|
|
CD recensies
December 2014
 |
|
Various:
“Fabric 79 - Prosumer” (Fabric Records) Rubriek:
12/2014 Bij
de naam Prosumer (Achim Brandenburg) moest ik persoonlijk direct aan
minimal techno denken. Een etiket dat jarenlang (min of meer) aan
Prosumer kleefde. Samen met Murat Tepeli bracht hij onder andere in 2008
een volwaardig album uit via Ostgut Ton, wat die ‘hokjesgedachte’
kracht bijzet. Echter, het is nu 2014 en Prosumer heeft zijn geluid in
de loop der jaren bijgesteld/ontwikkeld. Op “Fabric 79” laat hij een
verfijnd geluid horen met vooral classic house verwijzingen naar eind
jaren 80 en de jaren 90, waarbij New York, Chicago en Detroit een
prominente rol spelen. Prosumer heeft de nuances uit die tijd succesvol
weten te vertalen naar een eigentijdse clubmix (zowel classics als nieuw
werk). Dit type muziek wordt tegenwoordig weer volop geproduceerd en
daardoor wordt een effectieve brug tussen de (prototype) housemuziek van
eind jaren 80 en jaren 90 gebouwd. Prosumer
over deze mixsessie: “It was a bit like the process when packing for a
gig: records that, for some reason, you think are a good fit for the
club you are going to, some all-time favourites and some tracks you just
discovered that you want everyone to hear. I mixed it in my living room,
using vinyl, a computer and mixer. The ducks outside my window were a
hard crowd to read.” Op
de tracklist vinden we onder andere materiaal van Pal Joey (als Earth
People), Chez Damier, I-F en Axel Boman. De keuze voor een op discobasis
in elkaar geknutselde clubtrack van Domu (Dominic Stanton) is verrassend
te noemen, maar gelijkertijd ook een voltreffer. De herkenbare aanpak
van Domu, die als ik goed geïnformeerd ben een aantal jaar geleden zelf
de stekker uit zijn DJ/producercarrière trok, is nog altijd
verbluffend. De track in kwestie, “Something Borrowed” getiteld,
blijkt van 2008 – afkomstig van de “Discotech Two” single via het
Italiaanse Neroli label. En zo lost deze mixsessie in één klap
volledig de verwachtingen in, want ook het overgrote deel van de overige
tracks zijn dik in orde en de moeite waard. Score: 4/5
|
 |
|
Gerardo
Frisina: “Movement” (Schema Records) Rubriek:
12/2014 Voor
de betere, dansbare latin-jazz op (grotendeels) midtempo kun je altijd
aankloppen bij Schema’s vaste waarde Gerardo Frisina. Na het ietwat
tegenvallende “Join The Dance” van 2010 is “Movement” weer een
langspeler die klinkt als een klok. Verwacht op “Movement” geen
uitzonderlijke highlights van het kaliber “The
Gods Of The Yoruba (Belem)” en/of “Es
Diferente”, maar de twaalf tracks van dit album scoren zonder
twijfel een ruime voldoende. Op “Movement” staan andermaal de
Zuid-Amerikaanse vibes centraal, met zo nu en dan een uitstapje naar
andere delen van de wereld – luister eens naar “Eastern Vibrations/Shout
It Out”. Beste track is wat mij betreft opener “Arrival”, dat een
soepele, lichtvoetige latin-jazz aanpak kent. “The Talisman” is een
funky uitstapje tussen de broeierige Zuid-Amerikaanse invloeden.
