withers als reactie op dit smaakvolle album vol covers. “It is always a compliment when someone covers one of your songs. When someone as talented as Sabrina Starke takes the time and the interest to do a whole album of your songs, it is a bit overwhelming.” Op voorhand lijkt de mix van Starke’s uitstekende stem in samenwerking met een compleet orkest een succesvolle combinatie. Dat blijkt ook uit te komen. Het album biedt cool funky, jazzy en soulful vibes, maar ook gevoelige, filmische interpretaties die bol staan van de prachtige strijkers – rustmomenten. Befaamde Bill Withers titels als “Just The Two Of Us”, “Ain’t No Sunshine” en titeltrack “Lean On Me” worden waardig behandeld door deze gelegenheidscombi. Conclusie: dit is een prachtig muzikaal document geworden dat nu al een (vroege) aanrader is voor onder de kerstboom! Muziek die uitstekend past binnen de programmering van Sublime FM (voorheen Arrow Jazz FM). Let op: er is een complete theatertour rondom dit album opgezet en die loopt volgens onze gegevens van januari 2014 tot maart 2014. Kijk op www.sabrinastarke.nl voor specifieke informatie.

Score: 4/5

Youngblood Brass Band: “Pax Volumi” (Tru Thoughts)

 Bron: CD

Rubriek: 8/2013

 Het tienkoppige ensemble Youngblood Brass Band debuteerd met “Pax Volumi” op Tru Thoughts. Het blijkt inmiddels het vierde album van het graag geziene live gezelschap. Youngblood Brass Band combineert muzikale invloeden uit brass band, hip-hop en punk, aangevuld met spontane improvisatie, tot een geheel eigen geluid dat vooruitstrevend klinkt. Het grote verschil met (nu) labelgenoten The Hot 8 Brass Band is dat Youngblood Brass Band een totaal andere energie creëren. Alleen al het aspect drums/beats levert daar het bewijs van. “Pax Volumi” is, zoals het label omschrijft, een ‘powerhouse’ met ‘progressive, groundbreaking acoustic music’. Een omschrijving die zeker aansluit op de muziek die we terughoren op het album, dat in totaal twaalf bijdragen telt. “Pax Volumi” zal 9 september 2013 verschijnen.

Score: 3/5

Various: “Shapes: Circles” (Tru Thoughts)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 8/2013

Eind augustus zal de nieuwste “Shapes” compilatie van het Tru Thoughts label het levenslicht zien. Tru Thoughts medeoprichter en A&R manager Robert Luis selecteerde voor dit project dertig tracks uit de catalogus van het geprezen label. Met de gemiddelde kwaliteit en fikse diversiteit van het label zit het als altijd snor. “Shapes: Circles” biedt onder andere een aantal essentiële remixes die niet eerder op CD verschenen. Wat te denken van Ross PTH’s uptempo remix voor Belleruche’s “Wasted Time”, King Britt’s clubversie voor Hidden Orchestra’s “Vorka” en Full Crate’s fijne UK house bewerking van Mark de Clive-Lowe’s “Get Started”? Allemaal pure kwaliteit! Op deze 2-CD vinden we naast genoemde remixen ook werk door oude en nieuwe bekenden als Ty, Rodney P, Kinny, Anchorsong, Natural Self, Alice Russell, Wrongtom meets Deemas J, Maddslinky (ook als Zed Bias) en Drumagick. Het materiaal, waaronder enkele exclusieve, nog niet eerder uitgebrachte tracks, dateren uit de periode tussen 2011 en nu. Een breed bouquet van stijlen, niches en kwalitatief hoogstaande muzikale output van een label dat al jaren deugt en zich niet laat remmen in creativiteit.

