Jimpster: “Porchlight And Rocking Chairs” (Freerange Records)

 Bron: CD

Rubriek: 4/2013

 Naast zijn rol als labeleigenaar van het geliefde Freerange Records is Jamie Odell (aka Jimpster) ook als producer nog altijd een naam om serieus rekening mee te houden. Odell heeft de afgelopen vijftien jaar een indrukwekkende catalogus opgebouwd onder diverse aliassen, maar toch primair als Jimpster. Zijn laatste full length album stamt alweer van 2006, “Amour” genaamd. Een album vol toptracks waaraan uw recensent met veel plezier terugdenkt. Het vervolg op “Amour” heeft liefst zeven jaar op zich laten wachten en heet “Porchlight And Rocking Chairs”. Op Jimpster’s nieuwste werkstuk wisselt hij, geheel volgens verwachting, met grote regelmaat van tempo. De downtempo opener “Jasmine Dragon” is een bijzonder aangenaam startsein van dit twaalf tracks tellende album. De prachtige melodieën/akkoorden lopen kriskras door elkaar, zonder elkaar in de weg te zitten. Een regelrechte voltreffer die gelijk de aandacht opeist. Het blijkt de perfecte opmaat naar een fraaie reeks van gevarieerde producties. Denk daarbij onder andere aan een geslaagd duet met de Zweedse zanger Jonatan Bäckelie, maar ook een nieuwe versie van de recente single “These Times” met Jinadu als vocalist (van The Beauty Room). Jammer dat Jimpster de ijzersterke track “Can’t Stop Loving” niet selecteerde voor dit nieuwe album. Gelukkig vult het gelijkwaardige “High Wire” die leegte in met een soortgelijke sound. Jimpster blijft een koning van de betere deep-house en gelieerde sounds. Dit album zal op 20 mei 2013 verschijnen.

Score: 4/5

The Last Skeptik: “Thanks For Trying” (BBE Records)

 Bron: CD

Rubriek: 4/2013

 De meest verse aanwinst binnen de BBE Records stal heet The Last Skeptik. Deze DJ/producer (en meer…) uit Londen heeft een neusje voor het produceren van de betere (grotendeels) instrumentale hip-hop en funky downtempo. Kortom, een producer die uitstekend aansluit op de muziek van J Dilla, Pete Rock en wereldster will.i.am – wie al eerder (instrumentale) hip-hop albums voor BBE Records uitbrachten. “Thanks For Trying” is een goed beluisterbaar album geworden met tracks die genoeg diversiteit en creativiteit bieden om te kunnen boeien. De sferen en thema’s lopen flink uiteen. Dat komt door het creatieve gebruik van samples en loops. Daarnaast hebben diverse tracks fraaie instrumentale solo’s te bieden (onder andere met flute). “Thanks For Trying” bestaat uit vijftien ‘kortere’ tracks die samen een speelduur van nog geen drie kwartier vertegenwoordigen. Naast positieve uitschieters als “Wig” en “Horseplay”, beide op beats gebaseerd, weet The Last Skeptik gemiddeld gezien een prima indruk achter laten. Deze muziek zou ook uitstekend passend binnen Mark Farina’s “Mushroom Jazz” mixreeks. Funky, jazzy en soulful hip-hop/beats met een ongeremde muzikaliteit en creativiteit als onderscheidend vermogen. Wat wil je nog meer?

Score: 3/5

Various: “Disco Love Vol. 3: Even More Rare Disco & Soul Uncovered!” (BBE Records)  

Bron: 2-CD

Rubriek: 4/2013  

BBE Records is een ware autoriteit op het gebied van compilaties vol ‘hard to find’ en bijna vergeten (obscure) muziek. De “Disco Love” serie is daarvan een mooi voorbeeld. Inmiddels aanbeland bij deel drie uit de serie heeft samensteller/mixer Al Kent andermaal direct een 1-0 voorsprong door het prachtige en kleurrijke artwork. Ook de muzikale invulling met zogeheten ‘rare disco en soul’ is waanzinnig en voelt aan als een warme deken. Net als op eerdere delen uit de reeks wordt één disk gereserveerd voor een ‘continuous mix’ en één disk voor full length DJ friendy mixes en re-edits (ongemixt). Alleen doorgewinterde discofanaten zullen materiaal uit deze selectie. Voor alle andere geïnteresseerden is deze release simpelweg een prettige lezing over disco/soulmuziek. Lekkerste track: Moses met “Something About You”. Herkenbaar geluid, maar nog altijd actueel. Goed initiatief.  