“Selvatico” daarentegen vermengd latin piano’s en vibraphone met
een stuwende samba ritmiek. Ten slotte krijg je als luisteraar
onvervalste club-jazz (denk aan St. Germain) te horen in de vorm van
“What’s Jazz?”. Conclusie; “Movement” is een prima album
geworden, maar moet het dit jaar toch echt afleggen tegenover Toco’s
“Memoria”! Score: 3/5
|
 |
|
Nostalgia
77 And The Monster: “Measures” (Tru Thoughts) Rubriek:
12/2014 2014
is een productief jaar voor Nostalgia 77 (aka Benedic
Lamdin). Naast zijn nieuwste soloalbum “A Journey Too Far”, de
conceptplaat met Prince Fatty (Prince Fatty creëerde dubs van een
aantal tracks uit de Nostalgia 77 catalogus) en de productie van Jamie
Cullum’s nieuwste album “Interlude”, komt 8 december 2014
“Measures” uit – een nieuw album samen met The Monster. In 2012
brachten Nostalgia 77 And The Monster al een langspeler uit, “The
Taxidermist” genaamd. Op “Measures” staat de instrumentale
improvisatiejazz centraal. De promotie CD die wij hier bespreken telt
acht bijdragen die een enorme dosis muzikaliteit en creativiteit
herbergen. Soms chaotisch, dan weer meditatief. Zonder uitzonderlijke
uitschieters weet “Measures” de avontuurlijk ingesteld (moderne)
jazzliefhebber te prikkelen. Fijnste track is wat ons betreft opener “Measures”,
dat een subliem thema combineert met soepel wiegende drums/percussie. Score: 3/5
|
 |
|
Incognito:
“Amplified Soul” (earMUSIC) Rubriek:
12/2014 Incognito’s
nieuwste werkstuk heeft de titel “Amplified Soul” meegekregen. Het
is alweer het zestiende volwaardige studioalbum van de band die vaak
wisselde van bezetting rondom vaste waarde Jean-Paul 'Bluey' Maunick.
Een album dat volgt op het heerlijke “Surreal” album uit 2012, dat
onder andere het waanzinnige, instrumentale moment “Rivers On The
Sun” te bieden heeft. “Amplified Soul” is qua geluid andermaal een
herkenbaar feestje. Incognito is wars van trends en blijft succesvol
binnen de eigen unieke en herkenbare formule: een fusion van (acid)jazz,
funk en soul. Ook op “Amplified Soul” is het weer smullen geblazen
van Incognito’s warme en toegankelijke geluid dat vocaal wordt
ingevuld door namen als Tony Momrelle, Vanessa Haynes en Carleen
Anderson. Persoonlijke favoriet is het aanstekelijke “Hands Up If You
Wanna Be Loved” – een easy listening fusion song met sterk thema.
Ook “Something ‘Bout July” is een ware traktatie. Niet in de
laatste plaats om de Stevie Wonder achtige vocalen waarmee Tony Momrelle
de show steelt. Incognito’s muziek blijft een genot om te beluisteren
en gaat eigenlijk nooit vervelen. Knap dat een band met zo’n
vastomlijnd geluid jarenlang succesvol kan zijn/blijven door vast te
houden aan de eigen muzikale identiteit.
Score: 4/5
|
 |
|
Egokind
& Ozean: “Transitions” (Traum Schallplatten) Rubriek:
12/2014 Voor
beluistering van dit album hadden we eigenlijk nog niet eerder van het
duo Egokind & Ozean gehoord. Traum Schallplatten uit Keulen
(Duitsland) heeft er echter uitstekend aan gedaan om het duo te laten
debuteren op hun label. Egokind & Ozean zorgen voor hun eigen
moderne kijk op de techno en elektronica. Het plezier spat ervan af.
Techno met prettig kronkelende ritmes, interessante thema’s,
sfeer/warmte en diversiteit is wat je opgediend krijgt door het tweetal.
Naast 4/4 beats scoren Egokind & Ozean, zoals gezegd, ook met
experimentele (downtempo) uitstapjes vol sfeer en elektronica invloeden.
Het is soms alsnog je naar Dominik Eulberg v2.0 zit te luisteren. De
mannen zullen ongetwijfeld een link hebben met de befaamde
producer/collega (en ex-boswachter) uit de Traum Schallplatten stal.
Vanzelfsprekend etaleert het duo een eigen stijl die geen kopie genoemd
mag worden. “Transitions” is een interessant een meeslepend werkstuk
geworden dat bij een breder publiek dan de oorspronkelijke Traum
Schallplatten fans zal gaan aanslaan, zo is onze inschatting. Goed
gescout van Traum Schallplatten! Score:
4/5
|
 |
|
Toco: “Memoria” (Schema Records) Rubriek:
12/2014 Liefst
acht jaar duurde het voordat Toco (Tomaz Di
Cunto) een vervolg presenteert op zijn tweede langspeler “Outro
Lugar”. Op “Memoria” staan nog altijd de Braziliaanse/latin jazz
invloeden centraal. Een geluid dat kwalitatief nergens teleurstelt en
ook nog eens flink toegankelijk klinkt. Toco’s nieuwste en derde album
werd volledig geproduceerd door de befaamde Schema labelgenoot S-Tone
Inc. (Stefano Tirone). Gedurende het
“Memoria” album krijgt Toco onder andere vocale hulp van de
Braziliaanse Nina Miranda, die we onder andere kennen van haar werk met
Troubleman (Mark Pritchard) voor Far Out Recordings. We maken niet voor
niets het vergelijk met Far Out Recordings, want dit Toco album zou je
qua sound kunnen liëren aan het genoemde label. Toco’s geluid op
“Memoria” is zonder uitzondering meeslepend en warm. Nu de bladen
van de bomen vallen en de temperatuur langzaam daalt vormt dit soort
opgewekte, zomerse muziek het perfecte contrast op het najaar en
naderende winter. “Memoria” is memorabel en ijzersterk. Een album
dat eer doet aan de ijzersterke catalogus van het Italiaanse label.