Score: 4/5

Rhythm Plate: “Off The Charts” (Lost My Dog)

 Bron: CD

Rubriek: 8/2013  

Rhythm Plate is een producerduo bestaande uit Matt Rhythm (aka Matt Hunt) en Ant Plate (aka Ant Harrison). We kennen ze eigenlijk alleen van de weergaloze ‘bouncy’ housetrack “Remember The Days” (van januari 2007), die door genie Tom Middleton geselecteerd werd voor zijn “Renaissance 3D” compilatie uit 2008. Na een hele reeks van singles blijkt “Off The Charts” na circa 15 jaar activiteit het full length album debuut van het duo. Op “Off The Charts” horen we prettige (vocale) housemuziek met een zomerse twist, aangevuld met elementen uit de soul, disco en in mindere mate electro. Echter, ook voor met zonnestralen overgoten downtempo/lounge kun je aankloppen bij het duo, getuige “Keep A Light On”. Beste tracks: het reeds genoemde “Keep A Light On” met prettige vocalen van Lorna Bean, de aantrekkelijke intro tune “Drinks, Music, Girls” en de Miguel Migs-alike sound van “Blue Ocean”. Gemiddeld gezien is “Off The Charts” een solide album dat een aantal prima tracks te bieden heeft en vooral ook prima geschikt is voor beluistering thuis vanaf de bank. Wie van de housemuziek van labels als Om Records en Salted Music houdt, haalt met dit album een prima alternatief in huis. Kanttekening: een housetrack van het kaliber “Remember The Days” ga je niet terugvinden op deze langspeler.

Score: 4/5

Jessie Ware: “Devotion - The Gold Edition” (PMR Records/Island Records)

 Bron: CD

Rubriek: 8/2013

 De Britse zangeres Jessica Lois Ware aka Jessie Ware vormt samen met de broers van Disclosure het gezicht van PMR Records. Jessie Ware werkte in het verleden al samen met mensen als SBTRKT en Joker, maar kan ook prima op eigen benen staan, zo bewijst ze aan de hand van “Devotion” – haar debuutalbum. “Devotion” kwam oorspronkelijk al in 2012 uit, maar ging recentelijk in de herkansing als ‘The Gold Edition’ – een soort van deluxe versie van het originele album. Op deze ‘gold edition’ is een viertal bonustracks toegevoegd ten opzichte van de oorspronkelijke release uit 2012 – twee extra producties en twee remixes, waaronder de befaamde Disclosure remix voor “Running”. Jessie Ware is een getalenteerde zangeres die haar vocalen strooit over een geluid dat te omschrijven valt als een mengelmoes van pop en soul invloeden. De track “110%”, dat door Julio Bashmore geproduceerd werd, biedt een afwijkend geluid, maar is ook gelijk met afstand het beste dat dit album te bieden heeft. “110%” is een aanstekelijk uptempo UK bass festijn dat om onduidelijke reden(en) opnieuw als single is uitgebracht onder de naam “If You’ve Never Gonna Move” – alleen de vocale sample is veranderd (wellicht iets met rechten). Al met al is “Devotion - The Gold Edition” een prima debuutalbum met, zoals gezegd, één exceptionele uitschieter.  

Score: 3/5

Marcel Fengler: “Fokus” (Ostgut Ton)

 Bron: CD

Rubriek: 8/2013

 Ostgut Tonträger staat te boek al uiterst betrouwbaar technolabel met een breed blikveld. Naast techno richt het Berlijnse label zich ook op de meer experimentele, aanpalende sounds. Denk aan smaakvolle elektronica/IDM of opzichtige flirts met ambient. Het label, gekoppeld aan de beroemde Berlijnse club Berghain, bracht in het verleden al spraakmakende albums uit door onder andere Shed, (Marcel) Dettmann, .tobias, Ben Klock, Function (aka David Sumner, bekend als 50% van het duo Sandwell District) en onze eigen Steffi. Marcel Fengler’s “Fokus” album sluit naadloos aan op de catalogus van het label en gaat behoorlijk diep. Naast solide technobeats, geregeld aangelengd met ambient, weet Marcel Fengler, een locale resident DJ van Berghain, zijn publiek ook te bereiken met overtuigende elektronica/IDM creaties. De elektronica/IDM tracks op “Fokus”, denk aan “Mayria” en “Dejavu” doen me soms denken aan werk van Aphex Twin – een groot compliment. “Jaz” is een luchtige, zomerse kraker voor de dansvloer. Een opgewekte technotrack met prettige sfeer. Ook de beatloze openingstrack “Break Through” valt positief op. Een ambient parel van formaat. Na elf prima tracks te hebben gehoord kunnen we concluderen dat “Fokus” een prima debuutalbum is geworden van een hoorbaar geïnspireerde Marcel Fengler. Let op: dit is geen hap-slik-weg materiaal, maar diepe, gedetailleerde en verfijnde elektronische muziek.