Score: 4/5

Soulstice: “In The Light” ( Om Records)

 Bron: CD

Rubriek: 4/2013  

Dit album van Soulstice verscheen al in 2011, maar verscheen pas recentelijk op onze radar. Jammer, want Soulstice’s baanbrekende album “Illusion” uit 2001 geldt als onvervalste klassieker en is daarnaast een torenhoge favoriet van uw recensent. Soulstice bestaat uit zangeres Gina Rene, Gabriel Rene, Andy Caldwell en Mei-Lwun Yee. “In The Light” blijkt een collectie ‘voor de fans’, die 15 jaar aan Soulstice werk opsomt. Eerlijk is eerlijk, de muziek op “In The Light” doet je als luisteraar sterk denken en terugverlangen naar de periode rond 2000 toen labels als Om Records en Naked Music warme downtempo, broken beats en dito deep-house van de buitencategorie etaleerde. Van de kenmerkende stem van Soulstice’s Gina René krijgen we nog altijd geen genoeg. Wat een prachtig, gevoelig stemgeluid! Dit album sluit naadloos aan op inmiddels dus ruim tien jaar oude debuutalbum “Illusion”, dat een vervolg zou krijgen middels “Mixed Illusions” – een remix album. Goed idee van Om Records om deze muziek, die wellicht al jaren op de plank lag, alsnog op de markt te brengen.

Score: 4/5

Various: “ Om Lounge 12” ( Om Records)

 Bron: CD

Rubriek: 4/2013  

Deze langlopende “Om Lounge” serie heeft zijn/haar sporen al lang en breed verdiend. De serie staat al jaren te boek als uiterst betrouwbaar en biedt podium aan de betere downtempo, moderne disco en deep-house, gebaseerd op de catalogus van het uit San Francisco afkomstige Om Records. Op deel twaalf uit de “Om Lounge” serie treffen we niet alleen oude bekende als Soulstice (geremixt door Nightmares On Wax), Miguel Migs (geremixt door Osunlade) en J-Boogie’s Dubtronic Science aan, maar ook grote podiumacts als Groove Armada en Underworld. Een uiterst gevarieerd gezelschap! Het zorgt voor een uiterst diverse muzikale invulling. Iets waar we absoluut geen moeite mee hebben. Het afsluitende “Dig Deeper” van Landslide is onder handen genomen door Throwing Snow (Ross Tones) – kortom een UK bass/dubstep moment.

Score: 3/5

Various: “Back To The Old Skool Garage Classics Volume II” (Ministry Of Sound)

 Bron: 3-CD

Rubriek: 4/2013

 Vandaag de dag is een ware revival van de 90’s garage sound gaande. Muziek geproduceerd met eigentijdse productiemiddelen, maar met het gevoel van weleer. Ministry Of Sound heeft de garage stroming nooit uit het oog verloren en bracht de afgelopen jaren met regelmaat compilaties uit de rondom de omstreeks 2000 zo populaire UK garage stroming. UK garage is, zoals bekend, de verzamelterm voor niches als speed-garage en breakbeat garage (oftewel 2-step). Deze compilatie geeft een fraai overzicht van de vele gezichten van de (UK) garage vanaf pak ‘m beet begin jaren 90. Op CD1 horen we veelal commercieel getinte producties door Artful Dodger en Wookie en remixes voor onder andere bekende R&B acts als Sisqo, Usher en K-Ci & JoJo. Een disk met muziek die wat mij betreft niet bepaald heeft bijgedragen aan de continuïteit van het genre, maar bij het grote publiek veel bijval zal krijgen. CD2 stelt vooral de garagemuziek centraal waarbij de MC een grote invloed heeft. Denk aan bijdragen door The Streets, Oxide & Neutrino en DJ Luck & MC Neat. Daarnaast vinden we op deze disk onvervalste klappers als de Y-Tribe remix voor Colour Girl’s “Joyrider” en de Bump ’N Flex mix voor Deetah’s “Relax”. CD3 zoomt maximaal in op de jaren 90. Van platen als Hardrive’s “Deep Inside” tot Big Bird’s “Flav” en van Myron’s “We Can Get Down” (Groove Chronicles remix) tot Danny J. Lewis’ “Spend The Night”. Na beluistering van alle drie de disks wijzen we CD3 als winnaar aan. Deze disk biedt een ware geschiedenisles met muziek die van belang is geweest voor de groei en bloei van het garage genre.