Score: 4/5
|
 |
|
Various:
“Tru Thoughts 15th Anniversary” (Tru Thoughts) Rubriek:
12/2014 Tru
Thoughts werd in 1999 opgericht door Robert Luis (A&R) en Paul Jones
(label manager) en heeft zich in de loop der jaren ontwikkeld tot
onmisbaar label voor muziekavonturiers met een breed blikveld en
voorkeur voor een gevarieerd palet aan muzikale kleuren/tinten.
Inmiddels bestaat het label 15 jaar en een nieuwe jubileumcompilatie kon
niet uitblijven. Iets dat het label ook bij het 10 jarig bestaan al
ondernam. Tru Thoughts viert het 15 jarig bestaan uitbundig met onder
andere deze 2-CD compilatie waarop vrijwel alle Tru Thoughts
artiesten/formaties in de etalage worden gezet. Veelal met bekend, reeds
uitgebracht werk overigens. Het is een showcase waarbij de niet geïnformeerde
luisteraar in de ene na de andere positieve verbazing valt. Qua
diversiteit, qua kwaliteit, qua hoorbaar plezier. Die diversiteit
verwoord het label op zijn Discogs pagina al jaren als “an
independent, UK label specialising in jazzbreakshiphopsoulfunkbeatsounds”.
Geen woord van gelogen, zo kunnen we als trouwe volgers van het label
concluderen! Een greep uit de artiesten/formaties die op de tracklist
terug te vinden zijn: Maddslinky (ook als Zed Bias), Mark de Clive-Lowe,
Ty, Omar, Hint, Hidden Orchestra, Harleighblu, Quantic (onder diverse
projectnamen) en de belangrijkste nieuwe aanwinst Lost Midas, die
recentelijk één van de beste albums van 2014 afleverde! De meest
opvallende tracks op deze 2-CD box zijn de Bonobo remix voor Nostalgia
77’s “Quiet Dawn”, een filmische downtempo broken beat rework met
breekbare vocalen. Ook de Marc Mac (4hero) versie voor “I Don’t
Wanna Stop”, origineel van The Bamboos, hoorden we nog niet eerder en
is een topper. Daarnaast scoort Mark de Clive-Lowe feat. Nia Andrews’
“The Why” nog altijd de maximale score, wat een tijdloze kanjer! Tot
slot zijn het de non-album track “Dance Monkeys” van Lost Midas (feat.