Score: 4/5

Mathew Jonson: “Her Blurry Pictures” (Crosstown Rebels)

 Bron: CD

Rubriek: 8/2013

 De Canadese producer, performer en labeleigenaar Mathew Jonson kennen we natuurlijk van zijn rol binnen de succesformatie Cobblestone Jazz, maar ook als soloproducer timmert hij al jaren aan de weg. Wie herinnert zich het album “Agents Of Time” uit 2010 niet? Jonson’s nieuwste werkstuk heet “Her Blurry Pictures” en komt niet uit via zijn eigen Wagon Repair label, maar via Crosstown Rebels. “Her Blurry Pictures” telt slechts acht tracks, die samen nog geen vijftig minuten speeltijd vertegenwoordigen. Als altijd staat de synthesizer centraal binnen de muziek van Mathew Jonson. Jonson pendelt op dit album soepel tussen sferische techno, minimalistische beats en aanpalende elektronica/electro. “Illusions Of Control” is een fraaie track die leunt op prototype electro, maar dan met een eigentijdse touch en de herkenbare hand van Jonson. “Touch The Sky” is zo’n typische technoroller die ook zo onder de noemer Cobblestone Jazz uitgebracht had kunnen worden. Dit is het type funky dansvloertechno dat we altijd graag horen. Datzelfde geldt voor “Body In Motion”. Het is de typerende rollende groovy sound waarop Jonson een patent lijkt te hebben. Gedurende de afsluitende titeltrack laat Mathew Jonson horen ook goed uit de voeten te kunnen met ambient soundscapes.

Score: 4/5

Stimming: “Stimming” (Diynamic Music)

 Bron: CD

Rubriek: 8/2013  

De uit Hamburg afkomstige Martin Stimming is toen aan zijn derde langspeler onder zijn werknaam Stimming. In 2009 debuteerde hij met het album “Reflections” dat me vooral bij is gebleven door de prettige track “The Kiss” – een soort van minimal/techno en trance mash-up. In 2011 verscheen “Liquorice” die we eerlijk gezegd over het hoofd gezien hebben. Ook op (het titelloze) “Stimming” staat de minimal/techno en deep-house centraal. Een album dat vol staat met lekkere (luister)tracks boordevol subtiele sferen en verrassende wendingen. Urzula Amen zingt mee op twee van de albumtracks, maar dat biedt gevoelsmatig geen bijzondere toegevoegde waarde. “Stimming” is vooral een plaat met een lekkere muzikale insteek binnen genoemde marges van de elektronische muzieksector. Eerlijk is eerlijk, een track als “The Kiss” vinden we op dit derde studioalbum van Stimming niet meer terug. Beste tracks op “Stimming” zijn wat mij betreft met klassieke invloeden geïnjecteerde “Dylan’s Theme” en het opgewerkte “Cherry Blossom”.

Score: 3/5

Various: “Bang - Compiled & Mixed By Terry Hunter” (BBE Records)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 8/2013  

De uit Chicago afkomstige Terry Hunter is de samensteller en mixer van deze smaakvolle selectie aan warme, soulful deep-house klanken. Hunter is een gevierde, multi getalenteerde DJ/producer die je onder andere kent van zijn rol binnen UBQ Project, waarmee hij in de vroege jaren 90 een ware house classic scoorde met “When I Fell N Luv”. Een track die veel gedraaid werd tijdens de beroemde radioshow ‘For Those Who Like To Groove’ van Robin ‘Jaydee’ Albers. Deze release heeft uitstekende clubmuziek te bieden met een liefdevolle doorklank. Terry Hunter koos naast eigen materiaal ook muziek van onder andere Masters At Work (feat. Wumni), Mike Dunn, DJ Spen en Boddhi Satva (feat. Vikter Duplaix) voor zijn mixsessie. Die artiesten markeren ook gelijk de muzikale marges waarbinnen Terry Hunter’s geluid zich begeeft. We ontvingen deze release als 1-disk promo met daarop de gemixte sessie. Gelukkig heeft de originele 2-CD release een tweede (bonus) disk met daarop tien tracks uit de mix in ongemixte vorm – handig voor CD DJ’s.