Score: 4/5

Various: “XX Volume 2” (Ministry Of Sound)

 Bron: 4-CD

Rubriek: 4/2013  

Deze 4-CD box, het tweede deel rondom het twintigjarige verjaardagsfeest van Ministry of Sound, is een ware traktatie voor de breed georiënteerde liefhebber van dansmuziek. Deze release bevat andermaal vier thema’s: Rulin (house), Smoove (garage/UK garage), Trance Nation (trance/progressive) en Chillout Session (downtempo/leftfield). De sessies bieden eigenlijk enkel en alleen geprezen klassiekers, waarbij het overgrote gedeelte van het materiaal altijd en overal scoort. Voor veel mensen zal het materiaal mosterd na de mosterd zijn. Kortom, niet eens mosterd na de maaltijd, maar materiaal dat wellicht in het verleden nog grijzer gedraaid is. Het mag de pret niet drukken. Ondanks de platbewandelde paden is deze bundel een heerlijke luisterervaring vol met ‘herinnert u zich deze nog?’ momenten. Voor de jongere clubbers een mooie kennismaking met muziek vanaf eind jaren 80 tot en met het hier en nu. Een tijdloos document dat we onmogelijk kunnen negeren.

Score: 4/5

Simian Mobile Disco: “Live” (Delicacies)

 Bron: CD

Rubriek: 4/2013  

Voor mensen die clubs/podia en festivals mijden, maar weglopen met de studioalbums van Simian Mobile Disco, is er vanaf 15 april aanstaande een alternatief. Dan zal namelijk Simian Mobile Disco’s conceptalbum “Live” in de (digitale) winkelschappen terecht komen. “Live” speelt, hoe verrassend ook, in op de live ervaring van deze geliefde elektronische act bestaande uit het Britse duo James Ford en James Shaw. “Live”, dat verschijnt op het eigen Delicacies label, omvat vijftien Simian Mobile Disco (album)tracks, die live een compleet andere invulling en dimensie meekrijgen. Persoonlijke favorieten als “Supermoon”, “Seraphim” en “Sleep Deprivation” zijn ook in een live jasje een genot om naar te luisteren. We kunnen iedere liefhebber van (electro)house en techno aanraden dit smaakvolle conceptalbum te gaan beluisteren. En, zoals we al vaker hebben aangegeven slaat de muziek van Simian Mobile Disco ook nog eens die befaamde brug tussen de dance sector en de pop/rock festivalpodia. Eindconclusie: dit is simpelweg de weergave van een briljante live gig die je aanmoedigt het duo op het podium aan het werk te zien!

Score: 4/5

Reso: “Tangram” (Civil Music)

 Bron: CD

Rubriek: 4/2013  

Reso (Alex Melia) leerden we kennen door zijn fabuleuze dubstep mix voor het Z Audio label uit 2010. “Tangram” is zijn debuutalbum als producer. Het album volgt op een lange lijst aan single releases. Reso staat te boek als veelzijdig producer die actief is binnen de genres dubstep/bass music en drum & bass. Alleen al binnen het terrein van de dubstep/bass music is zijn sound enorm divers. Reso draait zijn hand niet om voor verfijnde gedetailleerde dubstep vol sfeer, maar kan ook ongenadig scherp en puntig uit de hoek komen. Met die ruige aanpak vind hij dan ook zonder moeite aansluiting bij artiesten als Skream, Nero, BAR9, Noisia en zelfs The Prodigy. Op “Tangram” komen die diverse kanten van Reso treffend samen. Van verfijnden en rauwe dubstep breaks tot beatloze ambient en uptempo bass music. Alles komt in de juiste verhoudingen aan bod op “Tangram”. Een album dat prima materiaal te bieden heeft met “Virtua Rhythm” als klapstuk! Jammer dat tracks als “Aethra” (van de “Valken EP” uit 2011) en de ‘free downloads’ “Her Eyes” en “Main Sequence Star” niet op dit debuutalbum terecht zijn gekomen.