NüTrik) en de op future garage geschoeide “Hummingbirds” van
Titeknots die eveneens van toegevoegde waarde zijn voor deze feestelijke
bundel. Op naar de volgende 15 jaar met dit kwaliteitshuis! Score:
4/5
|
 |
|
DJ Spinna: “The Sound Beyond Stars
(The Essential Remixes)” (BBE Records) Rubriek:
12/2014 Dit
zijn van die bundels/conceptalbums waar je als liefhebber al jaren op
zat te wachten. DJ Spinna, bekend vanuit zowel de (soulful) hip-hop als
smaakvolle house sector, heeft voor BBE Records een 2-CD selectie
samengesteld en gebundeld met remix prestaties. Door
de jaren heen deed DJ Spinna klussen voor onder andere Shaun Escoffery,
Bah Samba, Ralf GUM & Monique Bingham, Kerri Chandler with Harley
& Muscle, Tortured Soul, Louie Vega feat. Raul
Midon en ga zo maar door. Ze staan allemaal op deze release! Sommige van
de tracks zijn veelvuldig te horen geweest in sets van toonaangevende (deep)house
DJ’s. Een geluid dat je zou kunnen liëren aan festivals als Southport
Weekender bijvoorbeeld, waar onder andere podium wordt geboden voor dit
geluid. In totaal gunt de 2-CD versie van deze release je achttien
puntgave (deep)house remixes van DJ Spinna (vrijwel uitsluitend met
vocalen), die qua geluid soms tegen het meer muzikale werk van Masters
At Work aan leunt. Mocht je DJ Spinna’s (deep)house producties enorm
waarderen, dan kunnen we je eveneens zijn (soulful) hip-hop en broken
beats werk aanbevelen. Al die muzikale richtingen kwamen onder andere
samen op het waanzinnige “Intergalactic Soul” album van 2006 (onder
andere via Papa Records verschenen). Score: 4/5
|
 |
|
Various:
“FabricLive.78 - Illum Sphere” (Fabric Records) Rubriek:
12/2014 Illum
Sphere is de werknaam van Ryan Hunn, een uit
Manchester (UK) afkomstige producer. Dit jaar verscheen zijn debuutalbum
via Ninja Tune, “Ghosts Of Then And Now” genaamd. Echter, mijn
eerste kennismaking met Illum Sphere was in 2010 toen hij een prettige
remix verzorgde voor Martyn’s “Brilliant
Orange”. Illum Sphere blijkt sinds 2009 een actief producer
voor labels als Fat City, 3024 (label van Martyn), Tectonic, Young Turks
en meer recentelijk Ninja Tune dus. Voor de “FabricLive”
reeks zette hij een goed gevarieerde sessie op, waarbij roots, dub en
reggae hand in hand gaan met (classic) house, acid, techno en meer
experimenteel georiënteerd werk (denk aan new-wave/synth based
creaties). Illum Sphere
over deze mix: “I
decided to stick to more electronic-based music, from new wave, dub,
techno, acid, etc. In terms of range I think the oldest thing is
probably late 70s and the newest thing came out this year.” Het
is een goed uitgebalanceerd werkstuk geworden dat kwaliteit ademt. Zo
selecteerde Illum Sphere werk van namen als Actress, Legowelt, Demdike
Stare en E-Dancer (geremixt door Kenny Larkin) voor deze fraaie
clubsessie. De retro sounds blijven onverminderd populair anno 2014, zo
blijkt aan de hand van deze mixcompilatie.
Illum Sphere heeft een prima prestatie geleverd met muziek die niet de
originaliteitprijs verdiend, maar staat als een huis! We verheugen ons
op de komende “FabricLive” editie, die door Jimmy Edgar samengesteld
en gemixt is. Score: 4/5 |
 |
|
Various:
“FabricLive.77 - Erol Alkan” (Fabric Records) Rubriek:
12/2014 Op
basis van de tracklist, voorafgaand aan de beluistering van deze disk,
konden we eigenlijk al grotendeels opmaken hoe deze sessie zou gaan
klinken. Erol Alkan strooit veelvuldig met ‘ouderwetsch’ klinkende
Chicago house sounds, refererend naar de jaren 80. Een geluid dat ook
vandaag de dag nog omarmt wordt door de huidige generatie feestgangers,
producers en DJ’s. Kortom, prototype house en acid maken de dienst uit
tijdens deze mix. Erol Alkan legt uit: "I certainly didn’t want
this mix to be a flyer or advert for me as a DJ. I feel this mix is
quite specific to Fabric as they are all records I would want to play in
that environment. Even though I have had the benefit of playing all 3
rooms on a regular basis, this mix feels like it was designed for Room
1. It's influenced by the sight lines from the perspective behind the
decks, the lights, the fact that sometimes all you can see are hands
reaching into the booth, as well as those behind you dancing alone in
the corners." Erol
Alkan’s bijdrage aan de “FabricLive” serie is verre van matig,
maar kan zich ook zeker niet meten met de beste sessies uit de reeks.