Score: 4/5

Various: “The Djoon Experience” (BBE Records)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 8/2013

 Djoon is een populair restaurant en club in Parijs, waarvoor het tienjarige bestaan wordt gevierd met een prettige 2-CD mixsessie door Joe Claussell en Black Coffee. De muzikale invulling op CD1 ligt in de handen van Joe Claussell en die stelt eigenlijk nooit teleur. Niets als DJ, maar zeker niet als producer. Zijn spiritueel getinte deep-house vol trommels/percussie is al jaren geliefd bij housefans over de gehele wereld. Naast diverse eigen tracks/remixes selecteerde Claussell ook materiaal van bijvoorbeeld Ron Trent en Gregory Porter (geremixt door Opolopo). Het resultaat is uitstekend. Geen stijlbreuken, verrassende wendingen of andere tierelantijntjes, gewoon goed! Op CD2 horen we Black Coffee (Nkosinathi Maphumulo) aan het muzikale woord. Deze Zuid-Afrikaanse DJ, producer en keyboardist weet met zijn deep (afro)house geluid en zorgvuldige platenkeuze menig dansvloer in beweging te brengen. Tijdens Black Coffee’s mix horen we eigenlijk maar weinig echt bekende namen, op een gastrol voor vocalist Vikter Duplaix na. Toch weet ook Black Coffee te overtuigen en is uiteindelijk de luisteraar de winnaar.

Score: 4/5

London Posse: “Gangster Chronicles: The Definitive Collection” (Tru Thoughts)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 8/2013

 Als we de persbeschrijving bij de promo van deze 2-CD reissue van London Posse’s baanbrekende album uit 1990 mogen geloven is het album recentelijk gekroond tot ‘Hip Hop Connection’s Greatest UK album of all time’. Tru Thoughts heeft zijn nek uitgestoken om dit album opnieuw onder de aandacht te brengen. “Gangster Chronicles: The Definitive Collection” biedt naast het oorspronkelijke materiaal ook een aantal niet eerder uitgebrachte bonustracks (gevonden op master tapes/DAT’s en geremastered voor deze release) en daarnaast de nodige remixes door onder andere Drumagick, Hint en Wrongtom. Eerlijk is eerlijk, voor deze release had ik nog nooit van London Posse gehoord. “Gangster Chronicles: The Definitive Collection” is dan ook een spontane kennismaking met de groep. De vierkoppige formatie met onder andere Rodney P in de gelederen bedient zijn publiek met een mix van hip-hop en ragga. De muziek uit 1990 klinkt uiteraard ietwat gedateerd qua productie, maar dat mag de pret absoluut niet drukken. Het oude materiaal is prima te pruimen (met name “Money Mad”) en de (eigentijdse) remixen vertalen het bronmateriaal grotendeels naar het hier en nu. Na deze eerste kennismaking ben ik niet verbaasd over de (positieve) status van London Posse.

Score: 3/5

The Hot 8 Brass Band: “ Tombstone ” (Tru Thoughts)

 Bron: CD

Rubriek: 8/2013  

The Hot 8 Brass Band, afkomstig uit New Orleans, werd in 1995 opgericht door Bennie Pete, Jerome Jones en Harry Cook. De brass band heeft vooral de afgelopen jaren naam en faam gemaakt. Niet in de laatste plaats door de aandacht die het gezelschap kreeg door zijn/haar albumreleases op het Tru Thoughts label. “Tombstone” volgt zeer snel na de uitgave van “The Life & Times Of…”, dat eind 2012 in de (digitale) schappen lag. “Tombstone” is een meer persoonlijk en emotioneel verhaal geworden, zo lezen we op de promoverpakking. Muzikaal gezien is er wat mij betreft niet zoveel veranderd. The Hot 8 Brass Band is een formatie die de blaasinstrumentatie laat spreken en daarmee de punten verdient. Dit zal absoluut niet ieders kopje thee zijn, maar als jazzliefhebber/brass band sounds is dit zeker een langspeler om eens te checken/voor te beluisteren.