Score: 4/5

David August: “Times” (Diynamic Music)

 Bron: CD

Rubriek: 4/2013  

Het debuutalbum van de uit Hamburg afkomstige, maar tegenwoordig in Berlijn studerende David Nattkemper (aka David August) mag je gerust een verrassing noemen. Diynamic Music kennen we vooral als label dat bekend werd tijdens de minimal-hype, maar zich in de loop der jaren breder en breder is gaan manifesteren. Mooi voorbeeld daarvan is de “5 Years Diynamic – Charity Compilation” die medio 2012 in de schappen rolde. Op “Times” spat de muzikaliteit er werkelijk van af. Het verbaasd ons dan ook niet te lezen dat David August klassiek getraind pianist is. Op het album is ruimte voor house, downtempo, een snuf disco/boogie en allerhande elektronische (sub)tinten. Het geluid is warm, verfijnd en van torenhoge kwaliteit. August, die volgens onze informatie pas een jaar of vijf muziek uitbrengt, heeft met “Times” goud in handen. Een langspeler waar je onmogelijk omheen kunt. Enige minpunt: de diverse vocale uitspattingen van de producer zelf. Die hadden wat mij betreft weggelaten kunnen worden, maar zitten nergens in de weg en/of wekken nergens irritatie. Hoogtepunt: het epische “Velvet”, dat me op de één of andere manier terug doet denken aan Stimming’s “The Kiss” – nog zo’n onvergetelijk Diynamic hoogtepunt.

Score: 4/5

Yesking: “Re-Record… Not Fade Away” (BBE Records)

 Bron: CD

Rubriek: 4/2013  

Mark Rae en Rhys Adams zijn terug met een tweede album als Yesking. “Re-Records… Not Fade Away” is de opvolger van het uit 2008 stammende “Rock This World” – een plaat die bij mij persoonlijk geen blijvende indruk heeft achtergelaten. Mark Rae kennen we als oprichter van Grand Central Records, maar vooral van zijn geprezen werk als 50% van het (downtempo) duo Rae & Christian. Yesking staat voor een cocktail van tropische muziek met dub, reggae, dancehall en hip-hop als belangrijkste bestanddelen. “Re-Records… Not Fade Away” bestaat uit tien prettig in het gehoor liggende tracks. Een album dat niet draait om specifieke uitschieters, maar om het constante niveau. Dit tweede Yesking album is wat mij betreft net een stukje beter dan het debuut. Een gezonde vooruitgang. Liefhebbers van bijvoorbeeld de (voormalige) Nederlandse band Postmen zullen dit album zeker op waarde schatten.

Score: 3/5

Various: “TRAXX - The House That Garage Built” (Needwant Recordings)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 4/2013

 Garage-house is weer helemaal terug! Terug van nooit weggeweest eigenlijk. De nieuwe generatie houseproducers heeft zich laten inspireren door de garagegeluiden vanuit de vroege/midden jaren 90 – oorspronkelijk uit de US en later opnieuw uitgevonden in de UK – en de resultaten liegen er niet op. Vernieuwend is het geluid niet echt. Tijdloos wel. Acts als Detroit Swindle, Ejeca, Dusky, George Fitzgerald, Dale Howard, Medlar en Chesus zijn mooie voorbeelden van de eigentijdse vertegenwoordiging van de garage-house. Needwant Recordings presenteert met deze compilatie een fraai gemixt (CD1) en ongemixt (CD2) overzicht van hetgeen zich momenteel afspeelt binnen de future garage stroming. Samensteller/mixer van deze 2-CD is Sean Brosnan, die een uitermate goede job heeft gedaan! De licht kronkelige ritmes, de warme/soulful toetsencombinaties, de motivatie om te gaan dansen; alles zit in deze mix! Met (we noemen) uitschieters als Dusky’s “Flo Jam” en de Medlar remix voor Disclosure’s “Boiling” is de mixsessie één groot succes. Op CD2 komen twaalf van de zestien tracks uit de mix in ongemixte versie opnieuw voorbij (voer voor de DJ). Heerlijke release!