Daarvoor is deze mixsessie te vlak en te ‘eenvoudig’. Desalniettemin
zal dit geluid het in de club uitstekend doen, daarover hoeft geen
twijfel te bestaan. Hoogtepunt is wat mij betreft de afsluitende mashup
van Erol Alkan’s “A Hold On Love” en de Saint Etienne classic
“Only Love Can Break Your Heart”. Score: 3/5
|
 |
|
Robert
Hood: “M-Print: 20 Years Of M-Plant Music” (M-Plant) Rubriek:
12/2014 (Detroit)
techno pionier Robert Hood draait al ruim 20 jaar mee in de scene is nog
altijd niet te stoppen. Dit 20-jarige jubileumfeestje rondom Hood’s
M-Plant label is een solocampagne die teruggrijpt naar de vele
‘classics’, maar ook vele niet eerder uitgebrachte tracks en versies
te bieden heeft. Feitelijk gezien bestaat het label geen 20 jaar, want
na de periode 1994-2002 gebeurde er zeven jaar niets. Begin 2009 werd
het label vervolgens nieuw leven ingeblazen. Robert Hood, die ook een
rol had binnen de befaamde Underground Resistance formatie, is een man
van de minimale techno. Hij maakte al minimal techno ruim voordat het
een technoniche op zichzelf werd. Deze 3-CD box biedt liefst 33 tracks
die stuk voor stuk lekker funky, doch eenvoudig zijn. Verwacht geen
sferische, melodische spektakelstukken, maar minimalistische loops die
in de DJ sets kwamen van vrijwel alle serieuze namen uit de mondiale
techno scene (en nog steeds komen). Wie niet recht door zee techno met
minimaal karakter houdt komt met deze 3-CD box helemaal aan zijn/haar
trekken. Let op: deze feestelijke release zal op 8 december 2014
verschijnen. Score:
3/5
|
 |
|
Federico
Albanese: “The Houseboat And The Moon” (Denovali Records) Bron:
CD Rubriek:
12/2014 Normaliter
besteden we zelden aandacht aan neo-klassieke muziek, maar in het geval
van Federico Albanese maken we graag een uitzondering. Denovali Records,
een geliefd kwaliteitshuis voor muziek binnen de marges ambient,
elektronica en moderne klassieke muziek, bracht in maart van dit jaar
Federico Albanese’s debuutplaat “The Houseboat And The Moon” uit.
Een album dat totale rust uitstraalt. De muziek lijkt de perfecte
remedie tegen het stressvolle bestaan. Federico Albanese, geboren in
Milaan (Italië) en tegenwoordig woonachtig in Berlijn (Duitsland)
blijkt een meester in het versmelten van moderne klassieke muziek,
psychedelia en elektronica. Die dertien tracks op zijn debuutplaat zijn
niet alleen prachtig van klank, maar zitten ook nog eens razend knap in
elkaar vol verrassende wendingen. Wat een tof debuutalbum! Score: 4/5
|
 |
|
Various:
“Get Lost VII - Craig Richards” (Crosstown Rebels) Rubriek:
12/2014 Craig
Richards, bekend van Tyrant en zijn rol bij de Londense club Fabric, is
de zevende die een editie uit de Crosstown Rebels serie “Get Lost”
voor zijn rekening neemt. Tijdens deze 2-CD sessie pendelt Craig
Richards soepel tussen retro house invloeden, electro (breakbeats),
tech-house en ga zo maar door. Hij selecteerde gevarieerd, doch diep
materiaal van namens als Redshape, Kenny Larkin, Trevino, Steve Bug, DMX
Krew, Arpanet, Neil Landstrumm en Samuel L. Session. Gevoelsmatig sluit
deze sessie aan op de aanpak van series als “Global Underground” of
“Balance”. Kwaliteit staat voorop en dat merk je vanaf de eerste
track op CD1. Ondanks de clubwaardigheid van het materiaal is er ook
thuis op de bank of in de auto prima naar deze sound te luisteren.
Zonder specifieke uitschieters kabbelt de mix lekker door in een
positieve flow. En zo heeft Crosstown Rebels weer een prettige nieuwe
mixsessie uit de “Get Lost” reeks in de markt gezet. Een
mixcompilatie serie waaraan eerder onder andere labelbaas Damian
Lazarus, Acid Pauli, Jamie Jones en Dinky hun medewerking verleenden. Score: 3/5
|
 |
|
Prince
Fatty meets Nostalgia 77: “In The Bron:
CD Rubriek:
12/2014 Om
de muzikale werelden van Prince Fatty (dub/reggae) en Nostalgia 77
(moderne jazz, funk, soul en meer) met elkaar te versmelten is geen voor
de hand liggend idee, maar wel een uiterst vindingrijke. “In The
Kingdom Of Dub” grijpt terug naar het omvangrijke oeuvre van Nostalgia
77 – Benedic Lamdin voor intimi. Het
conceptalbum telt een tiental bijdragen, waarbij uiteenlopende Nostalgia
77 ‘pieces’ in een geheel nieuw daglicht geplaatst worden. Prince
Fatty’s dub/reggae saus over het bronmateriaal is niet alleen
verfrissend en fijn, maar blijkt ook een uitstekend medicijn om nog even
niet aan de naderende winterperiode te denken en de zomerse gedachte
vast te houden. Opvallend is de heerlijke dubby rework voor “Seven
Nation Army”, dat natuurlijk al door Nostalgia 77 zelf gecovered werd
(met vocalen van Alice Russell) – origineel van The White Stripes.