Score: 3/5

Pal Joey: “Pal Joey Presents Hot Music” (BBE Records)

 Bron: CD

Rubriek: 8/2013

 BBE Records blijft toch een onnavolgbaar label wat betreft zijn/haar releases. Naast een focus op nieuw talent en artiestenalbums staat het label natuurlijk ook te boek als kwaliteitsmerk op het gebied van compilaties. Deze compilaties zoomen geregeld in op (bijna) vergeten stijlen, labels en artiesten. Onder die noemer valt de uit New York afkomstige houseproducer Pal Joey (echte naam Joseph Longo) ook. In 1990 was Pal Joey succesvol met de track “Partytime” (herkenbaar aan de aanstekelijke discoloop), maar ook de klassieker “Dance” onder zijn alias Earth People is een track die houseliefhebbers van het eerste uur in het geheugen gegrift hebben staan. Deze compilatie/selectie omvat een reeks van Pal Joey producties onder verscheidene aliassen die hij onder andere uitbracht via zijn eigen Loop D’ Loop Records. Naast de werknamen Pal Joey en Earth People bracht Longo ook tracks uit onder aliassen als Soho, Los Dos, Dreamhouse en ga zo maar door. Na beluistering van deze selectie, die overigens ongemixt is, kunnen we stellen dat de genoemde klassiekers nog altijd de hoogtepunten zijn uit Pal Joey’s omvangrijke catalogus. Het overige materiaal, variërend van deep-house (soms vocaal) tot classic house (veelvuldig met discokruiden gekruist), is aardig, maar niet spectaculair te noemen.

Score: 3/5

Subes: “Thrill From The Pill” (339 Records/Painted Dog Records)

 Bron: CD

Rubriek: 8/2013

 In de zomer van 2010 maakten we kennis met Subes. Het debuutalbum “Contra Bossa” heeft/had heerlijke zomerse muziek te bieden met een hoorbare liefde voor Zuid-Amerikaanse (met name Braziliaanse) muziek. Primair is ons de track “Samba One” bijgebleven dat een onweerstaanbaar dansbaar karakter bevat. Subes, dat in basis uit het duo Greg Wilmot en Pieter Ubbels bestaat, dient met “Thrill From The Pill” een klinkend vervolg op. Nog altijd staan de tropische sferen centraal, maar ook moderne jazz, (afro)funk en (funky) breakbeats domineren het bal. De muziek doet soms dan ook denken aan formaties als bijvoorbeeld AIFF, Kraak & Smaak (vooral tijdens hun beginperiode) en gelijkgestemden. Naast de prettige instrumentatie vallen ook de beats en percussie positief op. “Thrill From The Pill” is een lekker luisterbaar werkstuk geworden dat ook op labels als Social Beats of Jalapeno Records uitgebracht had kunnen worden. Subes heeft zichzelf met “Thrill From The Pill” doorontwikkeld als (live)formatie en dat is sowieso een compliment waard. Beste track is wat mij betreft titeltrack “Thrill From The Pill”, dat een mix van retro jazz-fusion, tropische tinten en een verdraaid funky bassline te bieden heeft (denk James Brown). Wat een moddervette track!

Score: 4/5

Dexter: “The Trip” (Melting Pot Music)

 Bron: CD

Rubriek: 8/2013

 Het uit Keulen (Duitsland) afkomstige Melting Pot Music heeft al jaren fantastische muziek te bieden. Vooral binnen de niches instrumentale hip-hop en beats heeft het label al een ruim C.V. opgebouwd. Dexter is een uit Heilbronn afkomstige DJ, MC en producer die ook deel uitmaakt van de groep Betty Ford Boys – eveneens een Melting Pot Music act. Dexter’s “The Trip” sluit naadloos aan op het eerdere werk uit de catalogus en doet me nog het meest denken aan de creatieve uitspattingen van bijvoorbeeld Suff Daddy. Op “The Trip” vinden we in totaal liefst achttien tracks. Veelal korte tracks/soundclips om precies te zijn. “The Trip” staat bol van de sample based ‘instrumentaaltjes’ waar de energie en het plezier vanaf spat. Geen muziek die we als vernieuwend kunnen/willen bestempelen, maar waar veel luisteraars en (instrumentale) hip-hop liefhebbers blij van zullen worden.

Score: 3/5