Score: 4/5

Minilogue: “Blomma” (Cocoon Recordings)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 4/2013

 Minilogue (Sebastian Mullaert en Marcus Henriksson) staan al jaren te boek als hokjes ontwijkende producers binnen het brede techno genre. Eigenlijk produceert Minilogue een samengestelde bonk van elementen uit house, techno, elektronica/IDM, ambient en zelfs jazz. Daarmee valt Minilogue min of meer te typeren als evenbeeld van acts als The Black Dog. Echter, Minilogue kiest binnen die experimentele elektronische muziek echter een geheel eigen pad. “Blomma”, als we ons niet vergissen Minilogue’s tweede volwaardige album, bestaat uit twee disks met in totaal slechts acht tracks. Je begrijpt het al, Minilogue gaat voor langgerekte producties met een bijzonder knappe opbouw. Iets waar we overigens niet raar van opkijken gezien hun producties uit het verleden voor labels als Traum Schallplatten, Wagon Repair en Crosstown Rebels. Het album biedt je, zoals de hoes al belooft, alle toonkleuren van de regenboog. Als we enkel en alleen openingstrack “Everything Is All You’ve Got” eruit lichten, kunnen we al spreken van een meer dan geslaagd album. De ambient invloeden die na vijftien minuten ten tonele verschijnen en zich soepel over de beats/percussie schuiven zijn verbluffend sterk en overtuigen met hoofdletter O. De heren van Minilogue hebben ongetwijfeld veel tijd in de studio doorgebracht om met zo’n gedetailleerd werkstuk te komen, maar dan heb je ook wat! “Blomma” is een knap werkstuk geworden dat een dikke aanbeveling verdient! Nu al een kandidaat voor de jaarlijstjes als je het mij vraagt.

Score: 5/5

Franck Roger: “Extensions Of Yesterday” (Circus Company)

 Bron: CD

Rubriek: 4/2013  

De Franse producer Franck Roger staat al jaren te boek als vooraanstaand binnen de deep-house beweging. Dat doet hij al met producties sinds het begin van het nieuwe millennium. Als we ons niet vergissen is “Extensions Of Yesterday” pas het tweede volwaardige album van Franck Roger, de opvolger van het uit 2006 stammende “We Walk To Dance”. Roger’s nieuwste album verschijnt via het populaire Circus Company label uit Parijs. Het label dat eerder langspelers van Nicolas Jaar, Dave Aju en Guillaume & The Coutu Dumonts uitbracht. “Extensions Of Yesterday” is een fris en fruitig album geworden dat naadloos aansluit op de periode van het jaar. Niet te uitbundig, maar wel opgewekt, smaakvol en kleurrijk. Er mag gedanst worden. “Extensions Of Yesterday” biedt pure housemuziek waarbinnen teruggegrepen wordt naar elementen uit het verleden, maar dan vertaald naar het hier en nu met een eigen signatuur. Het met Mandel Turner (on vocals) geproduceerde “Sands Of Time” is daar een klinkend en treffend voorbeeld van. Naast de warme deep-house en tech-house producties voor de dansvloer neemt Franck Roger op enig moment gas terug met de track “Back With Your Love”. Een track die doet denken aan Balearische cosmic disco. Na beluistering kunnen we concluderen dat “Extensions Of Yesterday” niet de boeken in zal gaan als instant classic, maar toch zeker zijn weg zal vinden naar de trackselecties van prominente DJ’s. Persoonlijke favoriet: het uitgebalanceerde “Calixto” dat opvalt door zijn zweverige thema en ietwat industriële begeleiding.

Score: 3/5

Various: “Freerange Colour Series: Black 10” (Freerange Records)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 4/2013  

De geliefde “Freerange Colours Series” reeks is toe aan zijn/haar laatste deel – tegelijkertijd het 10-jarig jubileum. Naar verluid zijn alle primaire pantone kleuren aan bod gekomen en is het mooi geweest. Op deze tiende editie wordt je al luisteraar ronduit verwend. Je krijgt deze keer niet één maar twee disks voorgeschoteld – een gemixte en ongemixte disk. Het label heeft al jarenlang een uiterst fijn neusje voor uitgebalanceerde housemuziek. Altijd smaak- en stijlvol, ergens balancerend tussen deep-house, tech-house en 90’s garage, soms met opzichte flirt richting de disco. Gedurende deze 2-CD is het puur genieten met het Nederlandse duo Detroit Swindle, dat naast spectaculair werk voor Dirt Crew ook een fabelachtig fijne single voor Freerange produceerde. “Creep” is de absolute uitsmijter van die single, maar de hier geselecteerde “I Gotta Know” geldt eveneens als ware traktatie. Zowel de gemixte als ongemixte disk somt klapper na klapper op. Wat te denken van Jimpster’s klapstuk “Can’t Stop Loving” of Sai’s met warmte doordrenkte “A La Carte”. We kunnen kort zijn in ons eindoordeel: “Freerange Colours Series: Black 10” gaat de boeken in als een meer dan waardige afscheidseditie. Release: 8 april 2013.