Heerlijke dub rework van een cover waarbij het origineel maar weinig
houvast biedt. En dit is slechts één van de vele fijne luistertracks.
Je luistert dit album zonder moeite in één keer van begin tot einde. Mijn
inschatting is echter dat dit geen conceptplaat is die bij het
brede/grote publiek zal aanslaan, maar perfect aansluit bij de catalogus
van het label en diens fans/volgers. Prima release en vooral een
creatief idee dat uitstekend ten uitvoer is gebracht. In deze setup
vormt men een meer muzikaal en divers alternatief voor het geluid
waarmee Thievery Corporation al jarenlang succes oogst. Score: 4/5
|
 |
|
José
Padilla & Kirsty Keatch: “Binary Sun” (DRO/ Warner Music Rubriek:
12/2014 Noem
je de naam José Padilla, dan denkt de downtempo liefhebber gelijk aan
zijn langdurige residentie bij Café del Mar op Ibiza. Tijdens de
gloriedagen van Café del Mar had José Padilla een belangrijk aandeel
in de populariteit van het café aan de rand van de baai van San Antonio.
Hij selecteerde de meest geprezen bijdragen aan de befaamde “Café del
Mar” verzamelreeks (deel 1 tot en met 6) en is nog altijd een geliefd
compilatiesamensteller. Ook als producer bouwde hij een naam op. Na de
fraaie artiestenalbums “Souvenir” (1998) en “Navigator” (2001)
hebben fans een lange tijd moeten wachten op een nieuwe langspeler. Die
kwam in 2013 en zagen wij in eerste instantie volledig over het hoofd.
Zonde, want José Padilla is nog altijd een sfeermaker van formaat. Een
flink verlate review is daarom zeker op zijn plaats. Dit nieuwe album
geen pure soloplaat van José Padilla, maar een co-productie met Kirsty
Keatch. Over Kirsty Keatch kunnen we maar weinig informatie vinden na
waar zoekwerk op internet. José Padilla’s eerdere werk, dat veelal op
lome downtempo grooves, Balearische invloeden enzovoorts leunde, ga je
niet meer terughoren. Het muzikale kompas is nu meer verlegd naar een
soort sferische popmuziek. Kirsty Keatch zorgt voor de vocale inbreng en
vermoedelijk ook het gitaarspel. Onder andere de José Padilla
klassieker “Adios Ayer” is in een nieuw jasje gestoken (inmiddels de
derde versie van de track nadat Seal al eens zijn medewerking verleende
aan een herinterpretatie voor het “Navigator” album). Uiteindelijk
worden de hoge verwachtingen niet volledig ingelost, maar kunnen we
zeker over een geslaagd ‘nieuw’ werkstuk. Jammer dat het album geen
exceptionele uitschieters te bieden heeft. In de breedte is dit een
prima langspeler die je op basis van José Padilla’s eerdere werk niet
zo 1-2-3 aan hem zou linken. Score: 3/5
|
 |
|
Renegades
Of Jazz: “Hip To The Remix” (339 Records) Rubriek: 12/2014 In
2012 verscheen er via Painted Dog’s sublabel 339 Records al eens een
re-issue van het Renegades Of Jazz album “Hip To The Jive”. Nu
heeft hetzelfde label ook de oorspronkelijk uit 2012 stammende remix
bundel – destijds enkel als MP3 album uitgebracht via Wass Records –
“Hip To The Remix” op CD uitgebracht. De twaalf remixen in kwestie
komen van de hand van grotendeels relatief onbekende namen. Het mag de
pret niet drukken. Het overgrote deel van de herinterpretaties zijn van
toegevoegde waarde. Neem nou de soepel rollende midtempo jazz-funk
breakbeat rework voor “Black Milk” door Deli-Kutt. Helemaal goed!