Score: 4/5

Natural Self: “Neon Hurts My Eyes” (Tru Thoughts)

 Bron: CD

Rubriek: 4/2013  

Op “Neon Hurts My Eyes” horen we Natural Self voor het eerst in de rol van singer-songwriter. Die fantastische producer was hij immers al. Natural Self, Nathaniel Pearn in zijn paspoort, staat de min of meer te boek als de experimentele hip-hop troef van het Tru Thoughts label uit Brighton (UK). Dat hij zijn hand niet omdraait voor eigentijdse beats is dan ook niet vreemd. De ijzersterke opener “Metropolis” bevestigd die kwaliteit als producer van solide beats en dat Natural Self meegegaan is met zijn tijd. “Metropolis” had dan ook zo uit de koken van mensen als Hudson Mohawke of Flying Lotus kunnen komen – ter vergelijk. Na deze instrumentale opener voegt Natural Self invloeden uit de new-wave/pop toe aan zijn muziek. Er wordt dan ook met regelmaat gezongen. Die cross-over bepaald Natural Self’s muzikale kompas anno 2013. “Neon Hurts My Eyes”, Natural Self’s vierde full length album inmiddels, is dan ook een interessant nieuw hoofdstuk in ’s mans carrière geworden. Een album dat niet de boeken in zal gaan als klassieker, maar is zonder twijfel de moeite waard en heeft een aantal prima en vooral unieke tracks te bieden. De voorzichtige mix van nu-wave/pop met beats of UK bass hadden we nog niet eerder gehoord.

Score: 3/5

Coma: “In Technicolor” (Kompakt)

 Bron: CD

Rubriek: 4/2013

 Coma is een uit Keulen afkomstig duo, bestaande uit Georg Conrad en Marius Bubat. Als luisteraar biedt het duo je een afgewogen mix van 80’s wave (pop), techno en elektronica. Noem het techno-pop. Muziek van nu dat het stempel ‘retro modern’ draagt. Muziek waarbij de synthesizers overuren draaien. Binnen genoemde marges is “In Technicolor” een redelijk gevarieerd album. “Missing Piece” valt op door zijn pakkende, doch simpele synthesizer thema. Tijdens de track “#” ligt de focus op sci-fi achtige sferen. “In Technicolor” biedt ook enkele uitgesproken hoogtepunten in de vorm van “My Orbit” en vooral “The Great Escape”. Laatstgenoemde is andermaal een op sci-fi sferen gebaseerd werkstuk. Een track die met kop en schouders boven het overige materiaal van het album uitsteekt. Meer in zijn algemeenheid: “In Technicolor” sluit min of meer aan op de muziek van bijvoorbeeld WhoMadeWho en Cubenx (minus de shoegazer invloeden). Dit album zal op 15 april 2013 officieel uitgebracht worden.

Score: 4/5

Various: “FabricLive.68 - Calibre” (Fabric Records)

 Bron: CD

Rubriek: 4/2013

 Met de Ierse artiest Calibre (Dominick Martin) achter de knoppen is de “FabricLive” reeks weer een drum & bass editie rijker. Calibre is naast zijn activiteiten als producer ook verantwoordelijk voor het Soul:R label (met Markus Intalex en ST Files) en zijn eigen Signature Records. Via Signature Records bracht hij al een hele rits aan album uit. Om nog maar te zwijgen over zijn singles catalogus. “FabricLive.68” blijkt echter de eerste mix CD die Calibre ooit heeft uitgebracht. "This is the first time I’ve ever done a mix CD, so I was a little bit worried about how it would be received because sometimes when you’ve been doing something for so long, it’s hard to work out what people want from you because they all have different periods of work that they identify with. Some of the tunes that are on there, I’ve been playing at fabric over the years to varying degrees of effect. They’re just for me; they’re tunes that I’ve been playing for a long time some of them, so the mix is a representation of my work over the last ten years really." En zo klinkt deze sessie ook. De muziek klinkt hier en daar wat gedateerd. Begrijp me niet verkeerd: Calibre weet weliswaar een prima drum & bass mixsessie neer te zetten, maar soms bekruipt me het gevoel dat de inspiratie op raakt. Dat wil overigens niet zeggen dat deze mix de plank misslaat. In tegendeel, “FabricLive.68” is een fijne mixcompilatie geworden die niet te zwaar op de maag is.

Score: 3/5

Various: “Fabric 68 - Petre Inspirescu” (Fabric Records)

 Bron: CD

Rubriek: 4/2013

 De Roemeense DJ/producer Petre Inspirescu (Radu Dumitru Bodiu in het paspoort) heeft in de afgelopen jaren een kleine, maar fijne catalogus opgebouwd. Zijn stijl valt te typeren als een mengvorm tussen house en minimal met een dosis moderne jazz. Het leverde hem in het verleden al eens een release op voor het befaamde Cadenza label. Op “Fabric 68” stelt hij zijn eigen producties centraal. Petre Inspirescu over deze sessie: "I recorded the mix at home and arranged only from my own productions, as I wanted to try to offer a more classical touch to the music I make for the dancefloor and to present it to people. Some of the songs were recorded more than one year ago, maybe two, and some recently. The songs include recordings with a trio (violin, cello, piano) in my studio, other instruments, voice (soprano) and modular sounds." De mix telt in totaal vijftien bijdragen, waarbij subtiliteit een belangrijke rol opeist. Inspirescu’s beats klinken droog en beetje kil, maar de sfeervolle toplaag over deze ritmiek maakt de muziek interessant. We zouden Petre Inspirescu’s insteek op “Fabric 68” willen bestempelen als een ‘cinematic minimal story’. Een ietwat rustiek geluid dat nergens uitbundig wordt, maar wel fijn is om naar te luisteren. “Fabric 68” is een interessante sessie geworden die voorheen zo kale minimal sound van meer warmte voorziet. Prima release.

Score: 3/5

Jamiroquai: “Emergency On Planet Earth” (Sony Music Entertainment)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 4/2013

 Mooi nieuws voor de liefhebber. Sony Music heeft Jamiroquai’s eerste drie langspelers als 2-CD versies (remastered en wel) opnieuw uitgebracht. Reden hiervoor is het twintigjarige bestaan van de band! Dat betekent dat je de klassiekers “Emergency On Planet Earth” (1993), “The Return Of The Space Cowboy” (1994) en “Travelling Without Moving” (1996) in een opgepoetste geluidskwaliteit (afmix), aangevuld met het nodige bonusmateriaal (B-kanten, remixes, demo’s en niet eerder uitgebrachte live versies) kunt scoren. Jamiroquai, met zanger en frontman Jay Kay als kenmerkend middelpunt, richt zich al jaren op de betere mix van acid-jazz, disco en funk. Het leverde ze vrijwel gelijk een trouwe en omvangrijke fanbase op. Bij het terughoren van deze essentiële albums valt op dat het baanbrekende materiaal na al die jaren heeft het destijds nauwelijks aan glans verloren heeft. Jamiroquai’s muziek blijft van onschatbare waarde. Een groot compliment voor een grote band! Lees op www.jamiroquai.com meer over de re-issues van de eerste drie albums.

Score: 4/5

Medline: “People Make The World Go Round” (Melting Pot Music)

 Bron: CD

Rubriek: 4/2013  

Dit album voor Melting Pot Music lijkt een vergaarbak van eigentijdse covers voor (semi)bekende thema’s; zo is mijn eerste indruk na het lezen van de tracklist. Medline is de werknaam van de in Frankrijk (Rennes) woonachtige Chileen Orlando Diaz Corvalan. Het album “People Make The World Go Round” blijkt een ode aan de jazz-funk ‘masters’ van weleer die van groot belang zijn geweest voor het ontstaan en de ontwikkeling van de hip-hop, zo lezen we (vrij vertaald) op de site van het label. Medline strooit op “People Make The World Go Round” met een mix van stijlen als broken beats, soulful en funky downtempo, instrumentale hip-hop, nu-jazz enzovoorts. Zoals de albumtitel al verklapt komt de klassieker en titeltrack “People Make The World Go Round” voorbij, maar ook Roy Ayers’ “Everybody Loves The Sunshine” krijgt een Medline treatment. Het zijn enkele voorbeelden van de herkenbare thema’s en keuren waarmee Medline werkt. De resultaten zijn goed en vermakelijk, maar echt wild enthousiast worden we niet van dit werkstuk. Met het coveren van (geprezen) klassiekers verdien je sowieso niet de originaliteitprijs. Medline heeft ondanks die kanttekening een prima prestatie geleverd. Dit is muziek die ook uitstekend bij labels als WAX ON Records – het label van George Evelyn aka Nightmares On Wax.

Score: 3/5