Ook de Daytoner versie voor “Hooked On Swing” is een voltreffer. Op
voortreffelijke wijze zijn retro en moderne elementen vermengd tot een
uiterst dansbaar geheel. Dit zijn slechts twee voorbeelden van de prima
tracks die “Hip To The Remix” te bieden heeft. Een conceptalbum dat
invloeden uit jive, swing, jazz, breakbeat, funk, soul, downtempo en
zelfs hip-hop (incidenteel) vermengt. Check ook de albums van de
formatie Subes, die beide via 339 Records verschenen – dikke aanrader. Score: 3/5
|
 |
|
Nicola
Conte: “Free Souls” (Schema Records) Rubriek:
12/2014 Nicola
Conte’s nieuwste werkstuk “Free Souls” is er één boordevol
samenwerkingsverbanden (vocaal gezien). De diversiteit binnen de
(moderne) jazz grenzen en aanpalende soul en funk invloeden zijn enorm.
Op “Free Souls” krijgt Nicola Conte onder andere versterking van José
James, Tasha’s World en Marvin Parks. Ook voor “Free Souls” zette
Nicola Conte af en toe zijn latin jazz pet op, maar ook voor lieflijke
jazz balades heeft hij plaats ingeruimd. Ondanks de diversiteit en
klasse van Conte’s muziek weet hij niet de volledige albumduur te
boeien. De tracks zijn stuk voor stuk goed, maar vervallen regelmatig in
easy listening territorium, waardoor de vonken en het avontuur er niet
vanaf spatten. Echter is de muzikaliteit enorm en daar scoort Nicola
Conte mee. Er staan weer een flink aantal kandidaten voor de Sublime FM
playlist op “Free Souls”, maar een instant classic album horen we
hier niet in. Goed is “Free Souls” zeker! Beste track van het album
is wat ons betreft “Goddess Of The Sea” met de vocale inbreng van
José James. Score: 3/5
|
 |
|
Origamibiro:
“Odham's Standard” (Denovali Records) Rubriek:
12/2014 De
naam Origamibiro werd ons recentelijk getipt door een bevriende
muziekliefhebber. Oorspronkelijk was Origamibiro een soloproject, maar
sinds 2008 bundelden Tom Hill (initiator) en Andy
Tytherleigh de krachten. Als we ons goed hebben laten informeren is
“Odham’s Standard” het derde volwaardige album van Origamibiro.
Qua sound werkt het duo met invloeden uit ambient, elektronica en
moderne klassieke muziek. Muziek met een experimentele insteek, primair
bestemd voor avonturiers. Laten we stellen dat het geluid zich ergens
bevindt tussen de ruime marge van Hidden Orchestra en Plaid. Dit is
experimentele muziek met diepgang die bol staat van de creativiteit. De
prachtige strijkers drijven de waarde de muziek verdere op. Dit album
zal niet ieders’ kopje thee zijn, maar voor elektronische avonturiers
is dit album een schot in de roos. Tip 1: de mannen van Plaid remixten
al eens de Origamibiro track “Impressions Of Footfall” (van het
“Shakkei Remixed” album uit 2012). Tip 2: dit jaar bracht Denovali
Records eveneens een 3-CD bundel uit met de titel “Collection”,
waarbij de eerste twee albums van Origamibiro evenals het remix album
uit 2012 (waaraan we eerdere refereerden) in één boxset te verkrijgen
zijn. Score: 4/5
|
 |
|
Carpet
Patrol: “Carpet Patrol” (Melting Pot Music) Rubriek:
12/2014 Op
het titelloze debuutalbum van Carpet Patrol, het duo Suff Daddy (David
Bormann) en Torky Tork (Jakob Hoff), vinden we (overwegend)
instrumentale hip-hop/beats met een avontuurlijke insteek. De
creativiteit spat al uit je speakers bij het horen van de eerste paar
tracks op dit album. Het blijkt het startschot van een bizarre
luistertrip. “Carpet Patrol” bestaat uit een zestiental kortere
tracks waarbinnen nogal experimenteel te werk wordt gegaan door het in
Berlijn residerende duo. Met een bijzonder consistent niveau en weinig
uitschieters (zowel positief als negatief beschouwt) weet “Carpet
Control”, dat nog geen half uur speelduur aan muziek vertegenwoordigd,
van begin tot einde te boeien. Voordat je het in de gaten hebt, heb je
de volledige tracklist doorgeluisterd en zal de liefhebber van
(volwassen) instrumentale hip-hop en beats zeker niet teleurgesteld
worden, zo is mijn inschatting. Ter informatie: dit album kwam al in
maart 2014 uit. Score:
3/5
|